EQCoaching

🥱A jak Ty radzisz sobie ze stresem i prokrastynacją po urlopie❓
Co pomaga Ci najłagodniej wrócić do pracy❓

🌿Zacząć trzeba od tego, że stres pourlopowy określany również jako „post-vacation blues” - nie musi oznaczać tego, że nie lubisz swojej pracy. To może być naturalna reakcja naszego mózgu na zmianę trybu działania.
※ Podczas odpoczynku nasz mózg funkcjonuje inaczej. Mamy mniej presji, obowiązków i terminów, a więcej swobody, regeneracji i „wyłączania się”.
Dlatego wracając do pracy, musimy ponownie przestawić nasze mózgi na koncentrację, planowanie, podejmowanie decyzji i realizowanie wielu zadań.
※ Może pojawić się więc prokrastynacja - odkładanie zadań na później, trudność z rozpoczęciem pracy, sprawdzanie telefonu, robienie „najpierw wszystkiego innego” albo poczucie, że absolutnie nie mamy ochoty zabrać się za obowiązki.
To nie jest lenistwo. Jest to sposób, w jaki mózg reaguje na nagły powrót z trybu odpoczynku, do trybu wysokiej koncentracji i odpowiedzialności.
👉Może towarzyszyć Ci
» poczucie przytłoczenia i rozczarowania końcem urlopu
» spadek koncentracji i energii
» trudność z odczuwaniem radości
» zmęczenie i problemy ze snem
» bóle głowy czy dolegliwości ze strony układu pokarmowego

Pocieszę Cię👉 tylko około 25% osób wracających z urlopu deklaruje pełnię sił, poczucie regeneracji i brak negatywnych reakcji adaptacyjnych❗
Pozostali odczuwają lęk lub napięcie w związku z perspektywą powrotu do obowiązków.

Dlatego warto pamiętać👉 nie musisz pierwszego dnia po urlopie działać na 100%.

✓ Uporządkuj stanowisko pracy
✓ Przygotuj listę najważniejszych spraw i zaznacz, które mogą poczekać.
✓ Nie próbuj zrobić wszystkiego naraz - rozłóż zadania w czasie, ustal priorytety
✓ Zacznij od prostszych lub bardziej przyjemnych zadań, żeby „rozruszać” mózg
✓ Po pracy zadbaj o przyjemne aktywności: spacer, basen, tanie, kino czy spotkania z bliskimi
Daj sobie kilka dni na ponowne wejście w rytm❗

Prokrastynacja po urlopie może być sygnałem, że nasz mózg potrzebuje chwili, aby ponownie przestawić się na tryb działania. Zamiast się za to obwiniać, warto potraktować ją jako informację: „Potrzebuję spokojnie wrócić do rytmu”
Bo powrót do pracy to też zmiana. A każda zmiana wymaga od naszego mózgu czasu na adaptację.

😍Mój sposób polegał na spontanicznym wypadzie nad jezioro. Wchodziłam w swój rytm pracy- czytając, porządkując notatki, planując…w pięknych okolicznościach przyrody.
Po dwóch dniach- wróciłam za biurko. Zaczęłam dzień faktycznie od uporządkowania dokumentów, zrobienia opłat, przygotowania posta – rzeczy prostych lecz dających poczucie: „robota wykonana”
Mój mózg przypomniał sobie, że moje zadania zawodowe dają mi satysfakcję i też są przyjemne. Przyjemne inaczej😉

A Tobie, co pomaga najłagodniej wrócić do pracy❓

🔸🔸Skuteczna profilaktyka ryzykownych zachowań nie zaczyna się od zakazów, straszenia konsekwencjami ani od jednostronnych pouczeń.
Opiera się ona na zupełnie innych fundamentach. Na:
👉budowaniu odporności emocjonalnej,
👉budowaniu relacji, zaufania i prawidłowej komunikacji- w rodzinie i najbliższym otoczeniu
👉budowaniu umiejętności radzenia sobie z trudnymi sytuacjami- stresem, niepowodzeniem czy presją
Tak więc, równie ważne jak ograniczanie czynników ryzyka (takich jak presja rówieśnicza, ciekawość prowadząca do niebezpiecznych zachowań czy potrzeba zdobycia akceptacji za wszelką cenę) jest jednoczesne wzmacnianie CZYNNIKÓW CHRONIĄCYCH:
👉poczucia własnej wartości,
👉zdrowych relacji,
👉więzi społecznych zbudowanych na przekonaniu, że w trudnych sytuacjach warto sięgać po pomoc i wsparcie

Dziękuję Dyrekcji Szkoła Podstawowa w Opatkowicach za zaproszenie. Kadrze Pedagogicznej oraz Młodzieży za aktywny udział w warsztatach, otwartość i zaangażowanie.
Wspólne działania edukacyjne i profilaktyczne są ważnym krokiem w budowaniu bezpiecznego, wspierającego środowiska dla Młodych🧡

Czy to szczęście czy nieszczęście❓
Odbyłam dziś pewną rozmowę, której można by nadać właśnie taki tytuł😉
I treść tej rozmowy i konkluzja jaka mi się w trakcie niej nasunęła, przypomniały mi pewną bardzo mądrą przypowieść o chińskim rolniku…
🌿Trudne sytuacje i kryzysy są częścią naszego życia. Zwykle chcemy ich uniknąć, wymazać je ze swojej historii albo jak najszybciej o nich zapomnieć.
A jednak to właśnie one często stają się momentami, w których najwięcej dowiadujemy się o sobie.
To nie same kryzysy są naszym największymi nauczycielami. Znacznie więcej uczą nas sposoby, jakimi sobie z nimi radzimy. To wtedy
🔸odkrywamy własne zasoby, granice, przekonania, schematy działania i relacje, na których możemy się oprzeć
🔸poznajemy swoją odporność, elastyczność i zdolność do adaptacji
🔸dowiadujemy się, co nam służy, a co odbiera siły
Warto pamiętać, że nasze postrzeganie trudnych wydarzeń jest bardzo subiektywne.
👉To, co dla jednej osoby jest katastrofą, dla innej może okazać się szansą. To, co dziś wydaje się nieszczęściem, za jakiś czas może zostać uznane za punkt zwrotny prowadzący do czegoś dobrego. I odwrotnie- coś, co początkowo odbieramy jako szczęśliwy zbieg okoliczności, może przynieść nieoczekiwane trudności.
I właśnie te przemyślenia skojarzyły mi się ze starą przypowieścią o chińskim rolniku, KTÓRĄ PRZYTACZAM W ROLCE
Morał tej przypowieści jest taki:
🌿Nie zawsze możemy przewidzieć, jak dana sytuacja wpłynie na nasze życie w długiej perspektywie, dlatego nie ma sensu pochopnie oceniać zdarzeń jako ostatecznych porażek lub zwycięstw.
I właśnie dlatego warto zachować pokorę wobec tego, co nas spotyka. Nie od razu wiemy, jaki sens będzie miało dane doświadczenie, ale możemy świadomie wybierać sposób, w jaki na nie odpowiemy.
Bo choć nie mamy wpływu na wszystkie kryzysy, których doświadczamy w życiu- mamy wpływ na to, czego się dzięki nim uczymy🧡

Warsztaty inteligencji emocjonalnej jako skuteczna profilaktyka uzależnień💪🧡
🔸W ramach działań profilaktyki uzależnień coraz większą rolę odgrywa strategia selektywna, skierowana między innymi do dzieci
i młodzieży należących do grup podwyższonego ryzyka. Realizowana jest poprzez edukację emocjonalną - szkolenia, warsztaty i inne działania rozwijające kompetencje psychospołeczne.
Jej celem jest zapobieganie, ograniczanie lub zatrzymanie podejmowania zachowań ryzykownych.

Dlaczego właśnie inteligencja emocjonalna❓

Wzmacnianie inteligencji emocjonalnej (EQ) stanowi jeden z fundamentów skutecznej profilaktyki uzależnień.
👉Umiejętność rozumienia własnych emocji, radzenia sobie z napięciem oraz budowania zdrowych relacji pozwala znaleźć bezpieczne sposoby reagowania na trudności - bez uciekania się do substancji psychoaktywnych czy zachowań nawykowych.

Dlaczego wysoka inteligencja emocjonalna chroni przed uzależnieniami❓
🔸Samoświadomość - pomaga rozpoznać prawdziwe źródła trudnych emocji: stres, samotność, lęk czy frustrację. Zamiast działać impulsywnie, uczymy się nazywać to, co czujemy.
🔸Samokontrola - rozwija zdolność do powstrzymywania zachowań impulsywnych i podejmowania bardziej świadomych decyzji.
🔸Radzenie sobie ze stresem - uczy zdrowych sposobów redukcji napięcia i budowania odporności psychicznej.
🔸Kompetencje społeczne - wspierają asertywność, pomagają radzić sobie z presją rówieśniczą i tworzyć wartościowe relacje.
Podczas warsztatów uczestnicy uczą się:
✔ rozpoznawania i nazywania emocji,
✔ budowania samoświadomości,
✔ skutecznego radzenia sobie z trudnymi emocjami,
✔ komunikowania swoich potrzeb,
✔ rozwijania relacji opartych na szacunku i zaufaniu,
✔kontruktywnego reagowania na konflikt.

Edukacja emocjonalna jest często określana jako jedna z najskuteczniejszych „PSYCHOLOGICZNYCH SZCZEPIONEK” - ponieważ wyposaża młodych ludzi w narzędzia, które chronią ich nie tylko dziś, ale również w dorosłym życiu.

Dziękuję Pani Dyrektor Szkoła Podstawowa im. Danuty Siedzikówny "Inki" w Borowej Renata Lenart oraz Uczniom- uczestnikom warsztatów za miło, twórczo i bardzo refleksyjnie spędzony czas🧡

Dlaczego umiejętność prowadzenia rozwijającego dialogu jest sztuką❓
👉Bo dialog nigdy nie był jedynie wymianą informacji.
To spotkanie dwóch światów. Dwóch wrażliwości. Dwóch historii.
Prawdziwa rozmowa wymaga czegoś znacznie więcej niż słów - wymaga obecności, uważności, empatii i głębokiego słuchania.
Nie po to, by odpowiedzieć, ale po to, by zrozumieć🌿

🔸W świecie szybkich komunikatów, emotikonów i reakcji „w biegu”, pogłębiona rozmowa staje się kompetencją coraz rzadszą, a przez to coraz bardziej wartościową. Paradoksalnie- im więcej mamy możliwości komunikacji, tym częściej brakuje nam prawdziwego kontaktu.
🔸A przecież egzystencja ludzka opiera się na relacjach. To one warunkują rozwój człowieka jako Osoby. Determinują jego sposób bycia, myślenia, odczuwania, postrzegania siebie i innych.
🔸Już ćwierć wieku temu, Jan Paweł II zwracał uwagę, że jednym z największych wyzwań XXI wieku będzie kryzys relacji interpersonalnych i zanikanie prawdziwego dialogu w społeczeństwie.
Dziś widzimy to jeszcze wyraźniej - pośpiech, rywalizacja, samotność, „mieć zamiast być”... coraz częściej wypierają bliskość, rozmowę i wzajemne zrozumienie.
Dlatego dialog jest fundamentem każdej relacji:
– partnerskiej
– rodzica i dziecka (którego rozwój szczególnie warunkowany jest relacjami)
– nauczyciela i ucznia
– lidera i zespołu pracowniczego…

🧡Dziękując więc wszystkim Zespołom (Nauczycieli, Rodziców oraz Dzieci/Młodzieży) za wspólne rozwijanie tej jakże ważnej kompetencji, przytoczę cytat

„Dialog jest działaniem, w którym jednostka wyraża i w pewnym sensie odkrywa swą niepowtarzalność w samym procesie jednoczenia się z innymi ludźmi".
Walter Jackson Ong

🧡
Inteligencja emocjonalna i kompetencje, które się na nią składają – są najważniejsze dla odczuwania zadowolenia i satysfakcji z życia.
Warto więc zacząć ją rozwijać jak najwcześniej, a potem pielęgnować przez całe życie.

🔅Jej fundamentem jest samoświadomość
⟫ umiejętność rozpoznawania własnych emocji,
⟫ rozumienia ich źródeł – potrzeb, które za nimi stoją
⟫ rozumienia, jak wpływają na nasze myśli oraz zachowania
To pierwszy krok do tego, by nie działać impulsywnie, lecz świadomie kierować sobą. Także w trudnych, napiętych czy konfliktowych sytuacjach.

🔅Bo konfliktów nie da się uniknąć. Tam, gdzie są relacje międzyludzkie, będą też różnice zdań, potrzeby i emocje. Kluczowe nie jest więc to, czy konflikt się pojawi, ale to, jak na niego reagujemy, jak nim pokierujemy.

Czy potrafimy zatrzymać się na chwilę i nazwać to, co czujemy?
Czy umiemy wysłuchać drugiej strony bez natychmiastowej oceny?
Czy umiemy dostrzec inną perspektywę?
Czy jesteśmy w stanie szukać rozwiązania, zamiast eskalować napięcie?

🔅Rozwijanie inteligencji emocjonalnej to proces. To codzienna praktyka uważności, refleksji i odpowiedzialności za swoje reakcje. To także nauka empatii i komunikacji, które pozwalają budować zdrowsze, bardziej świadome relacje.

👉Bo ostatecznie to nie brak konfliktów świadczy o dojrzałości, ale sposób, w jaki przez nie przechodzimy.

🧡Dziękuję uczniom klas 4-7 Szkoła Podstawowa nr 3 w Lubartowie za fantastyczną pracę i zaangażowanie – w niełatwe warsztaty. A P. Dyrektor i P. Pedagog Annie Janikowskiej za kolejne zaproszenie do szkoły. Dziękuję też Nauczycielom, Bibliotekarzom- za pomoc i wsparcie. Było mi niezwykle miło spędzić czas z Wami i Waszymi Uczniami🧡🧡