Psychosensualni

łowami bo to zbyt skomplikowane?. Odkrywasz – układając. Układasz już je przez jakiś czas…czasami jest tak, że układasz je sam a czasami ktoś ci pomaga. Sam wybierasz puzzle a czasami ktoś ci jakieś podsuwa, a ty możesz je wziąć i one mogą pasować, ale nie zawsze muszą. Czasami może być tak że ktoś ci wcisnął jakiś spory fragment układanki i powiedział „to na pewno tak będzie!” udzielając przy tym szeregu instrukcji jak układać dalej.
- A ty układasz i układasz ale coś ci tu nie pasuje. Być może utknąłeś w jakimś miejscu i nie wiesz czy układać dalej albo co masz dalej ułożyć, od czego zacząć od której strony. Utknąłeś lub utknęłaś ...

Z drugiej jednak strony zobacz, że do tej pory układałeś. Być może ten fragment jest trudniejszy i być może do jego ułożenia potrzebujesz zmienić technikę albo czas stanąć w innym punkcie by zobaczyć dany fragment, lub całość z innej perspektywy, może z boku, a może z lotu ptaka? Być może wystarczy zmienić nastawienie i wrzucić na „luz” a może właśnie
masz podejść poważniej i zacząć systematycznie układać. Być może masz możliwość podejrzeć innych jak układają? A może nadszedł czas w końcu zabrać swoja układankę innym i z odwagą układać samodzielnie… z wiarą i ufnością że dasz radę. Ciekawe jak to jest tak chwilę pomyśleć i z tym właśnie zaciekawieniem. Z wiarą i ufnością układać dalej i wykorzystywać wszystko to co już ułożone. (sposób i ilość, na korzyść dalszego układania). Ja jako terapeuta pomogę Ci w zyskaniu większej autonomii, rozszerzaniu możliwości wyboru działania poprzez towarzyszenie, zauważanie tego czego nie dostrzegasz. Wydobywanie tego co masz w sobie już od dawna a potrzebujesz jedynie to w sobie na nowo odkryć. W pracy oprócz rozmowy terapeutycznej, wykorzystuję metaforę, pracę z symbolem, genogramem, transem, po to abyś wrócił jak najszybciej do równowagi i zaczął sobie radzić sam. Byś mógł z zaciekawieniem, spokojem pewności, i radością układać dalej tą wyjątkową i niepowtarzalną układankę, wiedząc, że :

„Najpiękniejszy jest ten czas, który masz przed sobą” M. Erickson

MONIKA SOCIK