Olga Smolna - Przewodnik Świętokrzyski

UWAGA: dużo zdjęć brzydkich kamyków 😅Świętokrzyskie ma wiele geologicznych skarbów w wersji XXL: cały Geopark, piękne rezerwaty, zachwycające niedziałajace już kamieniołomy i czynne kopalnie, wspaniałe odsłonięcia geologiczne, wyjątkowe pomniki przyrody nieożywionej. To dobrze znamy. Dziś chciałam Wam pokazać elementy tej układanki w skali xxs, czyli to, co można w naszych okolicach znaleźć. Mam nadzieję, że chociaż troszkę Was zaskoczę. Bo marmury kieleckie, chęcińskie, bolechowickie, zlepieniec Zygmuntowski czy Różankę Zelejowską znamy, ale to nie wszystko co może nas tutaj zauroczyć.
Moja pasja do kamsztorów zaczęła się na kursie przewodnickim. Ale to już po nim trafiłam na Wakacyjne Spotkanie Klubu Miłośników Geologii. Był nim wyjazd do kopalni w Gołuchowie. I tam przepadłam i nie ma już dla mnie ratunku. Pokochałam opowieści prowadzącego, poszukiwanie okazów, ale przede wszystkim podziwianie tych dzieł, które naturze zajęły wiele wiele milionów lat. Teraz potrafię stać przed skalną ścianą i gapić się w nią jak sroka w kość i mieć z tego mega frajdę. I jednocześnie współczuję i zazdroszczę tym co geozajawki nie mają. Współczuję tego, że nie widzicie wokół tego piękna, które my dostrzegamy. Zazdroszczę czasami tego, że chodzicie sobie tacy nieświadomi nie przejmując się po czym i koło czego, ot tak, do przodu, nie schylając się nad świeżym kruszywem przy domu sąsiada i nie wchodząc w krzaki i pająki żeby przyjrzeć się jakiemuś ostańcowi 😅
PS. Nie jestem geologiem, mam tylko mikro ułamek promila potrzebnej wiedzy, więc nie daję 100% gwarancji, że podpisy są dobre, ale chyba nie o to chodzi 😉

Dziś spełniło się moje świętokrzyskie marzenie geologiczne. Dzięki Geonatura Kielce - Centrum Geoedukacji i ich wakacyjnej edycji Klubu Miłośników Geologii mogliśmy wejść na czynną kopalnię na Wiśniówce. A tam każda skała to piękna opowieść zamknięta w tych mocarnych piaskowcach kwarcytowych. Ah, piękny dzień ♥️

Dzisiejszy dzień potwierdza: nawet jak sytuacja wygląda beznadziejnie to spróbuj 😁 może wcale nie być tak źle, a nawet wyjdzie słońce i pojawi się tęcza 😉 korzystając z luki między chmurami udało nam się tylko trochę zmoknąć, a całkiem dużo dowiedzieć i jeszcze więcej mieć frajdy z poszukiwania okazów 😎

Dzisiejszą wycieczkę poprowadziła świeżo upieczona przewodniczka Aga Ściwiarska. Wybraliśmy trasę Tumlin - Ciosowa żeby zebrać kolejne punkty za Główny Szlak do odznaki "100 lat szlaków świętokrzyskich PTTK". Aga zafundowała nam kawał porządnej i ciekawej wiedzy po drodze, za co bardzo dziękujemy 😍 jeszcze raz gratuluję i życzę powodzenia na tej drodze w czerwonej koszulce po Świętokrzyskich Szlakach z turystami ♥️
Na koniec wybraliśmy się do Leszczyn na rekonstrukcję historyczną, którą niestety musieliśmy oglądać z samochodu, przez ogromną ulewę. Ale za rok polecam się wybrać i Wam 😊

Chwile takie jak ta są totalnie luksusowe. Niby nic: zjedzone w spokoju śniadanie na łonie natury, słońce, zapach trawy, uśmiech, witaminy. Ale jakże inne od codziennej kawy wypitej w biegu przed wyjściem do pracy, na wycieczkę, coś załatwić. Po prostu być 💛

UWAGA ! Post zawiera bardzo liczne zdjęcia pięknych skrasowiałych ostańców wapieni jurajskich 😅 i to spoza naszego województwa.
Miał być spokojny dzień na spacerek po ruinach zamku, ścioraliśmy się jak zawsze 🤷 miało być chłodno, słońce przygrzało mocno. Miało być fajnie było najfajniej ♥️
Rok temu spod Ogrodzieńca przegoniła nas burza, w tym udało się znaleźć między dwoma pasami burzowymi. Więc w końcu ruiny zamku zwiedzone. Poza tym Gród na Górze Birów oraz pobliski Suchy Połeć. Potem trochę skałek i punkt widokowy na Kromołowcu i na koniec Pilica z pięknym Kościołem św. Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty. Miał być jeszcze tamtejszy Pałac, ale wejścia broniły tabliczki o zakazie wstępu na teren prywatny, więc jako przykładni turyści i wzorowi obywatele się wycofaliśmy (bo nie było tam kamyków 😉)
A już w weekend rajdzik po regionie, czyli to co tygryski lubią najbardziej 😍

Na koniec tego spokojnego weekendu wybraliśmy się na spacer na Stokówkę od strony kopalni Nordkalk Miedzianka. Oba miejsca robią niesamowite wrażenie na żywo 😍 mamy wspaniałe dziury w ziemi trzeba przyznać 😁😅

Dziś przychodzę do Was ze stwierdzeniem, że nasze Muzeum Diecezjalne w Kielcach wygrywa w ilości świetnych wydarzeń, które organizują. Pomysłów mają wiele, a wykonanie na mistrzowskim poziomie. Dziś skupiliśmy się na sklepieniach Katedry. I owszem, można opowiadać o tym półtorej godziny i ani chwili przy tym nie nudzić 😁
Dowiedzieliśmy się o:
- najstarszych freskach z ok 1640 roku
- czym naprawdę była biblia pauperum
- jakie sceny ze Starego Testamentu namalował m.in. Stefan Matejko pod kierownictwem Piotra Nizińskiego na łukach arkadowych i czego zapowiedzią one były
- które sceny z Nowego Testamentu znajdziemy na sklepieniu
- jakich proroków, świętych i gdzie cnoty kardynalskie namalowano w świątyni
- jakie sceny znajdują się nad stallami w prezbiterium i przed nim
- które herby zostały przedstawione na polichromiach i dlaczego
- czym różni się sklepienie kolebkowe od kolebkowego z lunetami i czym jest to kryształowe
- co miał wspólnego Jan Styka i biskup Kuliński
- gdzie znajdziemy modlitwę Zdrowaś Mario
.. oraz wiele, wiele więcej

Polecam śledzić profil Muzeum żeby z niego zaczerpnąć trochę wiedzy i sprawdzić co następnego przyszykowali dla nas.

PS. A słyszeliście o Telewizji Muzealnej?!

Niektórzy złośliwi twierdzą, że najlepszym miejscem w Kielcach jest Dworzec, bo można wyjechać i już nie wrócić 😅 a ja udowodnię, że Kielce są piękne i można je pokochać tak całkiem interesownie: za coś 😁 i zrobię to nie po influensersku, ale po przewodnicku, czyli sadząc kilometrowe smuty 😎
Na początek coś z mojego top 5 - miejsce gdzie można poczuć klimat dawnych Kielc, czyli Wzgórze Zamkowe. Dawny Pałac Biskupów Krakowskich zachwyca mnie za każdym razem. Szczególnie pięknie oświetlony po zmroku. I w sumie powinien, bo jest najlepiej zachowaną rezydencją z czasów epoki Wazów, barokową perełką, a to już coś, co nie ? 😁
Powstał z fundacji biskupa krakowskiego Jakuba Zadzika w pierwszej połowie XVII wieku, jako swoisty pomnik zasług po politycznej karierze, głównie u boku Zygmunta III Wazy. Prawdopodobnie nie doczekał on jednak całkowitego wykończenia wnętrz (zmarł w 1642 roku w Bodzentynie) i dzieło to przypadło w udziale jego następcy Piotrowi Gembickiemu, pod nadzorem starosty i żupnika Stanisława Czachowskiego. Zadzik był zagorzałym wrogiem a***n, już przy pierwszym spojrzeniu na Pałac z zewnątrz zwraca uwagę powtarzalność liczby 3 w architekturze obiektu. Możliwe, że było to podkreślenie negacji a***n, jako odrzucających trójcę świętą. Żadnych metafor nie trzeba się natomiast doczytywać w środku, gdzie znajdziemy obraz z napisem ARIANISMUS PROSCRIPTUS, który przedstawia scenę sądu nad a***nami na sejmie z 1638 roku. Przedstawia m.in. Władysława IV i biskupa Zadzika, który jest tutaj jednak tylko symbolicznie, bo na sejmie w rzeczywistości go nie było. Oskarżenie o zniszczenie przydrożnego krzyża zakończyło się zburzeniem Rakowieckiej zboru, szkoły i drukarni. Obecność biskupa Zadzika widać również na każdym kroku w postaci herbu Korab: łódź z wieżą. Spotkamy go na portalach, balustradach, obramowaniu kominka, a także nad wejściem, gdzie towarzyszą mu: herb kapituły krakowskiej i Korony. Spójrzmy więc na budynek: sprawia wrażenie doskonałej symetrii. Projekt budowli przypisuje się Tomaszowi Poncino, ale możliwe, że był tylko wykonawcą, a architektem Jan Trevano. Budynek zachował się w tak doskonałej formie, bo ciemne strony historii na szczęście ją ominęły, nie licząc zniszczeń dokonanych wewnątrz przez tzw. Związek Święconego, za czasów bpa Andrzeja Trzebickiego. Nie możemy tego niestety powiedzieć o "kopii" pałacu z Podzamcza Piekoszowskiego, który trudno nawet rozpoznać. Trójdzielna fasada niosąca jednostajną melodię trójkami okien z otwartymi naczółkami opiera się solidnej pauzie loggii. Cztery wieże z ażurowymi hełmami nadają bryle wzniosłości. Boczne skrzydła powstały dopiero z inicjatywy bpa Felicjana Szaniawskiego, który w pierwszej połowie XVIII wieku wprowadził wiele zmian, m.in. nieistniejące już przejście do kolegiaty i dalej nad bramą krakowską do seminarium i szkoły. Dziś w okolicy Wzgórza Zamkowego możemy przespacerować się ścieżką imienia tego zasłużonego duchownego.
Z zewnątrz zachwyca również piękny sgraffitowy fryz oraz boniowania naroży. Ja oczywiście uwielbiam miejscowy kamień użyty przy budowie loggii: wapienie zwane marmurami, permskie zlepieńce Zygmuntowskie i piaskowce, a także wrzutki z kalcytowej Różanki Zelejowskiej. Od strony zachodniej możemy cieszyć oczy ogrodem włoskim. W okresie letnim odbywają się tutaj darmowe koncerty Chopinowskie i można zażyć trochę kultury wysokiego szczebla z kieliszkiem musującego wina 😁 przejdźmy do wnętrz. Te kryją przede wszelkim wyjątkowe zachowane stropy belkowe z polichromiami, kamienne portale, kominki, a przede wszystkim unikatowe stropy ramowe z obrazami Tomasza Dolabelli (w tym wspomniany już Sąd nad Arianami) - to trzeba zobaczyć. Nawet dla głowy w suficie warto odwiedzić. Kolejnym fascynującym elementem jest galeria wizerunków biskupów krakowskich w izbie stołowej. Trzeba tutaj wspomnieć o zasługach Aleksandra Rycerskiego, który domalował 16 portretów, a także odrestaurował inne malunki. Nie znajdziemy tutaj oryginalnego wyposażenia z prostego powodu - dobytek kolejni biskupi zabierali ze sobą.
Pałac ten gościł wielu ciekawych mieszkańców. Począwszy od biskupa Zadzika do 1789 roku, gdy nastąpiła sekularyzacja dóbr biskupich z decyzji sądu czteroletniego, a skończywszy na ostatnim mieszkańcu, pierwszym biskupie kieleckim Wojciechu Góreckim de Boża Wola (w latach 1807-1818) . Z Pałacem mocno związany był również, prócz wspomnianego już Andrzeja Załuskiego m.in. Kajetan Sołtyk, który spędził tutaj najwięcej czasu. Początkowo urządzał liczne bale, po czym popadł w swego rodzaju melancholię i nie chciał widywać się z nikim.
Pałac w latach 1816-1826 stał się siedzibą staszicowskiej Szkoły Akademiczno - Górniczej oraz Dyrekcji Głównej Górniczej. Pod koniec XIX wieku przebudowano go na siedzibę Urzędu Gubernialnego, usuwając z fasady mi.in postaci posłów moskiewskich i szwedzkich, które na szczęście już wróciły na swoje miejsce. 1914 jest ważnym rokiem - stacjonował tutaj ze swoim sztabem Józef Piłsudski, przez co już w 1938 utworzono tutaj mauzoleum. W czasie drugiej wojny światowej pałac był siedzibą niemieckiej władzy okupantów. Można więc powiedzieć, że zmieniające się karty historii tasowały mocno przeznaczenie obiektu. Finalnie mamy tutaj siedzibę Muzeum Narodowego, które w 1971 roku przejęło ten budynek, jeszcze jako Muzeum Świętokrzyskie. Dzięki temu możemy dziś podziwiać zadbane wnętrza, wystawy stałe: m.in. malarstwa polskiego (z obrazami urodzonego w Bodzentynie Józefa Szermentowskiego, Józefa Chełmońskiego, Stanisława Witkiewicza, Jacka Malczewskiego czy Olgi Boznańskiej) i europejskiej sztuki zdobniczej, czy wystawy czasowe (obecnie Miłość). Wzgórze zamkowe to oczywiście wiele wiele więcej: Bazylika Katedralna pw. Wniebowzięcia NMP, zabudowania dawnego więzienia kieleckiego, a obecnie OMPiO, Instytut Dizajnu, Teatr Kubuś, Pałacyk Zielińskiego (który był mecenasem wspomnianego Szermentowskiego), Muzeum Hammonda, czy Dom Praczki. Ale to wszystko to historie na osobną opowieść 😊
PS. Jak mi się coś jeszcze przypomni to se dopiszę 😅

ŁaziOlkujemy już kilka ładnych lat, ale dzieciaki na własnych nogach kopytkowały z nami chyba pierwszy raz 🥰 wybraliśmy więc łatwą i przyjemną trasę Białogon - rezerwat Biesak Białogon - Pierścienica - Stok Stadion i spowrotem. Miejscami wygląda jak dżungla, prawda ? Mimo upałów i okropnej suszy las wygląda żywo i dodaje energii 💚 a Wy jak spędzacie ten weekend ?