Drużyna Wojów Thora i Peruna / Thor's and Perun's Team of Warriors

Dziękuję za nowe polubienie strony.🍯❤️

Dzięki za nowe lajki . 🍯♥️

Dzięki za nowe polubienia naszej strony.🍯♥️

Part 3: Lastly, a few words may be said about Ahmad Ibn Fadlan’s famous description of a Viking funeral . Ibn Fadlan was a 10 th century Arab who was part of the embassy sent by the Abbasid Caliph of Baghdad to Volga Bulgaria. A detailed account of the Volga Vikings, including the funeral of a chieftain, may be found in Ibn Fadlan’s writing, known as the Risala. One of the funerary rituals recorded in the Risala is that of a peculiar form of human sacrifice. According to Ibn Fadlan, a slave girl had volunteered to accompany the dead chief into the afterlife. Before being sacrificed, however, she had sexual in*******se with six different men, so as to collect their ‘essence of life’ for the dead chief. It must be pointed out, however, that such a ritual was rare. Ibn Fadlan’s description of a Volga Bulgarian Viking funeral may be unique to that area and is not necessarily representative of Viking funerals elsewhere.

W bólach od nowa...
„Dziki Gon” - różnie go nazywają, mitem, ludową legendą, zbiorową halucynacją tych, którzy twierdzą, że go widzieli. Występuje głównie w folklorze północnoeuropejskim, czyli też germańskim, z którego ten się wywodzi. Opisuję się go jako zbiorowy pochód „głodną duszą”, lub biegnący nocą po niebie orszak „prowadzony przez Boga/diabła/demona, któremu towarzyszy upiorna grupa piekielnych istot i potępionych duchów”.

Ten szczególny mit został włączony do współczesnych pogańskich obrzędów, zwłaszcza podczas Samhainn, święta „celtyckiego” Nowego Roku. Wśród tych, którzy czerpią z mitu, tworząc własny rytuał „Dzikiego Gonu”, jest Andrew Steed, szaman (hm...)praktykujący i mieszkający w Fife w Szkocji. Ale jak oni to niby odtwarzają? Latają po niebie na martwych koniach? Przyzywają Odyna, żeby im przewodził czy przebierają się za trupy i organizują pochód? Nie wiem, wydaje się trudne do wykonania i trochę dziwne, bo niewiele o tym wiadomo a to co wiadomo wskazuje, że to nie miało konotacji z Samhain i pojawiało się później, w grudniu i styczniu, ale od ogółu do szczegółu...

Mimo że ta mityczna opowieść jest często łączona z takimi jak Odyn, Gwyn ap Nudd czy Herne Łowca, Steed utrzymuje, że bierze swój początek z irlandzkiej sagi o drugiej bitwie pod Moyturą (Cath Maige Turried), a taką wiedzę nabył od duchów z którymi się kontaktuje, (xd), niestety nie podano po jakich środkach dokonują się te spotkania. O typie wspominam jako o ciekawostce, na temat wypisuje same bzdury.

“Kiedy wieją zimowe wiatry i rozpalają się błędne ognie na rozstajnych drogach, w lasach i nad bagnami, najlepiej jest pozostać w domu, bezpieczniej jest trzymać się wtedy z dala od ciemnych ścieżek i dzikich wrzosowisk. Ci, którzy wędrują sami podczas Nocy Przesilenia, mogą usłyszeć nagły szelest między wierzchołkami drzew — szelest, który może wydawać się podmuchem wiatru, chociaż reszta lasu pozostaje nieruchoma. Wtedy w powietrzu słychać szczekanie psów a horda dzikich dusz mknie za nimi, ogień bije z ich oczu i spod kopyt czarnych koni". 1. Kvendulf Hagen Gundarsson, „Folklor Wilii”
2
― „Dziki Gon” to nadprzyrodzona, latająca kawalkada zagubionych dusz lub duchów, prowadzona przez złe bóstwo (później zmienione na Diabła), która porywa żywe dusze i prowadzi je do piekła.
3

Jakob Grimm był jednym z pierwszych, którzy zbadali fenomen „Dzikiego Gonu”, o czym wspomina w Mitologii Teutońskiej. Podobnie jak w innych przekazach, jest mowa o "ignes fatui" (błędne płomyki), Gon tworzą nieochrzczone niemowlęta, ale zamiast włóczyć się samotnie po ziemi jako wspomniane błędne ognie (wierzono, że właśnie z dusz dzieci takie powstają), przedzierają się przez lasy i przecinają powietrze całymi zastępami, czyniąc przy tym potworny zgiełk. Jest to szeroko rozpowszechniona legenda, w zależności od miejsca różni się jedynie nazwa i szczegóły, mówi się o Wściekłych Jazdach, Wściekłych Polowaniach, Dzikich Gonach. Część przekazów jest na tyle stara, przeplatają się w nich i pogańscy Bogowie, później dochodzą chrześcijańskie naleciałości, nie sposób jednak zaprzeczyć, że to zjawisko czy też wiara w nie jest silnie powiązana ze starymi religiami i tam należy szukać jej genezy (tylko przydałoby się mieć w czym szukać).

Według przekazów z północy Europy, przywódcą hordy był nordycki bóg Odyn (i jego odpowiednik Woden lub Wutan), walijski Gwyn ap Nudd, angielski Herne Łowca, grecka bogini Hekate i grecki Bóg Hermes (imho bzdura z tą Grecją), albo pomniejsze lokalne demony jak Frau Percht i Frau Holda (które są prawdopodobnie tym samym).

W późniejszych czasach do przywódców hordy wprowadzono wielkich królów, bohaterów biblijnych (św. Michał...).
Tłum duchów też z czasem zaczynał się zmieniać; w różnych wersjach składał się z bóstw lub duchów, albo udręczonych dusz, żołnierzy zabitych w bitwach, lub przestępców w ten sposób odbywających karę.

Zjawisko „Dzikiego Gonu” można znaleźć w europejskich przekazach ludowych pod dwoma różnymi nazwami, ale cechy miało niemal identyczne: „Dziki Gon” (Nacht Jagd) i „Wściekły Zastęp” (Wütendes Heer). Mimo że różnice są niewielkie, spróbuję je odnaleźć i zestawić ze sobą różne wersje.

Art Witcher Wiki