De lerende leider

𝐌𝐢𝐬𝐬𝐜𝐡𝐢𝐞𝐧 𝐧𝐞𝐞𝐦𝐭 𝐣𝐞 𝐭𝐞𝐚𝐦 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐭𝐞 𝐰𝐞𝐢𝐧𝐢𝐠 𝐢𝐧𝐢𝐭𝐢𝐚𝐭𝐢𝐞𝐟, 𝐦𝐢𝐬𝐬𝐜𝐡𝐢𝐞𝐧 𝐠𝐞𝐞𝐟 𝐣𝐢𝐣 𝐳𝐞 𝐭𝐞 𝐰𝐞𝐢𝐧𝐢𝐠 𝐫𝐮𝐢𝐦𝐭𝐞 𝐨𝐦 𝐡𝐞𝐭 𝐭𝐞 𝐧𝐞𝐦𝐞𝐧.

Je team hoeft niet méér initiatief te nemen.

Misschien moet jij minder overnemen.

Een ongemakkelijke gedachte?

Misschien.

Maar wel eentje die ik vaak zie bij betrokken leidinggevenden.

Waar herken jij jezelf het meest in?

A. Ik laat makkelijk los.

B. Ik spring te snel bij en heb het snel(ler) opgelost

𝐖𝐚𝐚𝐫𝐨𝐦 𝐰𝐢𝐥𝐝𝐞 𝐣𝐢𝐣 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐥𝐞𝐢𝐝𝐢𝐧𝐠𝐠𝐞𝐯𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐞𝐧?



Met welk idee en gevoel wilde je graag gaan leidinggeven?



En doe je vandaag nog steeds waarvoor je toen koos?



Of ben je onderweg zo druk geworden met andere dingen, dat je bent vergeten waarom je ooit begon?



Ik ben benieuwd. Waarom wilde jij leidinggevende worden?

Fotocredits: Marlies Laenen

Hey vrouwelijke leidinggevende zou je me willen helpen?

Voor het aanscherpen van mijn doelgroep zoek Ik 10 vrouwelijke leidinggevenden die net starten met leidinggeven of al even bezig zijn en die het gevoel hebben de hele dag AAN te staan



Op je werk.



Thuis.



Voor je team.



Voor je gezin.



Misschien je ouders,



Ik wil niet nog meer achter mijn laptop zitten nadenken, ik zou jou graag willen spreken.

Zou je mij een half uurtje van je tijd willen geven om even te sparren, online zodat ik je enkele vragen zou kunnen stellen, deze krijg je vooraf zodat we onze tijd zo optimaal mogelijk kunnen benutten.



Gewoon een eerlijk gesprek van vrouw tot vrouw, over wat jou op dit moment bezighoudt.



Ben jij die leidinggevende of ken je iemand die hier tegenaan loopt?



En natuurlijk laat ik je niet met lege handen naar huis gaan. 😉



Als dank voor jouw eerlijke verhaal krijg je van mij 3 concrete tips waarmee je direct een eerste stap kunt zetten naar meer rust in je hoofd, lijf en leiderschap en een klein cadeautje



Denk je hey die Linda wil ik helpen reageer dan op dit bericht via dm of mail naar [email protected]


Alvast kei bedankt!

Groetjes,

Linda



Fotocredits: Marlies Laenen

Bang voor kale mannen, paraplu’s en sjaals

Twee jaar geleden kwam deze pretletter vanuit Bosnië naar Nederland en wat achteraf bleek met een grotere rugzak dan gedacht of gehoopt.

4.5 maand oud, in een bos achter gelaten om te sterven wat dus drie broers en zussen helaas deden en heel ziek werden ze naar een asiel gebracht.

Ik zag een foto en werd verliefd, dat koppie, mijn honden moederhart maakte een sprongetje en na een rit van bijna 19 uur kwam hij aan, vies en stinkend en de angst spoot uit zijn ogen, zo zielig.

Hij had amper haar op zijn staart en was ondervoed enne wij hadden nooit gedacht dat hij er zo uit zou gaan zien🫣

Op weg naar huis kroop hij tegen me aan en ging ik hem de liefde geven die hij (en elk dier) zo hard nodig heeft en verdient, niet wetende dat we een verrekte lange weg nog moesten gaan.

Vandaag is hij 2 jaar bij ons en zijn mooie hart geeft hij steeds vaker, met knuffels en kopjes als een kat terwijl hij zelf katten niet leuk vindt.

Gek op stokken, knuffelbeestjes en ballen en heb ik mijn eigen methode kijken, luisteren en vragen om vrouwelijke leiders te leren leiden met rust in hun hoofd lijf en leiderschap bij hem ingezet en dat geeft rust voor hem en mij.

Vaak gaat hij zitten en wil hij eerst kijken de omgeving scannen zijn er honden en hoe doen ze, in het begin dacht ik $ #@% loop door, maar doordat ik het laat heb ik een toffere hond en rust.

Ik ga ook kijken wat er is en zie ik zoveel meer, hoe kijken de mensen en hoe doen hun honden en wat zie ik echt, dan zie ik Duke ontspannen.

Ondertussen luistert hij of er kef hondjes zijn en hij blijft kijken en luisteren en ik, ik luister naar hem naar wat hij nodig heeft en als ik zie dat het okay is dan vraag ik gaan we? En dan krijg ik zijn snuit in mijn hand en gaan we verder wandelen💖.

Kijken, luisteren en vragen is een methode die ik gebruik voor leidinggevende, kijk eens hoe je mensen binnenkomen, wat zie je en wat niet, luister naar wat ze zeggen en wat niet en pas dan ga je vragen, maar vragen om echt te luisteren en niet alleen reageren en door Duke zie en hoor ik meer vooral wat hij nodig heeft om te kunnen groeien en meer zelfvertrouwen te krijgen.

Als je niet leidt, ga je op je bek

In een vorig leven deed ik aan stijldansen en latin American vond ik het leukste. Want dat is zo lekker dynamisch.

Mijn danspartner was een echte leider. Want als hij dat niet deed, ging ik op mijn bek. En da’s niet lekker als je in zo’n gave jurk je best staat te doen. 😉

Snelle moves, stevige passen bij de Paso Doble of de Tango vragen om een leider die de richting laat voelen en wijst.

En bij de Rumba en Cha Cha Cha mag juist meer zachtheid en passie komen kijken.
Maar alles met hetzelfde doel, samen plezier maken en laten zien wat je in huis hebt.

Kijken, luisteren en vragen deden we op het ritme.
En precies dat moet leiderschap hebben, want een leider bepaalt niet alles.
Een goede leider kijkt, luistert en vraagt.
Voelt wat er nodig is, geeft richting als dat nodig is en ruimte als het kan.

Een leider draagt niet alles zelf, maar helpt de mensen om zich heen met groeien en ontwikkelen.

Want vitaal dienend leiderschap gaat natuurlijk ook over je eigen groei, maar meer over het met plezier bijdragen aan de groei en ontwikkeling van de mensen van je team, daar zou je leiderschap uit moeten bestaan.

Het gaat erom dat jij zo leidt dat jij én je mensen kunnen groeien en ontwikkelen, met rust in je hoofd, lijf en leiderschap.

Want net als dat leiden voor mijn danspartner niet betekende dat hij harder moest werken, maar anders moest leiden zo moet het ook zijn voor een leidinggevende.

En dat met vooral veel plezier.
Hoe denk jij hierover?