Szkolenia Międzykulturowe Michał Futyra

👄 🌆Miasto może być drogie i oferować niewiele. Podobnie jak komunikacja międzyludzka👄🌆

📊 Fascynujący wykres porównujący koszty życia z jego jakością w zależności od miasta, w którym żyjemy. Spójrzcie na Europę: Porto, Split czy Praga oferują wysoką jakość życia przy relatywnie niższych kosztach. Zurych, Genewa i Oslo reprezentują jakość premium za taką cenę. Natomiast Londyn, Paryż czy Mediolan trafiły do „bad value”, czyli wysokich kosztów i relatywnie niskiej jakości (kto był i żył pewnie się domyśla dlaczego 😅😉).

💰️ Przy okazji przypomina się prosta aczkolwiek ważna zależność: wysoka cena nie zawsze oznacza wysoką jakość/wartość.

Bardzo podobny mechanizm działa w biznesie międzynarodowym:

👉️ więcej spotkań nie musi oznaczać większej jasności ról,
👉️ precyzyjne procedury nie pomogą jeśli hierarchia blokuje pytania i wątpliwości,
👉️ ekspresowa zgoda i szybkie „tak” niekoniecznie oznacza „zgadzam się”,
👉️ small talk nie musi być stratą czasu ale warunkiem wstępnym do zaufania,

Komunikacja międzykulturowa (nie tylko w biznesie) wiąże się z pewnym ukrytym bilansem. Co to za bilans❓️ Spójrzcie na drugą grafikę 📊

🧭 Kompetencje międzykulturowe to umiejętność rozpoznania czego potrzebuje nasz partner w konkretnej sytuacji: większej precyzji, szerszego kontekstu, czasu na relację czy przestrzeni do zakwestionowania decyzji i dostarczenia mu właśnie tego, co potrzebuje.

🧭 A Was i Waszych organizacji ile kosztują „oczywistości”, których nikt nie weryfikuje❓️

Grafika "Cost of Living" za: Adam Tooze Chartbook

📣 🇵🇱 "Nie chwal się!", czyli o PARADOKSIE KOMPLEMENTÓW w polskim wydaniu📣🇵🇱

🇵🇱 W Polsce (chociaż nie tylko) mamy do czynienia z ciekawym paradoksem, paradoksem komplementów. W skrócie i upraszczając chcemy, aby nasza praca była zauważana i doceniana, ale kiedy pojawia się pochwała, natychmiast sobie umniejszamy: „to nic wielkiego”, „udało się”, „po prostu zrobiłem swoje”, "daj spokój".

🙏 Skromność jest cenna; ale pokazywanie efektów ciężkiej pracy nie musi oznaczać przechwalania albo wygórowanego "ego".

📄 Dlatego, mimo że okresu wakacyjny trwa w najlepsze, u mnie jest to czas intensywnej pracy, i z tego też powodu, na przekór paradoksowi komplementów, dzielę się referencjami od JPB Systeme

W lipcu przeprowadziłem szkolenie „Komunikacja międzykulturowa w biznesie. Współpraca z Francuzami”. Firma doceniła m. in. połączenie wiedzy merytorycznej z praktycznymi przykładami oraz elastyczność podejścia z dopasowaniem treści treningu do realnych potrzeb organizacji (pełne referencje znajdziecie poniżej👇️😉 ).

Dziękuję Katarzyna Kalisz za zaufanie i rekomendacje od JPB Systeme 🙂

Wszystkich zainteresowanych współpracą, zachęcam do odwiedzenia strony internetowej www.michalfutyra.com i/lub kontaktu ☎️

🇨🇳 😉Pozostając w temacie budowania zaufania, ruszamy na Wschód🇨🇳 😉

🫱 🫲 W poprzednim wpisie mowa była o zaufaniu zadaniowym i relacyjnym. Na przykładzie Chin szczególnie dobrze widać, dlaczego nie jest to wyłącznie akademicka ciekawostka📚️

📄 Zaufanie zadaniowe budują kompetencje, jakość, terminowość i przewidywalność. 👥 Zaufanie relacyjne opiera się na tym, kim jesteśmy dla drugiej strony.

🇨🇳 Chiński partner może więc pytać nas nie tylko o to, czy potrafimy wykonać jakieś zadanie ale też czy może na nas polegać w chwili, gdy pojawi się jakiś problem.

📊 Rzućcie okiem na załączoną grafikę z 8 kodami kulturowymi, które pomagają zrozumieć specyfikę budowania relacji z partnerem z konfucjańskiego kręgu cywilizacyjnego (🇨🇳 🇰🇷 🇻🇳 🇯🇵).

Pamiętanie o "zachowaniu twarzy" czy dążenia do "harmonii" nie spowoduje, że "biznes zrobi się sam". Ale pomoże w uchwyceniu kulturowej specyfiki naszego partnera. A zrozumienie pierwszym krokiem do sukcesu 😉

📬️ Jesteś zainteresowany/-na szkoleniem z zakresu komunikacji międzykulturowej? Odwiedź moją stronę internetową: www.michalfutyra.com albo do mnie napisz📨: [email protected].

⏰️ Pokaż mi swój dzień, a powiem Ci w jakiej kulturze żyjesz ⏰️

Według ostatniego zestawienia Our World in Data przeciętny dzień w Polsce wygląda następująco:
😴 sen – 509 minut (8 godz. 29 min),
💼 praca – 229 minut (3 godz. 49 min),
🏠 obowiązki domowe i zakupy – 237 minut (3 godz. 57 min),
🍽️ jedzenie i picie – 91 minut,
🧴 opieka nad innymi – 57 minut,
📚 nauka – 31 minut,
🎭 czas wolny – 286 minut (4 godz. 46 min).

Najbardziej intrygujące kryje się pod hasłem "czas wolny":
📺 telewizja i radio – 122 minuty,
👥 spotkania z innymi – 45 minut,
🎨 pozostałe formy wypoczynku – 119 minut.

Zapamiętajcie pozycję drugą👥.

Na kontakty towarzyskie przeznaczamy w Polsce średnio tylko 3,1% doby. Dla porównania: w 🇦🇹 Austrii są to 82 minuty, 🇩🇰 Danii 81,🇮🇳 Indiach i 🇳🇱 Holandii 73, we 🇮🇹 Włoszech 65, a w 🇩🇪 Niemczech 61 minut. Polska jest natomiast blisko 🇺🇸 USA, 🇲🇽 Meksyku i 🇵🇹 Portugalii – po około 44–45 minut.

Powyższe 👆️ dane mogą być dla części z Was zaskakujące. Ale liczba minut w kategorii „spotkania z innymi” nie jest prostą miarą relacyjności lub zadaniowości danej kultury.

👨‍👩‍👦‍👦 Kontakty społeczne bywają „ukryte” w różnych częściach dnia: podczas posiłków, pracy, opieki nad rodziną czy praktyk religijnych. Powyższe dane pokazują, jak klasyfikujemy aktywność, ale nie mówi jak głębokie są relacje ani jakie znaczenie im przypisujemy.

‼️ W komunikacji międzykulturowej warto więc zapytać nie tylko: "Ile czasu spędzamy z ludźmi?”, ale również, a może przede wszystkim: "gdzie, z kim i w jakim celu spędzamy wspólnie czas?".



Grafika za : Our World in Data/OECD Time Use Database.

🪖 Z cyklu: Konflikt o którym wiemy mało albo nic 🪖

👉️ Spójrzcie na mapę poniżej👇️

🗺️ Na pierwszy rzut oka zwykłe pogranicze Tajlandii i Kambodży. Bangkok, Phnom Penh, Poipet, Sa Kaeo, Trat. I jeden szczególnie ważny punkt: świątynia Khao Phra Viharn / Prasat Preah Vihear.

🗺️Jedna świątynia. Dwie nazwy i dwie opowieści o tym, do kogo należy otaczająca ją ziemia oraz kilka innych spornych punktów granicznych.

🏝️ Korzenie sporu sięgają początku XX wieku, kiedy francuscy kartografowie wytyczyli granicę między kontrolowaną przez Francję Kambodżą a Syjamem (ówczesna Tajlandia). Problem w tym, że linia naniesiona na mapę nie wszędzie odpowiadała temu, jak granicę można było interpretować zgodnie z naturalnym działem wodnym.

🪖 Dlatego ponad sto lat później mapa nadal jest argumentem konfliktu politycznego.

🇰🇭 Dla Kambodży to dowód ciągłości prawnej i historycznej.
🇹🇭 Dla Tajlandii obciążeniem kolonialnym i błędami minionej kartografii.

🗺️Spór pokazuje coś ważnego współcześnie: nie dotyczy wyłącznie symbolicznej świątyni. Dotyczy sposobu, w jaki strony czytają historię i własną suwerenność.

👉️ I tu zaczyna się właściwy problem z tym jak widzimy świat poprzez mapy, granice i wytyczone (często sztucznie) podziały.

🗺️Mapa nigdy nie jest TYLKO mapą. Jest dokumentem, symbolem krzywdy, aktem własności, reliktem minionych czasów albo paliwem turbo-nacjonalizmu.

🌍️ 🌎️🌏️ Z perspektywy międzykulturowej case jest szczególnie ciekawy.

👉️ Przykład pokazuje, że nawet coś pozornie obiektywnego jak linia na mapie, może mieć zupełnie inne znaczenie w zależności od pamięci historycznej i zbiorowej tożsamości.

👉️To samo ale w innym kontekście dzieje się często w biznesie. Zapytacie: ale jak to❓️ Już wyjaśniam:

👉️Dwie strony patrzą na ten sam kontrakt. Te same słowa. Te same liczby. Ten sam termin.

🧐 Ale w konsekwencji obie strony potrafią zobaczyć coś zupełnie odmiennego🧐

‼️ Największym błędem w komunikacji międzykulturowej nie zawsze jest brak informacji. Czasem jest nim interpretacja i przekonanie, że druga strona patrzy na tę samą "mapę" co my. A w istocie patrzy na "swoją mapę", nie naszą ‼️

Grafika za: Nikkei Asia ; foto za: Muang Boran Museum

🤔 Możesz mi zufać. Ale właściwie… dlaczego❓️ 🤔

Bo dobrze wykonuję swoją pracę czy dlatego, że mnie znasz, lubisz i wiesz, kim jestem prywatnie❓️

🌍️ To dwie zupełnie różne logiki budowania zaufania, które funkcjonują w wielokulturowym świecie. Niekoniecznie obok siebie ale warto rozumieć różnicę między nimi.

👉 Zaufanie zadaniowe: „Wykonujesz dobrze swoją robotę, dotrzymujesz terminów, jesteś przewidywalny, a więc Ci ufam”.

Typowe częściej dla kultur takich jak:🇩🇪 Niemcy, 🇺🇸 USA, 🇩🇰 Dania czy 🇬🇧 Wielka Brytania.

👉 Zaufanie relacyjne: „Znam Cię jako człowieka, spędziliśmy razem trochę czasu, wiem, kim jesteś, a zatem mogę z Tobą robić interesy”.

Znacznie ważniejsze m.in. w 🇨🇳 Chinach, 🇧🇷 Brazylii,🇸🇦 Arabii Saudyjskiej czy 🇳🇬 Nigerii.

I teraz najciekawsze 🙂

Badania Jeffreya Halla pokazują, że przeciętnie potrzeba około 50 godzin interakcji, żeby znajomy stał się „luźnym” przyjacielem, około 90 godzin, żeby mówić o przyjaźni, i ponad 200 godzin, żeby zbudować bliską relację. Niezależnie od szerokości i długości geograficznej.

Nie ma natomiast wiarygodnego przelicznika typu: „Niemiec zaufa po 20 godzinach, a Chińczyk po 100”. 😉

Różnice kulturowe dotyczą czegoś innego. Czego❓️

👉️ W kulturze zadaniowej relacja może być efektem dobrej współpracy.
👉️ W kulturze relacyjnej dobra współpraca często jest efektem tychże relacji.

I dlatego spotkanie biznesowe jedna osoba uzna za konkretne i efektywne, a druga za… zdecydowanie za szybkie, żeby w ogóle zacząć rozmawiać o interesach🧐

W życiu prywatnym działa zresztą bardzo podobny mechanizm.

Pamiętajcie: zaufanie nie wszędzie zaczyna się w tym samym miejscu.

Więcej na temat badań J. Hall'a: Hall, J. A. (2019). “How many hours does it take to make a friend?” Journal of Social and Personal Relationships, 36(4), 1278–1296.

🧐 Ciekawostka historyczno-międzykulturowa na dzisiaj 🧐

📚 Edukacja w średniowiecznej Europie opierała się na "siedmiu sztukach wyzwolonych". Kiedy dziecko opanowywało umiejętności czytania, pisania i wykonywania podstawowych rachunków, program ten dzielił dyscypliny uważane wówczas na warte studiowania. Były więc:

📚 Studia niższe (trivium) sztuk językowych: łacińska gramatyka, logika (z dialektyką) oraz retoryka
oraz
📚 Studia wyższe (quadrivium) sztuk obliczeniowych: arytmetyka, geometria, astronomia oraz muzyka.

✝️ Do tego dochodziła masa studiów biblijnych i teologicznych oraz spora dawka literatury łacińskiej.

I teraz najciekawsze.

‼️ Do dzisiaj pokutuje mit, że ów program edukacyjny był wytworem chrześcijańskiej Europy. Słowem, swoisty kanon europejskiej myśli, wart krzewienia wśród ludów Starego Kontynentu. Ciekawostka polega na tym, że ...

🌍 "Europejski" program edukacyjny wymyślił i przedstawił w początkach V wieku n.e. północnoafrykański uczony Marcjanus Kapella, rodem z Maduary (okolice dzisiejszej miejscowości M’daourouch w Algierii). I o ile nam wiadomo, nie był on chrześcijaninem. Kurtyna😉

Afryka podbijana przez Chiny. A jeśli na scenie pojawił się nowy gracz, którego się nie spodziewaliście 🤔 ❓️

📖 Pewnie wielokrotnie słyszeliście tezę, że Chiny podbijają świat od południa, tzn. wyprzedzają w globalnej konkurencji świat Zachodu, inwestując i zyskując wpływy od strony tzw. Globalnego Południa.

🎙️ A gdybym Wam powiedział, że to niekoniecznie jest już aktualne❓️ Albo bardziej ostrożnie. Że sytuacja, przynajmniej w Afryce ulega diametralnej zmianie❓️

📈 Często powołuję się na dane i grafiki. Tym, razem będzie podobnie. Rzućcie okiem na dwie poniższe grafiki📊

Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA) od lat budują w Afryce swoją obecność głównie przez inwestycje w porty, logistykę i infrastrukturę publiczną. Jeśli wszystkie zapowiedziane projekty inwestycyjne (greenfield) dojdą do skutku, to ZEA mogą stać się największym zagranicznym inwestorem na kontynencie‼️‼️

Wychodzi na to, że mniejsi ale zdecydowanie majętni gracze, nie oddają pola mocarstwom i też chcą mieć swój udział w światowym ładzie🌐

P.S. Międzynarodowy biznes to nie tylko pieniądze. To też umiejętność czytania kultur, interesów, intencji i powiązań. Kto tego nie widzi, ten widzi tylko mapę. Ale nie widzi gry.

🌍️ Ciekawostka na dzisiaj🌍️

🗺️ Poniższa mapa pokazuje, jak Chiny rysują nową sieć wpływów i zależności w Ameryce Łacińskiej. Państwo Środka finansuje i realizuje budowę portów morskich, systemów dróg i autostrad, kolej, lotniska i metra dużych miast 🚆 🚘️ 🛫

🗺️Kolor różowy wskazuje projekty już ukończone lub w trakcie realizacji. Kolor żółty planowane inwestycje. Największa aktywność Chin obejmuje Brazylię, Argentynę, Peru oraz Boliwię. I nie ma w tym przypadku. Zastanówcie się dlaczego akurat tutaj Chińczycy najchętniej się angażują i dajcie znać w komentarzach jakie macie pomysły 🧐 🤔

🗺️I na koniec taka myśl. Jak ktoś kiedyś powiedział: "Historia nie toczy się kołem ale odbija czkawką". Chiny robią dziś w Ameryce Łacińskiej to, co Zachód przez dekady robił w innych częściach świata: budują wpływy nie poprzez deklaracje, napominanie i moralizowanie, lecz poprzez obecność i realne działanie.

❓️ Co łączy Dolinę Krzemową z Indiami❓️

💻️ Przez dekady opowieść o rozwoju amerykańskiego sektora technologicznego, to historia kapitału, innowacyjności, geniuszu pojedynczych ludzi oraz przedsiębiorczości. Ale...

👉️ Ale w tej historii brakuje często jednego, aczkolwiek ważnego szczegółu. Jakiego? Ta opowieść, to też historia globalnych przepływów ludzi i ich kompetencji. Opowieść o odwadze i poszukiwaniu miejsca dla siebie.

💻️ Amerykański sektor technologiczny rozwijał się też dzięki ludziom wychowanym w innych systemach edukacji i odmiennych kulturach organizacyjnych.

📊 W 1994 roku liczba informatyków pracujących w USA i urodzonych w Indiach była stosunkowo niewielka. Trzy dekady później przekracza już 700 tysięcy‼️👇️

Wnioski wyciągnijcie sami 😉