Ania Jurewicz

Dobrze realizowane własne potrzeby stanowią fundament naszego przetrwania i harmonijnego funkcjonowania w życiu wewnętrznym i w grupie. Jako istoty z definicji społeczne, w ten sposób zostaliśmy skonstruowani.

Na poziomie fizycznym podstawowe potrzeby to, np. potrzeba pożywienia, wody, powietrza, dotyku. Wyobraź sobie, że tego nie masz... Co się dzieje? Albo zaczynasz szukać tlenu albo... umierasz. Potrzebujemy bliskości, miłości, przynależności, współpracy z innymi ludźmi. Potrzebujemy własnego indywidualnego rozwoju, autentyczności, inspiracji, harmonii, zabawy i niezależności.

Realizowanie potrzeb to proces, który buduje nas i nasz świat. Gdy czujemy, że proces ten jest niekompletny, że budulec jest niskiej jakości lub go brakuje, wówczas pojawia się dyskomfort - na poziomie ciała, emocji, psychiki. Naturalną reakcją jest poszukiwanie warunków, które by te braki uzupełniły. Brak zatem stanowi również motywację do działania i do zmiany.

Jeśli czujemy napięcie w ciele, jeśli zaczynamy chorować, jeśli nasze relacje szwankują, to znaczy, że otrzymujemy wiadomość, że jakaś nasza potrzeba nie jest realizowana. To wołanie o uwagę.

To wiadomość napisana językiem, którego alfabetem na poziomie fizycznym są różne doznania z układu nerwowego, z ciała. Za nimi zaś chowają się emocje - a te niosą informacje. 

Potrzeba odpoczynku informuje, że jesteś przeciążona. Potrzeba ciszy pokazuje, że Twój układ nerwowy potrzebuje spokoju. Potrzeba postawienia granicy mówi, że coś zaczyna kosztować Cię za dużo.

Jedną ze ścieżek własnego rozwoju, budowania spełnionego życia jest poszerzanie świadomości na poziomach od fizycznego po duchowy. 

Do tego potrzebujemy wewnętrznej refleksji w bezpiecznej przestrzeni czasu, miejsca, a może kogoś, kto wesprze nas w rozplątywaniu, odczytywaniu i interpretowaniu, mało klarownych komunikatów.  

Może warto zatrzymać się na chwilę i zamiast pytać siebie, czy inni będą zadowoleni, zapytać: czy ja w ogóle jeszcze siebie słyszę? Od tego może zacząć się zmiana. Spokojna, zdrowa i potrzebna. 

Jeśli czujesz, że chcesz lepiej zrozumieć swoje potrzeby, poprawić kontakt ze sobą i nauczyć się samoregulacji, zapraszam Cię na indywidualne sesje.

W nowym wpisie na blogu opowiadam o jednej z perspektyw „czterech światów” - świata niemocy i mocy w (nie)przyjaznym świecie. To psycho-popowa opowieść o zejściu do własnego wnętrza, do przestrzeni lęku, wstydu, bezsilności i emocji, które przez lata pozostawały ukryte w cieniu. O wewnętrznej podróży przez ciemność, przez ten wydawałoby sięnieprzyjazny świat, która to poodróż nie jest karą, lecz możliwością transformacji. ✨

Bo życie nie rozpada się nagle. Najpierw pojawiają się drobne pęknięcia, przemilczane zmęczenie, narastające poczucie zagubienia, utrata sensu, której długo nie chcemy nazwać. A potem przychodzi moment, w którym dotychczasowy świat przestaje istnieć. Tracimy relacje, bezpieczeństwo, zdrowie, poczucie wpływu. I właśnie wtedy zaczyna się coś znacznie głębszego. Zaczyna się spotkanie z samym sobą. 🔥

To również historia o tym, że czasem dopiero utrata pozwala zobaczyć wyraźniej, a konfrontacja z własnym cieniem może prowadzić do odzyskania kontaktu ze swoją prawdą, emocjami i wewnętrzną siłą. Bo po przejściu przez psychiczny labirynt można wrócić do świata inaczej, bardziej świadomie, łagodniej, prawdziwiej. 🌿

Ten tekst jest zaproszeniem do refleksji nad własnymi kryzysami, nad tym, co próbujemy ukryć przed innymi i przed sobą. Być może odnajdziesz w nim fragment własnej historii, własnych emocji albo doświadczeń, którym trudno było dotąd nadać znaczenie.

Zapraszam Cię do lektury.🤍

https://aniajurewicz.pl/koncepcja-czterech-swiatow-perspektywa-mocy-i-niemocy-w-przyjaznym-swiecie-opowiadanie-psycho-pop/
Ania Jurewicz



rozwój osobisty | świadomość | transformacja | kryzys | wewnętrzna siła | psychologia głębi | archetypy | harmonia | coach | coaching | refleksologia | marka osobista | prawda | zagubienie | wyzwania | terapia | wsparcie

Zdarza Ci się, że przy niektórych osobach automatycznie zaczynasz się tłumaczyć? Jeszcze zanim ktoś Cię o cokolwiek zapyta… już czujesz potrzebę, żeby wyjaśnić, usprawiedliwić, udowodnić, że „masz prawo”. I choć z boku może to wyglądać jak uprzejmość, w środku często kryje się napięcie. Bo tłumaczenie się rzadko wynika z wolności. Częściej z lęku. 🌿

Ten mechanizm zwykle uruchamia się wtedy, gdy w relacji czujesz nierównowagę. Kiedy podświadomie odbierasz drugą osobę jako „ważniejszą”, bardziej oceniającą, dominującą albo taką, przy której trzeba zasłużyć na akceptację. Wtedy włącza się strategia przetrwania: „jeśli dobrze to wyjaśnię, nie zostanę odrzucona”.

To nie jest przypadek. To często ślad po dziecięcych doświadczeniach, w których spokój i bezpieczeństwo zależały od tego, czy spełnisz oczekiwania. Jeśli kiedyś musiałaś się tłumaczyć, żeby uniknąć krytyki, złości albo napięcia… Twój układ nerwowy mógł zapamiętać, że wyjaśnianie to ochrona. 🧠💛

W dorosłym życiu ten schemat może pojawiać się w pracy, w rodzinie, w relacjach partnerskich. Co ważne: tłumaczenie się nie zawsze jest świadomą decyzją. Czasem ciało robi to szybciej niż myśli. Pojawia się ścisk w brzuchu, napięcie w gardle, przyspieszony oddech… i nagle mówisz więcej, niż chciałaś.

Dobra wiadomość jest taka, że ten mechanizm można oswoić. Pierwszym krokiem jest zauważenie: „o, właśnie zaczynam się usprawiedliwiać”. Drugim - zatrzymanie się i sprawdzenie, czy naprawdę musisz to robić. Bo masz prawo odmówić. Masz prawo zmienić zdanie. Masz prawo postawić granicę… bez długiego uzasadnienia. 🤍

Jeśli Cię to poruszyło, zatrzymaj się dziś na chwilę i zastanów, przy kim najczęściej się tłumaczysz. To może być cenna wskazówka dla Ciebie.



Ania Jurewicz | coach | coaching | granice | emocje | coaching | coach | uczucia | rozwój osobisty | uważność | potrzeby | stres | dzieciństwo | refleksologia | wsparcie | terapia

Komunikacja to coś więcej niż wymiana słów. To sposób, w jaki budujemy relacje, stawiamy granice, wyrażamy siebie i tworzymy atmosferę wokół naszej pracy. W branży wellness każdego dnia spotykamy się z emocjami, oczekiwaniami i potrzebami drugiego człowieka. Dlatego tak ważne jest, aby umieć rozmawiać nie tylko z innymi, ale również ze sobą - świadomie, spokojnie i z szacunkiem do własnych granic.

Właśnie dlatego zapraszam Cię na warsztat: „Etyka i asertywność w komunikacji - zapobieganie konfliktom, budowanie relacji i autopromocja w branży wellness”.✨

To szkolenie stworzyłam z myślą o właścicielach salonów, terapeutach, specjalistach beauty i wszystkich osobach pracujących blisko drugiego człowieka. Podczas spotkania pokażę Ci, jak budować profesjonalną, a jednocześnie empatyczną komunikację, jak radzić sobie w trudnych sytuacjach oraz jak wzmacniać swój autorytet bez utraty autentyczności. Będziemy pracować praktycznie i warsztatowo. Poznasz m.in. techniki motywującego feedbacku, sposoby stawiania granic z klasą i spokojem, narzędzia wspierające regulację emocji oraz metody budowania zdrowych relacji w zespole i z klientami .🌿

To także przestrzeń do zatrzymania się, przyjrzenia własnym schematom komunikacyjnym i odzyskania większej lekkości w codziennej pracy.

📍 Gdzie? Warszawa
📅 Kiedy? 1-2 czerwca 2026 r.

Istnieje możliwość uzyskania dofinansowania na szkolenie nawet do 95%. 💫 To ogromna szansa, by zadbać o swój rozwój, kompetencje i dobrostan, bez nadwyrężania budżetu. Jeśli masz pytania, wątpliwości lub potrzebujesz pomocy w kwestii dofinansowania, serdecznie zapraszam do kontaktu telefonicznie i mailowo:
📩 [email protected]
📞 +48 605 205 882

Z przyjemnością Ci pomogę. 

Ania Jurewicz



coach | coaching | emocje | uważność | harmonia | balans | Ania Jurewicz | szkolenia | warsztaty | refleksologia | rozwój osobisty | wsparcie | zdrowie psychiczne | komunikacja | relacje | praca

'Coaching zdrowia' przypomina mi trochę podręcznik - jest zawsze pod ręką. To książka wciąż aktualna, bo życiowa, dająca inspiracje do tego, jak definiować zdrowie na różne sposoby i jak myśleć o zdrowiu.

Książka jest napisana przez coachów, zatem jej treść bardziej inspiruje niż daje gotowe przepisy.

Autorki zapraszają nas do zadania sobie kilku pytań dotyczących różnych obszarów związanych z naszym zdrowiem i może to zrobić każdy z nas. Oto te pytania: czy w ogóle myślimy o zdrowiu, jak o nim myślimy, co to znaczy być zdrowym, jak współpracujemy ze zdrowiem, na jakie próby je wystawiamy i jak wracamy do zdrowia - bo coaching polega właśnie na zadawaniu otwartych pytań.

Ciekawym konceptem autorek jest opisany przez nie pomysł na twórcze zdefiniowanie własnego zdrowia, poprzez poetycką metaforę, rysunek, czy inny wytwór naszej wyobraźni.

Autorki podsuwają pytania, ćwiczenia, które pozwalają spojrzeć na zdrowie holistycznie, z zaufaniem, szacunkiem oraz należną mu uwagą.

Kolejne rozdziały książki opowiadają o czterech poziomach zarządzania swoim zdrowiem. Nazwane są te poziomy 'zdrowotnymi plasterkami'.

Chodzi tam o to, na ile i w których aspektach naszego życia i jestestwa mamy wpływ na nasze zdrowie. Jak to wygląda w aspekcie intelektualnym, czyli jak i co myślimy o swoim zdrowiu oraz kondycji. Jak możemy regulować emocje w kontekście własnych reakcji i zachowań - o czuciu i emocjach, a także jak postrzegać zdrowie poprzez sferę duchową. Na dole tej piramidy znajduje się nasza doczesna powłoka, czyli ciało i pytania o to, jak zadbać o zdrowie na poziomie podstawowym.

Zacznijmy od dołu.

Sfera fizyczna. Sen, oddech, odżywianie, ruch. Dlaczego to jest tak ważne. Jak wygląda nasza sytuacja w tej sferze. Jak i co zrobić, żeby drobnymi kroczkami zmieniać ją na naszą korzyść, by ciało było w lepszej kondycji.

Sfera emocjonalna. Obserwacja tego co czuję i jak na to reaguję. Z jaką siłą to się odbywa, jak się to zmienia, np. jak szybko dana emocja rośnie i jak opada. Jak nazywać i definiować emocje - co tak naprawdę czuję? Jakie funkcje pełnią emocje, jakie i o czym informacje nam niosą.

Jak się to ma do naszych programów, przekonań, wdrukowanych przez najbliższych opiekunów, całe środowisko, kulturę, wśród których dorastaliśmy i w których wciąż przebywamy. Na ile te zaprogramowane reakcje i zachowania nam służą, a na ile nie.

Znalazłam też ciekawy przykład (nawiązujący nota bene do psychobiologii), jak nieświadomie generujemy u siebie rozmaite dolegliwości fizyczne (blokady), by uniknąć i na swój sposób oraz w ten sposób zaradzić trudnej emocjonalnie sytuacji, której nie jesteśmy w stanie w danym momencie rozwiązać inaczej.

Sfera intelektualna. W jaki sposób myślimy, jak i co do siebie mówimy w myślach. Czy uważamy, że jesteśmy słabi, bez wpływu na swoje zdrowie, żyjąc na łasce i niełasce 'ślepego losu' i 'przeznaczenia', czy sądzimy, że jesteśmy 'kowalami swojego losu', a tym samym mamy wpływ na stan naszego zdrowia? Jak opowiadamy o swoich dolegliwościach sobie i innym? Jakich słów i sformułowań używamy? 'Coś mnie dopadło', 'szef doprowadził mnie do depresji' - tu stajemy w roli ofiary - czy formułujemy wypowiedź inaczej: 'za dużo pracowałam w stresujących warunkach, to osłabiło moją odporność i doprowadziło do infekcji' - bierzemy odpowiedzialność za swoje decyzje i działania.

Sfera duchowa. Jest tu ona ujęta jako model świata i kosmosu, który nosimy w swojej świadomości. To nasze myśli, wyobrażenia - wszystko, co w sobie nosimy. To, że akceptujemy, iż poza nami istnieje coś wyższego - Wyższe Ja, Bóg, Siła Stwórcza, itp. - autorki nazywają to Życiem.

Z tej perspektywy autorki odnoszą się do kwestii kontroli, zaufania, tego ile znaczymy, na ile mamy wpływ na swoje życie i zdrowie w odniesieniu do skomplikowania świata i wszechświata oraz do trudności w zrozumieniu tych złożoności i siebie w tym wszystkim, jako malutkiej cząstki wszechświata. Tutaj pojawia się rodzaj dylematu: czy możemy wszystko kontrolować i kierować swoim zdrowiem (życiem) w 100% versus zawierzam sile wyższej, bo jestem tylko pyłkiem na wietrze... 🌿

Podsumowując, każdy 'plasterek' okraszony jest dodatkowo propozycjami ćwiczeń i opisami konkretnych sytuacji wziętych z życia, co jeszcze bardziej zaciekawia i zaprasza do dzielenia się własnymi doświadczeniami. Książka napisana jest lekkim, dynamicznym i komunikatywnym językiem, co czyni tekst przystępnym dla każdego.👌

Co więcej, znajdziemy tu cały rozdział poświęcony sztuce i umiejętności formułowania celów, dotyczących sfery zdrowia - jak na coachów przystało. Wszak to klasyka coachingu. Jak cele odnajdywać, definiować, opisywać i je precyzować. Wydaje się, że jest to łatwe, ale uwierzcie mi ... to wymaga sporo uwagi, koncentracji i wewnętrznej uczciwości. Mówię to ja - absolwentka studiów coachingowych i aktywny coach. 🙂

Dobrze sformułowany cel, to przepustka do zmiany!

Już dawno nie czytałam tak pogodnej, inspirującej opowieści z działu rozwoju osobistego. W mojej opinii, nawet ten, kto ma spore problemy zdrowotne, sięgając po tę książkę znajdzie inspirację do podjęcia działania (krok po kroku) i poszerzy swoją świadomość oraz horyzonty dotyczące postrzegania i działania w obszarze zdrowia.

👉Polecam tę lekturę osobom zdrowym i świadomym, które znajdą inspirację, by udoskonalić coś jeszcze. Osobom, które chcą zacząć i wprowadzić zmianę - żyć zdrowiej, ale nie wiedzą od czego zacząć.
👉Polecam ją terapeutom, farmaceutom, lekarzom, by mogli wspierać swoich klientów i pacjentów - także pytaniami, a nie tylko wyjaśnieniami, wskazówkami, zaleceniami i nakazami.
👉To przyda się też matkom i ojcom odgrywającym swoje role opiekunów wobec swoich dzieci, a także menedżerom i pracownikom, występującym w roli wykonawców cudzych poleceń. Osobom starszym, też młodym, którzy są przekonani o tym, że będą żyć wiecznie, a także wszystkim reprezentantom wojowników, uzdrowicieli i nauczycieli.

❗Tak naprawdę jest to tekst dla każdego - tego z łatką i bez.

Zapraszam do lektury! 🙂
'Coaching zdrowia. Twoje życie w twoich rękach'
Autorki: Monika Zubrzycka-Nowak, Katarzyna Rybczyńska
Książka wydana nakładem Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego, Sopot 2013, Wyd. I