Master Nordic Walking Academy

W nauczaniu techniki chodzenia z kijami🥢 bardzo ważną rolę odgrywa motywacja ponieważ ćwiczenie bez odpowiedniej motywacji jest bezużyteczne. Aby zawodnik skutecznie opanował nawyki ruchowe związane z chodzeniem z kijami konieczne są wysiłek i uwaga ze strony uczącego się. Nauczanie i uczenie się nawyków ruchowych jest znaczne trudniejsze niż kształtowanie poszczególnych zdolności wysiłkowych. Nordic walking wydaje się prostą formą ruchu ale jednak bez opanowania prawidłowej techniki chodzenia z kijami🥢 fundujemy naszemu organizmowi liczne przeciążenia. Podczas przygotowania do rywalizacji bardzo wielu zawodników koncentruje się tylko nad przygotowaniem sprawnościowym i nie zdaje sobie sprawy, że nawet bardzo wyskoki poziom zdolności wysiłkowych nie daje dobrych wyników bez odpowiedniej techniki. Dopiero prawidłowo opanowany i wykonany nawyk czuciowo-ruchowy💥 pozawala na pełne wykorzystanie możliwości sprawnościowych organizmu. Motywacja zdecydowanie wpływa na jakość ćwiczeń szczególnie jeśli osoba chodząca z kijami:
✅ jest zainteresowana tym co robi;
✅ jest zainteresowana poprawą swoich umiejętności:
✅ ma radość z uprawiania tej aktywności;
✅ ma chęć zrozumienia istoty działania.
Na każdym etapie nauki opanowania techniki chodzenia z kijami powinien być odpowiedni poziom motywacji i pobudzenia. W początkowym okresie nauczania techniki poziom motywacji i pobudzenia powinien być stosunkowo niski. Przy wysokim poziomie motywacji i pobudzenia uczymy się szybko, ale niedokładnie, nietrwale i mało plastycznie. Jeśli podczas pierwszego i drugiego stadium🕐 uczenia się poziom motywacji i pobudzenia u osoby chodzącej z kijami🥢 jest niski, proces nauczania trwa dłużej, a efekty są zdecydowanie dokładniejsze i bardziej plastyczne. Im lepiej opanujemy nawyk ruchowy tym lepiej będziemy go mogli wykorzystać podczas walki sportowej w stanie wysokiej motywacji i pobudzenia.
J*P

Ocena techniki w nordic walking może budzić silne emocje, szczególnie podczas zawodów, ponieważ odnosi się nie tylko do samego wykonania ruchu, ale również do jego bezpośredniej weryfikacji w warunkach rywalizacji. Można ją analizować w kontekście teorii inteligencji emocjonalnej, rozumianej jako zdolność rozpoznawania, rozumienia i regulowania własnych emocji oraz adekwatnego reagowania na sytuacje społeczne. W procesie oceny szczególne znaczenie mają dwa jej elementy: samoświadomość oraz samoregulacja, które wpływają na sposób interpretacji informacji zwrotnej i reakcję na nią.
💥Osoby o wyższej inteligencji emocjonalnej potrafią oddzielić ocenę działania od oceny siebie jako człowieka. Dzięki temu nawet negatywny werdykt może być dla nich wskazówką do dalszej pracy. Z kolei przy niższej zdolności regulowania emocji ocena techniki często zostaje odebrana bardzo osobiście jako podważenie kompetencji, a nawet własnej wartości. W takiej sytuacji naturalnie pojawiają się silne reakcje, takie jak złość, wstyd czy zniechęcenie.
💥To właśnie ten mechanizm częściowo wyjaśnia, dlaczego wiele osób niechętnie pracuje nad techniką. Doskonalenie jej wymaga ciągłego konfrontowania się z błędami, a więc także akceptowania własnej niedoskonałości. Jest to proces wymagający nie tylko cierpliwości, ale i odporności psychicznej. Jeśli ktoś interpretuje błędy jako dowód braku zdolności, zamiast jako naturalny element nauki, może unikać pracy nad szczegółami. Znacznie łatwiej jest wtedy pozostać przy „własnym stylu” niż systematycznie poprawiać ruch, który wymaga czasu i powtarzalności.
💥W tym kontekście kluczową rolę odgrywa instruktor. To on tworzy środowisko, w którym uczestnik uczy się nie tylko techniki, ale także sposobu myślenia o własnych błędach. Dobry instruktor potrafi przekazywać informacje zwrotne w sposób, który nie obniża motywacji, lecz ją wzmacnia. Zamiast skupiać się wyłącznie na tym, co jest niepoprawne, pokazuje kierunek zmiany i sens wykonywanej pracy. Tym samym wpływa na emocjonalne nastawienie uczestnika i jego gotowość do dalszego rozwoju.
👉Rola sędziego jest odmienna, ale równie istotna. Sędzia nie uczestniczy w procesie uczenia się, lecz ocenia jego efekt końcowy. Jego decyzja dotyczy wyłącznie tego, co zawodnik prezentuje w chwili oceny, stanowiąc bieżącą ocenę jakości wykonania techniki. To właśnie dlatego wywołuje tak silne reakcje emocjonalne. Dla jednych jest potwierdzeniem dobrze wykonanej pracy (zielona kartka), dla innych źródłem frustracji, zwłaszcza jeśli wynik odbiega od oczekiwań.
👉👣🧠W efekcie powstaje zależność między trzema elementami: kompetencjami emocjonalnymi zawodnika, sposobem prowadzenia przez instruktora oraz oceną wydawaną przez sędziego. Jeśli zawodnik potrafi regulować emocje, a wcześniej otrzymywał wspierające i konstruktywne wskazówki, jest bardziej skłonny traktować ocenę jako impuls do rozwoju. Jeśli natomiast brakuje tych zasobów, ocena może stać się źródłem napięcia i prowadzić do wycofania.
🎯To właśnie połączenie subiektywności oceny, osobistego charakteru techniki oraz emocjonalnego znaczenia włożonego wysiłku sprawia, że ocena w Nordic Walking budzi tak skrajne reakcje od satysfakcji i motywacji po złość, frustrację i rezygnację.
👉Dlatego warto traktować ocenę jako źródło informacji, a nie ostateczny osąd. Kluczowe jest świadome zauważanie własnych emocji i oddzielanie ich od faktów ponieważ ocena odnosi się do konkretnego wykonania w danym momencie i pokazuje poziom realizacji określonych elementów techniki.
💥Pomocne jest także skupienie się na procesie: wybieraniu pojedynczych elementów techniki do poprawy i konsekwentnej pracy nad nimi, zamiast oczekiwania natychmiastowych efektów.
🔥W połączeniu ze wsparciem instruktora oraz traktowaniem werdyktu sędziego jako informacji zwrotnej pozwala to stopniowo budować odporność psychiczną. Dzięki temu ocena przestaje być źródłem napięcia, a staje się praktycznym narzędziem, które realnie wspiera rozwój i motywuje do dalszej pracy.
J*P

Czy potrafisz chodzić prawidłowo? 🚶‍♂️🤔
Chód to jedna z najbardziej podstawowych czynności ruchowych człowieka tak powszechna i automatyczna, że rzadko zastanawiamy się nad tym, czy wykonujemy ją prawidłowo. Dla większości z nas chodzenie to coś oczywistego ruch, który opanowaliśmy już we wczesnym dzieciństwie. Tymczasem prawidłowy wzorzec chodu to złożony mechanizm, wymagający precyzyjnej współpracy wielu struktur anatomicznych i fizjologicznych: układu mięśniowo-szkieletowego, nerwowego oraz równoważnego ⚙️🧠.

Czym jest chód fizjologiczny? 🦵
Chód fizjologiczny, czyli prawidłowy sposób poruszania się człowieka, został szczegółowo opisany w literaturze biomechanicznej i medycznej 📚. Choć każdy człowiek posiada indywidualny styl poruszania się, to istnieje pewien wzorzec ruchowy, który uznawany jest za optymalny i najbardziej efektywny z punktu widzenia biomechaniki.

Aby organizm mógł generować taki ruch, układ ruchu musi spełniać kilka fundamentalnych warunków:

✅ Utrzymanie ciężaru ciała w fazie pojedynczego podparcia zarówno na prawej, jak i lewej kończynie dolnej
✅ Zachowanie równowagi w warunkach statycznych i dynamicznych
✅ Efektywny wymach kończyny dolnej aby przejąć ciężar ciała
✅ Generowanie siły i mocy do przesuwania kończyn i tułowia

Cechy prawidłowego chodu 🧍‍♀️➡️🧍‍♂️
Wzorzec chodu fizjologicznego został zdefiniowany na podstawie obserwacji zdrowych osób i uwzględnia następujące cechy:

👣 Dwunożność - człowiek porusza się na dwóch nogach

🔄 Naprzemienność - zsynchronizowane ruchy kończyn

➡️ Przedsiębieżność - naturalny ruch do przodu

⚖️ Symetria - równomierna praca obu stron ciała

🎯 Harmonia:

📏 izometryczność - równa długość kroków

⏱️ izochroniczność - taki sam czas trwania kroków

💪 izotoniczność - jednakowe napięcie mięśni kończyn dolnych

Brak którejkolwiek z tych cech może sugerować, że ruch nie jest optymalny co może prowadzić do przeciążenia, zmniejszonej efektywności lub stopniowego pogorszenia funkcjonowania ciała.

Dlaczego warto dbać o wzorzec chodu? 🧐
Na co dzień nie zastanawiamy się nad tym, jak chodzimy. Tymczasem nawet niewielkie odchylenia od fizjologicznego wzorca mogą prowadzić do nieoptymalnej pracy mięśni i stawów 🔧. Co więcej, gdy dokładamy nowe obciążenia (np. marsz z kijkami nordic walking 🥾🦯), wzorzec ten nie tylko się utrwala, ale zaczyna się pogłębiać, a jego ewentualne błędy nasilają się.

👉 Jeśli ktoś porusza się w sposób kompensacyjny lub nieefektywny, to każda forma dodatkowego obciążenia będzie wzmacniać błędne schematy ruchowe. Kijki, które w teorii mają pomagać w ruchu, mogą w praktyce dociążać najsłabsze ogniwo czyli miejsce, które już teraz nie funkcjonuje prawidłowo. Z czasem prowadzi to do coraz większych przeciążeń i wyczerpania układu ruchu 🔄⚠️.

Ruch jako świadoma inwestycja w ciało 🧘‍♂️💡
Dlatego tak ważne jest, by świadomie pracować nad jakością ruchu, a nie tylko nad jego ilością. Treningi siłowe, mobilizacyjne, ćwiczenia równoważne i nauka prawidłowej aktywacji mięśni głębokich wszystko to pomaga zbudować stabilny fundament, na którym opiera się codzienny ruch 💪🧱.

Ruch nie powinien być tylko aktywnością. Powinien być narzędziem świadomej pracy nad sobą. Gdy uczynimy z chodzenia proces biomechaniczny, a nie jedynie automatyczny nawyk, zyskujemy kontrolę nad tym, jak funkcjonuje nasze ciało. I dopiero wtedy możemy mówić, że naprawdę potrafimy chodzić prawidłowo. 🚶‍♀️✨

autor: J. Piotrowska

🔥Ruch zaczyna się od świadomości🧠 nie od siły.

💥Mięsień lędźwiowy jest jednym z najważniejszych mięśni ludzkiego ciała. Pełni funkcję silnego zginacza stawu biodrowego oraz rotatora zewnętrznego kości udowej. To najgłębiej położony mięsień stabilizujący sylwetkę, mający ogromny wpływ na postawę ciała, równowagę, zakres ruchu oraz efektywność poruszania się.
💥Jest to jedyny mięsień, który bezpośrednio łączy kręgosłup lędźwiowy z kończynami dolnymi. Bierze udział w utrzymaniu pozycji stojącej, stabilizuje miednicę i umożliwia unoszenie nogi podczas chodu. Prawidłowo funkcjonujący mięsień lędźwiowy stanowi solidne wsparcie dla kręgosłupa i tułowia, a także pośrednio wpływa na pracę narządów jamy brzusznej.
💥Mięsień ten odgrywa również istotną rolę w koordynacji ruchu i ekonomii chodu. Ma szczególne znaczenie podczas chodzenia z kijami, gdzie prawidłowa praca bioder, tułowia i kończyn dolnych warunkuje jakość całego wzorca ruchowego.
💥Zbyt duża prędkość marszu lub nadmiernie wydłużony krok podczas chodzenia z kijami nordic walking wymuszają nienaturalną postawę ciała. W takiej sytuacji mięsień lędźwiowy ulega przeciążeniu, a organizm zaczyna kompensować braki innymi strukturami. Prowadzi to do obniżenia jakości chodu, zaburzenia rytmu pracy kończyn, nadmiernego napięcia w odcinku lędźwiowym oraz powstawania licznych przeciążeń w aparacie ruchu. Długotrwałe utrzymywanie takich wzorców może skutkować bólami pleców, bioder, kolan, a w konsekwencji również kontuzjami.
💥Mięsień lędźwiowy jest silnie powiązany z układem nerwowym oraz przeponą poprzez sieć powięzi. Reaguje na sposób oddychania, poziom stresu oraz napięcie emocjonalne. Przewlekły stres i szybkie tempo życia prowadzą do utrzymywania go w ciągłym napięciu, co z czasem skutkuje jego skróceniem i ograniczeniem elastyczności.
💥Skrócony mięsień lędźwiowy zaburza ustawienie miednicy, zwiększa nacisk na krążki międzykręgowe i sprzyja pogłębieniu lordozy lędźwiowej. Objawia się to bólem dolnego odcinka kręgosłupa, promieniowaniem do kończyn dolnych, napięciem w biodrach oraz udach. Może również wpływać na funkcjonowanie narządów wewnętrznych i ograniczać swobodne oddychanie przeponowe.
💥Problem ten dotyczy zarówno osób prowadzących siedzący tryb życia, uczniów, pracowników biurowych i kierowców, jak i sportowców oraz osób aktywnych fizycznie, u których dominuje praca w zgięciu bioder. Niewłaściwa technika ruchu, brak regeneracji i przeciążenia dodatkowo nasilają dysfunkcje tego mięśnia.
💥Rozluźnienie i przywrócenie prawidłowej funkcji mięśnia lędźwiowo-biodrowego poprawia ustawienie kręgosłupa, zwiększa swobodę ruchu bioder i miednicy oraz wpływa na lepszą koordynację całego ciała. Przekłada się to na bardziej efektywny, lekki i bezpieczny chód, także podczas nordic walking, a jednocześnie zmniejsza ryzyko przeciążeń i urazów.
💥Regularna praca nad elastycznością, siłą i świadomością tego mięśnia pozwala odzyskać naturalną stabilność, poprawić postawę oraz jakość codziennego ruchu. Dzięki temu aparat ruchu funkcjonuje harmonijnie, a ciało może poruszać się w sposób płynny, ekonomiczny i bez bólu.
J*P

🎯Świadomy krok to precyzyjna informacja. Zadbać o stopy to zadbać o cały ruch🔥
👉Sezon startowy już trwa, a stopy pracują na wysokich obrotach. Plany treningowe są realizowane, jednak warto zadać sobie jedno podstawowe pytanie:
👉czy Twoje stopy są gotowe na pracę, którą będą musiały wykonać, i czy używasz właściwie dobranego obuwia?
Często nie zastanawiamy się nad tym aspektem treningu, a dopiero z czasem przychodzi nam „zapłacić” za popełnione błędy. Wyobraź sobie, że próbujesz trenować nordic walking w rękawicach bokserskich... FAKT byłoby to niezwykle trudne. Podobnie jest ze stopami. Podczas marszu muszą one zapewniać przyczepność, równowagę i odpowiednie tarcie. Noszenie nieodpowiedniego obuwia, z grubą, sztywną, nadmiernie amortyzującą podeszwą oraz podniesioną piętą, działa dokładnie jak te rękawice bokserskie na dłoniach.
🎯Zbyt gruba i sztywna podeszwa tłumi naturalne biologiczne sprzężenie zwrotne (biofeedback), czyli informacje płynące ze stóp w czasie bezpośredniego kontaktu z podłożem. To właśnie te bodźce powinny szybko i precyzyjnie docierać do mózgu. Dzięki nim organizm może na bieżąco dostosowywać sposób chodu, kontrolować pozycję ciała i utrzymywać równowagę oraz płynność ruchu.
🎯Struktura stopy została stworzona tak, aby adaptować się do różnych warunków i pozycji. Dlatego odpowiednie obuwie powinno umożliwiać przekazywanie jak największej liczby informacji czuciowych. Gdy stopa jest unieruchomiona, a podeszwa zbyt twarda i gruba, bodźce są osłabione, a reakcja organizmu bardzo opóźniona. Informacje o punktach podparcia docierają do układu nerwowego z poślizgiem, przez co ciało reaguje nieadekwatnie do warunków zewnętrznych. Na śliskim lub niestabilnym podłożu może to oznaczać brak czasu na skorygowanie pozycji i zwiększone ryzyko utraty równowagi.
🎯Dodatkowo nadmierna amortyzacja sprawia, że zaczynamy mocniej stawiać stopy, co paradoksalnie może pogarszać ich pracę. Podniesiona pięta wymusza nienaturalne ustawienie całego ciała w pionie oraz zmienia fazę podparcia, co z czasem może prowadzić do zaburzeń strukturalnych i dolegliwości bólowych, szczególnie w dolnym odcinku kręgosłupa. Również uniesione noski, które teoretycznie mają ułatwiać przetaczanie stopy i wybicie z przodostopia, w praktyce często zakłócają naturalną pracę stóp, co w nordic walking ma duże znaczenie.
🎯Dlatego warto zadbać o swoje stopy i świadomie sprawdzić, czy używane obuwie jest rzeczywiście dobrze dobrane. Producenci butów wciąż poszukują nowych rozwiązań i czasem są one trafione, ale niezależnie od tego, czy trenujesz rekreacyjnie, czy bardziej zaawansowanie, podstawą powinien być naturalny i efektywny chód.
🎯Najlepszą ochroną dla stóp nie jest nadmiar amortyzacji, lecz ich siła, sprawność i wytrzymałość. Osiąga się to poprzez odpowiednie ćwiczenia wzmacniające same stopy, stawy skokowe, a także kolana. Oprócz treningów technicznych warto wprowadzić specjalne ćwiczenia ukierunkowane na pracę stóp. Podczas ich wykonywania zwracaj uwagę na informacje zwrotne płynące z podłoża.
💥Dobrym nawykiem jest również rezygnacja ze słuchania muzyki w trakcie części treningów i skupienie się na odczuciach płynących ze stóp. Efekty pojawią się szybciej, niż się spodziewasz, sam zauważysz wyraźną poprawę jakości ruchu i większą kontrolę nad własnym ciałem.
Już niebawem przedstawimy specjalne ćwiczenia, aby Twoje stopy były sprawne i zdrowe.
Jeśli chcesz wiedzieć więcej to zapraszamy na szkolenia w Master Nordic Walking Academy

autor: J. Piotrowska

Chodzenie to naturalny ruch, który dziś staje się wyzwaniem
🎯CZY TWOJE CIAŁO JEST GOTOWE NA POŁĄCZENIE SZYBKOŚCI i JAKOŚCI RUCHU ❓❓❓
Na każdych zawodach zawodnicy chcą jak najszybciej pokonać dystans i wygrać z przeciwnikiem. Jednak w wielu przypadkach ich ciała nie są przygotowane na prędkości, które są generowane podczas rywalizacji.
Prawidłowy chód 🥢👣powinien być zsynchronizowany z naturalną pracą całego ciała. Wtedy ruch staje się płynny niemal jakby człowiek sunął nad ziemią. W istocie, każdy krok to nic innego jak kontrolowany upadek, w którym czujemy ciężar ciała oddziałujący z grawitacją.
Jednak gdy ciało nie jest gotowe na prędkość z jaką się porusza to zaczyna kompensować i szukać alternatywnych, niekoniecznie korzystnych sposobów poruszania się. Jednym z efektów takich zaburzeń jest ograniczona rotacja wokół osi pionowej ciała. Zmienia się wtedy również nasz punkt odniesienia dla środka ciężkości co wpływa na jakość ruchu🎯.
Dynamiczny i skuteczny chód 🥢👣wymaga, aby mięśnie były w optymalnej długości i elastyczności. Niestety, jeśli nasze ciało nie jest przygotowane do chodzenia (szczególnie z kijami) to możemy tylko pogłębić istniejące problemy posturalne. W trakcie dłuższych marszów (nawet w spokojnym tempie), nieprawidłowości w technice będą zauważalne. Jednak na zawodach dochodzi jeszcze zbyt duża prędkość marszu, która niszczy technikę chodzenia z kijami.
👉Technika nordic walking opiera się w dużej mierze na ruchach w płaszczyźnie strzałkowej. Kończyny dolne i górne pracują naprzemiennie do przodu i do tyłu, generując płynny, skierowany ruch. Jednak z punktu widzenia biomechaniki, chód z kijami 🥢👣jest w istocie ruchem rotacyjnym. W każdym kroku następuje naprzemienne blokowanie i odblokowywanie stawów, jednocześnie pojawiają się rotacje i kontrrotacje.
W praktyce bardzo często można zauważyć ograniczenia rotacyjne u osób chodzących z kijkami. Prowadzi to do skrócenia długości kroku najczęściej przez brak nadążania miednicy za pracą stopy. To powoduje przeciążenie mięśni tylnej części uda. Głównym źródłem tego zaburzenia jest asymetryczna rotacja miednicy. Podobne ograniczenia mogą wystąpić także w obrębie klatki piersiowej jeśli jedna ze stron nie może wykonać pełnego zamachu ramieniem, będzie to świadczyć o braku rotacyjnej równowagi górnej części tułowia.
Zatem bardzo ważnym elementem będzie dostrzeżenie tych zmian oraz praca na ciałem, aby przywrócić prawidłowe funkcjonowanie taśm mięśniowych.
👉Duże znaczenie w okresie przygotowawczym będą miały specjalne jednostki treningowe, których celem będzie redukcja napięć poprzez przywrócenie swobody ruchu w ciele. Najlepiej, aby był to ciągły proces ponieważ element czasu jest bardzo ważny podczas pracy z ciałem. Zachodzące zmiany będą zauważalne niemal natychmiast ale mózg uczy się ich poprzez porównywanie tego co było z tym co jest kiedy dana zmiana jest świeża. Jeśli osoba chodząca z kijami będzie czuła własne ciało to będzie to najlepsza droga do tego, aby świadomie pracować nad poprawną techniką nordic walking.
👉Nawyki ruchowe techniki powinny być tak opanowane, aby podczas zawodów zawodnik mógł koncentrować się na taktycznym rozgrywaniu walki, a nie zaprzątał sobie głowy jak tym razem wykonać prawidłowy ruch. Opanowanie nawyków jest celowym i świadomym wysiłkiem zmierzającym do automatyzacji czynności ruchowych, zapewniającym sprawne , skuteczne i oszczędne działania podczas zawodów. Elementów technicznych nie wypracujemy podczas zawodów to nie jest ten czas .
Sezon sportowy ruszył już na dobre💪🎯. Świadomość zawodników zaczyna być coraz większa. Efekty pracy będziemy mogli obserwować podczas zawodów ale na podsumowania jeszcze przyjdzie czas.
autor: J.Piotrowska