15/04/2026
Deel 16 C-2: Genegeerd door Mathoera, oneerlijke advocaten, onwaarheden OM
De Decembermoorden-rechtszaak + Het Natio Diasporaproject:
DE DUBBELE KLOPJACHT DIE NOOIT ZOU EINDIGEN (2005-2025)
September 2022: GENEGEERD DOOR MINISTER Mathoera.
Juli 2022: Ik neem een abonnement bij cybersecuritybedrijf McAfee. Door dat abonnement krijg ik de bevestiging dat ik (vermoedelijk) het slachtoffer ben geweest van verschillende digitale inbraken/data lekken. Ik krijg de informatie van McAfee dat mijn persoonlijke data verhandeld/uitgewisseld wordt online.
Zie: Foto Melding McAfee
Na jaren van sterke indicaties en vermoedens had ik nu eindelijk iets in handen dat, naar mijn mening, voldoende aanleiding gaf voor een onderzoek. Vooral vanwege mijn werk als journalist. Op basis van deze informatie zoek ik in september 2022, via Whatsapp, hulp bij minister Krishna Mathoera van Defensie. Ik kies voor haar vanwege haar jarenlang carrière bij de politie en omdat ik contact met haar heb via Whatsapp. Ons contact is zakelijk en niet frequent.
Zie: Foto verzoek aan minister Mathoera.
Mathoera ziet/leest mijn bericht, maar reageert niet. Erg teleurstellend want het was een van de weinige keren dat ik echt hoop had dat mijn roep om hulp iets zou opleveren. Niet dus. En daarmee was ik dus, na de rechterlijke macht (het OM), nu dus ook in de steek gelaten door de uitvoerende macht, de regering/c.q. een lid van de regering: twee van de drie zuilen van de rechtsstaat waren, voor mij althans, uitgeschakeld.
Wat Mathoera deed (of juist niet deed) is niet strafbaar. Maar het is waarschijnlijk wel behoorlijk verwijtbaar, vooral tegen de achtergrond van een jarenlange carrière bij de politie (justitie).
September 2022, DE EERSTE ADVOCAAT. Omdat ik geen reactie krijg van minster Mathoera maak een paar dagen later ik contact met advocaat Gerold Sewcharan, die ik ken van mijn dagen in de rechtszaal. Bovendien had ik via zijn kantoor bijstand gekregen i.v.m. mijn onrechtmatig ontslag bij Radio 10, in 2016. Maar advocaat Sewcharan laat mij na ons eerste gesprek zitten, met een loze belofte dat er nog een afspraak gemaakt gaat worden voor een tweede. Mooi niet dus. Ik had hem, gelukkig voor mijn gemoedstoestand, nog niet veel detailinformatie en nul bewijsstukken gegeven.
Zie: Foto FB-chat advocaat Sewcharan.
10 oktober 2022: OPGESPOORD DOOR DE CIVD. Ik vertel hierover in de serie Operatie Destroy Natio. (geen beeldmateriaal).
Marrondag, 2022. Ik ga naar plantage Berlijn, district Para, van mijn voorouders om “contact” met hen te zoeken. Ik doe dat voor het eerst in mijn leven omdat ik mijn voorouders wilde “informeren” over mijn voornemens om te beginnen met terugvechten tegen de Nederlandse staat, de entiteit die verantwoordelijk was voor hun ellende van meer dat 300 jaar. Ik, hun nakomeling, wilde ze vooral vertellen dat zelfs in 2022 deze entiteit niet gestopt was met zijn misdaden.
Terwijl ik daar ben, word ik opgespoord door de Centrale Inlichtingen en Veiligheid Dienst, CIVD, die mij al jaren (vooral digitaal) elke seconde van elke dag in de gaten hield. Omdat ik niemand had verteld dat ik naar plantage Berlijn zou gaan en mijn normaal patroon had doorbroken, was er waarschijnlijk onrust/paniek uitgebroken onder de misdadige partijen. Ik werd waarschijnlijk opgespoord via mijn mobiele telefoon, die ik bewust aan had laten staan.
Toen ik van huis vertrok, had ik al het vermoeden dat er een reactie zou komen, dus was ik eigenlijk opgelucht met de bevestiging. De CIVD-mensen laten mij in Plantage Berlijn op arrogante wijze weten dat ze mij overal kunnen vinden/opsporen en dat zij “omnipresent” en dus min of meer mijn “god” zijn. Ik kan niet anders dat ervan uitgaan dat dit gebeurde in opdracht van/met medeweten van de toenmalig top van de regering (aangezet door/op verzoek van invloedrijke partijen).
17 februari 2023: GEREGISSEERDE BALDADIGHEDEN IN PARAMARIBO. Het escaleert bij protesten rond het Onafhankelijkheidsplein. Terwijl de baldadigheden gaande zijn ben ik ervan overtuigd dat het een gedekte couppoging is. De hele wereld mag dat anders zien, ik wist wat ik wist. In elk geval als die couppoging was gelukt – daar ben ik vandaag nog van overtuigd – zou ik een van de eerste personen zijn die zou worden opgepakt. Na deze misser van misdadige krachten, weet ik dat ik nog meer vaart moet zetten achter mijn pogingen om terug te vechten.
Maart 2023: EERSTE BRIEF AAN NEDERLANDSE AMBASSADE. Vanwege de baldadigheden en de vermomde couppoging van 17 februari 2023, zet ik haast achter mijn plannen. Op 12 maart 2023 schrijf ik de Nederlandse ambassade in Paramaribo aan. Het is de eerste keer dat ik de Nederlandse staat confronteer met de misdaden die het tegen mij had begaan (en vermoedelijk nog steeds beging).
Om mij in te dekken tegen een eventuele misdadige reactie – zoals ik die al eerder had gekregen – vertel ik in een post op mijn persoonlijke Facebookpagina dat ik kort daarvoor een brief had afgegeven bij een “bekende instantie”. Zoals ik anticipeerde, krijg ik geen reactie van de Nederlandse ambassade. Maar ik krijg wel te horen dat het een en al rep en roer is op de ambassade, na het ontvangen van mijn brief.
Zie: FB post van 21 maart 2023
April 2023: BEVESTIGING VAN HET OPENBAAR MINISTERIE. Ik confronteer het OM met het feit dat ik genegeerd was toen ik op 5 juli 2017 per brief om bescherming en een onderzoek had gevraagd. Dan pas kom ik erachter dat het OM mijn brief daadwerkelijk had ontvangen en dat ik dus willens en wetens aan mijn lot was overgelaten. Ik vertel hierover in de serie Operatie Destroy Natio.
Om druk te leggen op het OM, publiceer ik op mijn FB-pagina een post met als kop: “Ik kan en mag het OM niet meer vertrouwen”. Daarbij publiceer ik screenshots van mijn e-mailcorrespondentie met het OM.
Zie: Foto FB Post correspondentie met OM
Ik ontvang niet heel lang daarna in een formeel schrijven van (toen nog) waarnemend p.g. Garcia Paragsingh de bevestiging van ontvangst van mijn brief/roep om bescherming, van 5 juli 2017 en nog twee bijlagen. De inhoud van die bijlagen, getekend door oud p.g. Roy Badjnath Panday, zijn persoonlijk onthutsend.
Zie: FOTO’S Bijlage-1 en Bijlage-2 OM, april 2023.
Ik ben verbaasd wanneer ik de bijlagen doorneem. Volgens de inhoud zou er op 12 juli 2017, een week nadat ik mijn brief had afgegeven bij het OM, formeel zijn gestart met een strafrechtelijk onderzoek, geleid door toenmalig p.g. Badjnath Panday. Dit gebeurde door informatie op te vragen bij respectievelijk Telesur en Digicel. Maar deze bijlagen roepen meteen vragen op bij mij. Bekeken vanuit mij kennis die ik had overgehouden aan jaren rechtbank- en misdaadverslaggeving stond de inhoud van de bijlagen haaks op de normale werkwijze, bij strafrechtelijke onderzoeken.
Ten eerste: op basis waarvan was het strafrechtelijk onderzoek gestart, als ik niet gehoord was? Ik had eerst moeten aangeven wat ik had meegemaakt, wanneer, hoe lang, in elke vorm, etc., voor dat een onderzoek kon starten. Dat is simpele logica. Ik was niet gehoord en dus betekende het dat het (vermeende) strafrechtelijk onderzoek was gestart zonder een zoekrichting. Dat is abnormaal gedrag voor het OM. Ik kan dat, met mijn achtergrond, met grote zekerheid stellen.
Maar er waren meer vragen. Bijvoorbeeld: hebben de brieven aan Telesur en Digicel iets opgeleverd? En wat is daarna gebeurd met het strafrechtelijk onderzoek? Uitgaande van het feit dat ik alleen deze twee bijlagen had ontvangen, moest ik begrijpen/aannemen dat er na de verzoeken aan Digicel en Telesur er verder niets meer is gebeurd, als het gaat om het (vermeende) strafrechtelijk onderzoek.
Maar misschien het meest opvallende: onderaan de bijlagen staat dat ik kopieën zou hebben ontvangen van de brieven aan Digicel en Telesur, die bovendien getekend zijn door de toenmalige p.g. Roy Badjnath Panday. Uit de bijlagen moet dus de indruk ontstaan dat het OM contact met mij had in 2017.
Dat is een levensgrote, pertinente onwaarheid.
Ik had, nadat ik de brief had afgegeven op 5 juli 2017, op geen enkele manier een reactie ontvangen van het OM. Om te ontdekken dat er onwaarheden stonden in formele stukken van het OM, was schokkend. Vooral omdat ik in die periode overgeleverd was aan de terreur en willekeur van degenen die mij hadden vastgezet en “controleerden”, via hulpjes. Dat er vermeld stond dat ik kopieën van het OM had ontvangen in juli 2017, of dat er contact met mij was gemaakt, is voldoende aanleiding voor mij om te twijfelen aan de totale inhoud van de bijlagen. Ik heb nooit vragen kunnen stellen of een advocaat kunnen strikken die namens mij vragen kon stellen over de inhoud.
Mijn persoonlijke mening? Ik hou er ernstig rekening met de mogelijkheid dat deze stukken mogelijk bewust op die manier zijn opgemaakt. En als dat het geval is, moet ik er ook serieus rekening mee houden dat dit mogelijk gebeurde om alvast een “verhaallijn” klaar te hebben, mocht iets ernstigs mij overkomen. Ik zou misschien niet (meer) kunnen tegenspreken en dan zou de inhoud van de bijlagen gelden als “de waarheid”.
Maar de wrange koek was nog niet op, als het ging om mijn roep voor bescherming uit 2017 en de inhoud van de bijlagen. In 2021 ontvang ik op Facebook een vriendenverzoek van toenmalig p.g. Badjnath Panday, die de bijlagen met de onwaarheden had getekend. Dat maakte deze hele kwestie met het OM extra zuur. De p.g. had mij in formele zin genegeerd toen ik om een onderzoek c.q. bescherming had gevraagd in 2017, maar hij zocht wel contact via Facebook. Ik accepteer het vriendenverzoek, om te zien waar het naartoe zou leiden. Tot de dag van vandaag hebben wij nooit gecommuniceerd via FB.
Zie: FOTO FB-VRIENDEN Badjnath Panday.
April 2023: JOAN NIBTE, DE TWEEDE ADVOCAAT. Rond de tijd dat ik de onthullende stukken ontvang van het OM en mijn brief richt aan de Nederlandse ambassade, maak ik contact met advocaat Joan Nibte. Het was mijn tweede poging om rechtsbijstand te zoeken om juridisch terug te vechten tegen partijen die mij al zo lang aan het terroriseren en afjagen waren.
Al voor ons eerste gesprek ben ik ervan doordrongen dat ik met de stap om advocaat Joan Nibte te contacten en te informeren een behoorlijk risico neem. Zij heeft de reputatie corruptiegevoelig en dus niet erg betrouwbaar te zijn. Maar ik doe het toch, om twee redenen: 1. Als ze de zaak zou aannemen en echt aanvechten, zou dat in mijn voordeel zijn. 2. Als ze mij zou verraden, zou het de essentie van mijn verhaal verder onderstrepen. Linksom, of onaangenaam rechtsom, het zou in mijn voordeel werken.
Uiteindelijk krijg ik onaangenaam gelijk. Joan Nibte neemt mijn zaak aan, ik overhandig haar (gelukkig) een klein deel van mijn bewijsstukken, maar al gauw daarna wordt haar gedrag vreemd. In oktober, nadat ze al behoorlijk had getraineerd, stopt ze alle communicatie met mij. Ik ga ervan uit dat de tegenpartijen haar op een of andere manier tegen mij konden keren. Hoe? Vul maar zelf in.
Zie: Foto kwitantie Joan Nibte, ARPIL 2023.
20 en 21 december 2023: FINALE VEROORDELING Bouterse en de (vermoedelijke) liquidatiepoging. (Geen beeldmateriaal)
Ik vertel hierover in de serie Operatie Destroy Natio.
Desi Bouterse wordt op 20 december 2023 definitief veroordeeld tot 20 jaar cel, voor zijn aandeel in de Decembermoorden van 1982. In aanloop naar die dag ben ik heel erg voorzichtig. Bouterse hield mij persoonlijk verantwoordelijk voor het feit dat hij berecht kon worden en had daarom vanaf 2005 een golf van terreur op mij losgelaten. En met de dag van de definitieve uitspraak in aantocht, en de sterke indicatie dat hij ook in de derde instantie veroordeeld zou worden, wist ik dat ik gevaar liep, ook als ik daar niet direct iets van merkte.
21 december 2023, rond 08:00. Ik krijg ’s morgens thuis vermoedelijk een stof naar binnen via een product dat ik de avond tevoren had gekocht, die mijn hartslag extreem omhoog laat schieten.
Mijn hart gaat zo vreselijk tekeer in mijn borstkas dat ik verwacht dat elk moment het “licht in mijn ogen” voorgoed uit zal gaan. Terwijl dat gebeurt, krijg ik een hele sterke indicatie dat een externe partij controle heeft over mijn mobiele telefoon en waarschijnlijk meeluistert. Dat was mogelijk om te horen wanneer ik – die strontjournalist – eindelijk en voorgoed zou stoppen met ademen. Daar ben ik mij volledig van bewust, terwijl ik op de vloer lig en die beangstigende episode doormaak. Deze duurt meer dan 20 minuten, waarna mijn hartslag langzaam normaliseert.
Bewijsmateriaal heb ik niet, maar deze (vermoedelijke) liquidatiepoging was waarschijnlijk de meest geavanceerde in het hele traject van de dubbele klopjacht. Het was de eerste en enige keer dat ik hartritmeproblemen had ervaren. In de dagen en weken na deze beangstigende episode voel ik mij fysiek duidelijk minder dan normaal en val in korte tijd ook veel kilo’s af.
Ik heb tot vandaag nog het uiterst sterke vermoeden dat dit een vergelding was. Ik werd verantwoordelijk werd gehouden voor het feit dat Bouterse in 2005 niet aan de macht kwam en dus de Decembermoorden-strafzaak niet kon stuiten/stoppen.
Als Bouterse definitief veroordeeld was, verdiende ik, journalist Arny Belfor, het waarschijnlijk ook een “finale veroordeling” te krijgen. En als ik op 21 december 2023 daadwerkelijk een hartstilstand had gekregen zou het automatisch betekenen dat ik niets zou kunnen vertellen over de vuile samenwerking tussen de Nederlandse staat en Bouterse. Ik overleefde het.
O ja, omdat het zo geavanceerd was, denk ik niet dat deze (vermoedelijke) liquidatiepoging van Surinaamse makelij was. Dit was ongetwijfeld import-kwaliteit, vanuit…
Januari 2024: STUKKEN AAN HET OM. Hierover had ik eerder niet verteld.
Ik overhandig aan een groep van vier officieren/hulpofficieren van het Openbaar Ministerie stukken en informatie over de twee minderjarige meisjes die in 2017, op het adres in Kwatta, vermoedelijk (seksueel) geëxploiteerd waren. Ik hoop daarmee de aanzet te geven tot een onderzoek. Eindelijk! Omdat drie van de medewerkers van het OM aan wie ik het materiaal overhandig vrouwen zijn, en omdat het gaat om twee meisjes die slachtoffer waren, ga ik ervan uit dat er eindelijk iets op gang zal komen. Ik hoor nooit meer iets van het OM.
Ik maakte foto’s van het moment van overhandiging, maar kan die foto’s niet meer terugvinden.
Februari 2024: TWEEDE BRIEF AAN NL AMBASSADE. Ik schrijf de Nederlandse ambassade weer aan. De drang om dat te doen komt vooral vanwege de (vermoedelijke) liquidatiepoging. Hoe dan ook, ik wil voor mijn verhaal een reactie ontvangen om aan te kunnen tonen dat ik contact heb gemaakt met de Nederlandse ambassade en heb geprobeerd in gesprek te gaan. Juridisch is dat altijd belangrijk. Ditmaal krijg ik zowaar een reactie: de ambassade ziet geen reden om met mij in gesprek te gaan. Niets dat ik niet verwacht had.
Zie: Foto Reactie Nederlandse ambassade.
December 2024: DESI BOUTERSE OVERLIJD. Rond deze tijd was ik al ver gevorderd met het schrijven van de verschillende delen van de serie “OPERATIE DESTROY NATIO: De Vuile Race Tegen de Klok om Diaspora Natio te vernietigen”. Over de start van de publicatie had ik nog geen besluit genomen. Ik wilde graag delen met de gemeenschap wat ik had meegemaakt en wist, maar ik wilde aan de andere kant ook niet wreed overkomen door onthullingen te doen over Bouterse terwijl hij op de vlucht was en (volgens geruchten) in slechte gezondheid.
Hoewel ik het volste recht had te praten over de jaren van terreur en de samenwerking met Nederland, mocht ik het aspect van menselijkheid niet uit het oog verliezen. Zelfs ook nadat Bouterse jarenlang wreed en meedogenloos tegen mij was geweest, mocht ik niet doen wat hij had gedaan met mij. Maar met zijn overlijden, eind december 2024, was voor mij de weg vrij om te starten met publiceren. Ik begin daarmee op 6 januari 2025, 2 dagen na Bouta’s begrafenis.
Met de publicatie komt er veel los en komen er verschillende dingen op mij af. Ik word aan de ene kant schuin aangekeken en kwalijk genomen en aan de andere kant niet serieus genomen. Vanwege de verkiezingen van 25 mei 2025 onderbreek ik de publicatie voor bijna twee maanden.
30 november 2025: IK ONTMASKER NATIO COACH STANLEY MENZO. Tussen juni en november 2025 waarschuw ik in verschillende stukken de gemeenschap dat bondscoach Stanley Menzo de nationale selectie van Suriname aan het saboteren is met rare en voetbalonlogische selectiekeuzes en ingrepen. Omdat er iets heel opmerkelijks was voorgevallen in november 2024, rond Natio, hield ik de handelingen en keuzes van Menzo continu in de gaten.
Het doel van Menzo’s sabotage – daar wijs ik op in mijn stukken – is om te voorkomen dat Suriname het WK 2026 in de VS haalt. Natio met spelers uit de diaspora is een bedreiging voor het grote Oranje en moest daarom vernietigd worden. Daarbij schroom ik er ook niet voor om te stellen dat Menzo de sabotage vermoedelijk/waarschijnlijk/vrijwel zeker pleegt in opdracht van/ten behoeve van de Nederlandse staat.
Ik krijg heel veel kritiek te verwerken vanuit Suriname, maar gaandeweg gaat het steeds meer personen opvallen de rare beslissingen die Menzo neemt, en die Natio keer op keer pijn doen in de race om een WK-ticket. Uiteindelijk loopt Suriname, ondanks de riante positie die het vijf wedstrijden lang heeft, daadwerkelijk directe plaatsing voor het WK mis. Het zou moeten gaan via de FIFA-playoffs. Dit is direct te wijten aan Menzo’s sabotage.
Zie: Foto artikel over Menzo’s sabotage bij Natio
Menzo lijkt in eerste instantie weg te komen met zijn (land)verraad, totdat er op 30 november 2025 op nieuwswebsite Keynews.sr een stuk verschijnt van mijn hand, journalist Arny Belfor, onder de schrijversnaam Wahiri Jasi met als titel: “Dick Advocaat en Curaçao: Eerste stukken bewijs van Menzo’s (zelf-)sabotage, misleidingen en leugens”. In dat stuk toon ik middels vergelijkende data aan hoe Menzo de nationale selectie in de zes WK-kwalificatiewedstrijden doorlopend saboteerde.
Het gevolg is direct: Binnen een paar uren na publicatie van dat stuk stapt Menzo op. Hij heeft geen keus. Hij moet de kans aangrijpen om onmiddellijk te vluchten en vooral vragen van de pers te vermijden. Omdat hij op dat moment niet meer in Suriname zit, lukt het hem ook om redelijk gemakkelijk ‘weg te glippen’. Maart 2026: Natio haalt definitief het WK niet.
Maart/April 2026: DE HETZE TEGEN DE INTERNATIONALS VAN SURINAME. Er wordt in maart in Nederland een schaamteloze hetze gestart tegen bijna uitsluitend voetballers met de Nederlandse nationaliteit, die ervoor kozen voor de nationale selectie Suriname te spelen. Het is niet moeilijk te raden wat hierachter schuilgaat: voetballers uit de diaspora in Nederland angst inboezemen en onder druk zetten om te bedanken voor de nationale selectie van Suriname.
Het doel is helder: op deze manier wil Nederlandse staat na jarenlange sabotage en tegenwerking het Natio-diasporaproject vernietigen. En Nederland neemt niet eens meer de moeite om hun duistere bedoelingen te verbergen.
Einde deel 16 C-2
Morgen publiceer ik nog mijn slotconclusies en gedachten.
15/04/2026