Zia Xia Sports

جہدے باہجوں بچدا نئیں

ہُن تے اوہ وی جچدا نئیں

کھوہ کے کھادا ہووے تے

ایڈا سؤکھا پچدا نئیں

وچ قصور دے کیہ ہویاۓ

اج کل بُلھا نچدا نئیں

ارشد منظور

لوہے دا کی کم اے بُوٹے نوں وڈے

جے کر کواڑے چ لکڑ نہ ہووے

نیویاں ہویاں تے برابر ہویاں اُنگلاں

ولی نے بندے جے آکڑ نہ ہووے

سہیل کاہلوں

رشتے دی ریج

کدی کدی مینوں رشتیاں دی

بڑی ریج آندی اے

کھبّی جیب چوں دس روپیے کڈ کے

سجّی جیب چ پا لینا واں

مینوں دادے دِتے نے

کدی کسی نکی کند تے بہہ کہ

باہواں ہوا چ کر کے

ہسی جانا

مینوں نانے موڈھیاں تے بٹھایا اے

کدی ٹردیاں آپے ای ڈگ پینا واں

بسم اللہ بسم اللہ کر کے اٹھنا واں

مینوں دادی گل نال لایا اے

کدی دو چار لیڑے لے کے

سڑک ول ٹر پیناں واں

لیہ والی گڈی پچھے

کتھے جانا ای منڈیا؟

رولا پیا پانا واں

مینوں نانی نے بلایا اے

کدی کسے نال لڑ کے تے

پیو دی مار توں ڈردیاں ہویاں

گھر دے بار کھلو جاواں

فر کوئی مینوں آ کے آکھے

چل ہن گھر نوں آجا کاکا

تیرا تایا آیا اے

کدی کدی مینوں رشتیاں

دی بڑی ریج آندی اے

کدی عید تے امی فاخرہ آکھے

جا وے پج کے گری لے آ

سوگی تے بادام وی لے آ

چوکھا دودھ تے سیویاں لیاویں

تیریاں پھوپھیاں آونیاں نے

کدی جے ابا بیمار ہو جاوے

مینوں تے پے وخت جاوے

فون میرا جو وجی جاوے

اپنے آپ نوں پیاں آکھاں

رشتے داراں سیاپا پایا اے

کدی کدی مینوں رشتیاں دی

بڑی ریج آندی اے

سہیل کاہلوں

سچا اے یا چُوٹھا اے

فر کیہ ہویا، بندا اے

آدم کیہنے جمیا سی

جیہڑا سب دا ابا اے

جیبھاں وڈھی جاندے او

سنیائے نک دا رولا اے؟

باقی وی مخلوقاں نیں

بندے نوں کوئی مسئلہ اے

اپنی اکھ توں پُچھدی آں

تینوں کیہنے دسیا اے؟

طاہرہ سرا

خاباں تیکر سُکھ نے بس

جدھر ویکھاں دُکھ نے بس

اندر لکھاں رونے نیں

ایویں ہسدے مُکھ نے بس

چھاواں ونڈن والے اج

ٹاویں ٹاویں رُکھ نے بس

بندہ بندہ کھا کے وی

کیتی نہیں اے بُھکھ نے بس

سُکھ تے ساحر دِتے سن

قسمیں ماں دی کُکھ نے بس

جاوید ساحر

اکھ چوں اتھر کِناں کُو چِر

روکاں دلبر کناں کو چر

مُورت وچ اے صورت تیری

پُوجاں پتھر کناں کو چر

اوڑک پیلے ہو جانے نیں

ساوے پتر کناں کو چر

اگاں لاشے سڑکاں اُتے

ویکھاں منظر کناں کو چر

اوہدا ہاسا رُکدا نہیں اے

رووے ساحر کناں کو چر

جاوید ساحر

ڈِگا ٹہٹھا بھاویں کدھروں بھورا پیار جے لبھے

چھج پتاسے ونڈاں مینوں میرا یار جے لبھے

روندی اکھ دے اتھرُو سُکن مُکھ تے ہاسے آون

دُکھ ونڈاون والا کوئی نہ کوئی غمخوار جے لبھے

ہاسے خُشیاں پیار محبتاں جِتھے لبھدے ہوون

جِندڑی ویچ خریداں انج دا کوئی بزار جے لبھے

جس نال وی جِینا مرنا دُکھ سُکھ سانجھا ہووے

دل میں اوہدی جھولی پاواں اوہ دِلدار جے لبھے

نہر کنارے بہہ کے میں تے دِلبر گلاں کرئیے

سانوں وی کوئی نجمی ہفتہ تے اتوار جے لبھے

سلیم نجمی

کیہ صلاح ای

یار ملن دی کوئی صورت لبھدی نئیں تے

ہجراں دی پَنڈ سر تے چُک کے

دُکھ دی تکڑی تُل نہ جائیے

قدرت نے جے لیکھاں اندر وکھ وکھ رہنا لکھیا اے تے

ویلے دی پتھریلی اَکھ چوں ہنجو بن کے ڈُھل نہ جائیے

اک دُوجے نوں بُھل نہ جائیے

میثم علی آغا

ہر پاسے ہر ویلے دُکھ

ویکھاں نوے نویلے دکھ

اپنے رنگ وچ رنگی پهردے

رنگریزے، رنگیلے دکھ

میری ہستی وچوں نکلے

صحرا، جنگل، بیلے، دکھ

مینوں مست کری رکهدے نیں

ہجراں دے البیلے دکھ

میرے من وچ لائی رکهدے

ہر دم سوہنے میلے دکھ

عالیہ شاہ

عشق دا بُوہا کھول وے سائیاں

کُن دی بولی بول وے سائیاں

تیری پرِیت دی حد نا کوئی

نہ کوئی اسدا مول وے سائیاں

کِدھرے یار وی مِل جاوے گا

سُنیا جگ ہے گول وے سائیاں

سائیاں آس تِری وِچ جھلی

جِندڑی بیٹھی رول وے سائیاں

تُوں سچا، تُوں کامل مُرشد

تُوں سانول، تُوں ڈھول وے سائیاں

ایتھے کیہڑا دردی میرا

سد لے مینوں کول وے سائیاں

میرے جہی دا تُوں مُل پایا

تُوں سوہنا انمول وے سائیاں

عالیہ شاہ