Psychologia do kawy

Lęk potrafi sprawić, że nasz mózg zachowuje się tak, jakby zagrożenie działo się tu i teraz. Choć często jesteśmy już bezpieczni.

Dlatego czasem proszę klientów o bardzo proste ćwiczenie: spójrz na swoje dłonie.

Zauważ ich kształt, linie, kolor skóry, porusz palcami. To pomaga skierować uwagę do chwili obecnej i daje układowi nerwowemu sygnał: „Jestem tutaj. To dzieje się teraz.”

A potem przypomnij sobie jeszcze jedną rzecz:

To nie jest przeszłość.

Nie jesteś już dzieckiem, które miało niewielki wpływ na to, co się wydarzy. Jesteś dorosłą osobą z doświadczeniem, umiejętnościami i zasobami, których kiedyś nie miałaś lub nie miałeś.

To właśnie dlatego dziś możesz zareagować inaczej.

Nie chodzi o to, żeby przestać odczuwać lęk, ale żeby nie pozwolić mu decydować za Ciebie.

Czasem wystarczy zatrzymać się na chwilę i powiedzieć sobie:

„To stary alarm. Dziś jestem bezpieczna/bezpieczny. Poradzę sobie z tym, co przede mną.”

💬 Zapisz ten post żeby pamiętać, że wiele już przeszłaś/ przeszedłeś i masz w sobie wszystko by sobie poradzić.

psychoterapia terapiatsr samoregulacja uważność emocje

Czasem najbardziej kochającym komunikatem nie jest:
„Zrobiłam to dla Ciebie”.

Tylko:
„Usłyszałam, czego potrzebujesz.”

Poczucie bycia kochanym rodzi się wtedy, gdy ktoś nie tylko ma dobre intencje, ale także jest ciekawy naszych potrzeb i gotowy je uwzględnić.

To nie oznacza, że zawsze da się je spełnić. Ale samo wysłuchanie i potraktowanie ich poważnie potrafi zmienić bardzo wiele.

💬 Zastanów się dziś: kiedy ostatnio zapytałeś/aś bliską osobę, czego naprawdę potrzebuje, zamiast robić to co sam/a uznałaś za właściwe?

psycholog empatia granice rozwójosobisty psychologiadokawy

Życie się zmienia. Czasem kończymy terapię, bo osiągnęliśmy swój cel. Czasem przerwa wynika z braku czasu, pieniędzy, przeprowadzki albo po prostu dlatego, że było już lepiej.

A później pojawia się nowy etap życia. Nowe wyzwania. Kryzys. Strata. Zmiana pracy. Rozstanie. Rodzicielstwo. Przeciążenie.

I wtedy powrót na terapię nie jest porażką.

To nie znak, że “wszystko poszło na marne”.

To znak, że potrafisz rozpoznać moment, w którym znowu potrzebujesz wsparcia.

Tak samo, jak wracamy do lekarza, gdy pojawiają się nowe objawy, tak samo możemy wrócić do psychoterapeuty, gdy życie stawia przed nami nowe wyzwania.

Dbanie o swoje zdrowie psychiczne nie ma terminu ważności.

💜 Jeśli od jakiegoś czasu myślisz o powrocie na terapię, potraktuj tę rolkę jako małe przypomnienie:
nie musisz się tłumaczyć. Możesz po prostu wrócić.

A czy Ty kiedyś odkładałaś/eś powrót po pomoc tylko dlatego, że było Ci głupio?