GRT Riders Łódź

Grobowa Góra 2024-07-14

Cmentarz wojenny w Gadce Starej – nekropolia znajdująca się w Gadce Starej, na południowo-wschodnim krańcu miejscowości, wzdłuż ulicy Czartoryskiego. Od północnego zachodu graniczy z czynnym cmentarzem pw. św. Maksymiliana Kolbe. Spoczywają tu prochy żołnierzy z I wojny światowej poległych podczas bitwy pod Łodzią. Zachował się kamienny obelisk z napisami Pro Patria (łac. Za Ojczyznę) i Hier ruhen in Gott 2000 Tapfere Krieger (niem. Tu spoczywa w Bogu 2000 dzielnych żołnierzy). Pochowani są tu także żołnierze armii niemieckiej polegli we wrześniu 1939 roku. Na początku lat 70. na cmentarz przeniesiono szczątki żołnierzy niemieckich i rosyjskich, złożone wcześniej na cmentarzu wojennym w Parku Wolności w Pabianicach.

Źródło https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Cmentarz_wojenny_w_Gadce_Starej

Niesułków, uroczysko Poćwiardówka - cmentarz wojenny 2024-06-30

Od początku listopada do 5 grudnia 1914 roku na linii frontu przebiegającej przez teren Niesułkowa toczyły się ciężkie walki w ramach bitwy o Łódź. W ich wyniku zniszczone zostały wszystkie okoliczne wsie, zaś Nowe Skoszewy zostały przez intensywny ostrzał artyleryjski całkowicie zrównane z ziemią.
Pamiątką po strasznych zmaganiach w tej okolicy jest cmentarz położony w lesie przy drodze z Niesułkowa do Woli Cytrusowej. Spoczywa tu kilkuset żołnierzy niemieckich i rosyjskich, dokładna liczba nie jest znana.
W ciągu lat nekropolia została zapomniana, odnowiono ją dopiero w 2001 roku straniem Urzędu Gminy Brzeziny, Nadleśnictwa Brzeziny oraz dyrekcji Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich. Niestety, nie dało się już odtworzyć pełnego układu mogił zbiorowych z drewnianymi krzyżami w części centralnej, pozostał tylko pomnik centralny, zarys ogrodzenia oraz część nagrobków obecnie zebranych wokół pomnika i centralnej alejki.

Informacje pochodzą ze strony
https://eksploratorzy.com.pl/viewtopic.php?f=237&t=11308&view=previous

Rajd rowerowy "wojennym szlakiem" zaliczony💪

Mały wypadzik 2024-05-05

Cmentarze wojenne Borowa i Gałkow Mały 2024-06-08

Dawny cmentarz w Borowej znajduje się na wschód od głównej drogi biegnącej przez wieś, w niedużym zagajniku. Tuż obok mieści się budynek remizy OSP. Lokalizację obiektu ułatwia też stojąca przy drodze tablica opisująca związane z Borową wydarzenia I wojny światowej oraz stojący kilkanaście metrów dalej metalowy krzyż.

Historia cmentarza sięga prawdopodobnie pierwszych lat XIX wieku; samą kolonię wytyczono w 1800 roku. Pierwotnie miał powierzchnię 192 m2. W latach 1904–23 cmentarz otoczono murem, najpierw od frontu, później pozostałe boki. Do dziś przetrwało na nim zaledwie kilka zdewastowanych nagrobków i mogił ziemnych. Na jednej z płyt zachowały się czytelne inskrypcje.

Na cmentarzu pochowano też niemieckich żołnierzy poległych w czasie I-wszej (miejsce oznaczono dużymi kamieniami polnymi) i II wojny światowej (zbiorowa, nieoznaczona mogiła).

Informacje pochodzą ze strony
https://osadnicy.info/miejsca/cmentarze/cmentarz-ewangelicko-augsburski-w-borowej/

----------------------------------------------------

Cmentarz wojenny w Gałkowie Małym.
Zlokalizowany w lesie, na przedłużeniu ulicy Wojska Polskiego, ok. 150 m od zabudowań, na pagórku

Cmentarz wojenny, upamiętniający żołnierzy z I i II wojny światowej. Upamiętnia przede wszystkim wydarzenia z 23 listopada 1914 r., kiedy natarcie armii niemieckiej ( w tym 3 Dywizji Gwardii pod dowództwem gen. Litzmanna) rozbiło obronę Rosjan (6 Dywizja Syberyjska) i pozwoliło na wyrwanie się z okrążenia. Zginęło wówczas ok. 500 żołnierzy rosyjskich. Cmentarz zajmuje pagórek, jego granice wyznaczono betonowymi palikami. Na cmentarzu kamienny pomnik upamiętniający 500 żołnierzy Armii Rosyjskiej z 1914 r. (tekst w języku niemieckim) wraz z dwoma płytami nagrobnymi, kamienny pomnik upamiętniający żołnierzy Wojska Polskiego z 1939 r., kapliczka Matki Boskiej z tekstem Janusza Mariona-More, kamienny pomnik upamiętniający żołnierzy Armii Niemieckiej i Armii Rosyjskiej z 1914 r. oraz mogiły ziemne żołnierzy WP z 1939 r. Symboliczną bramą na cmentarz są dwie konstrukcje drewniane z daszkiem namiotowym. Na terenie cmentarza zabytkowy buk pospolity, o obwodzie ok. 240 cm.
Pagórek mieszkańcy Gałkowa nazywają potocznie „Górką Hitlera”.
W lesie otaczającym cmentarz pozostałości okopów oraz innych umocnień. Planowane jest wytyczenie szlaku turystycznego prowadzącego z Gałkowa do Justynowa w gm. Andrespol.

Informacje pochodzą ze strony
https://koluszki.pl/cms/8261/cmentarze_i_miejsca_pamieci

Łoś z lasu Dłutowskiego 2024-04-07
WSPÓŁRZĘDNE GEOGRAFICZNE: 51°33’38″N 19°21’31″E

Pomnik samolotu „Łoś”

6 września 2009 r. w 70. rocznicę wybuchu II wojny światowej w Dłutówku na terenie Lasów Państwowych Nadleśnictwa Kolumna odbyła się doniosła uroczystość odsłonięcia pamiątkowego obelisku w miejscu lądowania 4.IX.1939 r. zestrzelonego w walce powietrznej samolotu bombowego PZL – P 37 B „Łoś” (72.16) z 212 Eskadry Bombowej.

Pomysłodawcą budowy pomnika – makiety samolotu bombowego PZL – P 37 B „Łoś” w skali 1:1 jest pilot Polskich Linii Lotniczych „Lot” kpt. Wojciech Tomaszewski – pochodzący z Dłutowa. Dzieło budowali razem Wojciech Tomaszewski i Jan Rybak – mieszkaniec Dłutowa, społecznik, Naczelnik Ochotniczej Straży Pożarnej w Dłutowie - poświęcili na to ponad 500 godzin, wykorzystali około 100 arkuszy blachy i około 6 tys. sztuk nitów. Każdy kto tu przybył jest pełen podziwu dla miejscowej społeczności za pamięć o poległych lotnikach oraz jedyny w swoim rodzaju samolot – pomnik.

Historia samolotu „Łoś”

W dniu 4 września 1939 r. startując z lotniska w Kucinach koło Aleksandrowa Łódzkiego otrzymał zadanie bombardowania niemieckich kolumn zmotoryzowanych w rejonie Wielunia. Z zadania tego żadna z załóg nie powróciła. Samolot por. obs. Kazimierza Żukowskiego został zestrzelony nad wsią Ślądkowice i upadł na pole Stefana Dychto. Cała załoga zginęła. Wszyscy pochowani na cmentarzu w Dłutowie.

Samolot ppor. obs. Kazimierza Dzika zestrzelony w walce powietrznej wylądował w rejonie wsi Dłutówek (na terenie młodego lasu w odległości około 6 km od wsi Ślądkowice). Z płonącego samolotu przed lądowaniem wyskoczyło dwóch członków załogi. Ostrzeliwani przez Niemców uratowali się (kpr. strz. Aleksander Danielak i Konstanty Gołębiowski). 2 pozostałych członków załogi również uratowało się. Ppor. obs. Kazimierz Dzik - samodzielnie a ppor. pil. 2 Feliks Mazak przy pomocy chłopców Piotra Olkusza i Edwarda Szymaka oraz obserwatora – wydostali się z płonącego samolotu. Pilot w wyniku uderzenia znalazł się w pozycji „głową w dół”, ze złamaną ręką, z kośćmi udowymi wybitymi ze stawów, przypięty pasami do płonącego samolotu. Kiedy już żegnał się z życiem – nadeszła niespodziewana pomoc w osobie chłopców, którzy w tym czasie pracowali na pobliskim polu. Piotrek Olkusz i Edward Szymak pobiegli za spadającym samolotem. Piotrek podczołgał się do kabiny i wydobytym z kieszeni nożem rozciął pasy. Nadbiegli inni ludzie, sprowadzono bryczkę, umieszczono na niej lotników i odwieziono do szpitala wojskowego w Pabianicach. Potem razem z cofającym się na wschód frontem dotarli do Wilna. Tam pilot – kiedy tylko stan jego zdrowia pozwalał na opuszczenie szpitala – został zabrany przez rodziców kolegi. Pod zmienionym nazwiskiem (Jan Żarnowski) i dzięki pomocy różnych osób, zmieniając adresy, zdołał uniknąć aresztowania i wywiezienia do obozu (dowódca załogi zginął w Katyniu). Peter Olkusz, bo tak obecnie nazywa się człowiek, który uratował pilota – ma 96 lat i mieszka w Kanadzie. Edward Szymak nie przeżył wojny.

Informacja pochodzi ze strony
http://old.dlutow.pl/index.php/zabytki