Natura Talentu Iza Żurawicka

Co jest ze mną nie tak?

To pytanie potrafi zabrać człowiekowi mnóstwo energii.

Pojawia się wtedy, kiedy kolejny raz odkładasz coś ważnego.

Kiedy masz pomysł, ale nie ruszasz.
Kiedy wiesz, że masz możliwości, ale ciągle coś Cię zatrzymuje.

I wtedy zaczyna się wewnętrzny sąd.
„Jestem leniwy.”
„Brakuje mi dyscypliny.”
„Nie umiem się zmobilizować.”
„Inni jakoś potrafią, tylko ja nie.”

A ja Ci dzisiaj mówię stop.

Nie masz mojej zgody na to, żeby patrzeć na siebie przez pryzmat tego, czego nie robisz.

Bo może problem wcale nie polega na tym, że jesteś niewystarczający.

Może od dawna próbujesz działać w sposób, który po prostu nie jest zgodny z Tobą.

Może zamiast kolejny raz siebie naprawiać, warto najpierw zrozumieć:

Co naprawdę Cię zatrzymuje?
Jak działasz naturalnie?
Czego potrzebujesz, żeby ruszyć?

Przez lata pracy z ludźmi widzę jedno.

Największa zmiana zaczyna się wtedy, kiedy przestajesz ze sobą walczyć i zaczynasz naprawdę siebie rozumieć.

Właśnie wtedy wchodzisz na swój własny szlak.

Kiedy zaczynasz rozumieć siebie.
Swoje talenty, swoje potrzeby i sposób, w jaki naprawdę możesz działać.
Zaczynasz budować życie, które jest zgodne z Tobą.

To właśnie na taki szlak zabieram Cię ze sobą.

Idziesz ?

Tak właśnie zakończyliśmy pierwszy sezon Śród na Własnym Szlaku.

Wspólnym wyjściem na szlak.

Choć panowały prawdziwe upały, a wielu z nas zastanawiało się, czy damy radę, ruszyliśmy.
I było warto.

Były rozmowy, śmiech, kąpiel w rzece, wspólny marsz i ognisko z widokiem na góry, którego chyba nikt z nas długo nie zapomni.

To był dzień, który po raz kolejny pokazał mi, że największą wartością Śród na Własnym Szlaku są ludzie.

Z całego serca chcę podziękować Ewie i Marcinowi

Otworzyli przed nami nie tylko swoją przestrzeń, ale przede wszystkim swoje serca.

Przygotowali ten dzień z ogromną troską i zaangażowaniem.

Wykoszone ścieżki prowadzące przez łąki, miejsce na ognisko z przepiękną panoramą gór, domowe ciasta, napis „Witamy na szlaku”, który od pierwszej chwili wywoływał uśmiech...

W każdym szczególe było widać, ile serca włożyliście w to, żebyśmy mogli po prostu pobyć razem.

Jest jedno zdjęcie, które wyjątkowo mnie porusza.
Marcin jadący kosiarką i wyznaczający dla nas szlak.

Pomyślałam wtedy, że to piękna metafora tego, co od miesięcy dzieje się w naszej społeczności.

Bo przecież właśnie o to chodzi na Własnym Szlaku.

Każdy z nas idzie swoją drogą.

Nikt nie przejdzie jej za nas.

Ale czasem spotykamy ludzi, którzy swoją obecnością, życzliwością, doświadczeniem czy zwykłą gotowością do pomocy sprawiają, że ta droga staje się odrobinę łatwiejsza.

Dziękuję każdej osobie, która była tego dnia z nami, za obecność, rozmowy, śmiech i wspólnie spędzony czas.

To było piękne zakończenie pierwszego sezonu.

A teraz czas na wakacje.

We wrześniu wracamy.

Na Własny Szlak. 💚

Środy na własnym szlaku wychodzą z sali.

Na zakończenie sezonu zamieniamy krzesła na leśną ścieżkę, a warsztatową przestrzeń na prawdziwy szlak.

Spacer.
Rozmowy.
Ognisko.
Dobry czas.

Tak chcemy zakończyć ten sezon.

📅 27 czerwca - sobota

Dołącz do nas

Link ze szczegółami: https://naturatalentu.pl/srody-na-wlasnym-szlaku-w-terenie/

Przez ostatnie miesiące podczas naszych spotkań przyglądaliśmy się temu, co ważne, własne i często ukryte pod powierzchnią codzienności.

Tym razem chciałabym zaprosić Cię do zatrzymania się przy pytaniu, które wydaje się proste, a jednocześnie nieczęsto sobie je zadajemy:

Skąd bierze się to, co daję światu?

Każdego dnia dajemy swój czas, uwagę, troskę, pomysły, wsparcie i zaangażowanie. Widzimy efekty naszych działań. Widzimy to, co tworzymy, budujemy i wnosimy do życia innych ludzi.

Znacznie rzadziej zatrzymujemy się przy źródle.

Przy tym, co nas zasila.
Co pomaga nam być sobą.
Co daje nam siłę do dalszego działania.
I po czym poznajemy, że zaczynamy się od niego oddalać.

Podczas najbliższego spotkania Środy na własnym szlaku, będziemy wspólnie przyglądać się temu, co znajduje się pod powierzchnią efektów, które tworzymy. Poszukamy własnych odpowiedzi, wymienimy się perspektywami i sprawdzimy, co możemy odkryć, kiedy skierujemy uwagę nie na to, co robimy, ale na to, skąd to robimy.

🌿 Bliżej źródła
Łatwo widzieć efekty. Trudniej poznać ich źródło.

Galeria Nowy Rynek Jelenia Góra
lokal SPOTkanko I piętro

📅 17 czerwca
🕔 17:00–18:30

Jeśli czujesz, że to temat dla Ciebie, zapisz się tutaj:

https://forms.gle/VKVwPFm3YkdWZS9J8

Będzie mi bardzo miło spotkać się z Tobą ponownie – niezależnie od tego, czy uczestniczysz w naszych spotkaniach regularnie, czy od dawna odkładasz powrót na „kiedyś”.

Do zobaczenia

Iza

💎 To był jeden z tych tygodni, które przypominają mi, dlaczego robię to, co robię.

Zakończyłyśmy Akademię Własnego Stylu w dwóch grupach.

10 miesięcy wspólnej pracy.
10 miesięcy rozmów, ćwiczeń, odkrywania talentów, budowania większej świadomości siebie i własnego stylu działania.

Zaczynałyśmy we wrześniu.
Wcześniej były badania Gallupa, indywidualne konsultacje i przygotowanie do wejścia w proces.

A później miesiąc po miesiącu...
krok po kroku...
od poznawania swoich talentów, przez uczenie się ich świadomego wykorzystywania, aż po budowanie większej spójności w życiu i biznesie.

W tym tygodniu były podsumowania, wspomnienia, wzruszenia i ogrom wdzięczności.

Dziewczyny dziękowały mi za ten proces.
Ja dziękowałam im za zaufanie.

Bo choć formalnie to ja prowadzę Akademię, prawda jest taka, że każda grupa tworzy coś wyjątkowego.


To uczestniczki swoją otwartością, odwagą i gotowością do pracy sprawiają, że ten proces nabiera życia.

Patrząc na ich drogę, po raz kolejny utwierdzam się w przekonaniu, że największa zmiana nie zaczyna się od nowych strategii.

Zaczyna się od lepszego poznania siebie.
Od zrozumienia swoich zasobów.

Od budowania działania w zgodzie ze sobą, zamiast ciągłego dopasowywania się do innych.

Dziękuję Wam za te 10 miesięcy. ❤️

A jeśli jesteś liderką, trenerką, edukatorką lub od dawna nosisz w sobie pomysł na własny program rozwojowy, grupę czy projekt...

to czerwiec jest dobrym momentem, żeby podjąć decyzję.

Grupy, które właśnie zakończyły proces, startowały we wrześniu.

Lato dało nam czas na przygotowanie uczestniczek, diagnozy, konsultacje i spokojne zaplanowanie całej ścieżki.

Wrzesień przychodzi szybciej, niż nam się wydaje.

Być może właśnie teraz jest najlepszy moment, żeby zrobić pierwszy krok w stronę projektu, który od dawna czeka na swoją kolej.

✨ Ja jestem dziś przede wszystkim wdzięczna

Za ludzi.
Za zaufanie.
Za możliwość towarzyszenia innym w odkrywaniu ich własnej mocy.

A moim Akademiczkom chcę powiedzieć jeszcze jedno.

Dziękuję, że przez te 10 miesięcy współtworzyłyście ten proces. Każda z Was zostawiła w nim swój ślad i sprawiła, że te grupy stały się czymś znacznie więcej niż cyklem spotkań. ❤️

Ostatnio rozmawialiśmy o tym, jak często próbujemy zmieniać efekty, nie zaglądając do źródła.

Zmieniać działania.
Nawyki.
Relacje.
Decyzje.

A potem wracać do tych samych schematów i zastanawiać się:
Dlaczego znowu skończyło się tak samo?

Jednym z ważniejszych momentów tego spotkania było uświadomienie sobie, że nie reagujemy na samą rzeczywistość — tylko na znaczenie, jakie jej nadajemy.

Ta sama sytuacja.
A zupełnie inne interpretacje.
Inne emocje.
Inne reakcje.

Ta sama cisza może być dla jednej osoby spokojem, a dla drugiej odrzuceniem.
Ta sama wiadomość może zostać odebrana jako krytyka albo troska.
Ta sama sytuacja może uruchomić w kimś lęk, a w kimś innym ciekawość.

To było spotkanie o zatrzymaniu się na chwilę i sprawdzeniu: co dzieje się w nas wcześniej — zanim pojawi się działanie.

Bardzo cenię te momenty, w których zaczynamy patrzeć na siebie z większą uważnością, a mniejszą oceną.

Dziękuję wszystkim uczestnikom za otwartość, refleksje i gotowość do zaglądania trochę głębiej ❤️

Zapraszam na kolejne spotkanie w trzecią środę czerwca

Widzimy się już 17 czerwca w SPOTKanku w Galerii Nowy Rynek

Ściskam Iza

Frustracja to nie znak, że coś jest z Tobą nie tak.
To sygnał, że jakaś potrzeba jest niezauważona

Problem polega na tym, że większość z nas zatrzymuje się na frustracji.
Kręcimy się w pytaniu: "Co jest ze mną nie tak?"

Ja przez lata robiłam dokładnie to samo.
Aż odkryłam, że frustracja to często sygnał niezaspokojonej potrzeby.

Ale skąd właściwie mamy wiedzieć, czego potrzebujemy?

Można to odkrywać przez refleksję.
Zatrzymać się. Posłuchać siebie. Zadawać sobie pytania.
To działa. Ale bywa trudne i czasochłonne.
Czasem kręcimy się w kółko.

I tu właśnie pojawiają się talenty.
Nie jako „ładne etykietki" czy lista mocnych stron.
Ale jako coś znacznie bardziej praktycznego.

Talenty pokazują:
→ co daje Ci energię
→ co jest dla Ciebie naturalne
→ co zaczyna Cię frustrować, kiedy tego brakuje
A idąc jeszcze głębiej: czego potrzebujesz, żeby dobrze funkcjonować.

Ja ze swoim z talentem Maksymalista przez lata myślałam:
„Ciągle coś poprawiam... chyba przesadzam."

Czułam się winna za to, że nie potrafię zostawić rzeczy „na luzie"

Dopiero praca z talentami pokazała mi prawdę:
Moją j naturalną potrzebą jest jakość
Rozwijam to, co już jest dobre
Dopracowuje rzeczy, które mają potencjał
Kiedy tej przestrzeni nie mam – pojawia się frustracja.

I to nie jest „czepianie się".
To nie jest „bycie trudną".
Jak myślałam o sobie wcześniej

To niezaspokojona potrzeba działania w jakości.

I ta świadomość wszystko zmienia.
Zamiast pytać „co jest ze mną nie tak?"
zaczynasz widzieć: „czego potrzebujesz?"

Przestajesz się naprawiać, a zaczynasz lepiej o siebie dbać.

Talenty nie są jedyną drogą do poznania swoich potrzeb.
Ale są jedną z tych, które potrafią ją bardzo skrócić i uprościć.