Polski Kościół Fajnokatolicki - parafia pw. św. Spokoju

Kogo według Was powinien zaprosić Rymanowski?

Admini dziś pielgrzymują 🥰🙏🏻✨

Jesli czegoś nie wolno, ale bardzo się chce, to można ☺️

Kiedy pytają nas o program kontynuacji odnowy liturgicznej, odpowiedź może być tylko jedna 🙂

😍Wolność 🏳️‍🌈 kocham ❤️ i rozumiem 🧠
😍 Wolności 🏳️‍🌈 oddać 🐥 nie umiem✖️

Za dużo w Kościele nacisku na to by się Zbawić, a za mało na to, by się bawić 🪩✨🌃

Łżekumenizm. Komentarz do europejskich dni dziadersów.

Chciałobym, żeby Kościół katolicki wyglądał tak, jak malują go wiarołomni tradsi.

Po ŚDM-owym entuzjazmie przychodzi gorycz - nie sposób nie widzieć, że zatrzymaliśmy się w miejscu. Niestety - wciąż jest mnóstwo niedociągnięć. 60 lat po Święcie Otwarcia na Świat, lista niespełnionych obietnic wydłuża się, a nadzieja ginie w starciu z obłudą hierarchów faryzejsko uwiązanych do rubryk.

Raz złożona ofiara z papieskiej tiary nie wystarcza. Świat idzie do przodu i pragnie pociągnąć Kościół ze sobą. Na nic jednak trudy teologów wyklętych. Dziaderski establishment albo nie umie albo raczej nie chce podążać raz obraną drogą; drogą określoną przez spiżowe prawa procesu dziejowego. Czy naprawdę tak trudno jest brać przykład z naszych młodszych braci w wierze?

Nadchodzi, a właściwie już nadszedł moment, w którym konieczna jest wymiana trzeszczących klepek starego parkietu dogmatyzmu na gładkie panele umożliwiające swobodne poruszanie się wszystkim osobom. Zastąpienie anachronicznego monolitycznego fundamentu kanonów pięknym w swej różnorodności piaskiem osób wszystkich poglądów i wyznań. Okrutny zaduch oblężonej twierdzy, jaką na powrót staje się Kościół - fantazjujący o sobie jako ‘depozycie wiary’ - jest nie do wytrzymania. Czy kogokolwiek może jeszcze dziwić, że współczesny człowiek nie może znaleźć dla siebie miejsca we wnętrzu tak ciasno urządzonym - a właściwie - zagraconym zasadami, zakazami i nakazami?

Stale tylko słyszymy frazesy o tym, jak to wszyscy są ‘mile widziani’. I co z tego, skoro Franciszek na jednym oddechu jest w stanie mówić o zasadach obowiązujących członków Kościoła; szafować wykluczającą kategorią grzechu. ‘Love the sinner, hate the sin’ - stara melodia niedająca się pogodzić z ewangeliczną zasadą powszechnej miłości. Komentatorzy słusznie wskazują: kobiety i osoby LGBT może i są zaproszone do Kościoła, ale nie na równych prawach. Owa ‘niezbywalna godność osoby’, do której tak chętnie odwołuje się kler, jak widać nadal ustępuje miejsca sztywnym formom i martwym przepisom.

W wieńczącej ŚDM homilii papież zaznaczył, że „Kościół i świat oczekują od nich, aby byli «młodymi jaśniejącymi, którzy wszędzie niosą światło Ewangelii i zapalają promienie nadziei w mrokach naszych czasów».” Czy atrakcyjnym i skutecznym może być takie zaproszenie, które od razu stawia warunki i wymagania?

Wiele relacji z wydarzenia wprost nie mogło dać upustu zachwytowi nad ‘prześmiesznym dowcipem papieża’ - tego o tzw. św. Antonim. Jakby, serio? Nieżyciowy chłop z najciemniejszych wieków wciąż ma stanowić punkt odniesienia, a w tym wypadku konkretnie dla młodych osób? Wydawałoby się, że nie trzeba już tego mówić, a jednak. Jest to absolutnie obrzydliwe, że w 2023 roku Kościół nadal nie potrafi się odciąć od czarnych kart swojej historii. Bądź co bądź właściwym chyba byłoby oczekiwanie chociaż słówka anulującego kult św. Antoniego, nie bez przyczyny nazwanego ‘młotem na heretyków’. Nie wiem jak Wy, drogie Osoby czytające, ale ja już dawno przestałom się nabierać na bajeczki o ekumenizmie.

Jak długo jeszcze mamy dawać się wodzić za nos; zadowalać się rzucanymi nam od niechcenia ochłapami? Wow, kobiety rozdają komunikanty, no rzeczywiście. A kto odprawia rytuał? Oczywiście że starzy, biali faceci.

Dostajemy puste deklaracje o otwieraniu, o zapraszaniu (każdy z nich opatrzony litaniami kruczków - warunków i wyjątków), a systemowych rozwiązań brak. Weganizm stawiany jako wątła sugestia. Przyzwolenie na uczestnictwo rosjan w święcie młodzieży.

Największą jednak wściekłość budzi straszenie sztuczną inteligencją, mediami społecznościowymi i korporacjami. To się wprost nie mieści w głowie. Pomijając już aspekt prób obrzydzenia tych właśnie sfer, w których młode osoby mogą się odnaleźć i znaleźć afirmację siebie takimi jakimi są, uwolnić się chociaż na moment od codziennej patriarchalno-kapitalistycznej rzeczywistości. We współczesnym świecie, wobec zagrożeń katastrofy klimatycznej; w dobie wszechobecnej postprawdy, wbijającej się klinem w relacje zaufania pomiędzy państwem i wielkim biznesem a jednostką, podsycanie prymitywnej techno- i progresofobii jest - najdelikatniej mówiąc - nie na miejscu. Czy nie wyciągnęliśmy lekcji z pandemii?

I to jest chyba sedno. Kasta dyktatorów w sukienkach, zaślepionych nieufnością wobec innego i nowego, chce nas cofnąć do średniowiecza. Zamiast postępować naprzód mamy wciąż pozostawać w bezruchu i wstydzić się przed Światem.

Każdy ma swoją Prawdę.

Stanowczo apelujemy do władz Watykanu oraz do przedstawicieli Episkopatu Polski o przeniesienie obchodów Wielkiego Piątku na inny termin! Jeśli w obawie przed atakami ze strony niezgodników (wciąż pozostających w Kościele) osoby adresowane nie byłyby skłonne do zrealizowania tego niezbędnego kroku, minimum przyzwoitości nakazywałoby zwolnienie osób identyfikujących się jako katolicy z dyscypliny postnej w tym dniu.
Nie przystaje bowiem, by dwa dni przed wiosennym świętem radości i pisanek zasmucać wiernych wyrzeczeniami i przygnębiającymi celebracjami. Zamiast wysyłać negatywne wibry, przeżywajmy Wielki Weekend z uśmiechem na twarzy i świętym spokojem w sercu.

Święcenia osób kapłańskich w rycie fajnokatolickim 🥰

Kościół Świętego Krzyża w Warszawie 🤦

Friendship ended with Hołownia, now Terlik is our best friend