PsycheMind Pracownia Wsparcia i Rozwoju Anna Osiecka

https://radiolodz.pl/o-tym-chcemy-rozmawiac-po-wsparcie-do-kolegi-podcast,631412/;

Czasem słyszę od dzieci: „przestał/a się do mnie odzywać”.

I rozumiem bezradność rodziców. Serio.
Ale dla dziecka taka cisza to nie jest „lekcja”. To jest odcięcie.

Małe dziecko nie myśli: „następnym razem zrobię inaczej”.
Myśli raczej: „coś jest ze mną nie tak” albo „zaraz ją/go stracę”.

Nastolatek? Często powie „mam to gdzieś”.
A potem zamyka się jeszcze bardziej albo oddaje tym samym – chłodem, ignorowaniem. Lub (co gorsze) wszelkimi, nawet destrukcyjnymi sposobami próbuje pozyskać choćby słowo.
Milczenie rodzica realnie obniża samoocenę dziecka. Dziecko nie czyta tego, jako problem - dziecko czuje, że to ono jest problemem.

Bo kiedy rodzic znika emocjonalnie, zostaje coś bardzo trudnego:
samotność w środku tego, co przeżywa.

I to nie chodzi o to, żeby zawsze reagować idealnie.
Każdy się wkurza, każdy czasem potrzebuje przerwy. Tylko że przerwa to nie to samo co kara ciszą.

Można powiedzieć:
„jestem teraz wkurzona/y, potrzebuję chwili, ale wrócę i pogadamy”. To jedno zdanie robi ogromną różnicę.
Bo dziecko nadal wie, że ma rodzica. Nawet wtedy, kiedy coś poszło nie tak.

Relacja nie powinna znikać, kiedy pojawia się trudność.
To właśnie wtedy jest najbardziej potrzebna.

Najgorsze po kłótni często nie jest nawet to, co padło. Najtrudniejsze bywa to, co dzieje się później - cisza.

To moment, w którym człowiek zostaje sam z napięciem, smutkiem, złością i milionem myśli w głowie. I często właśnie wtedy boli najbardziej. Bo można pokłócić się, wybuchnąć, powiedzieć za dużo… ale kiedy potem druga strona milczy, ignoruje temat albo udaje, że nic się nie stało, w środku zostaje bardzo trudne poczucie: „czy to, co czuję, w ogóle ma znaczenie?”.

Cisza po kłótni potrafi boleć bardziej niż sama kłótnia, bo nie daje ukojenia, niczego nie wyjaśnia, nie odbudowuje kontaktu. Zostawia za to miejsce na domysły, lęk i samotność.

Czasami wcale nie chodzi nawet o to, żeby od razu wszystko naprawić. Często wystarczy zwykłe:
„daj mi chwilę, niedługo wrócę do tej rozmowy”
albo
„Mi też jest z tym ciężko, pogadamy później”.

To naprawdę zmienia DUŻO.

Bo w relacjach nie najbardziej rani sam konflikt.
Najbardziej rani poczucie, że po tym konflikcie zostało się z tym wszystkim samemu.

Zapraszam do wysłuchania. O odrzuceniu, pomijaniu, ostracyzmie i przemocy rówieśniczej. Temat, który dotknął, dotyka lub dotknie każdego. Dlaczego tak się dzieje, jakie ma konsekwencje i jak sobie radzić z odrzuceniem? O wszystkim tym opowiadam w najnowszym podcaście Moniki Czerskiej „Tak to czuję”

Tak to czuję. Przemoc rówieśnicza [PODCAST] - Radio Łódź Przemoc rówieśnicza nie zawsze zostawia ślady widoczne na pierwszy rzut oka. Częściej boli to, czego nie widać – słowa, gesty, wykluczenie, milczenie.

https://radiolodz.pl/tak-to-czuje-rozwody-i-emocje-dzieci-podcast,617667/

Tak to czuję. Rozwody i emocje dzieci [PODCAST] - Radio Łódź Dzieci nie postrzegają rozwodu w taki sam sposób jak dorośli. Nie rozumieją pojęć takich jak „różnice charakterów” czy „kryzys w relacji”. Zamiast tego widzą