Winter Swimming Team Poland

Pożegnanie Robert Tierling

Uroczystość pogrzebowa Roberta Tierlinga czwartek 14.30 cmentarz na Junikowie, Grunwaldzka 305, Poznań

Drodzy Państwo

Z bólem serca, przekazuję smutne wieści... Robert w dniu dzisiejszym odszedł od Nas.

Co dalej będzie, w najbliższych tygodniach zdecydujemy.

Klaudia

1521 dni.

Tierling

Robert Tierling
Pewnego ranka w zaledwie kilka godzin znalazłem się w czarnej dupie i właśnie dzięki Waszej pomocy udało się jakoś temat ogarnąć - mogę tylko szczerze dziękować!😇
Jeżeli ktoś jeszcze nie słyszał co się stało w komentarzu zostawiam link do zrzutki, w której jest wszystko opisane.

opowieść dla donatorów

❗️Uwaga ważne❗️
Potrzebna pomoc dla Roberta

Pomoc dla Roberta | zrzutka.pl Dzień Dobry,Robert Tierling jest znaną personą w świecie pływaków zimowych. Kochając zarażać swoją pasją innych, wprowadził wiele osób w świat zimowych zmagań z wodą o niskich temperaturach oraz z samym sobą. Szanowany w środowisku, przez wielu określany mianem "Wodzu", jest też ...

No to mamy nowy rekord Guinnessa, wielki szacun!!!

Naukowcy łapią się za głowy. P***k pobił rekord Guinnessa P***k zaprzeczył naukowym teoriom. W wodzie o temperaturze poniżej 5 stopni Celsjusza spędził ponad półtorej godziny i przepłynął w tym czasie aż sześć kilometrów. Miał na sobie tylko kąpielówki i czepek. To nowy rekord świata i Guinnessa.

Poznań, Jezioro Kierskie, Smocza Plaża, dzisiaj! :D

Sezon 22/23

EWOLUCJA MORSOWANIA – paranaukowy subiektywny rys historyczny!
Odobenus to obecnie jedyny żyjący gatunek z rodziny morsów, zwany też morsem arktycznym. Uwielbia wylegiwać się w słońcu, ale gdy już zanurzy się w lodowatych wodach Arktyki to… PŁYWA!
Pamiętam, gdy za dzieciaka z ojcem zimą taplaliśmy się w Bałtyku, wystarczały nam same badejki (gacie), kupa energii i radości, no ale było to jakieś pół wieku temu… - nie o wspomnieniach jednak miało być!
Początek XXI wieku przyniósł sukcesywny wzrost zainteresowania „morsowaniem”, które jak każde zjawisko na naszej planecie wraz z upływem czasu ulegało ewolucji szczególnie w Polsce – dlaczego właśnie tu? – nie wiem, ale bez wątpienia jesteśmy prekursorami zmian i rozlewamy je po całej Europie wzbudzając powszechne zaskoczenie.
Jeszcze pod koniec ubiegłego wieku pojawił się nowy sposób statecznego spędzania czasu podczas czerpania korzyści z obcowania z lodowatą wodą i nie był to bynajmniej pomysł nowatorski, stanie we wodzie było znane od dziesięcioleci, nowatorskie było jedynie to, że delikwentowi nie przeszkadzał brak ograniczenia przestrzeni przez obecną dookoła taflę lodową! Bierne stanie pociągnęło za sobą przykrość odczuwania dyskomfortu w stopach i dłoniach i tak pojawił się pomysł odziania tych pierwszych w buty i unoszenia do góry rąk. Niestety z nieruchomych kończyn uniesionych ku niebiosom odpływała krew, co wcale nie umniejszało cierpienia reformatorów morsowania i tak odziali je w rękawiczki, za którymi w sposób oczywisty pojawiły się czapki. Rozwój technologii sprawił wzrost zainteresowania ocieplaczami neoprenowymi i tak nawet ja w sezonie 2014/15 uległem twierdzeniu, że aby morsować trzeba najpierw kupić buty i rękawiczki z tegoż materiału i to obowiązkowo, na start! Któż z was nie spotkał się z tą jakże prawdziwą teorią? – przyznajcie sami! Tak więc, PRAWDZIWY mors stoi w lodowatej wodzie profesjonalnie wyposażony i koniecznie z rękoma „na jeńca”, a przynajmniej tak było do niedawna, bo ewolucja trwa i nowy sezon przynosi tu i ówdzie nowe standardy właściwego postępowania!
Zaczynkiem do zastanowienia się nad problemem który poruszam było zaobserwowanie dalszego rozwoju postępu w kierunku udoskonalenia „morsowania” jaki zaobserwowałem minionej niedzieli – rewelacja!!!! - ponad dziesięć minut wzorowego stania w zimnej już wodzie w klasycznym bezruchu, ogarnął mnie szczery podziw i chęć podzielenia się moimi wnioskami płynącymi z doświadczeń własnych na przestrzeni całego prawie życia. Morsujmy nowocześnie! – choć przyznać muszę, że jako relikt minionej epoki odporny na wytyczany znakiem czasu jedyny właściwy kierunek pozostanę przy zwyczajach przodków i moich badejkach, ubolewając nad własną jakże przykrą odpornością na powszechny rozwój i postęp. 🤦