Psychotransformacja

„Musimy porozmawiać.” 😳
(Dzisiaj bardziej zawodowo ☺️)

Dwa słowa. Nic złego się jeszcze nie stało, a już robi się gorąco.

Tylko 26% pracowników zdecydowanie zgadza się ze stwierdzeniem, że feedback, który dostają, pomaga im lepiej wykonywać pracę. To dane Instytutu Gallupa. 📉
Najciekawsze zaczyna się jednak wtedy, kiedy odwrócić tę liczbę na drugą stronę. Co myśli sobie pozostałych
trzech na czterech? Że to, co dostają, nie jest im do niczego potrzebne. Że to marnowanie czasu i kolejne podniesienie poziomu frustracji.
W nowym odcinku podcastu wzięłyśmy na warsztat kulturę feedbacku w firmach. Nie po to, żeby ją skasować, bo bez informacji zwrotnej ciężko się nie rozwijać i coś ulepszać, tylko po to, żeby przeanalizować formę, w jakiej ją dostajemy, a ta nie zawsze jest idealna 😉

Zapraszamy do kolejnego odcinka, link w komentarzu 👇🏼

Twoją pracą jest Twoja pasja? Czy spełnia Ciebie jako pracownika ale jest tylko praca? 🙂

To nie stanowisko powinno nas definiować tylko to co robimy w pracy, czy mamy autonomię, przestrzeń na rozwój, dobre relacje.

Dwie rzeczy, o których warto pamiętać, zanim ocenimy czyjąś decyzję zawodową:
👉 Zawód często wybieramy w wieku osiemnastu, dziewiętnastu lat. W środku trwającej burzy hormonalnej i przy praktycznie zerowej decyzyjności w głowie.
👉 Nie każdy ma parcie na wysokie stanowiska i to nie jest brak ambicji. Korporacyjny tytuł mnie nie definiuje. Definiuje mnie to, co realnie robię i z kim. Nie oceniajmy ludzi po stanowisku ani po prestiżu firmy w stopce maila. Naprawdę nie wiemy, co ktoś dla tego miejsca poświęcił ani czego świadomie nie chciał.

🔗 Link do kolejnego odcinka o tym czy praca musi być naszą pasją i co jeśli nia nie jest zostawiam w komentarzu 👇🏼 i znajdziesz go również w bio

Twoje dziecko nie potrzebuje idealnego rodzica. 🤍
Potrzebuje wiedzieć, że nawet kiedy się złościsz, popełnisz błąd albo masz gorszy dzień to nadal jesteś jego bezpiecznym miejscem.
Bo to, czego dziecko doświadcza dziś, może stać się wzorem jego relacji w dorosłości.
Jak budować bezpieczną więź?
Co dzieje się wtedy w mózgu dziecka?
I czy jeden krzyk może ją zniszczyć?
🎙️ O tym rozmawiamy w nowym odcinku Psychotransformacji. Link w komentarzu oraz bio.

A na koniec mamy jedną prostą radę:
📱 czasem odłóż telefon i po prostu bądź.

Czasem mamy wrażenie, że wszyscy wokół biegną szybciej 💨
Ktoś już kupił mieszkanie. Ktoś awansował. Ktoś założył rodzinę. Ktoś zmienił pracę, podróżuje, rozwija biznes, „ogarnia życie”.

I nagle zaczynamy patrzeć na siebie jak na kogoś, kto zostaje w tyle.
Tylko że… nie ma jednego tempa, w którym powinniśmy żyć.

Nie musisz cały czas być produktywna. Nie musisz każdego roku robić wielkiego kroku do przodu. Nie musisz udowadniać swojej wartości kolejnymi osiągnięciami.
Możesz zwolnić.
Możesz odpocząć.
Możesz zmienić zdanie.
Możesz cieszyć się tym, co już masz, zamiast bez końca gonić za tym, co następne 🤍

Nie wierzymy, że o sukcesie w życiu decyduje rozmiar ubrań. Ale wiemy, że stan naszego zdrowia ma ogromny wpływ na to, jak funkcjonujemy i jak pokazujemy się światu.

Kiedy organizm jest przeciążony, częściej brakuje energii, łatwiej o zmęczenie, a ryzyko wielu chorób przewlekłych rośnie. Trudniej jest być w pełni obecnym dla partnera, dzieci, dla siebie.

Jest jeszcze ta mroczniejsza strona, mianowicie psychiczna. Rzadziej wychodzisz na imprezy, unikasz zdjęć, wspólnych aktywności, czy nagrywania filmów.

Chcemy powiedzieć każdej osobie, która dziś zmaga się z otyłością: nie jesteś mniej wartościowa. Twoja wartość nigdy nie zależała od liczby na wadze.

Ale jeśli możesz zawalczyć o swoje zdrowie, zrób to przede wszystkim dla siebie. Bo kiedy odzyskujesz zdrowie, bardzo często odzyskujesz też odwagę, sprawczość i przestrzeń, żeby żyć pełniej, również zawodowo.

Marta: Schudłam 45 kg. Największą zmianą nie był jednak mój wygląd. Największą zmianą było to, że przestałam oceniać własne kompetencje i wartość z perspektywy kilogramów 😌 dzielę się osobistą historią w podcaście . Link 🔗 w komentarzu i bio.

Osoby, które naprawdę mają kompetencje, często nie potrafią ich pokazać. A pokazują się chętnie ci, którzy mają ich mniej.
To zdanie padło w naszym nowym odcinku podcastu, w którym wzięłyśmy na warsztat syndrom oszusta.
Warto go dobrze zdefiniować, bo bywa mylony z brakiem pewności siebie. W syndromie oszusta
kompetencje realnie są. Jest doświadczenie, są zasoby, jest udokumentowana ścieżka. Brakuje wewnętrznej zgody na to, żeby uznać je za swoje. Dokładną odwrotnością jest efekt Dunninga-Krugera, w którym niskim
kompetencjom towarzyszy wysoka pewność siebie.

Zastanów się chwilę, czy zdarzyło Ci się powiedzieć: udało mi się? A za tym ‚udało’ stało Twoje przygotowanie, kompetencje i doświadczenie?

Zapraszamy do przesłuchania całego odcinka, link w komentarzu i bio👇🏼