Curriculi loopbaancoaching Tilburg

O jee, ik heb iets niet goed gedaan!

Vanmorgen stond ik voor een groep van 9 OMO-collega's tijdens de training verbindende communicatie.

We werkten aan 3 stappen:
1. waarnemen (zonder oordeel… en pfoe, dat blijft een uitdaging 😅)
2. gevoel
3. behoeften
Stap 4 volgt volgende week.

Aan het einde van de ochtend zei een deelnemer tijdens het afsluitende rondje 'hoe ga je naar huis?': “Ik ben teleurgesteld…”. En ik voelde meteen verwarring en onzekerheid bij mezelf. Herkenbaar? Dat je direct denkt: oeh… wat heb ik fout gedaan? Wat gaat hier mis?

Maar toen kwam de rest: hij was teleurgesteld… omdat de ochtend al voorbij was 😄. Hij had eigenlijk nog wel door willen gaan.

Mijn gevoel draaide in een paar seconden compleet om naar blijheid en tevredenheid. En dit is precies wat er zo vaak gebeurt in communicatie.
We horen een paar woorden en ons hoofd maakt er meteen een verhaal bij.
Niet gebaseerd op wat er werkelijk is,
maar op wat wij dénken dat er bedoeld wordt. En voor je het weet, reageer je op iets dat er helemaal niet is.

Hoe vaak gebeurt dat bij jou?
Op werk, thuis, in gesprekken met collega’s of leidinggevenden?
Dat kleine moment van aannames vs. echt waarnemen… dat maakt zó’n verschil in verbinding.

Nieuwsgierig wat er verandert als je dat eens anders gaat doen? Ik denk graag met je mee. Stuur me gerust een berichtje voor een intakegesprek 🙂

Vanmorgen nog een jasje aan, vanmiddag in een klein doorkomend zonnetje gewandeld en na een half uur tempo erin gegooid, want ik kwam in een regenbui terecht ☔☀️🌦️.

Herkenbaar?

Het Nederlandse weer vraagt om flexibiliteit en aanpassing. En eigenlijk geldt dat ook voor je loopbaan.

Iedere loopbaan kent fases waarin er van alles verandert. Kinderen worden ouder, ouders hebben meer zorg nodig, prioriteiten verschuiven of het werk dat jarenlang goed voelde, begint ineens te wringen. Dan mag je je loopbaan een beetje aanpassen of dan mag er zelfs iets nieuws ontstaan.

Wat gisteren nog passend leek, voelt vandaag misschien anders.

Toch denken we vaak dat een loopbaan een rechte lijn moet zijn. Alsof je ooit een keuze maakt en daar vervolgens jarenlang aan vastzit.

Maar net als het weer verandert ook een loopbaan.

Soms schijnt de zon ☀️ en zit je helemaal op je plek.

Soms hangt er mist 🌫 en weet je niet goed meer welke kant je op wilt.

En soms komt er onverwacht een bui 🌧 voorbij die je dwingt om opnieuw te kijken naar wat belangrijk voor je is.

De kunst is om te leren bewegen met wat er op je pad komt.

Waar sta jij op dit moment? In de zon, in de mist of midden in een regenbui?

Laat een reactie achter met een icoontje! ☀️ 🌫 🌧 ☀️ 🌫 🌧

Weet jij ook al heel lang dat het tijd is voor verandering… maar stel je het uit?

Je weet dat het anders mag.
Je voelt dat het huidige niet meer helemaal past.
Je omgeving ziet het soms eerder dan jij.
Maar toch blijf je nog even zitten waar je zit.

Herkenbaar? Voor mijzelf wel, en niet alleen op werkgebied.

Toen ik klein was, verloor ik door een speels ongeluk in het zwembad een deel van mijn voortand. Ik kwam met mijn tand tegen de rand van het zwembad en kreeg al op jonge leeftijd een kroon. Een prima oplossing… voor toen.

Ruim 40 jaar later werd het tijd om deze kroon te vervangen.
Niet omdat hij niet meer goed was.
Niet omdat hij problemen gaf.
Hij paste nog prima en ik had er nooit last van.

Maar… esthetisch kon het wel mooier.

Ik wist het... Maar toch… de drempel. De spanning. De beren.

Vanmiddag zat ik daar.
Met knikkende knieën in de tandartsstoel — iets waar ik normaal nooit spanning voor heb.
Gelukkig geen pijn dankzij de verdoving.
Maar dat geluid van slijpen en zagen… grrr… dat blijft toch even akelig.

De oude kroon is verwijderd.
Scans zijn gemaakt.
De noodkroon zit erop.
En over drie weken volgt de definitieve.

Eigenlijk is dit precies wat ik vaak zie in loopbaancoaching.

Je werk is misschien nog “prima”.
Je hebt er geen grote problemen mee.
Maar diep van binnen voel je: het kan mooier. Passender. Meer van jou.

Toch blijf je zitten waar je zit.
Omdat het spannend is.
Omdat je niet weet hoe het wordt.
Omdat verandering voelt als een sprong in het diepe.

40 jaar geleden was er een onverwachte sprong in het diepe. Vandaag kies ik er bewust weer voor.

Spannend? Zeker.
Maar ook goed.
Omdat beweging vaak begint op het moment dat je — ondanks de spanning — tóch die stap zet.

Welke stap stel jij al een tijdje uit?

Deel het hieronder. En heb je net dat laatste zetje nodig, ik geef je dat graag. Neem gerust contact met me op.

Zullen we meteen maar even een voorjaarsschoonmaak doen… in je werk?

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar met dit weer en weer wat langere avonden licht, krijg ik meer zin in wandelen, tuinieren, maar ook in ramen en deuren open zetten ken emmers met sop. Fris huisje. Opruimen. Ruimte maken.

En eerlijk?
Thuis lukt dat je meestal wel.

Maar hoe zit het met je werk?

Daar sluipen vaak ongemerkt dingen in die energie kosten.
Werk dat niet meer bij je past.
Overleggen die weinig opleveren.
Taken waar je ooit enthousiast over was… maar die nu vooral zwaar voelen.

Misschien voelt je werk wel een beetje… stoffig.
Niet meer fris.
Niet meer zo voldoening gevend als eerder.

En nu het voorjaar is — en Pasen symbool staat voor een nieuw begin — is dit misschien hét moment om ook daar eens de bezem doorheen te halen.

Stel jezelf eens deze vragen:
• Wat kost energie of voelt als "moeten"?
• En wat zou je minder of juist méér willen?
• Wat mag er fris en nieuw binnenkomen?

Het hoeft niet meteen groot of ingrijpend te zijn. Maar één eerste stap maakt vaak al verschil.

Meestal weet je diep van binnen al wel één ding. Kom je er niet uit, neem eens contact op met mij dan gaan we samen op zoek.



Ik ben benieuwd. Deel het hieronder 👇

Wanneer kom ík weer in beeld?

Je bent rond de 40-45 jaar.
Goed opgeleid.
Leuke baan. Fijne collega’s. Een werkgever die tevreden is.

En toch…

De afgelopen 10 jaar stonden vooral in het teken van zorgen.
Voor de kinderen.
Voor het gezin.
Voor het huishouden.
Voor alles wat geregeld moest worden.

Zwemles.
Voorstellingen op school.
Wasjes met sportkleding van de kinderen.
Hollen van werk naar huis en weer door.

Je werk doe je goed.
Betrouwbaar. Loyaal.
Maar een plan maken voor de ? Dat schuif je voor je uit.

Sporten? Op een lager pitje.
Tijd voor jezelf? Nauwelijks.

En nu…

De kinderen worden ouder.
Gaan steeds meer hun eigen weg.
En ineens ontstaat er .

Ruimte die ook een vraag met zich meebrengt:
Wat ík nu eigenlijk?

Niet als ouder.
Niet als partner.
Maar als professional.

Misschien voel je het al een tijdje.
Dat je nieuwsgierig bent naar wat er nog mogelijk is.

Studeren?
Een andere richting?
Of eindelijk die zetten die je al jaren uitstelt?

Dit is jouw moment.

Niet omdat het “moet”.
Maar omdat het mag en kan!
Omdat jij weer in beeld mag komen.

En als je denkt: mooi… maar waar begin ik in godsnaam?

Stuur me gerust een bericht.
Dan kijken we samen wat er voor jóu mogelijk is.

Dat moment waarop je denkt: waar ben ik eigenlijk allemaal nog mee bezig…?
In je werk. In je hoofd. In je dagelijkse leven. Herkenbaar?

Vanmorgen stond ik op zolder op onze werkkamer.
En geloof me… daar lag geschiedenis🤣.

Ordners vol:
Oude verzekeringspolissen.
Bankafschriften van jaren geleden.
Belastingaangiftes uit het jaar....
Arbeidscontracten van werkgevers die allang geen rol meer spelen.

En nog veel meer.

Dus… .

Kliko vol.
Nog een doos ernaast, klaar voor de volgende lediging.
En een doos snippers van papier wat door de versnipperaar is gegaan.

Weg ermee en weer orde in de ordners.

En terwijl ik daar stond… voelde ik het.
Dit is precies wat ik ook zie in .

Vrouwen rond de 40.
Slim. Ervaren. Loyaal.

Maar ook:
Vast in oude .
Vasthoudend aan rollen die niet meer passen.
Werk dat ooit klopte… maar nu kost.

Net als die ordners.
Ooit belangrijk.
Nu ballast.

Opruimen geeft lucht.
.
Ruimte om opnieuw te kiezen.

En precies dát is wat we doen in .
Niet alles weggooien.
Maar wél kritisch kijken:

Wat mag blijven?
Wat mag anders?
En wat mag… eindelijk weg?

Zodat er weer ruimte ontstaat.
Voor werk dat klopt.
Voor energie.
Voor jezelf.

Voel jij dat het tijd is om op te ruimen in je loopbaan?

Plan gerust een met me, je bent maar 1 telefoontje verwijderd van het gesprek. Dan kijken we samen waar jij ruimte kunt creëren.

Ik ben weer happy met het overzicht!

Vanmiddag stond ik op de golfbaan samen met mijn zoon.

Na maanden niks doen. Vandaag 8 graden, blauwe lucht en een zonnetje, dus de clubs weer in de hand genomen.
Een kleine 9-holes par 3 baan.

En weet je?
7 holes gingen bij mij verrassend lekker. Lekkere afslagen, goede afmakers en plezier. Maar 2 holes… tja. Vooral die laatste, in de bunker...grrr.. Die ging echt niet goed.

En precies dát bleef hangen.
Niet die 7 die wel lukken.
Maar die ene afsluiter die misgaat.

Onderweg naar huis dacht ik: dit zie ik zó vaak terug in loopbaangesprekken.
Alles wat goed gaat, verdwijnt naar de achtergrond. Eén moment, één fout, één krijgt alle aandacht.

Terwijl het totaalplaatje zoveel rijker is.
zit niet in foutloos spelen.
Maar in blijven slaan, blijven en vooral: van het spel en de mooie groene omgeving.

Het was gewoon een fijne middag. In het zonnetje. Samen.
En dat telt óók, zelfs het meest. Dus ik zit lekker na te genieten en kijk uit naar nog meer zoon-moeder momentjes op de golfbaan.

Welke “laatste hole” laat jij te veel meewegen?