25/09/2026
We hebben van ons laten horen. En hoe. ❤️
Met kinderen van de club stonden we in ’t Kompas. We stonden voor het gemeentehuis. We hebben laten zien dat De Unieke Zwemclub Smilde geen ‘gewoon zwemclubje’ is.
Maar ondertussen zijn wij op zoek naar een zwembad waar deze kinderen straks terechtkunnen.
En dat blijkt nog helemaal niet zo eenvoudig.
Een bad van 1,45 meter klinkt misschien prima… totdat je ziet dat sommige van onze kinderen daar amper kunnen staan. In De Smelte hebben we precies de omstandigheden die voor onze club zo belangrijk zijn: 2,20 meter voor de diplomazwemmers en 0,90 meter voor onze spellen. Geen overvolle, drukke omgeving. Geen onnodige prikkels. Gewoon een gemoedelijke sfeer, vertrouwen en plezier.
Precies wat dit cluppie nodig heeft. 🏊♀️❤️
En ondertussen blijf ik gesprekken voeren over het behoud van De Smelte. De plannen groeien. Er wordt gerekend, gedacht en gezocht naar mogelijkheden.
We hopen dat de gemeenteraad dat besluit dat het bad toch 1 januari open blijft en 9 november van tafel haalt.
Want eerlijk? Ik gun deze kinderen nog een paar mooie momenten samen. Misschien zelfs nog één keer een heerlijke ‘Foute Kerst met de club’. 🎄😂 Daar heb ik al ideeën genoeg voor!
Maar daarna?
**Kunnen we dan nog zwemmen?**
Dat is de vraag waar ik iedere keer weer tegenaan loop.
Beilen is voor mij persoonlijk geen optie. En eerlijk gezegd ook voor de meeste kinderen uit onze club niet. We kunnen niet zomaar doen alsof iedere zwemlocatie hetzelfde is. Dat is het simpelweg niet.
Op **12 maart 2025** begonnen we met iets kleins. We hadden toen geen idee dat het zou uitgroeien tot dit.
Een club waarin kinderen plezier hebben. Waar ze grenzen verleggen. Waar ze elkaar accepteren. Waar ouders zien dat hun kind groeit. En waar we inmiddels iets hebben opgebouwd wat voor deze groep écht bijzonder is.
En nu dreigt dat weg te vallen.
Dat vind ik ontzettend moeilijk te accepteren.
Zeker wanneer er vanuit de gemeente naar mijn mening onterecht negatief over het gebouw wordt gesproken en er nog zoveel discussie is over de onderbouwing en cijfers waarop dit besluit gebaseerd wordt.
Maar ik ben nog niet klaar.
**Ik ga door tot het einde van De Smelte.**
Misschien zijn de kansen op dit moment klein. Misschien voelt het soms alsof we tegen een muur aanlopen.
Maar zolang er een deur op een kier staat, blijf ik zoeken naar een manier om die open te krijgen.
Voor deze kinderen.
Voor dit cluppie.
Voor een plek waar ze gewoon mogen zijn wie ze zijn. ❤️
En misschien is dit wel het moment om het hardop te vragen:
Wie denkt er met ons mee? Wie weet een oplossing? Wie heeft een idee dat we nog niet hebben bedacht?
Laat het weten. Want opgeven is voor mij op dit moment geen optie. 🏊♀️❤️
