Szkoła Wspinaczki Piotra Białasa

Quo Vadis, Wspinaczu? Popularyzacja wspinania: co zyskujemy, a co tracimy? Czy popularyzacja wspinania niszczy nasze skały? Analiza zjawiska "Gym-to-Crag", wpływu na środowisko i przyszłości sportu. Sprawdź wielowymiarowy raport!

Tak, tak i mnie tam zawsze raz w roku wciąga. #0 lat temu wierny Tatrom ale po pierwszej wyprawie w Chorwacki raj do dzis tam czuje sie jak w domu....

Paklenica jakże inna jest teraz niż 30 lat temu, gdy w końcu kwietnia 1995 roku, przyjechałem tu po raz pierwszy z Waldkiem i wesołą ferajną z Korony. Najpierw wiało 3 dni, potem padało kolejne 3 i dopiero potem przyszło słońce. I to się nie zmieniło – nadal warto wiedzieć, kiedy przyjechać. 30 lat to kawał czasu i doświadczenia, bo jeździliśmy tu regularnie. Mamy za sobą grubo ponad 200 wyjazdów, dlatego mogę napisać, że znamy to miejsce.

Zmienił się wspinaczkowy charakter poważnego rejonu górskiego bez służb ratunkowych, na ciągle dzisiaj duże ściany, ale z kilkoma tysiącami boltów na nowych i na starych klasykach. Są już służby ratunkowe, jednak bez śmigła. Dojazd nie zajmuje jak wtedy 24 godzin, a 1,15 godziny lotu do Zadaru. Większość śpi na kwaterze, a grill Dinka z małego ogrodowego zmienił się w dużą podgrzewaną płytę, ale jedzenie dobre jak kiedyś.

​Wspinanie wielowyciągowe kwitnie, najczęściej w wersji hybrydowej, czyli stany obite i kilka przelotów na wyciągu. Dróg tradowych jest tyle, co kot napłakał. Ale szkolimy tu Taterników, dlatego zrobiliśmy swoje w pełni tradowe perełki i nie znajdziecie ich w przewodniku, bo po prostu boimy się, że je nam obiją jak inne drogi. Czasami na relacjach zobaczycie "Kombinacje Taternickie" czy "Wariacje Taternickie", a to ponad 300-metrowe trady. "Harce Taternickie" i "Żeberko taternickie" to kolejne 200-metrowe trady: bez boltów, bez ludzi, ze wspinaniem w ciszy. Dochodzą jeszcze dwie w pełni tradowe drogi lokalne do nauki asekuracji lotnej i po kilku dniach pracy, kapitalny pakiet taternicki gotowy. ​
Zapraszamy.