02/09/2026
🪷🙏😔Namaste kochana Grażynko.
Grażynko, żegnaj. Będzie nam Ciebie bardzo brakowało.
20 sierpnia o godzinie 5 rano odeszła Grażyna Dłużniewska-Mellin – artystka, ilustratorka, scenografka, ceramiczka, malarka, a przede wszystkim nasza koleżanka, współzałożycielka i jedna z osób, które współtworzyły historię Stowarzyszenia Kamienica 56.
Grażyna urodziła się 13 lutego 1946 roku w Płońsku. Studiowała na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Grafiki, gdzie w 1974 roku obroniła dyplom w pracowni prof. Zofii Chrostowskiej. Jej droga artystyczna była niezwykle różnorodna. Zajmowała się scenografią teatralną i filmową, ilustracją książkową dla dzieci i dorosłych, malarstwem i ceramiką. Jest współautorka i ilustratorką między innymi „Trzynaste piórko Eufemii” Macieja Wojtyszki, z którym współpracowała także przy innych książkach, ilustrowała też podręczniki dla szkół polonijnych.
Od połowy lat 80. przez kilkanaście lat prowadziła plenery malarskie dla dzieci i młodzieży w Polsce i na Ukrainie. Sztuka nigdy nie była dla niej wyłącznie zawodem. Była sposobem patrzenia na świat, spotkania z drugim człowiekiem i ciągłego uczenia się.
W Kamienicy 56 przez wiele lat prowadziła pracownię ceramiczną. To miejsce bardzo do niej pasowało – można było tam pracować rękami, eksperymentować, rozmawiać, tworzyć i po prostu być razem. Z ceramiką była związana właściwie do końca. Jeszcze w tym roku uczestniczyła w plenerze artystycznym w Zakopanem. Byłą niezwykle pogodną i aktywną osobą, którą spotykaliśmy w kinie, na spotkaniach autorskich i na giełdzie kwiatowej lub rynku poszukującej nowych roślin do swojego ogródka.
Grażyna wspierała także Stowarzyszenie od strony organizacyjnej. Pracowała w Komisji Rewizyjnej, uczestniczyła w wielu naszych inicjatywach edukacyjnych i kulturalnych. Wspólnie otwierałyśmy świetlicę arteterapeutyczną w obozie dla uchodźców wewnętrznych w Gruzji. Byłyśmy razem w wielu miejscach i przy wielu działaniach, które dziś są częścią pamięci Kamienicy 56.
W ostatnich latach Grażynka wycofała się z aktywnej pracy w Stowarzyszeniu. Potrzebowała czasu dla siebie i postawiła na dalszy rozwój, własną twórczość i samorozwój.
Pamiętam naszą ostatnią rozmowę telefoniczną w czerwcu; pytałam:
– Co u Ciebie, Grażynko?
Odpowiedziała swoim spokojnym, ciepły, charakterystycznym głosem:
– Dobrze. Studiuję życie. Dziś trudno o bardziej poruszające zdanie.
Grażynko, wierzę, że teraz studiujesz życie w innym, lepszym świecie.
Dziękujemy Ci za Twoją obecność, za sztukę, którą zostawiłaś, za wspólne lata, za pracę i za wszystkie chwile, które zostaną z nami.
Będziemy pamiętać Twoje ręce zanurzone w glinie, Twoją ciekawość świata, twoje kartki z "odezwami do zespołu" zostawiane w różnych miejscach w pracowni. Twoją twórczość i to proste zdanie:
„Studiuję życie”.
Żegnaj, Grażynko.
Będzie nam Ciebie bardzo brakowało.
Zespół i przyjaciele
Stowarzyszenia Kamienica 56
31/08/2026
30/08/2026
25/08/2026