05/10/2026
Sinds februari hebben we met zoveel liefde in en aan onze moestuin gewerkt. Gezaaid, geplant, verzorgd, gewacht en genoten van alles wat zich ontvouwde.
Veel ervan heb ik hier al gedeeld, in kleine momenten, tussen het zaaien, planten, verzorgen en oogsten door.
Maar deze oogst voelt anders. Alsof de herfst nu echt meer voelbaar wordt.
Gisteren vierden we onze pompoenenoogst: 29 pompoenen!! En dat is nog maar het begin, want de meeste flespompoenen mogen nog even verder rijpen.
Dank aan de bijen die kwamen bestuiven, verwarmend zonlicht, de regen die water bracht, de aarde waarin alles kon wortelen en alle kleine en grote dingen die we niet eens zien, maar die allemaal hun bijdrage leveren.
Een mooi moment om stil te staan bij wat dit groeiseizoen allemaal heeft gebracht en mee te bewegen met wat de herfst brengt. De dagen worden korter, de tuin verandert langzaam en het ritme verschuift.
Een klein oogstfeest, met z’n tweeën. En tussen al die pompoenen moest ik natuurlijk ook even terugdenken aan vorig jaar.
Aan onze liefste Yogi Dogi, die er toen nog bij was. Dit jaar staat achter ons de prachtige zonnebloemstruik, die we op zijn plekje hebben geplant. Zo is hij er toch een beetje bij.
Een seizoen verandert, de tuin verandert mee en wij veranderen. En toch zijn er momenten die ieder jaar even terugkomen.
Dankbaar voor wat er was, voor wat er nu is en voor alles wat de natuur ons geeft.
