Anny & I

🍵 ักร่าง
วงการมัทฉะ…เข้าแล้วออกยาก
อันนี้ไม่ใช่คำเปรียบเทียบ
แต่เป็นเรื่องจริงค่ะ 😊

ร้านแรกใน Korat คุณแฟนบอกว่าวันหยุดนี้เราไปกันนะๆๆๆๆๆๆๆ…..เอ้าคะ เริ่ม
ตามคำแนะนำของเพื่อน ๆ สายมัทฉะ
📍 Grandma House 🏠

รอบนี้ลองครบ 3 ระดับ
ตั้งแต่ตัวเริ่มต้น ไปจนถึงตัวพรีเมี่ยมของร้าน

🍃 แก้วที่ 1 (Entry level – ผสมนม / หวาน 25%)
เกินคาดมาก ขนลุกได้อยู่ ดื่มง่าย
อุมามิชัด หอมถั่ว + นม บาลานซ์ดี
และเป็นแก้วที่ราคาน่ารักที่สุดใน 3 ตัว
👉 ถ้าเพิ่งเริ่มดื่มมัทฉะ แก้วนี้คือ
“ปลอดภัย แต่มีเสน่ห์”

🍃 แก้วที่ 2 (Pure Matcha)
คำเดียว… ดีงาม ดื่มง่าย
หอม ชัด ดื่มแล้วรู้เลยว่าผงคุณภาพ
ราคากลาง ๆ แต่คุณภาพไปไกล
👉 เป็นแก้วที่ดื่มแล้วเผลอพยักหน้าให้เบา ๆ

🍃 แก้วที่ 3 (Premium – นอกเมนู)
เพียวมัทฉะระดับพรีเมี่ยมสุดของร้าน
หอม ดื่มง่ายมากๆ มีปลายสาหร่ายบาง ๆ
แต่ขอพูดตรง ๆ แบบคนรักมัทฉะ
👉 แอบคาดหวังมากกว่านี้นิดนึง
เมื่อเทียบกับราคาที่จ่าย

สรุปแบบไม่อวย ดื่มง่ายทุกตัวเลยคะ อาจเพราะชอบอยู่แล้วรึปล่าวไม่รู้ 😊
✔️ ร้านจริงใจ
✔️ คุณภาพดี
✔️ ราคาเข้าถึงได้ โดยเฉพาะตัวแรก

วงการนี้ไม่จำเป็นต้องหวือหวา
แค่ “ดื่มแล้วรู้สึกดีกับร่างกาย”
ก็เพียงพอแล้ว 💚

ใครมีร้านมัทฉะในโคราชที่ควรไปลอง
แนะนำกันมาได้เลยนะคะ ☺️
ทุกวันหยุด เรา…พร้อมลองต่อเสมอ 🍵

ปล.ความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆเน้อ….

Merry Christmas 🎁🎄 😊

Dear America!
พากลับบ้านในรอบ 3ปี ตื่นเต้นมากคะ มีเอกสารการเดินทางต่างประเทศมาแชร์เพื่อนๆคะ
….
Update เอกสารการเดินทางถึง LA โดยสายการบิน JAL
หลัง CDC ประกาศใหม่เอกสารการเข้าเป็นทางการวันที่ 6 Dec ที่ผ่านมาคะ https://www.cdc.gov/media/releases/2021/p1203-covid-testing-tightens-intl.html?fbclid=IwAR1Y2cv6IfQzkAg7kWaBh-VU9poF7xeEcHL7xv9Bm_ptwDZJ9kuhmt3uPog

ให้สอบถามที่สายการบินเรื่องเอกสารจะดีที่สุดคะ

เราเดินทางวันที่ 6 Dec พอดีคะ ซึ่ง CDC ระบุผลตรวจ 1 วัน ก่อนขึ้นเครื่อง โดยไม่ระบุว่า PCR หรือ ATK แปลเอาเองว่าได้หมดคะ สรุปเอกสารที่ต้องใช้ ดังนี้ (สำหรับ JAL เท่านั้นนะคะ สายการบินอื่น ลองถามว่าเอกสารตรวจ Covid ใช้ผลแบบไหน เพราะบางครั้งสายการบินอาจเข้มงวดกว่า ประเทศปลายทางคะ)

Checkin ที่สุวรรณภูมิ
1. ผลตรวจ ATK ไม่เกิน 1วัน ณ เวลาขึ้นเครื่อง รับรองโดยแพทย์ ณ สถานพยาบาล คลีนิค ที่ไหนก็ได้และใบรับรองแพทย์ ภาษาอังกฤษ ทั้ง2 ระบุชื่อ เลขpassport วันและเวลาตรวจ ชัดเจน ตรงนี้สำคัญมาก (ที่สุวรรณภูมิมีรับตรวจนะคะ)
2. Vaccines Passport โดยเข็ม 2 เกิน 14 วัน (Sinovac 2เข็ม ใช้ได้นะคะ ของเราเอง หรือรวมถึงที่ WHO รองรับ ได้หมดคะ) อ้างอิงจาก พนง JAL ให้ข้อมูลคะ
3. Passport / Visa ปกติคะ
ใช้เวลาตรวจละเอียดพอสมควร ให้เผื่อเวลา3 ชม ก็ดีคะ แต่จริงๆช่วงสัปดาห์นี้คนไม่เยอะ คิวไม่นาน เพียงแต่ตรวจนานหน่อย แต่เข้าใจได้คะ เพราะพึ่งเปลี่ยนกฏ

Transit ที่โตเกียว (ปิดประเทศ อยู่ได้เฉพาะ Terminal)
หลัง scan สัมภาระ จะมีเจ้าหน้าที่ตรวจเอกสาร 1,2,3 เหมือนที่สุวรรณภูมิอีกรอบคะ และกรอกแบบฟอร์ม 4หน้า (ถ้าจำไม่ผิด กา A,A และ เซ็นชื่อ แค่นี้คะ ง่วงนิดหน่อย)

ขาเข้า US
ไม่มีคิวคะ ว่างมากสัปดาห์นี้ ตม.ตรวจ passport/Visa เอกสารต่างๆ และถามมาทำไม มากี่วัน ….welcome

**ถึงที่พักให้กรอกฟอร์มการเดินทาง จะมี QR code ให้กรอกทางมือถือได้เลย ไม่ submit ปรับ 500$ หรือ linkตามนี้คะ
https://travel.lacity.org/

ไปเที่ยวเตร่บางที่ มีการตรวจ Vaccines passport + Thai ID card ใช้ใน LA เข้าร้านอาหาร มหาวิทยาลัย คอนเสิร์ต NBA Bar เกมส์การแข่งขันต่างๆนะคะ ถ้าไม่มีใช้ผลตรวจ ATK 72 ชม ได้คะ

Enjoy การเดินทางนะคะทุกคน 😊

Happy Halloween naka 😊

ไม่ได้ลืมน้าาาาา ยุ่งกับการจัดตารางเรียน ทดสอบระดับเด็กๆอยู่นะคะ จะรีบลงตอนต่อไปในเร็ววันคะ 😊

EP3. ความรัก
“มีคนตะโกน “คนร้ายหลุดออกมา ระวังปืน” ให้ก้มหัวหลบต่ำที่สุด เราเลือกนั่งลงข้างรถกะบะที่จอดหน้า 7-11 เแฟนก็เอาตัวมาบังเราไว้เป็นเกาะให้เลยคะ ตัวใหญ่ใจใหญ่ รักจังผู้ชายคนนี้”
------ความเดิม-------
หลังจากนั้น คุณแม่เปิ้ลได้แจ้งแอนว่ามีคนมาเคาะเรียกเราแล้ว…...

และเขาโทรติดต่อเข้ามา เพื่อให้แน่ใจ แอนจึงเปิดกล้องวงจรปิดดูที่ด้านหน้าของสถาบัน ซึ่งก็มองเห็นชาย 2 คน แอนมองไปโดยรอบจึงตัดสินใจจะไปเปิดประตูด้วยตัวเองและบอกทุกคนว่า มีคนมาเคาะประตู เดี๋ยวแอนจะไปดูว่าเขามีแนวทางอย่างไร และบอกให้ทุกคนเตรียมตัวออกไปจากที่นี่กัน สิ่งที่เกิดขึ้นแฟนแอนคว้ามือแอนไว้และบอกว่าไอจะไปกับยู เราสองคนต้องไปด้วยกัน เลยเดินไปดูที่ประตูด้านหน้าพร้อมกัน2 คน (น่ารักจัง เสียดายไม่ได้จูงมือกัน….หยอกนะคะ) เราเปิดล็อคประตูและคุยกับพี่ทั้งสองที่มาช่วยเราว่าเราต้องปฏิบัติตัวอย่างไรตอนเดินไปวิ่งดีไหมเดินดีไหมทำอย่างไรบ้างเพราะก็อย่างว่าแหละเราไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ พี่เขาบอกแอนว่าให้เดินเร็วแต่ไม่วิ่งห้ามส่งเสียง เอาล่ะอันสุดท้ายห้ามส่งเสียงเนี่ยงานยากแล้วเพราะเด็กๆจะไม่ส่งเสียงจะเป็นไปได้อย่างไรจึงจะต้องมีกลอุบายให้เด็กๆเขานิ่ง

เราเริ่มลำเลียงกันออกมา โค้ชหนุ่มอุ้มเด็กไว้ในอก (มาทราบทีหลังว่าแขนชาจนไม่รู้สึกเลยคะ) เป็นภาพที่ประทับใจไม่รู้ลืม แต่ไม่มีรูปถ่ายไว้คะ ช่วงนั้นคิดถึงแต่การเดินเร็วแบบเงียบ….. ระหว่างทางเดินไปถึงที่โล่ง เราเข้ามากอดกับเพื่อนรักที่คบกันมากว่า 20 ปี เธอก็อยู่กับเราในคืนนั้น มีทั้งข้อดีและข้อกังวลคะ ข้อดีคือ อย่างน้อยเราก็อุ่นใจว่ามีคนเคียงข้างเรา อีกอย่างคือ เพื่อนมาอยู่กับเราตอนนี้ เวลานี้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา เราจะทำอย่างไร เรามีความรู้สึกต้องรับผิดชอบเพื่อนคนนี้ด้วย หันไปดูระหว่างทาง โค้ชทุกคนที่อุ้มเด็กวิ่งเร็วมากกกก ก.ไก่ ล้านตัว แอนกับแฟนและเพื่อนรั้งท้ายขบวน AnnyTalk Kids

เรามีพลัดหลงกันบ้าง ก็เรียกชื่อหากัน วิ่งจูงมือกัน ล้มก็ฉุดกันขึ้นมาแล้ววิ่งต่อไป...ให้ลองนึกภาพคะ เหมือนกำลังอยู่ในสนามรบเลยคะ แฟนเรียกชื่อแอนตลอดเวลา คอยมองหา คอยฉุดลุกขึ้น คือแอนนี่ต้องคอยดูแลเพื่อน และแฟนก็ดูแลเราอีกที….

พอไปถึงที่ปั๊มก็เกิดเหตุจราจล คือคนตระหนกวิ่งล้มทับกันคะ เราก็ล้มลงด้วย แฟนก็คอยดึงขึ้นมาจากฝูงชนตลอด พยายามประคับประคองกันไป มีคนตะโกน “คนร้ายหลุดออกมา ระวังปืน” ให้ก้มหัวหลบต่ำที่สุด เรานั่งลงข้างรถกะบะที่จอดหน้า 7-11 เแฟนก็เอาตัวมาบังเราไว้เป็นเกาะให้เลยคะ ตัวใหญ่ใจใหญ่ รักจังผู้ชายคนนี้...เรารู้สึกว่าโชคดีที่วันนั้นเราเลือกคนนี้ และด้วยเหตุการณ์นี้ ได้เป็นทำให้เราเห็นคุณค่าของความรักมากขึ้น และเป็นบทพิสูจน์ความรักอีกบทหนึ่งทีเดียว …..

พรุ่งนี้น่าจะถึงบทสรุปของเรื่องนี้แล้วคะ มีความทรงจำตลกอันนึง ไว้เล่าต่อนะคะ คืนนี้ Goodnight!

EP.2 การผจญภัยเริ่มต้น (ยาวหน่อยคะ แอบมี Romantic นิดหน่อยคะ)
คืนนั้น ทีมเราต้องเป็นนักถ่ายทอดอารมณ์ ตามที่ว่าไว้ตอนที่แล้ว “เด็กจะรับการถ่ายทอดอารมณ์จากผู้ใหญ่” แต่ก็ให้ว่ากันตามตรงคนที่อยู่ตรงนั้นทุกคนล้วนฝึกมาแล้วเพื่อเป็น “ครูของเด็ก” มันเลยการเป็นเรื่องง่ายที่เราปรับตัวและสร้างสรรค์กิจกรรมด้วยความไวแสง จำได้คือ แอนแจ้งโค้ชว่าเราจะย้ายเข้าห้องแห่งความลับให้เตรียมอุปกรณ์ไปใช้กับเด็กๆได้เลย และคิดว่าน่าจะถึงประมาณสี่ทุ่ม ทุกคนต่างมองนาฬิกาซึ่งตอนนั้น คือ 5 โมงเย็นโดยประมาณ

โค้ชหยิบกล่องดินน้ำมัน และสื่อการสอนอื่นๆที่มีในห้อง จากนั้นเราเริ่มสื่อสารกับเด็กๆของเราทั้ง8คน ด้วยการแจ้งเด็กๆว่าเรากำลังจะไปแคมป์กัน วันนี้มีกิจกรรมเพิ่มนะลูก ดังนั้นเราจะทานขนมกันก่อนเพื่อเตรียมตัวคะ (แอนไปคว้าขนมที่มีอยู่ตอนนั้นมาให้เด็กทั้ง 8 คน ทาน) Lets go ! เข้าฐานกันได้แล้วคะ

เราก็เริ่มย้ายทุกคนไปห้องแห่งความลับ เดินเรียงกัน น่ารักอะ ^_^ ส่วนเด็กโตเราแจ้งเค้าอย่างจริงใจว่า ตอนนี้เราต้องอยู่ในนี้กันชั่วคราวนะลูก เค้าปิดประตูไว้ เดี๋ยวพี่ๆ รปภ จะมาเรียกเราออกไปคะ

มีน้องน้อย 4 ขวบอยู่กับแอนไม่ห่างกาย ปกติลูกคนนี้จะงอแงบ้างเวลาพบสถาณการณ์ใหม่ๆ แต่...โค้ชนาธานเก่งนะ ต้องยอมรับ เขาคุยกับน้องว่าเราไปแคมป์กัน แต่โค้ชแก่แล้ว พาเดินหน่อยลูก...โอ้ย...ในความเครียดนั้นยังมีความอมยิ้มได้บ้าง น้องจูงมือโค้ชนาธานเดินเข้าไปในห้องแห่งความลับ เราได้แต่มองแล้วอมยิ้มกันว่าผ่านไปหนึ่งคน check lits ได้

หลังจากนั้นเราเริ่มจากหาที่นั่งประจำการกันได้แล้วโค้ชนาธานก็ออกไอเดียว่าน่าจะมีอะไรมาปิดกั้นประตูเพื่อให้เข้าถึงเราได้ยากขึ้น ผู้ใหญ่หลายคนจึงมายืนรวมๆกันและช่วยกันหาอะไรมากั้นประตู งานนี้ผู้ชายทั้งหมดที่อยู่ในนั้นมาช่วยกันนำกล่อง ตู้ โต๊ะต่างๆมากั้นที่ประตูกันไว้โดยที่เขารู้โดยสัญชาตญาณเลยว่าเขาเป็นผู้ชายเขามีความที่จะอยากปกป้องพวกเราซึ่งเป็นผู้หญิงและเด็กทั้ง 8 คน อยากบอกทุกๆคนว่าขอบคุณจากใจค่ะ

มาฝั่งเด็กๆกันบ้าง โค้ชเริ่มเล่นมายากล ตามที่ข่าวทุกช่องเสนอไปเลยคะ บางช่องมีกราฟฟิคจำลองสถาณการณ์ (ทุกครั้งที่เราได้ดูก็อดแซวกันเองไม่ได้) จากมานากลก็เปลี่ยเป็นปั้นดินน้ำมันตามคำสั่ง และเล่นเกมส์หลับตา และอื่นๆอีก

จากนั้นก็มีเหตุการณ์เข้ามาทดสอบเราอีกคือ เริ่มดึก เริ่มเหนื่อย เริ่มหิว เริ่มง่วง ด้วยห้องแห่งความลับของเราเป็นที่รวบรวมอุปกรณ์ workshop ทั้งหลายตลอดทั้งปี เราต้องคิดงานทั้งหลายล่วงหน้าอย่างน้อยเป็นเวลา 6 เดือนถึง 1 ปี บางครั้งก็จะมีการสับเปลี่ยน workshop บ้างในแต่ละเดือนและความโชคดีเรามี workshop “My Bedroom” นั่นหมายถึงเรามีอุปกรณ์ห้องนอน ที่เป็นของจริงค่ะ แอนได้แค่ยิ้มมุมปากค่ะว่าอย่างน้อยก็ไม่แย่นะ เรียกครูผู้ช่วยมาช่วยเปิดกล่องเอาอุปกรณ์ผ้าห่มหมอนต่างๆไปแจกจ่ายให้กับแต่ละกลุ่มที่เขานั่งอยู่โดยเฉพาะเด็กๆค่ะ พอมองภาพออกไหมคะใกล้จะกลายเป็นแคมป์ 100% เต็มตัวแล้วค่ะ ยิ่งเพิ่มความหรรษาให้กับเด็กๆมากเลย เขารู้สึกได้เข้าแคมป์กับเพื่อนจริงๆ เราแก้ปัญหาเรื่องเด็กๆได้แล้ว แอนเริ่มเล่านิทาน เรื่องกระต่ายกับเต่าเพราะว่าเป็นเรื่องที่ฟังจากคุณพ่อคุณแม่มาตั้งแต่ตอนเด็กๆก่อนเข้านอน ตั้งใจว่าจะกล่อมพวกเขานอนค่ะ พอหมดน้ำเสียงจะเล่าก็ส่งไม้ต่อให้กับน้องผู้ช่วยค่ะ แต่เขาเป็นเด็กรุ่นใหม่เขาก็จะเปิด Google เรื่องกระต่ายกับเต่าเล่าต่อไป

ภายหลังจากที่เราได้ให้น้องผู้ช่วยเล่านิทานต่อ แฟนก็ได้เข้ามากุมมือไว้แล้วก็ถามว่า กลัวไหม ซึ่งก็ตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่า กลัวมาก กังวลมาก แต่เราเป็นครูเรายังมีหน้าที่ตรงนี้อยู่เราจึงไม่สามารถแสดงความกังวลออกมาได้ อีกอย่างแฟนเรารู้ว่าเราเป็นคนที่มีมักซ่อนความอ่อนไหวไว้อยู่บ้างด้วยความรู้จักกันมานาน ทำให้เขารู้ว่าเรารู้สึกอย่างไร แต่สิ่งที่เขาทำคืออบกอดเราอย่างอ่อนโยนและพูดกับเราเบาๆว่าไม่ต้องกลัวนะ ไออยู่นี่กับยูแล้ว ตอนนั้นทำให้เรารู้สึกอบอุ่นใจและคิดว่าอย่างน้อยเราก็ยังโชคดีที่เรายังได้เคียงข้างคนที่เรารักในเวลาที่กดดันมากขนาดนี้ แต่โชคดีอีกอย่างนึงเขาเป็นคนอเมริกันและในประเทศนี้ก็มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นหลายครั้งทำให้มีการสอนเรื่องการเอาตัวรอดจากสถานการณ์แบบนี้ เราได้อะไรหลายๆอย่างจากประสบการณ์รับรู้ของเขา ฮ่าๆๆเป็นอีกครั้งที่รู้สึกว่าเลือกคนไม่ผิด เหมือนเทวดาจะรู้ว่าเราจะต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้จึงส่งคนแบบนี้มาช่วยเหลือเราในยามวิกฤติ

หลังจากนั้น คุณแม่เปิ้ลได้แจ้งแอนว่ามีคนมาเคาะเรียกเราแล้ว....

ขออนุญาตต่อตอนถัดไปนะคะ ติดภาระกิจครอบครัวคะ ขอบพระคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงตอนนี้นะคะ ขอยกคำเชยๆหน่อย ถ้าชอบกด Like ถ้าใช่ กด Share นะคะ Goodnight!!!!

EP1. จำไม่รู้ลืม (มีต่อนะคะ)
สวัสดีทุกคนที่น่ารักนะคะ ค่ำคืนนี้อาจจะเป็นค่ำคืนแห่งความสุขของหลายๆคนและเราก็มักจะเรียกค่ำคืนนี้ว่าคืน วันสุข...ศุกร์ แอนนี่มีหลายๆเรื่องที่น่าสนใจในอดีต บางเรื่องก็เป็นความขื่นขมบางเรื่องก็เป็นความรัก ความยากลำบาก ความสำเร็จในชีวิต และวันนี้แอนนี่ขอเล่าเรื่องในอดีตเมื่อไม่นานที่ผ่านมา มีเหตุผลว่าทำไมถึงนำมาเล่าในช่วงนี้ เพราะบอกตรงๆช่วงนั้นเองเราก็ค่อนข้างที่จะทำใจลำบากกับสิ่งที่เกิดขึ้น จนถึงเรื่องบางสิ่งก็ทำใจไม่ได้เลยต้องขอพักไว้ก่อน คิดว่าทุกคนคงเดาออกค่ะ เรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน Terminal 21 คืนวันนั้น จริงๆเรื่องราวที่เกิดขึ้นมันมีอะไรซ่อนอยู่มากกว่านั้นมาก แต่วันนี้จะขอพูดในมุมจุดเริ่มต้นของ “สติ”

สติ เป็นคำที่ดี เคยได้ยินคำนี้ไหมคะ “สติมา ปัญญาเกิด” คำนี้แอนคิดว่า คนคิดได้ผ่านการไตรตรองมาแล้ว เพราะแอนก็สนับสนุน +1 เป็นเรื่องจริงคะ สิ่งที่เกิดขึ้นวันนั้นกับกระบวนการแก้ปัญหาของทีมและตัวเองมาจากคำนี้ล้วนๆ ยิ่งสติมาเร็ว เรื่องราวจะเสียหายน้อยลงเท่านั้น แอนนี่ต้องขอขอบพระคุณคุณแม่ท่านหนึ่งคะ ท่านอาจไม่ทราบว่า คำพูดของท่านยังอยู่ในใจแอนเสมอจนถึงทุกวันนี้ และคำพูดนั้นเป็นต้นกำเนิดสติของเหตุการณ์วันนั้นเลยคะ
วันนั้นแอนนี่ได้รับโทรศัพท์ของคุณแม่ท่านหนึ่งที่น้องอยู่กับแอนซึ่งคุณแม่บอกแอนในประโยคสั้นๆว่า
“น้องแอนคะ ฝากดูแลน้องด้วยนะคะ น้องเป็นหัวใจของแม่เลยค่ะ อยู่กับน้องแอนแล้วนะคะ” ได้ฟังประโยคนั้นน้ำตาไหลเลยคะ แต่ก็ตอบกลับด้วยนำ้เสียงปกติ และร่าเริงและตอบคุณแม่ไปว่าไม่ต้องห่วงนะคะแอนจะดูแลน้องเป็นอย่างดีค่ะ ตรงนี้อยู่ไกลยังปลอดภัยที่สุดแล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะคุณแม่ ซึ่งอย่างน้อยน้ำเสียงของเราที่เป็นแบบนั้นก็จะทำให้คุณแม่นั้นคลายกังวลใจลงไปได้บ้างไม่มากก็น้อย จุดได้สติเกิดขึ้นที่นี่เองคะ เหมือนกำลังวิ่ง แต่อยู่ดีๆก็ถึงจุดนี้ก็ทำให้หันหลังกลับมาต่อสู้กับโชคชะตาที่ผจญอยู่ตรงหน้า เรามองไปดูเด็กน้อย เดียงสาเหลือเกิน น่ารักสดใส ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้ว่าผู้ใหญ่ทุกข์ใจแค่ไหน จุดนี้เองแอนก็นึกถึงงานที่เคยอ่านขึ้นมา “เด็กจะถ่ายทอดอารมณ์จากผู้ใหญ่”

เอาละนะ เอ้....เริ่มกันยังไงดี ดูทุกคนสับสน มะรุมมะตุ้มไปหมด.....
(มีต่อนะคะ Post ถัดไป)
…
Cr.ขอบพระคุณภาพจากเลขาคุณหนุ่ม กรรชัย รายการโหนกระแสส่งมาให้หลังจบการสัมภาษณ์

เย้ๆๆ ครบ 100 ผ่านก้าวแรกไปจนได้คะ ฉลองได้แล้ววววคะ
เดี๋ยววันศุกร์จะลงโครงเรื่องหนังสือนะคะ^_^