14/09/2026
„Nie chcę iść do szkoły!”
Płacz, krzyk, ból brzucha, poranne negocjacje, a czasem całkowita odmowa wyjścia z domu…
A przecież to dopiero początek roku szkolnego.
Co się dzieje?
Z perspektywy psychologa warto zatrzymać się i poszukać odpowiedzi, zamiast od razu mówić:
❌ „Przesadzasz.”
❌ „Musisz iść.”
❌ „Inne dzieci jakoś chodzą.”
Odmowa pójścia do szkoły może być sygnałem, że dziecko z czymś sobie nie radzi.
Może chodzić o:
🔹 lęk przed nową sytuacją lub zmianą,
🔹 trudności w relacjach z rówieśnikami,
🔹 poczucie odrzucenia lub samotności,
🔹 przeciążenie wymaganiami,
🔹 trudności w nauce,
🔹 konflikt z nauczycielem,
🔹 zmęczenie i nadmiar bodźców,
🔹 a czasem o coś, o czym dziecko jeszcze nie potrafi powiedzieć.
Co może zrobić rodzic?
❤️ Najpierw wysłuchać, zamiast oceniać.
❤️ Zapytać: „Co jest najtrudniejsze w szkole?” zamiast tylko „Dlaczego nie chcesz iść?”.
❤️ Obserwować, kiedy pojawia się płacz — wieczorem, rano, przed konkretnym przedmiotem, po kontakcie z określonymi osobami?
❤️ Porozmawiać z wychowawcą i pedagogiem/psychologiem szkolnym.
❤️ Wspólnie z dzieckiem szukać małych kroków, które zwiększą jego poczucie bezpieczeństwa.
Najważniejsze: odmowa szkoły nie zawsze oznacza lenistwo, bunt czy „wymuszanie”.
Czasem zachowanie dziecka mówi:
„Nie potrafię Ci jeszcze powiedzieć, co się dzieje. Ale naprawdę potrzebuję pomocy.”
Okiem psychologa warto więc nie pytać tylko:
„Jak zmusić dziecko, żeby poszło do szkoły?”
Ale przede wszystkim:
„Co sprawia, że tak bardzo nie chce tam być?”
Bo za zachowaniem zawsze warto poszukać potrzeby, emocji i przyczyny. ❤️
Horyzont – okiem psychologa, psycholog dla dziecka i rodzica. 🥰
Wsparcie • rozwój • edukacja
