Ninja Rodzic - Sonia Nieradzik Trener od Emocji

A może szczęście nie jest czymś, za czym trzeba cały czas gonić?
Wczoraj miałam ogromną przyjemność poprowadzić kolejne spotkanie w ramach Mostów Kobiet i właśnie o tym rozmawiałyśmy.
O tym, ile szczęścia potrafi już być w zwykłym dniu, tylko czasem jesteśmy tak zajęte szukaniem „więcej”, że przestajemy je zauważać.
Podczas takich warsztatów dajemy sobie przestrzeń, żeby na chwilę się zatrzymać.
Popatrzeć na siebie.
Usłyszeć, co naprawdę się w nas dzieje.
I czasem zobaczyć coś, czego wcześniej nie zauważałyśmy.
Po tym spotkaniu została ze mną jeszcze jedna rzecz.
Rozmowy.
Kobiety w różnym wieku.
Różne historie.
Różne perspektywy.
I te momenty, kiedy jedna osoba mówi coś zupełnie zwyczajnego ze swojej perspektywy, a druga nagle zatrzymuje się i mówi:
„O kurczę… nigdy tak o tym nie myślałam”.
I chyba właśnie za to tak bardzo kocham tę część mojej pracy ❤️
Towarzyszyć kobietom w takich rozmowach — podczas warsztatów, ale też w pracy 1:1.
Nie mówić, jak powinny żyć.
Nie dawać gotowych odpowiedzi na wszystko.
Raczej zadać dobre pytanie.
Czasem zatrzymać.
Dać przestrzeń, żeby spojrzeć na siebie trochę inaczej.
I zobaczyć, co każda z nas chce z tej rozmowy zabrać dla siebie.
A Ty?
Co dzisiaj — tak zupełnie zwyczajnie — daje Ci poczucie szczęścia?

To już koniec cyklu warsztatów Rodzinna Akademia Emocji. ❤️

Przez ostatnie tygodnie rozmawialiśmy o emocjach dzieci, rodzicielskich wyzwaniach, dbaniu o siebie w codziennym pędzie i o tym, jak budować relacje oparte na bliskości, zrozumieniu i współpracy.

Dziękuję wszystkim rodzicom za obecność, otwartość i zaufanie. Za każdą rozmowę, refleksję i wspólnie spędzony czas.

Wierzę, że małe zmiany w sposobie patrzenia na siebie i swoje dzieci mogą przynieść wielką zmianę w codziennych relacjach. 💙

Pozwólmy dzieciom być dziećmi.
Niech się śmieją za głośno.
Niech biegają bez celu.
Niech się wygłupiają.
Niech mają brudne kolana, rozczochrane włosy i pomysły, które nam dorosłym czasem wydają się „bez sensu”.
Bo dzieciństwo nie jest od bycia grzecznym na pokaz.
Nie jest od ciągłego dopasowywania się.
Nie jest od spełniania dorosłych oczekiwań.
Dzieciństwo jest od zabawy.
Od śmiechu.
Od ciekawości.
Od próbowania.
Od radości, która nie potrzebuje powodu.
A my?
My też możemy się od nich tego uczyć.
Może dziś warto choć na chwilę odłożyć powagę.
Nie poprawiać.
Nie uciszać.
Nie kontrolować wszystkiego.
Tylko wejść w tę zabawę.
Zaśmiać się głośniej.
Powygłupiać się.
Potańczyć w kuchni.
Pobiec bez celu.
Zrobić coś „niepraktycznego”.
Bo nasze dzieci nie potrzebują idealnych dorosłych.
Potrzebują obecnych dorosłych.
Takich, którzy czasem usiądą z nimi na podłodze.
Takich, którzy pamiętają, że radość też jest ważna.
Takich, którzy pozwalają im być dziećmi.
I sobie czasem też.
W Dniu Dziecka życzę nam wszystkim więcej śmiechu, luzu i zgody na zwykłe, nieidealne, piękne bycie razem.

Wczorajsza rolka na dzień matki miała problemy techniczne :( więc dziś z poprawkami Rolka dla wan, dla nas drogie mamy :*

A gdyby w ten Dzień Matki powiedzieć sobie coś, czego na co dzień tak często sobie nie mówimy?
„Staram się najlepiej, jak potrafię.”
Nawet jeśli czasem zabrakło cierpliwości.
Nawet jeśli były nerwy.
Zmęczenie.
Wyrzuty sumienia.
Bo bycie mamą to tysiące rzeczy, których często nikt nie widzi.
Nieprzespane noce.
Obiad zrobiony między milionem spraw.
Przytulenie po trudnym dniu.
Martwienie się.
Pamiętanie o wszystkim.
Bycie obok.
Nawet kiedy same jesteśmy już bardzo zmęczone.
I może dziś — choć na chwilę — zamiast pytać siebie:
„Co jeszcze powinnam robić lepiej?”
warto zapytać:
„Jaką mamą chcę być?”
Może nie idealną.
Ale obecną.
Czułą.
Prawdziwą.
Wystarczająco dobrą.
I może dziś warto też zauważyć to, co już dajesz 🤍
Bo jestem prawie pewna, że dajesz więcej, niż sobie czasem przypisujesz.
Dziś, Mamo — bądź dla siebie trochę łagodniejsza 🌷

Nie zawsze potrzebujemy robić więcej.
Czasem najbardziej potrzebujemy się zatrzymać

W świecie, który ciągle przyspiesza, łatwo wpaść w tryb: muszę, ogarnę, jeszcze tylko to…
I nawet nie zauważyć momentu, w którym działamy już bardziej z rozpędu niż z wyboru.

Dlatego tak bardzo cenię takie spotkania jak warsztaty w Miejska Biblioteka Publiczna w Jastrzębiu-Zdroju 💙
Była przestrzeń na zatrzymanie.
Na uważność.
Na spojrzenie na siebie bez oceniania.
I zauważenie: jak ja się teraz czuję?

Bo wszystko zaczyna się od większej świadomości.
Od zauważenia, co dziś mnie przeciąża.
Co zabiera energię.
Na jakim poziomie jest moja „wewnętrzna bateria”.
I czego naprawdę potrzebuję, żeby nie działać tylko w trybie przetrwania.
I że czasem powrót do siebie zaczyna się od bardzo małych kroków.

Dziękuję za tę wspólną przestrzeń zatrzymania 💜🧡
A Ty? Kiedy ostatnio naprawdę sprawdziłaś, jak się masz?