30/09/2026
🎾 TWAALF MAN, ÉÉN EILAND, NUL RUSTDAGEN
Het Duurzaam Padelweekend op Ameland: een reportage uit het front
*"Wie stopt met voetballen, houdt nooit écht op. Hij verhuist alleen naar een kleiner veld met glazen wanden."*
VOORAF: SPIJKERS MET KOPPEN
Het begon in mei, zoals alle grote dingen beginnen: met een appgroep en een overmaat aan enthousiasme. Twaalf mannen met een voetbalverleden, knieën met een gebruiksgeschiedenis en het vaste voornemen om er duurzaam van te genieten. Er werd gekozen voor een Padelweekend op Ameland en wel op vakantiepark Boomhiemke in Hollum, en het programma werd gevuld met padel, blowkarten, golf en vissen. Wie er nog een uurtje tussen kon persen, kreeg een activiteit toegewezen.
De week voor vertrek was de logistiek nog even een puzzel: wie rijdt, wie neemt de ballen mee (de belangrijkste vraag van het hele weekend) en hoe laat vertrekken we? En dan die ene regel die Hollandse mannen zelden nodig hebben, maar nu wel: helm verplicht bij het blowkarten. Veiligheid voorop, ook als je jezelf nog steeds voor een stiekeme Verstappen houdt.
DAG 1 · VRIJDAG 25 SEPTEMBER
*"Zonovergoten en goed gemutst"*
Het peloton: Eric (voor het eerst met minder bagage dan voorheen, een persoonlijk record), Tony, Wing, Ralf, Marc, Wessel, Jos, Raymond, Joost, Albert-Jan, Geert en Edvard.
Op de boot werd al geklaverjast, want een overtocht zonder kaartspel is gewoon een bootje varen. Nog half geluncht, koffie gedronken en de eerste verhalen slingerden de ruimte in. Eenmaal op het eiland ging Joost - na het ophalen van de fietsen - voorop als getrainde gids, in een tempo waarvan de rest vermoedelijk ter plekke een nieuw woord voor "gezellig fietsen" verzon. Het eerste stopadres: een terras aan de Noordzeestrand. Zon, koud bier, hapjes. Een mens kan slechter beginnen.
Na een lange fietstocht door de slingerende, stijgende en dalende duinen arriveerden we bijna allemaal tegelijk op het vakantiepark. De bungalows in Boomhiemke bleken prima! Ruim met goede bedden, wat bij een groep van deze leeftijd geen bijzaak is maar een *selling point*. De kop was er af
Daarna spreidde de groep zich uit als een goed getimede counter:
-Marc, Joost en Albert-Jan** liepen 9 holes golf
-Wessel, Ralf en Wing** deden boodschappen (het onzichtbare werk van elke topsportploeg)
-Raymond en Eric** sloegen af op de driving range
De rest hield de terrassen van de golfbaan warm
Toen kwam het nieuws dat een vinvis was aangespoeld bij strandpaal 13. Dus wandelden twaalf grote jongens over het strand naar een gestrand dier van twintig meter. Er werd gefilosofeerd over het heelal, want er schijnen meer sterren te zijn dan zandkorrels op aarde. Ongelooflijk, en ook nogal bescheiden makend voor mannen die net nog vonden dat ze goed hadden afgeslagen.
Het diner, Geerts actie, werd geserveerd bij de Welvaart. Prima geregeld, prima gegeten. Het slotakkoord was het Amelands nobeltje, want wat de Fransen hebben met hun digestief, hebben de Amelanders met hun kruidige afsluiter.
DAG 2 · ZATERDAG 26 SEPTEMBER
*"Padel, pijn en pure poëzie"*
Vroeg eruit, want zoals de bekende wijsheid luidt: *de vroege vogel vangt de worm, maar de late padelaar mist de bakker.* Het ontbijt bij het bakkertje in Hollum was heerlijk.
Daarna: **de padelbanen** op een vakantiepark aan de oostkant van het eiland, in de buurt van de Schiermonnikoog. Het weer was prachtig, de onderlinge strijd ook. Na een gloedvol toernooi kwamen **Marc en Ralf** als kampioenen uit de bus gestapt, met de trots van mannen die weten dat ze het volgend jaar weer moeten verdedigen. Iedereen had een hongerklop, dus de keuze om ergens te gaan lunchen was snel gemaakt.
Na de lunch splitste het gezelschap zich in tweeën: de **visgroep** en de **mountainbikegroep**. Eerst nog 40 minuten terugfietsen om te kunnen gaan fietsen, een logica die alleen op vakantie klopt.
**De MTB-tak** werd een groot succes. **Ralf** was opnieuw the leading man: handig door de alpen, nog beter door de duinen. Voor **Albert-Jan en Geert** (die het twee keer deed, voor de zekerheid) werd de bodem wat te aantrekkelijk en namen ze de grond van dichtbij op. Grote smakken. **Joost**, die de gigasprongen filmde, riep daarbij naar schatting 67 keer *"rustig, rustig, rustig"*. Als geruststelling voor de gevallenen werkte het matig; als comedy is het goud.
Eenmaal op het strand ging **Joost** in zijn blootje de zee in. Een daad van pure vrijheid, of van pure Joost. **Geert, Wessel, Jos, Raymond en Edvard** volgden, maar dan wel in een veredelde speedo. Iedereen op zijn eigen niveau van bravoure.
Bijkomend voordeel: de calorieën gingen er weer in (nachos, bier), waarna de groep moe maar voldaan terugkeerde naar het huisje. Daar wachtten **zelfgevangen forel** en **twee Angusbiefstukken**, met friet, salade en koud bier. Zo hoort het als de visgroep levert.
De echte **bikkels** trokken daarna nog naar het bruisende middelpunt van Ameland: **Café de Bok** in Hollum. Jos verwoordde het met dichterlijke overtuiging: *"Ik wil de zon zien zakken in de zee."* De avond eindigde in **AG's café**, waar verborgen **pooltalenten** ontluikten. Nooit te laat om te ontdekken waar je goed in bent, zeker niet om middernacht.
DAG 3 · ZONDAG 27 SEPTEMBER
*"De Grote Ontbijtaffaire van huisje 21"*
Het toneel: een perfect gedekte tafel in **huisje nr 21**. Alles gezellig. Wachten op de buren van **nr 23**.
**08:05** niemand.
**08:10** niemand.
**08:15** nog steeds niemand.
Er werd een foto van de gedekte tafel verstuurd, in de traditie van het beste bewijsmateriaal. Hier was geen sprake van een ontbijt, maar van een **tweedeling**. En wat doen mannen met een voetbalverleden als er een tweedeling is? Precies: **uitvechten op de padelbaan**. Op "West Schiermonnikoog", met wind tegen, streden 21 en 23 om de eer. Het was een gelijkopgaande strijd, maar **nr 23 trok aan het langste eind**. Eer voor de overwinnaar, een ontbijtgrudge voor de rest.
Daarna het **blowkarten**, dat moest wachten, en wachten, en nog eens wachten. Helaas: **niet genoeg wind**. Iedereen die ooit heeft geblowkart weet dat een windstille dag hetzelfde is als een keeper zonder handschoenen: theoretisch mogelijk, praktisch nutteloos.
Het alternatief werd **beachvolleybal**, waar opnieuw veel talent aan het zand werd getoond. Huisje 21 nam duidelijk revanche, dankzij teamwork, spelinzicht en bovenal **de bovenhandse service van Raymond**. De vraag die vervolgens door het zand galmde: *"Zijn we een groep of een team?"* Het antwoord: **duidelijk een team.**
Helaas moesten **Geert, Joost, Jos en Albert-Jan** daarna alweer terug naar het vasteland, wegens andere verplichtingen. Een moment van stilte voor het eerste vertrek van het weekend.
**Raymond, Wessel en Edvard** namen nog een duik in de Noordzee. Na een biertje volgde voor de afwisseling een lange fietstocht terug naar het huisje. Daar zag **Tony** zijn kans schoon en verhuisde naar een andere slaapplek, want **Eric zaagt aardig wat bomen door**, dus die sliep de laatste nacht in huisje nr 23. Een verhuizing die niet in de reisbrochure stond, maar wel in de annalen komt.
's Avonds volgde een *"hele slechte pot voetbal"* van het Nederlands elftal. Gelukkig vergoedden de bezorgde pizza's en een bak ijs veel. En de **verliespartij van Die Mannschaft tegen Griekenland** was een uitstekend toetje. Het bewijs dat schadenfreude ook een vorm van duurzaamheid is: het hergebruikt gevoelens uit 1974 en 1988.
De oogjes gingen vroeg dicht.
---
DAG 4 · MAANDAG 28 SEPTEMBER
*"Afscheid, taart en een stokje"*
De laatste dag stond in het teken van **schoonmaken, inpakken en feliciteren**: **Ralf** werd 51. Bij de bakker in het dorp werd nog een keer lekker gegeten en gekletst, want een goed weekend sluit je af zoals je het begon: met brood en gezelligheid.
Toen kwam het emotionele hoogtepunt: **Wessel** werd door Marc namens de groep in het zonnetje gezet voor de organisatie. En dan de mededeling die zenuwen kan doen trillen: hij droeg **het stokje over aan de eerstvolgende vrijwilliger** voor het volgende duurzame padelevenement. Wie het wordt? Dat is de vraag waar de appgroep straks weken over zal zwijgen.
Op de valreep volgde nog een verrassing: een laatste stuk fietsen naar de boot. De overtocht terug vertrok om **12.15 uur** en een uur later stonden de twaalf weer op vaste wal. Afscheid genomen, terugkijkend op een **zeer geslaagd weekend**.
---
HET EINDOORDEEL
| Categorie | Score |
|---|---|
| Padel | ⭐⭐⭐⭐⭐ |
| Zeewaterlust | ⭐⭐⭐⭐⭐ (met en zonder speedo) |
| Mountainbikeval-ratio | ⭐⭐⭐ (Geert, 2x) |
| Blowkarten | ⭐ (wind, waar was je?) |
| Vinvis-ervaring | ⭐⭐⭐⭐⭐ |
| Sfeer | 🏆 |
**De moraal van het verhaal?** Voetballers worden ouder, maar niet wijzer, en dat is precies waarom het zo goed werkt. Twaalf mannen, vier dagen, één eiland. Geen blessures die niet met een biertje te verhelpen waren.
*Dank allemaal. Tot de volgende editie, waar de nieuwe organisator zijn of haar lot al kan beginnen te vrezen.* 🎾🍺🌊
