PintaPeople

Zomerstop! 4 hele weken. Lekker!

Hoe voelt het eigenlijk om in je lichaam te zitten?

Veel mensen denken dat je dan helemaal ontspannen bent. Maar dat hoeft helemaal niet.

Als je meer in je lichaam zit, kun je juist méér voelen. Spanning, verdriet, onrust, boosheid, maar ook warmte, ruimte en plezier.

Wat ik zelf vooral merk, is dat mijn hoofd rustiger wordt. Niet per se mijn lichaam, want daarin voel ik juist veel meer signalen. Maar ik zit minder vast in gedachten, analyses en verhalen.

En soms ontstaat er nog iets anders.

Alsof je lichaam je draagt. Alsof je niet meer boven jezelf hangt, maar echt in jezelf zakt. Ik had dat laatst heel sterk. Alsof er iets om mijn be**en heen zat dat me vasthield. Dat klinkt misschien gek, maar het voelde heel veilig.

In ieder geval, in je lichaam zitten betekent voor mij niet: altijd ontspannen zijn.

Het betekent: voelen wat er is, minder verdwijnen in je hoofd en ervaren dat je lichaam je kan dragen.

Waarom dit kan werken?

Je achterhoofd en nek geven je brein informatie over waar je hoofd is in de ruimte. En aanraking geeft vaak een signaal van steun en begrenzing.

Als je veel denkt of scant, zit je aandacht vaak aan de voorkant. Met je hand op je achterhoofd breng je jezelf naar je achterkant.

Als je bij een lichaamsoefening niks voelt, doe je het niet automatisch verkeerd.

Soms is “niks voelen” precies waar je systeem nu is.

Misschien is spanning zo normaal geworden dat je haar niet meer herkent.
Misschien ga je meteen naar analyse.
Misschien wil je het goed doen.
Misschien heeft je lichaam ooit geleerd om minder te voelen, omdat dat veiliger was.

Voelen is geen trucje.
Geen prestatie.
Geen examen.

Het vraagt veiligheid, tijd en nieuwsgierigheid.

Dus begin waar je bent.

Ook als dat “ik voel niks” is.

Want niet voelen is óók informatie.

Verwachting toentertijd, 2 jaar terug: We starten een leiderschapstraject. We maken een mooi programma.
Het team groeit stap voor stap.
Iedereen ontwikkelt zich.
Aan het einde staat er een stevig MT.

Reality:
Twee jaar lang ging het alle kanten op. Mensen gingen uit het team. Nieuwe mensen kwamen erbij.
Er waren gedoetjes.
Wij hadden gedoetjes.
Zij hadden gedoetjes.
Er waren momenten waarop ik dacht: waar zijn we precies mee bezig? Er waren momenten waarop ik dacht: dit is prachtig.
En soms allebei op dezelfde dag.

En toch, of misschien juist daardoor, is er iets wezenlijks gebeurd. Het ontstaat allemaal juist op die momenten waarop het schuurt en we tóch blijven kijken.

Deze laatste twee dagen waren de grande finale die nog alle kanten op kon gaan, van twee jaar eerlijker worden en allemaal steviger leren staan.

Alles wat onderweg ingewikkeld was, heeft iets gedaan, heeft bijgedragen aan het geheel.

Niet ondanks de gedoetjes.
Maar mede dankzij de gedoetjes.

Gedoe is vaak precies het materiaal waarmee een team of een mens volwassen wordt.
leiderschap

Over de vorige post gesproken. Op TikTok bood iemand wel een piano aan, maar dat gaat helaas niet passen. Maar het deed me wel denken aan de pianoman, omdat het zaterdag is, storytime :)

Iemand in het haagse die toevallig een gitaar wil doneren? Zou ik tof vinden!

Soms zijn het juist die kleine, rare, simpele dingen die blijven hangen.
Niet de grote levenslessen.
Maar een opa die zegt: “Wacht, kijk…”
Een grasspriet tussen je duimen legt en ineens een fluittoon maakt van iets waar iedereen normaal voorbijloopt.

We geven niet alleen verhalen door aan elkaar. Maar ook kleine rituelen.
Geluiden.
Gebaren.
Manieren van kijken naar de wereld.

En dit spelen laat me even terug denken, het is een manier waarop herinneringen blijven leven. Welke gewoonte heb jij overgenomen?

Soms vergeten we dat een menselijk zenuwstelsel niet gemaakt is voor alleen maar haast, schermen en doorgaan.
Dat je systeem soms juist kalmeert van iets heel eenvoudigs.

Een bloem.
Licht dat beweegt.
Wind door bladeren.
Even nergens heen hoeven.

Wanneer heb jij voor het laatst echt gekeken?
Niet scannend. Niet onderweg.
Maar stil genoeg om iets op te merken?

Onderzoek laat zien dat zelfs kort kijken naar natuur stress kan verlagen en je zenuwstelsel helpt reguleren.
Misschien is rust soms kleiner dan we denken.

🌿
Hoe lang stel jij jezelf nog uit?