PJOA

Powiedz wdzięczna mor∂o moja (to o Wilu)
U mnie lico, duma Twoja
Cóż może być piękniejszego,
nad bu∂owę jola małego. (trochę chrzęści mi ten rym cym cym)

Bo jak pisał Antoni Aleksandrowicz...Najmniejsza łódeczka żaglowa może wzbudzić zachwyt znawców i laików swym wyglądem i porządkiem żeglarskim, a na odwrót, najwspanialszy jacht może swym brudem i niechlujstwem wywołać na pewno
(w najlepszym razie) szydercze uwagi i zasłużone złośliwe porównania.

Dlatego już w najbliższą sobotę startujemy z budową łó∂eczki, która bedzie wzudzać zachwyt.

Czekamy na Was dokładnie o 10, ale jeśli ktoś pojawi się o 12, bo rankiem lato czeka, razem z latem czeka rzeka, razem z rzeką czeka las, też będzie mile widziany.

I oczywiście, można przyprowadzić osobę towarzyszącą, niekoniecznie jedną. I TAK, zwierzęta również są mile widziane, choć niekoniecznie gospodarskie.

Zajęcia, tradycyjnie już, są nieodpłatne, dostępne dla wszystkich.
A poza tym czeka na pyszna (czarna i gorzka) kawa, gorąca herbata i żeglarska biblioteczka Szkutni po Godzinach. :)

Warsztaty przygotowujemy wespół w zespół z Warszawski Klub Wodniaków PTTK i Dzielnica Wisła.
Projekt realizowany jest dzięki wsparciu Miasto Stołeczne Warszawa, Biuro Kultury.
Patronat medialny nad naszą radosną twórczością objął Magazyn „Żeglarstwo"

Pozdrawiamy i bądźcie z nami,
latem w mieście,
zespół Szkutni po Godzinach

Zdjęcie z czasopisma "Sport Wodny"przedstawia chrzciny "Osy" w maju 1926.

Na tę chwilę stan jak na zdjęciach, a przy tym : wieje, pada (przelotnie) i jest ciepło nie tylko na duszy 😉