18/09/2026
Vrijdagavond competitie 11 September
Tivoli 1 - Vollenhove 2
En ja... eindelijk weer de wei in!
De eerste wedstrijd van de najaarscompetitie stond weer voor de deur en wat hadden we er zin in!
De sfeer zat er in de auto al goed in, er werd gezellig gekletst onderling en herinneringen opgehaald aan de voorjaarscompetitie over hoe goed we wel niet zijn! (dit om ons moed in te praten, voor wat komen gaat 😬)
En dat terwijl ik probeerde om mijn fysieke ongemakken de baas te blijven, welke werden veroorzaakt door het Chinese eten wat ik vlak voor de wedstrijd had genuttigd.
De tegenstander van vandaag Tivoli uit Meppel, had ons van te voren geadviseerd om de auto te parkeren bij het station. Dit omdat het volgens hen lastig parkeren was bij de lokale tennisbaan.
Vriendelijke geste dachten we 😒
Daar begon de psychologische oorlogsvoering al!
Het lopen van het station naar de tennisbaan, was al een hele uitdaging!
Het manoeuvreren langs de strategisch geplaatste hondestront op straat, door de huisdieren van de lokale bewoners (in het Wassenaar van Meppel), die ook allemaal toevallig lid waren van de tennisclub, voelde als een aflevering van "de vloer is lava"
Aangekomen bij het Sportpark, volgens de aanwijzingen van mij zelf: "het zit daar achter de Chinees", twijfelden we toch of we de goede ingang wel hadden en of we überhaupt wel goed zaten? 🤔
Het eerste gevoel wat mij bekroop bij het zien van het gebouw en hét naambord: "Sociëteit Tivoli", was het idee van een "schimmige nachtclub".
Jenno en ik keken elkaar aan en controleerden snel onze tas en concludeerden, volledig gerust gesteld, dat we allebei onze gele Speedo mee hadden genomen.
Na binnenkomst in de nachtclub werden onze zorgen tenietgedaan en ontwaarde zich een mooi en nostalgisch tennispark voor ons.
Jenno was teleurgesteld en een beetje boos, hij wou toch nog z'n gele speedo dan maar aan doen tijdens de wedstrijden.
Uiteindelijk, Jenno kunnen overtuigen (na de belofte dat hij wat snoep mocht uitzoeken in de kantine, na de wedstrijd) dat een rood shirt en een gele speedo, niet kunnen.
Daar moet je dan nog samen mee dubbelen 🥸
Al goed, de eerste partij was, zoals hierboven vermeld een heren dubbel en Amanda en Jentina begonnen aan hun damesdubbel.
Onze dames mochten zich opmaken voor een wedstrijd tegen twee (op het eerste oog aardige) dames, opgegroeid in de jaren 60.
Al gauw klonk het eerste gemopper, toen nog fluisterend. De dames van de tegenpartij hadden het tactische plan opgevat om alle ballen hoog terug te slaan op de baseline, kijken wie dit het langst volhield.
Dit kwam niet ten goede van de gemoedstoestand van Jentina en Amanda.
Langzaam werd het gefluister luider, de blikken werden dodelijker, rackets werden kapotgeslagen en vlogen door de lucht.
Op gegeven moment
meenden Jenno en ik te horen:
"we wachten je wel op na de wedstrijd, ja, jij ja"
Desalniettemin wisten de dames toch een resultaat te halen, een nederlaag.
Dan de herendubbel, onze eerste tegenstander stelde zich voor als Henk, echter verstond ik hem niet goed.
Het bleek later dat ie Jack heette en uit Limburg kwam, blijkbaar spreken ze daar Jack uit als Henk, vandaar dat ik er niets van verstond.
Jack was een sluwe vos, hij vertelde dat hij nog maar 6 maanden tenniste. Daarnaast had Jack ook nog een brace om zijn knie, ik denk om zo de indruk te wekken dat Jack er niet zoveel van kon.
Fysiek konden we tijdens de wedstrijd ook niets aan Jack merken, behalve dat zijn linkerbeen ook de vorm had van de provincie Limburg.
Jack verteld ook nog dat hij vier voornamen heeft en hij zei: "Ik ben vernoemd naar Jacky Kennedy" (echtwaar). Waarop Jenno hem schaapachtig aankeek en zei:"Nee, die ik ken ik nie"
De leegte die zich op dat moment meester maakte van Jack, sprak boekdelen. Het houdt ook gewoon een keer op, zei Jack, ik ga het ook niet meer uitleggen.
Jack z'n medespeler was Jan, Jan was een grote man, 2, 30m lang.
Jan z'n grote verdienste bij het tennis was dat Jan altijd in het licht liep van de lichtmasten, precies op het moment dat je opsloeg.
Jan, was ook goed aan het net, zonder z'n lijf te bewegen pakte hij alle ballen, Jan had dan ook de spanwijdte van een tennisnet.
Maar goed, al snel kwamen Jenno en ik op een 3-0 voorsprong.
Ons zelf rijkelijk overschattend, waarbij de gemakzucht zich meester van ons maakte alsmede de vertraging in ons spel kwamen we 4-3 achter.
Gelukkig, waren we op tijd bij de les en na een aantal onderlinge peptalks, sleepten we een tie-break uit het vuur.
We wisten dat we de eerste punten moesten pakken en een voorsprong nemen.
Jenno en ik vochten als leeuwen voor elke bal en renden over de baan als jonge hertjes, doken door de lucht als Beau van Erven Dorens in zijn reclame van Social Deals.
Na veel oooh's en aaah's van het publiek, die op de banken stonden, sleepten we de set binnen.
De tweede set was 6-2 🙂
Jack & Jan waren geknakt, zowel fysiek als moreel.
Het keerpunt van de avond!
Ik zal de rest even wat korter voordragen! (Ik word al een beetje moe van mezelf namelijk)
De beide mixed-dubbels werden met enig speels gemak gewonnen.
Derhalve een 3-1 overwinning voor TC Vollenhove, onze eerste op dit niveau!💪🏼
Na de tijd was het nog erg gezellig en bleken onze gastdames en -heren toch wel erg sportief en gezellig.
Tot zover ons verslag.
Wil je een keer onze avonturen zelf van dichtbij meemaken?
Kom dan eens een keertje kijken, binnenkort moeten we een keer thuis en alle support is welkom!
Tot de volgende!!
