Licencja na Zdrowie - fizjoterapia/promocja zdrowia/szkolenia

Wspaniałe wydarzenie edukacyjne 🌸🦋 23 maja BABSKY WIECZÓR | Kasyno Kultury w Kwidzynie: kobiety dla kobiet 🩷 wykłady dedykowane problemom i dysfunkcjom dotyczącym zdrowia kobiet na różnych etapach życia 🩷 Babsky Clinic WIELKIE GRATULACJE 👏👏
* za odważną inicjatywę lokalną * za zaangażowanie * chciejstwo i sprawstwo 👏👏👏 * świetną organizację 🦋🌸 * wyjście naprzeciw potrzebom współczesnych kobiet : pięknych, zadbanych, aktywnych, seksualnych 🦋🌸 dziękuję za zaproszenie, Magdalena Polskie Stowarzyszenie Ginekologii i Uroginekologii

Seksualność w menopauzie — co się zmienia i jak sobie z tym radzić?

Menopauza to naturalny etap życia kobiety, ale zmiany hormonalne mogą wpływać nie tylko na samopoczucie, lecz także na seksualność i komfort życia intymnego. Spadek poziomu estrogenów oddziałuje na tkanki pochwy, mięśnie dna miednicy, ukrwienie oraz funkcjonowanie układu nerwowego. W efekcie wiele kobiet doświadcza zmian, które wcześniej nie występowały.

Jak menopauza może wpływać na seksualność?

Najczęstsze zmiany obejmują:

▫️ suchość pochwy
▫️ pieczenie i podrażnienie okolic intymnych
▫️ ból podczas współżycia (dyspareunia)
▫️ spadek libido
▫️ trudności z osiągnięciem orgazmu
▫️ uczucie „luźności” lub przeciwnie — nadmiernego napięcia dna miednicy
▫️ nietrzymanie moczu podczas aktywności seksualnej
▫️ obniżenie pewności siebie i komfortu psychicznego

Zmniejszona ilość estrogenów prowadzi do ścieńczenia i mniejszej elastyczności błony śluzowej pochwy oraz pogorszenia jej nawilżenia. Jednocześnie zmienia się funkcja mięśni dna miednicy i ukrwienie okolicy miednicy mniejszej, co może wpływać zarówno na odczuwanie przyjemności, jak i na pojawianie się bólu.

Menopauza nie oznacza końca życia seksualnego

Badania pokazują, że seksualność kobiet w menopauzie nie zanika — zmienia się jej charakter. Dla wielu kobiet większego znaczenia nabierają:
✔️ komfort i bliskość emocjonalna
✔️ jakość relacji
✔️ brak bólu i napięcia
✔️ poczucie bezpieczeństwa
✔️ świadomość własnego ciała

Problemy seksualne w menopauzie mają charakter wieloczynnikowy — wpływają na nie zarówno hormony, jak i stres, jakość snu, przewlekłe napięcie, zmęczenie, obraz własnego ciała czy relacja partnerska.

Jak można sobie pomóc?

1️⃣ Fizjoterapia uroginekologiczna

Coraz więcej badań wskazuje, że trening mięśni dna miednicy może poprawiać funkcje seksualne kobiet po menopauzie.

Fizjoterapia uroginekologiczna może obejmować:
✔️ naukę prawidłowej pracy dna miednicy
✔️ terapię nadmiernego napięcia mięśni
✔️ poprawę ukrwienia i elastyczności tkanek
✔️ terapię bólu podczas współżycia
✔️ trening świadomości ciała i oddechu
✔️ biofeedback
✔️ terapię manualną
✔️ elektrostymulację w wybranych przypadkach

Regularny trening mięśni dna miednicy może poprawiać:
▫️ jakość życia seksualnego
▫️ czucie i satysfakcję seksualną
▫️ kontrolę pęcherza
▫️ siłę i koordynację mięśni dna miednicy.

2️⃣ Nawilżenie i regeneracja tkanek

Pomocne mogą być:
✔️ lubrykanty i preparaty nawilżające
✔️ terapia estrogenowa miejscowa (po konsultacji lekarskiej)
✔️ odpowiednia pielęgnacja okolic intymnych
✔️ regularna aktywność seksualna lub autostymulacja wspierająca ukrwienie tkanek.

3️⃣ Aktywność fizyczna i styl życia

Regularny ruch poprawia:
▫️ ukrwienie
▫️ gospodarkę hormonalną
▫️ jakość snu
▫️ poziom energii
▫️ samoocenę i nastrój.

4️⃣ Wsparcie psychologiczne i partnerskie

Otwartość w komunikacji z partnerem oraz wsparcie psychologiczne lub seksuologiczne mogą mieć ogromne znaczenie w adaptacji do zmian zachodzących w organizmie.

Najważniejsze

Menopauza nie odbiera kobiecości ani seksualności. To etap, w którym ciało zmienia swoje potrzeby — a odpowiednio dobrane postępowanie, w tym fizjoterapia uroginekologiczna, może znacząco poprawić komfort życia intymnego i jakość codziennego funkcjonowania.

Wybrane źródła naukowe
García-Laria R. et al., Effects of pelvic floor muscle training on sexual function of postmenopausal women. A systematic review and meta-analysis.Sexual Medicine, 2025.
Oliveira R. et al. Pelvic Floor Muscle Training Effect in Sexual Function in Postmenopausal Women: A Randomized Controlled Trial. The Journal of Sexual Medicine, 2021.
Ślemp K., Sozańska A. Effects of Pelvic Floor Muscle Exercises on Sexual Function in Postmenopausal Women – a Systematic Review., 2025.
Eficacia del tratamiento de fisioterapia en el síndrome genitourinario de la menopausia: revisión sistemática., 2025.
North American Menopause Society (NAMS). Wytyczne dotyczące GSM i seksualności kobiet w menopauzie.

Pozdrawiamy
Marta Topolska i Zespół Polskie Stowarzyszenie Ginekologii i Uroginekologii.

#

"Ciągle napięty brzuch” — czy problemem może być hypertoniczne dno miednicy?

Pacjentki często opisują to podobnie:
„Brzuch jest twardy od rana”,
„Nie potrafię go rozluźnić”,
„Mam uczucie ciągłego wciągania brzucha”,
„Wieczorem wyglądam jak w ciąży”,
„Ćwiczę core, a napięcie tylko rośnie”.

Coraz więcej publikacji naukowych pokazuje, że przewlekłe napięcie brzucha nie zawsze wynika wyłącznie z diety, IBS czy problemów gastroenterologicznych. U części pacjentek istotnym elementem może być hypertoniczne (wysoko napięte) dno miednicy oraz zaburzona współpraca między przeponą, mięśniami brzucha i kompleksem dna miednicy.

Co dzieje się w organizmie?

W prawidłowych warunkach:
✔ przepona,
✔ mięsień poprzeczny brzucha,
✔ mięśnie głębokie tułowia,
✔ oraz dno miednicy
pracują synchronicznie.

Przy przewlekłym stresie, bólu, nadmiernym „trzymaniu brzucha”, intensywnym treningu core, endometriozie, przewlekłych zaparciach czy po doświadczeniach bólowych może dojść do utrwalenia wzorca nadmiernego napięcia.

Efekt?
➡ brzuch staje się stale „usztywniony”,
➡ oddech przesuwa się wysoko do klatki piersiowej,
➡ dno miednicy traci zdolność pełnego rozluźnienia,
➡ pojawia się przeciążenie ciśnieniowe w obrębie miednicy i jamy brzusznej.

Objawy, które mogą współwystępować
🔹 uczucie napiętego / twardego brzucha
🔹 wzdęcia i abdominal distension (powiększenie obwodu brzucha)
🔹 zaparcia lub trudność w wypróżnieniu
🔹 uczucie niepełnego wypróżnienia
🔹 parcia naglące
🔹 częstomocz
🔹 ból podczas współżycia
🔹 ból miednicy mniejszej
🔹 trudność z „odpuszczeniem napięcia”
🔹 zaciskanie pośladków i brzucha w stresie
🔹 problemy z oddychaniem torem dolnożebrowym

W literaturze coraz częściej podkreśla się również związek pomiędzy zaburzeniami osi jelito–mózg, przewlekłym stresem a dysfunkcją mięśni dna miednicy.

Jak sobie z tym radzić? O tym w kolejnym poście za tydzień.

Źródła:
Torosis M, et al. Obstetrics & Gynecology. 2024.
As-Sanie S, et al. JAMA/PMC, 2025.
Moshiree B, Drossman D, Shaukat A. AGA Gastroenterology. 2023.
Melchior C, et al. United European Gastroenterology Journal. 2025.
Barba E, et al. Gastroenterology. 2024.

Pozdrawiamy
Marta Topolska i Zespół Polskie Stowarzyszenie Ginekologii i UroginekologiiPolskiego.

#

ZAPRASZAM 🦋🌸
Polskie Stowarzyszenie Ginekologii i Uroginekologii
✨ URO-PROKTOLOGIA MĘŻCZYZN - KOMPLEKSOWA FIZJOTERAPIA ✨
🔔 ostatni moment ... zapisz się! (!!)

🗓️ Termin i miejsce: 16-17.05.2026, Kraków 📍
👩‍🏫 Prowadząca: 🌸Magdalena Rusiecka-Serwatka 🦋
👉Link do szczegółów kursu w komentarzu pod postem! 👈
Kurs skierowany jest do:

✅ fizjoterapeutów
✅ osteopatów
✅ lekarzy
✅ studentów ostatniego roku powyższych specjalizacji

🎯 Nowoczesna fizjoterapia w męskim zdrowiu
Dolegliwości uro-proktologiczne, takie jak inkontynencja moczowa czy kałowa, stają się powszechnym wyzwaniem – dane wskazują, że problem ten dotyczy globalnie blisko 121 milionów mężczyzn. Obecne tempo życia, chroniczne napięcie oraz zaniedbania profilaktyczne rzutują również na kondycję seksualną i jakość erekcji. Nasze szkolenie prezentuje, jak za pomocą celowanej rehabilitacji wzmacniać męski organizm oraz efektywnie eliminować wspomniane zaburzenia.
🦋🌸🦋🌸
W ramach kursu zapewniamy:

✔️ profesjonalne materiały szkoleniowe,
✔️ oficjalny certyfikat ukończenia kursu,
✔️ fakturę VAT (wysyłaną drogą mailową).
✔️możliwość starania się o staże ‼💥

👉Link do szczegółów kursu i zapisów znajdziesz w komentarzu! 👈

SERDECZNIE ZAPRASZAM 🌸🦋🩷

; ; ; ; ; ;

Zapraszam 🦋🌸 Spotkanie ze Specjalistą Polskie Stowarzyszenie Ginekologii i Uroginekologii Szkolnicki Marcin Osteopata 🤩🌸 30 kwietnia „Dlaczego menopauza skleja ciało? Od sztywności w biodrach po suchość pochwy” ?
👉 dla członków PSGiU udział bezpłatny
👉 rozmowa na żywo z możliwością zadawania pytań
👉 certyfikat uczestnictwa
👉 dwa tygodnie dostępu do nagrań
👉 link do zapisów w komentarzach 😉
Moc wiedzy i emocji edukacyjnych gwarantowany 👀 Do zobaczenia i usłyszenia 🌸🦋 Wasza, Magdalena

Menopauza coraz częściej przestaje być postrzegana wyłącznie przez pryzmat objawów naczynioruchowych czy zmian nastroju. W literaturze pojawia się koncepcja mięśniowo‑kostnego zespołu menopauzy (Musculoskeletal Syndrome of Menopause, MSM), obejmująca ból, sztywność, spadek siły mięśniowej, utratę gęstości kości, postęp choroby zwyrodnieniowej oraz pogorszenie funkcji układu ruchu. To zjawisko ma swoje uzasadnienie biologiczne – estrogen oddziałuje na tkanki układu ruchu.

Receptory estrogenowe (ERα, ERβ) zidentyfikowano m.in. w mięśniach szkieletowych, ścięgnach, więzadłach oraz tkance kostnej. Spadek poziomu estrogenów wpływa na strukturę i funkcję tych tkanek, m.in. poprzez:
– obniżenie syntezy kolagenu
– zmiany w metabolizmie mięśni
– nasilenie procesów zapalnych
– zaburzenia homeostazy kostnej

Konsekwencje kliniczne obejmują:
– spadek masy i siły mięśniowej
– zwiększoną sztywność tkanek miękkich
– wolniejszą regenerację powysiłkową
– wzrost częstości dolegliwości bólowych układu mięśniowo‑szkieletowego
– zwiększone ryzyko osteoporozy i zmian zwyrodnieniowych

Badania wskazują, że okres menopauzy wiąże się ze zwiększoną częstością bólu oraz pogorszeniem funkcji fizycznej, co może istotnie wpływać na jakość życia kobiet.

Odpowiednio dobrana aktywność fizyczna, szczególnie trening siłowy, wykazuje działanie protekcyjne wobec zmian mięśniowo‑szkieletowych związanych z menopauzą. Menopauza nie jest końcem sprawności — jest zmianą zasad jej utrzymania.

Źródło: Wright VJ, Schwartzman JD, Itinoche R, Wittstein J. The musculoskeletal syndrome of menopause. Climacteric. 2024

Pozdrawiamy,
Angelika Hołownia & Zespół Polskiego Stowarzyszenia Ginekologii i Uroginekologii

🌸🦋 dzisiaj przedstawiamy kolejną osobę z Zarządu Polskie Stowarzyszenie Ginekologii i Uroginekologii 🌸🌸 mgr Angelika Hołownia – jako terapeutka intymna kobiet i mężczyzn towarzyszy pacjentom tam, gdzie kumuluje się napięcie, stres i historie zapisane w tkankach. Od najmłodszych lat w biegu – najpierw po złote medale Mistrzostw Europy w biegach na orientację, dziś – w biegu między macierzyństwem a pracą zawodową. To doświadczenie przekłada na swoją praktykę: rozumie ciało nie tylko jako układ struktur, ale jako dynamiczny system reagujący na obciążenia fizyczne i emocjonalne. Zawodowo rozwija skrzydła w warszawskich klinikach. Prywatnie żona i mama dwóch energicznych dziewczynek.
"W gabinecie skupiam się na zmianie relacji pacjenta z własnym ciałem – pomagam odzyskiwać poczucie sprawczości i zaufania do własnych odczuć. Bliska jest mi idea „mikroćwiczeń” pomiędzy dwoma łykami kawy – krótkich, prostych form ruchu wplecionych w codzienność. Uczę, że ciało nie zawsze potrzebuje perfekcji ani godzin treningów. W niektórych momentach naszego życia ważniejsza jest świadomość i zabawa ruchem."

Współczesne podejście do zespołu przekrwienia miednicy (Pelvic Congestion Syndrome) coraz częściej osadza go w szerszym kontekście zaburzeń żylnych miednicy (Pelvic Venous Disorders). Ma to istotne znaczenie kliniczne – ponieważ źródło objawów żylnych kończyn dolnych może znajdować się proksymalnie, w układzie żylnym miednicy.

Mechanizmy patofizjologiczne
Refluks w żyłach jajnikowych i/lub biodrowych wewnętrznych prowadzi do przeciążenia splotów żylnych miednicy.
Poprzez tzw. punkty ucieczki (pelvic escape points) dochodzi do transmisji refluksu do układu powierzchownego kończyn dolnych.

Kluczowe drogi szerzenia:
żyły sromowe → układ odpiszczelowy
żyły pośladkowe dolne → tylno-boczna część uda
żyły zasłonowe → przyśrodkowa część uda

Efekt: rozwój żylaków atypowych oraz potencjalne nasilenie objawów przewlekłej choroby żylnej (Chronic Venous Disease).

PCS a żylaki kończyn dolnych
Publikacje wskazują, że:
u pacjentek z PeVD często obserwuje się żylaki o nietypowej lokalizacji (pośladki, tylna część uda, pachwina, srom),
PCS może nasilać objawy CVD, w tym ból, uczucie ciężkości i progresję zmian,
leczenie wyłącznie obwodowe (np. skleroterapia) bez uwzględnienia źródła miednicznego zwiększa ryzyko nawrotów.

Obrzęki – gdzie wpisuje się PCS?
Obrzęk kończyn dolnych:
- nie jest objawem swoistym PCS,
- ale może współistnieć w przebiegu: -zaawansowanej niewydolności żylnej, - utrudnionego odpływu w układzie biodrowym (np. komponenta obturacyjna), przewlekłego przeciążenia układu żylnego.

W praktyce oznacza to konieczność różnicowania:
komponent refluksowy vs. obturacyjny,
układ powierzchowny vs. źródło centralne (miednica),
komponent żylny vs. limfatyczny.

„Red flags” sugerujące komponent miedniczny
Rozważ diagnostykę PeVD, gdy występują:
żylaki:
nawrotowe po leczeniu,
jednostronne, nietypowe (tylne udo, pośladek),
w okolicy sromu/krocza,
współistniejący:
przewlekły ból miednicy,
uczucie ciężkości nasilające się w pozycji stojącej,
objawy nasilające się w cyklu menstruacyjnym.

Znaczenie dla fizjoterapii
Dla fizjoterapeutów (szczególnie uroginekologicznych):
objawy kończyn dolnych mogą mieć źródło trzewno-naczyniowe,
terapia powinna uwzględniać:
pracę z ciśnieniem śródbrzusznym,
funkcję przepony i dna miednicy,
drenaż żylny i limfatyczny,
edukację posturalną i odciążeniową.

Jednocześnie należy pamiętać: fizjoterapia nie eliminuje refluksu żylnego, ale może istotnie redukować objawy i wspierać leczenie interwencyjne.

Wnioski kliniczne
PCS/PeVD to istotny, często niedodiagnozowany element patogenezy żylaków kończyn dolnych.
Nietypowa lokalizacja lub nawrotowość żylaków powinna kierować diagnostykę „wyżej” – do miednicy.
Obrzęk kończyn dolnych może być częścią obrazu, ale wymaga szerokiego różnicowania.
Skuteczne leczenie wymaga podejścia zintegrowanego: flebologicznego, radiologicznego i fizjoterapeutycznego.

Pozdrawiamy
Marta Topolska i Zespół Polskiego Stowarzyszenia Ginekologii i Uroginekologii.

Źródła naukowe
Khilnani NM et al. Research Priorities in Pelvic Venous Disorders in Women. J Vasc Interv Radiol, 2019.
Gavrilov SG, Moskalenko YP. Does pelvic congestion syndrome influence symptoms of chronic venous disease of the lower extremities? Int Angiol, 2019.
Khilnani NM et al. Clinical Presentation and Evaluation of Pelvic Venous Disorders. Tech Vasc Interv Radiol, 2021.
Clark MR et al. Pelvic Venous Disorders: Update in Terminology, Diagnosis and Management. 2023.
Jaworucka-Kaczorowska A, Simka M. Extra-pelvic varicose veins of pelvic origin – anatomy and clinical relevance. 2025.