04/10/2026
1986 PHILIPPINE BASKETBALL TEAM SA ASIAN GAMES
"ANG GOLDEN BRONZE NG SEOUL"
Noong 1986, nagtungo sa Asian Games sa Seoul, South Korea ang Philippine basketball team dala ang isang bata at all-amateur na lineup. Hindi man sila itinuring na pangunahing paborito sa torneo, nagtapos ang kanilang kampanya sa isang mahalagang tagumpay, ang pagbabalik ng Pilipinas sa podium ng Asian Games basketball matapos ang 24 na taon.
Sa ilalim ni coach Joe Lipa, nagtapos ang Pilipinas na may 5–2 win-loss record at nakamit ang bronze medal, kasunod ng champion na China at silver medalist na South Korea.
Ito ang unang medalya ng Pilipinas sa men’s basketball ng Asian Games mula noong 1962.
"BAGONG KOPONAN MATAPOS ANG NCC ERA"
Dumaan sa malaking pagbabago ang Philippine basketball bago ang 1986 Asian Games.
Bago nito, naging matagumpay ang national team program na sinuportahan ng Northern Consolidated Cement (NCC). Noong Enero 1986, nagkampeon ang Pilipinas sa Asian Basketball Confederation Championship sa Kuala Lumpur, Malaysia, na nagbigay sana sa bansa ng pagkakataong lumahok sa 1986 FIBA World Championship sa Spain.
Ngunit matapos ang mga pagbabagong politikal na kasunod ng 1986 People Power Revolution, nahinto ang NCC basketball program at hindi rin nakalahok ang Pilipinas sa World Championship.
Isang bagong national team ang binuo para sa Asian Games, sa pagkakataong ito sa ilalim ni Joe Lipa.
Hindi kasama sa bagong koponan ang mga naturalized players na sina Jeff Moore at Dennis Still, na naging mahalagang bahagi ng dating NCC national team. Sa halip, isang all-Filipino amateur squad ang ipinadala sa Seoul.
Binubuo ang 12-man roster nina:
Alvin Patrimonio, Ronnie Magsanoc, Jojo Lastimosa, Elmer Reyes, Allan Caidic, Samboy Lim, Dindo Pumaren, Eric Altamirano, Glenn Capacio, Harmon Codiñera, Jerry Codiñera, at Jack Tanuan.
Marami sa kanila ang kalaunan ay magiging malalaking pangalan sa Philippine basketball partikular sina Caidic, Lim, Patrimonio, Magsanoc, Lastimosa at ang magkapatid na Codiñera.
"MAGANDANG SIMULA KONTRA JAPAN"
Sinimulan ng Pilipinas ang kampanya nito sa mahalagang panalo kontra Japan, 81–78.
Magandang panimula iyon para sa batang koponan ni Lipa laban sa isa sa mga matagal nang karibal ng Pilipinas sa Asian basketball.
Sinundan nila ito ng mas malaking panalo laban sa Hong Kong, 109–75.
Dahil dito, umangat sa 2–0 ang record ng Pilipinas bago nila nakaharap ang pinakamalakas na koponan sa torneo.
"PINATIGIL NG CHINA ANG PILIPINAS"
Sa kanilang laban kontra China, naranasan ng Pilipinas ang lakas at laki ng koponang kalaunan ay magiging kampeon.
Tinalo ng China ang Pilipinas, 112–84.
Ayon sa isang contemporary account, umabot sa 27 puntos ang lamang ng China, 49–22, bago nakagawa ng rally ang Pilipinas. Gayunman, muling nakontrol ng China ang laro at tuluyang lumayo.
Tinapos ng China ang buong torneo na walang talo sa 7–0.
Matapos ang unang pagkatalo, agad namang bumawi ang Pilipinas at tinalo ang Kuwait, 90–74.
Isa sa mga nanguna sa larong iyon si Samboy Lim, na nagtala ng 33 puntos, habang nagdagdag naman si Allan Caidic ng 21 puntos, ayon sa isang contemporary Sports Weekly account.
At pagkatapos nito ay dumating ang isa sa pinakahindi malilimutang laro ng Pilipinas sa torneo.
"ISANG PUNTOS KONTRA SOUTH KOREA"
Hinarap ng Pilipinas ang host na South Korea sa isang laban na nauwi sa napakasakit na resulta.
Nakatakas ang South Korea sa 103–102 victory.
Sa mga huling segundo ng laro at isang puntos lamang ang lamang ng South Korea, nagkaroon ng pagkakataon si Allan Caidic na umatake para sa posibleng winning basket.
Sa play na iyon, nagkaroon ng contact sina Caidic at Korean star Hur Jae. Tinawagan ng offensive foul ang Filipino shooter.
Ang tawag na iyon ay naging isa sa mga pinakatumatak na sandali ng kampanya. Sa mga sumunod na taon, sinabi ni Caidic na naniniwala siyang hindi dapat offensive foul ang itinawag sa kanya.
Nananatili namang opisyal ang resulta: South Korea 103, Philippines 102.
Napakalaki ng naging epekto ng isang puntos na pagkatalong iyon sa final standings.
Nagtapos ang South Korea sa 6–1, habang nagtapos naman ang Pilipinas sa 5–2. Kung nabaligtad ang resulta ng kanilang laban, mag-iiba rin sana ang kanilang puwesto sa standings.
Nanatiling walang talo ang China sa 7–0.
"TINAPOS NG PILIPINAS ANG TRABAHO"
Sa kabila ng masakit na pagkatalo kontra South Korea, hindi bumigay ang Pilipinas.
Tinalo nila ang Malaysia, 84–68, bago tinapos ang kanilang schedule sa isang dikit na 83–81 victory laban sa Jordan.
Narito ang kumpletong resulta ng pitong laro ng Pilipinas:
Philippines 81–78 Japan
Philippines 109–75 Hong Kong
Philippines 84–112 China
Philippines 90–74 Kuwait
Philippines 102–103 South Korea
Philippines 84–68 Malaysia
Philippines 83–81 Jordan
Tinapos ng Pilipinas ang torneo na may 5 panalo at 2 talo.
Nang matapos ang kompetisyon, nanguna ang China sa 7–0, sinundan ng South Korea sa 6–1, habang pumangatlo ang Pilipinas sa 5–2.
Sapat iyon upang maiuwi ng mga Pilipino ang bronze medal.
"ANG GOLDEN BRONZE"
Higit pa sa simpleng third-place finish ang kahulugan ng bronze medal na iyon.
Bago ang 1986, ang huling medalya ng Pilipinas sa men’s basketball ng Asian Games ay noong 1962, nang makuha ng bansa ang gold medal sa Jakarta.
Ibig sabihin, winakasan ng 1986 team ang 24-year medal drought ng Pilipinas sa Asian Games basketball.
Dahil dito, nakilala kalaunan ang kanilang tagumpay bilang “Golden Bronze.”
Sa mga sumunod na taon, binalikan din ni Allan Caidic ang kahalagahan ng medalya. Bagama’t masakit ang isang puntos na pagkatalo kontra South Korea, malaking bagay pa rin ang bronze dahil iyon ang unang Asian Games basketball medal ng Pilipinas sa loob ng 24 na taon.
Mas naging makasaysayan pa ang koponang iyon dahil sa mga career na sumunod.
Si Allan Caidic ay naging isa sa pinakakilalang shooters sa kasaysayan ng Philippine basketball. Nakilala naman si Samboy Lim dahil sa kanyang spectacular at high-flying style of play. Si Alvin Patrimonio ay naging isa sa pinakamalalaking bituin ng PBA, habang sina Ronnie Magsanoc, Jojo Lastimosa, Jerry Codiñera at ilan pa nilang teammates ay nagkaroon din ng matagumpay na professional careers.
Ngunit noong 1986 sa Seoul, isa lamang silang batang amateur Philippine national team na sinusubukang patunayan na kaya pa ring makipagsabayan ng Pilipinas sa pinakamalalakas na basketball nations sa Asia.
Isang puntos lamang ang pagitan nila sa South Korea.
Dalawa lamang ang nakatalo sa Pilipinas sa buong torneo, ang dalawang koponang nagtapos na gold at silver medalists.
At lahat ng iba pa nilang nakaharap ay kanilang tinalo.
7 laro.
5 panalo.
2 talo.
1 bronze medal.
Para sa isang Philippine team na nabuo sa panahon ng malaking pagbabago sa national basketball program, ang 1986 Asian Games ay hindi lamang naging isa pang international tournament.
Ito ang naging kuwento ng koponang nagbalik sa Pilipinas sa Asian Games basketball podium.
Ito ang kuwento ng “Golden Bronze.” 🫡🫡❤❤
