Wombfulness

Als fijnbesnaarde vrouw is het een van mijn grootste lessen om mijn grenzen te voelen en ze aan te geven. Van kleins af aan ben ik het zo gewend om voor mezelf te zorgen, het alleen te doen en te regelen en om veel te dragen.

Het heeft me ontzettend veel opgeleverd: ik kán nu ook veel dragen en van alles tegelijk regelen en doen. Alleen nu ik meer en meer inzien waar deze beweging vandaan komt, word ik ook uitgenodigd om de touwtjes was losser te laten. Om minder te dragen, minder te willen, minder te moeten.

Hierdoor ontstaat er ruimte. Ruimte om te voelen wie ík nu eigenlijk ben. Onder al die verhalen die ik persoonlijk heb gemaakt, die ik met me meedraag.

Wie ben ik echt?

Wat wil ik nu echt?

En door mezelf alleen al die vraag te stellen, voel ik dat ik dieper kan uitademen en dat mijn schouders mogen ontspannen.

Als ik dan voel wat ik nu echt nodig heb, dan is dat Heilige Ruimte. En die ruimte in kunnen stappen begint met even helemaal niets meer willen.

Heerlijk.

Herken je dit? Wat heb jij nu echt nodig? Wie bén je als alle rollen even wegvallen?

In februari 2027 begint de Jaarreis de Belichaamde Vrouw. Voor fijngevoelige vrouwen die een jaar lang hun Heilige Ruimte willen ontmoeten en vooral gaan Leven wie je ten diepste bent?

Meer info? Laat een 🩷 achter en ik DM je.

Jarenlang dacht ik dat het thuiskomen in je lijf en het volledig bewonen van je be**en een kwestie was van dieper afdalen. Alsof je via een wenteltrap naar de bodem van een tempel beweegt, tree voor tree, stap voor stap.

Maar ik kom hier langzaam van terug. Natuurlijk is het wel een afdalen vanuit je hoofd, via je hart naar je be**en. Eenmaal aanbeland bij het be**en ligt er een heel veld voor je open, een oneindige ruimte, die ik de Baarmoeder (Womb) noem. Niet te verwarren met het fysieke orgaan.

De Baarmoeder is voor mij een Heilige Ruimte waarin alles aanwezig is. Als een kosmische plek, een universum, waarin zaden van licht (sterren) gedragen worden. En net zoals je als baby in de buik een navelstreng hebt en verbonden bent met de placenta in de fysieke baarmoeder, hebben we als energetische wezens nog steeds een navelstreng - een kanaal/verbinding - met de placenta als Bron, gedragen in het Grote Geheel, de Womb.

Hier op aarde maken we van alles mee, al vanaf de conceptie en zelfs vanuit vele generaties terug, wat we als verhalen met ons meedragen en als het ware laagjes leggen op onze verbinding met de Bron. Ik zie het beeld voor me van de aderen op de placenta, de nerven die de voeding uit de bron halen, maar die 'verstopt' zitten door de verhalen, waardoor de voeding en de verbinding niet optimaal kunnen stromen.

Dat is voor mij de kern van het werk dat ik vanaf nu wil gaan doen. Niet steeds maar dieper afdalen, niet weer een nieuwe laag bereiken die je nog niet kende, maar landen in je be**en en de nerven die er altijd al waren, weer laten stromen. Ontstoppen wat vastzat. Herinneren wat je al bent, in plaats van ergens naartoe te reizen om het te vinden.

In 2027 neem ik een kleine groep vrouwen mee op deze reis: De Belichaamde Vrouw, een jaarreis door de 9 nerven van de Baarmoeder. Een jaar lang bewegen we, spiralend, langs negen van die nerven, negen krachten die er in jou altijd al aanwezig zijn, gelijktijdig, wachtend om weer vrij te stromen.

Dit om te herinneren wie je in wezen al bent.

Laat een

Afgelopen weekend maakte ik een bijzondere reis naar binnen, met een prachtig hartenmedicijn. Met de intentie om helderheid te krijgen op verschillende vlakken in mijn leven, wetende dat ze dieper met elkaar verbonden zijn.

Een daarvan is mijn mooie bedrijf Wombfulness. Al ruim negen jaar lang heb ik met al mijn liefde zo'n 50 retraites gegeven. Het afgelopen jaar voelde ik een verschuiving in mezelf, waardoor de ‘Joy’ in mijn werk ook anders werd. Maar wat ga ik nu dan doen?

Na dit weekend is me kristalhelder geworden, dat wat door mij heen gecreëerd wil worden, vraagt om Rust en mijn Heilige Ruimte. Om dieper te zakken in de stilte, verbonden met de Oerbron.

De afgelopen 15 jaar heb ik vrijwel alleen maar gedragen en gegeven. Ik weet dat ik nog veel meer te geven heb, maar daarvoor moet ik mezelf eerst weer vervullen. Stromen als een fontein, in plaats van leeg raken.

En mijn nieuwe doelgroep werd helder: Fijnbesnaarde vrouwen. Vrouwen die altijd al 'anders' hebben gevoeld. Vaak niet begrepen, kwetsbaar én krachtig tegelijk. Ze dragen van nature de verbinding met de goddelijke bron in zich — ze hoeven zich alleen te herinneren, en het te gaan Leven. Wat hun grootste uitdaging is: écht landen, incarneren in hun lijf.

Ze zijn kampioenen in aanpassen, zich klein houden, geven aan anderen en zichzelf vergeten.

Met hén ga ik werken en wát verheug ik mij. Om samen dieper te zakken, te herinneren, en hun ware wijsheid te belichamen.

In 2027 start een jaarreis met 10-12 fijnbesnaarde vrouwen. Ik ga het de komende weken verder uitkristalliseren. Hier alvast een aantal ingrediënten:

❤️Openingsretraite 19-21 februari 2027
❤️Maandelijks online cirkels, audio’s met mediaties en inspiratie, signalgroep om uit te wisselen.
❤️Dagretraite in september.
❤️Eindretraite in december.

Herken je jezelf? Laat het me weten.

foto Esmee • Mae October

Er is nog een aantal plekken vrij voor de Rite van de Oermoeder 11-13 september 2026.

Voel je welkom!