Psychoterapia TFP

Moi drodzy,
Postanowiłam stworzyć zamkniętą grupę na Facebooku dla osób które są zainteresowane psychoterapią skoncentrowaną na przeniesieniu (TFP) i psychoterapia psychodynamiczną.

Chciałabym aby była to grupa ponad podziałami, dostępna dla wszystkich niezależnie od nurtu, w którym pracują czy szkoły, która skończyli. Chciałabym aby było to miejsce, w którym możecie zadawać pytania bez lęku jak zostanie to odebrane (trolli i hejterow będę od razu usuwać) ale także miejsce, w którym możecie pomagać sobie nawzajem i dzielić się swoją wiedzą (każda/y z Was w czymś się specjalizuje). Mam nadzieję, że będzie to przestrzeń wzajemnej pomocy, ciekawych dyskusji, inspirujacych polecajek, integrowania się, poznawania oraz łączenia na wyjazdy konferencyjne.

Gorąco Was zachęcam do dołączenia jeśli czujecie, że to może być miejsce dla Was.
Jeśli znacie kogoś kto chciałby dołączyć, zapraszajcie:)
Z góry dziękuję ☘️

Poniżej zamieszczam link:

https://www.facebook.com/share/g/1BiSeHpoaX/?mibextid=wwXIfr

Czy refleksja może regulować emocje podczas sesji psychoterapii?

Funkcjonowanie refleksyjne (RF) to zdolność rozumienia zachowania — własnego i innych osób — poprzez leżące u jego podstaw stany psychiczne: emocje, potrzeby, intencje, przekonania i pragnienia.

W sytuacji silnego pobudzenia ta zdolność może się osłabiać. Pacjentowi może być wtedy trudniej rozpoznać własne przeżycia, uwzględnić perspektywę drugiej osoby, tolerować niepewność dotyczącą jej intencji oraz powstrzymać się od pochopnych i sztywnych interpretacji.

Badacze przeanalizowali nagrania sesji 88 pacjentów z BPD uczestniczących w rocznej terapii: TFP, DBT lub wspierającej terapii psychodynamicznej. Analizowali kolejne wypowiedzi terapeuty i pacjenta, sprawdzając, jak zaproszenie do refleksji wiązało się z poziomem RF pacjenta oraz pobudzeniem emocjonalnym zakodowanym w jego głosie.

Co zaobserwowano?

Terapeuci TFP około dwa razy częściej niż terapeuci w pozostałych dwóch podejściach zapraszali pacjentów do refleksji. Takie interwencje stanowiły około 35% interwencji w TFP oraz po 17% w DBT i terapii wspierającej.

We wszystkich trzech terapiach obserwowano podobną sekwencję:

zaproszenie do refleksji → wyższy poziom RF pacjenta → niższe pobudzenie emocjonalne.

Ważne zastrzeżenie: samo pytanie o stany psychiczne nie obniżało pobudzenia bezpośrednio. Efekt pojawiał się wtedy, gdy interwencja rzeczywiście uruchamiała u pacjenta bardziej refleksyjny sposób myślenia.

Nie chodzi więc tylko o to, aby zapytać. Chodzi o to, aby pomóc pacjentowi myśleć.

Wyniki dotyczą krótkotrwałych procesów zachodzących wewnątrz sesji. Nie dowodzą jeszcze, że mechanizm ten prowadzi bezpośrednio do długoterminowego zmniejszenia objawów.

Zapisz karuzelę i obserwuj po więcej treści opartych na badaniach.

Źródło: Kivity, Y., Levy, K. N., Kelly, K. M., & Clarkin, J. F. (2021). In-session reflective functioning in psychotherapies for borderline personality disorder: The emotion regulatory role of reflective functioning. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 89(9), 751–761.

Czy TFP może zmniejszać ryzyko samobójstwa u osób z zaburzeniem osobowości borderline?

W jednym z pierwszych badań nad efektami psychoterapii skoncentrowanej na przeniesieniu 23 pacjentki z BPD uczestniczyły przez rok w terapii prowadzonej dwa razy w tygodniu. Terapeuci byli wyszkoleni w TFP, a ich praca podlegała regularnej superwizji.

Po 12 miesiącach:

• odsetek pacjentek podejmujących próby samobójcze zmniejszył się z 53% do 18%
• liczba hospitalizacji psychiatrycznych spadła o 67%
• liczba dni spędzonych w szpitalu zmniejszyła się o 89%

Całkowita liczba samouszkodzeń nie zmniejszyła się istotnie statystycznie. Znacząco spadły jednak ich ciężkość oraz związane z nimi ryzyko medyczne. To ważna różnica z klinicznego punktu widzenia.

Odsetek rezygnacji z terapii wyniósł 19,1%. Podczas badania żadna z uczestniczek nie popełniła samobójstwa ani nie odnotowano pogorszenia jej stanu psychicznego.

Wyniki były obiecujące, ale należy interpretować je ostrożnie. Było to niewielkie badanie wstępne bez grupy kontrolnej, dlatego nie pozwala ono samo w sobie stwierdzić, że zaobserwowane zmiany wynikały wyłącznie z TFP. Stało się jednak ważnym punktem wyjścia do dalszych, randomizowanych badań nad skutecznością tej metody.

Zapisz karuzelę, jeśli chcesz wrócić do wyników.
Który z rezultatów wydaje Ci się najważniejszy z perspektywy praktyki klinicznej?

Źródło: Clarkin, J. F., Foelsch, P. A., Levy, K. N., Hull, J. W., Delaney, J. C., & Kernberg, O. F. (2001). The development of a psychodynamic treatment for patients with borderline personality disorder: A preliminary study of behavioral change. Journal of Personality Disorders, 15(6), 487–495.

Co naprawdę działa w leczeniu zaburzeń osobowości?

Czy terapia skoncentrowana na przeniesieniu (TFP) jest skuteczniejsza od terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT) lub terapii wspierającej (ST)?

Jednym z najważniejszych badań porównawczych w tym obszarze było randomizowane badanie przeprowadzone przez Clarkina, Levy'ego, Lenzenwegera i Kernberga (2007). W badaniu przez 12 miesięcy obserwowano 90 osób z rozpoznaniem zaburzenia osobowości borderline (BPD), które losowo przydzielono do jednej z trzech terapii.

W karuzeli znajdziesz:
• czym różnią się TFP, DBT i terapia wspierająca,
• jak wyglądało badanie,
• które obszary funkcjonowania poprawiały się w każdej z terapii,
• jakie były najważniejsze wnioski i ograniczenia badania.

Najważniejsze wyniki:
✓ Wszystkie trzy terapie zmniejszały nasilenie depresji, lęku i poprawiały funkcjonowanie społeczne.
✓ TFP wykazała poprawę w największej liczbie badanych obszarów.
✓ TFP jako jedyna wiązała się z istotną poprawą m.in. w zakresie impulsywności, złości, drażliwości oraz agresji słownej i fizycznej.
✓ Wyniki sugerują, że TFP może wpływać na szerszy zakres funkcjonowania niż pozostałe porównywane podejścia.

To jedno badanie nie rozstrzyga, która terapia jest „najlepsza” dla każdego pacjenta. Pokazuje jednak, że różne podejścia mogą oddziaływać na odmienne aspekty funkcjonowania i że wybór terapii warto opierać na potrzebach konkretnej osoby.

📚 Źródło:
Clarkin, J. F., Levy, K. N., Lenzenweger, M. F., & Kernberg, O. F. (2007). Evaluating Three Treatments for Borderline Personality Disorder: A Multiwave Study. American Journal of Psychiatry, 164(6), 922–928.

💾 Zapisz ten post, aby łatwo do niego wrócić.

💬 Który wynik badania najbardziej Cię zaskoczył?

Jeśli interesuje Cię psychoterapia oparta na badaniach naukowych, TFP oraz psychodynamiczne rozumienie osobowości, obserwuj .

W trakcie konferencji ISTFP w Wiedniu miałam okazję posłuchać dyskusji prof. Otto Kernberga z prof. Markiem Solmsem. Profesorowie rozmawiali o tym co łączy a co dzięki ich koncepcje. Wnioski z tej dyskusji zamieszczam na poniższych grafikach

Kilka myśli, które zostały ze mną po konferencji ISTFP w Wiedniu

Zdaniem Glena O. Gabbarda neutralność nie oznacza chłodu i wyniosłości. Spontaniczne zaangażowanie w relację przeniesieniowo-przeciwprzeniesieniową pozwala terapeucie zrozumieć powagę świata wewnętrznego pacjenta.