26/03/2024
Postanowiłem podsumować informacje dotyczące tego dlaczego zdecydowałem się pisać książki i jakimi zasadami się przy ich pisaniu, wydawaniu i sprzedaży kieruję. Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że nie każdemu będą one odpowiadać i w związku z tym moich książek nie kupi. Stwierdziłem jednak, że gdybym szedł utartymi ścieżkami całe przedsięwzięcie byłoby dla mnie mało interesujące.
I
1. Posiadam osobowość protagonisty. Tę osobowość charakteryzuje dążenia do poszukiwania nowych rozwiązań. Eksperymenty oczywiście nie zawsze się udają, tak , jak w szachach nie da się zawsze wygrywać.
2. Szachy są według mnie modelem życia, choć ze względu na jasne zasady znacznie trudniej jest w nich się oszukiwać. Przeciwnik od razu wykaże błędy w naszym rozumowaniu.
3. Postanowiłem przelać swoja wiedzę i doświadczenie na papier, gdyż stwierdziłem, że mogą na tym skorzystać inni.
4. Postanowiłem to zrobić na swoich zasadach i jest to świetna przygoda.
5. Wydaję książki wtedy, gdy posiadają akceptowalną dla mnie jakość.
6. Odbiór książek w Polsce pokazał mi, iż mają one szanse także na świecie i dlatego teraz zlecam od razu ich tłumaczenie.
II
1. W książkach przedstawiam moje pomysły, wiedzę i doświadczenie korzystając z przykładów ze swoich partii.
Książki są przez to oryginalne i w pełni odzwierciedlają moją pomysłową osobowość.
2. Książki wydaję sam, ponieważ warunki oferowane przez wydawnictwa mi nie odpowiadają.
Wydawnictwa oferują autorom około 5-15 procent od ceny książki, co w przypadku książek szachowych jest dla autora mało interesujące.
Najczęściej chciałyby one też poprawiać treść lub zmieniać okładki, aby książki przez nich wydawane wyglądały podobnie. Istnieje więc tu konflikt interesów, bo moim celem jest, by moje książki były oryginalne i zdecydowanie różniły się od innych.
3. Książki sprzedaję sam, ponieważ warunki oferowane przez sprzedawców mi nie odpowiadają.
Sprzedawcy chcieliby zyskiwać na sprzedaży 40-60 procent ceny książki, co uważam za nie do przyjęcia. Poza tym dzięki samodzielnej sprzedaży mam większy kontakt z czytelnikami. Chętnym oferuję autograf lub dedykację, choć w przyszłości, w przypadku większej ilości odbiorców będzie to niemożliwe ze względów technicznych.
4. Ceny książek ustalam sam.
Wyjątkiem jest eksperyment z wydaniem e-booka „Jak patrzeć na szachy, by nie podstawiać figur”, gdzie zaproponowałem, by czytelnik sam ustalił cenę.
Moim zdaniem cena książki porównywalna z kosztami jednej godziny szkolenia jest ceną bardzo dobrą.
5. Okładki książek opierają się na moich pomysłach.
Postacią podstawową na nich jest lis, co poprzez moje imię jest nawiązaniem do bajki „Szelmostwa lisa Witalisa” Na niektórych okładkach są też odniesienia do moich fascynacji muzycznych.
Okładka „Mistrzowskiej strategii w końcówkach” nawiązuje do okładki płyty Genesis „Foxtrot”, a okładka „Techniki gry” do okładki płyty Cata Stevensa „Tea for the tillerman”.
Na okładkach pojawiają się pozycje z moich partii:
Na okładce „Mistrzowskiej strategii w końcówkach” Vanheste - Sapis Wijk Aan Zee 1985, a na okładce „Techniki gry” Sapis - Matlak Marek Szczecin 1986.
6. Książki posiadają twarde okładki i są szyte.
Pierwsze wydania książek były co prawda w miękkich okładkach i były klejone. Wynikało to z braku środków na zainwestowanie w lepszą jakość.
7. Książki wydaję w językach: polskim, angielskim i niemieckim.
8. Każda z książek ma około 200 stron.
Nie ma co ukrywać, iż wydawanie grubszych książek jest mniej opłacalne ekonomicznie.
9. Fragmenty książek znajdują się na mojej stronie https://witalis-sapis.com/
III
Inspiracje i pomysły
III a. Inspiracją do napisania „Mistrzowskiej strategii” była książka „Motywy strategiczne” Anatolija Terechina. Potem rozszerzona przez dodanie współautora Walerego Bronzika. Nawiasem biorąc ciekawa zbieżność w stosunku do mojej rozszerzonej wersji, czyli „Elementów strategii”, stworzonych wraz z Bartłomiejem Macieją.
Książka Terechina od razu zrobiła na mnie duże wrażenie, a w szczególności spodobał mi się pomysł, który zgodnie ze swoim analitycznym sposobem myślenia postanowiłem poprawić.
1. Stwierdziłem, że w książce jest bałagan i postanowiłem wprowadzić klasyfikację motywów na działy:
-pogorszenie pozycji przeciwnika:
a) ograniczenie możliwości figur przeciwnika
b) osłabienie struktury pionowej
c) wahadłowiec
d) znikające posunięcie
-poprawa własnej pozycji
a) otwarcie linii
b) peregrynacja króla
c) poprawa pozycji źle stojącej figury
d) przerzut hetmana
e) zajęcie placówki
-profilaktyka
-wymiana
2. Wprowadziłem swoje nazwy części motywów. Wykorzystałem też część nazw już funkcjonujących.
W książce Terechina jest 9 motywów:
-znikające posunięcie – wykorzystałem
-wahadło – zmieniłem na wahadłowca, a później na Hobbita
-zapasowy wolniak – nie skorzystałem
-otwarcie linii – wykorzystałem
-falochron – nie skorzystałem
-ewakuacja króla – zmieniłem na peregrynacja króla, gdyż uznałem, że ten motyw nie musi polegać tylko na zabezpieczeniu króla, czasem król jest figurą atakującą
-wyimaginowana (intuicyjna) ofiara piona – nie skorzystałem
-bariera – u mnie ten motyw ma znacznie szerszy zakres i posiada nazwę ograniczenie
-fxg – hxg – nie skorzystałem
3. Wykorzystałem przykłady z własnych partii, podczas , gdy Terechin używa głównie klasyczne partie mistrzów świata i arcymistrzów. Ocena tego działania może być różna. Dla niektórych będzie to duży plus, gdyż książka zyskuje na oryginalności, a dla niektórych herezja.
4. Ponieważ niektóre partie pojawiają się w książce kilka razy, wykorzystując swoje zamiłowanie do łamigłówek i zagadek logicznych stworzyłem swojego rodzaju system ich oznaczania. Obiektywnie biorąc korzyści z tego rozwiązania nie są zbyt duże, ale było to ciekawe wyzwanie, a dzięki temu książka jest wyjątkowa.
5. Zamieściłem zapisy wszystkich wykorzystanych partii. Niewątpliwie szukanie ich samemu byłoby dość karkołomne, a na pewno skutkowałoby dużą stratą czasu (bez gwarancji powodzenia). Zapisy te są jednak umieszczone na zakończenie danego działu, żeby można się było skupić na konkretnym przykładzie.
6. Starałem się zamieszczać konkretne komentarze unikając „publicystyki” i opisów, które w książce Terechina nieco mnie raziły. Z drugiej strony niektórzy czytelnicy sugerowali, że tego im w mojej książce brakuje.
III b. „Elementy strategii”
Rozszerzona wersja książki „Mistrzowska strategia” przygotowana z arcymistrzem Bartłomiejem Macieją, głównie z myślą o rynku amerykańskim. W porównaniu z pierwowzorem jest w niej dwa razy więcej materiału, gdyż do moich dodaliśmy partie Bartka. Poza tym obejmuje pozycje powstające w znacznie większej ilości debiutów. Ze względu na ilość materiału podzielona jest na dwa tomy.
Obiektywnie muszę przyznać, że książka jest lepsza od pierwowzoru, gdyż Bartek jest moim zdaniem szachowym geniuszem, który miał predyspozycje do zostania mistrzem świata. Odkładanie podjęcia decyzji na ostatnią chwilę (ze względu na poszukiwanie idealnego rozwiązania) nie pozwoliło mu jednak tego osiągnąć. Stało się to też jednym z głównych powodów zakończenia naszej współpracy.
Niedługo ukażą się:
III c. „Mistrzowska strategia w końcówkach”
Końcówki to ostatnia faza partii szachowej. Możemy w niej czasem zrealizować minimalną przewagę lub uratować trudną pozycję. W dzisiejszych czasach, gdy gra się partie bez dogrywek trzeba posiadać o końcówkach znacznie większą wiedzę
niż wcześniej. Ideą książki jest stworzenie bazy końcówek i motywów , które w nich występują.
III d. „Technika gry”
Książka pokazuje zasady, których należy przestrzegać, aby zrozumieć, co się na szachownicy dzieje. Z mojego doświadczenia najważniejsze z nich to :
-patrzenie na słabości
-kolejność rozpatrywania posunięć.
Oficjalna strona Witalis Sapis – Autorska strona Witalis Sapis. Były zawodnik, obecnie autor książek, trener oraz sędzia szachowy
W swojej twórczości wykorzystuję przykłady z moich partii, przez co teksty są oryginalne i autentyczne. W najbliższym czasie ukończę pracę nad książką „Mistrzowska strategia w końcówkach”.
24/06/2024
02/06/2024
17/07/2022
23/04/2021
16/08/2020
29/05/2020