P4 Table Tennis & Fitness

P4 Perception ep.7 : การบรรลุเป้าหมายระดับสูง

การเล่นกีฬาเพื่อการแข่งขันให้ประสบความสำเร็จระดับสูง นักกีฬาจะต้องได้รับการวางรากฐานด้านทักษะ ด้านร่างกายและความคิดจิตใจ อย่างเป็นลำดับขั้นตอนซึ่งต้องใช้เวลาในการฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง

เปรียบเสมือนการสร้างอาคารสูง ตึกยิ่งสูงยิ่งต้องใช้เวลาในการสร้างรากฐานอย่างมั่นคง และเป็นขั้นตอนที่ “ดูเหมือนว่าจะเป็นการเสียเวลา..” จึงมีผู้ฝึกสอนและนักกีฬาจำนวนมาก ใช้วิธี “ลัดขั้นตอน” โดยการเน้นไปที่การพัฒนาเทคนิคทักษะโดยปราศจากการฝึกพื้นฐานการเคลื่อนไหวและปลูกฝังกระบวนการคิดอย่างมีเหตุผล ขาดการให้โอกาสนักกีฬาได้ใช้ความคิดที่เป็นตัวของตัวเอง ผู้ฝึกสอนเองก็ไม่มีเวลาในการสร้างรากฐาน ดังกล่าวให้กับนักกีฬา เพราะ ต้องการเห็นผลงานการแข่งขันอย่างรวดเร็ว และความใจร้อนของผู้ปกครองเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อยู่ในสังคมกีฬา

“หากต้องการได้ตึกสูง 100 ชั้น โดยวางรากฐานอาคารไว้เพียง 10 ชั้นนั้น..มันเป็นไปไม่ได้”

การพัฒนามาตรฐานความสามารถของนักกีฬาให้ก้าวไปได้ไกลกว่าที่ผ่านๆ มา จึงต้องอาศัยความรู้ความเข้าใจของบุคคลทุกฝ่ายตั้งแต่ระดับนโยบาย (ผู้บริหารฯ) ลงมาจนถึงระดับปฏิบัติการ (ผู้ฝึกสอน นักกีฬา นักวิทย์ฯ) และฝ่ายสนับสนุน (ผู้ปกครอง, ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง) ที่จะต้องให้ความสำคัญและร่วมมือกันอย่างจริงจัง

ฝึกไป คิดไป P4

P4 Perception ep.6 : ความรู้ + วินัย + ลงมือทำอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง = ความสำเร็จ

“มีความรู้ มีวินัยและลงมือทำ คือ องค์ประกอบหลักของความสำเร็จ”

ความรู้ คือ พื้นฐานที่นำไปสู่การลงมือทำด้วยวิธีการที่ถูกต้อง

วินัย เป็นเรื่องของความนึกคิด ถึงสิ่งที่ “ควรทำ..แม้ในเวลาที่ไม่อยากทำ” เพื่อการบรรลุเป้าหมายที่ต้องการ อันประกอบด้วยความเชื่อมั่น ความพยายาม การรับรู้ตนเอง การลงมือทำด้วยความจดจ่อ และการมีทัศนคติที่ถูกต้อง มีความรู้ความเข้าใจและเข้าถึงวิธีการปฏิบัติพร้อมทั้งความสามารถในการแก้ไขปัญหาไปในทิศทางที่ดีกว่าอยู่เสมอ

การลงมือทำ..อย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง คือ สิ่งเดียวที่จะทำให้สิ่งที่คิด สิ่งที่เป็นความฝัน สิ่งที่เป็นเป้าหมายและจินตนาการต่างๆ มีโอกาสปรากฏเป็นความจริง

สำหรับวงการกีฬาที่มีการแข่งขันกันมากมายหลายระดับและมีเป้าหมายสำคัญ คือ การได้รับชัยชนะนั้น เป็นกระบวนการหนึ่งที่สามารถนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการพัฒนามนุษย์ให้กลายเป็นผู้ที่มีคุณภาพทั้งด้านเทคนิคกีฬาที่เล่น ด้านร่างกายและความคิดจิตใจ

การเล่นกีฬาเพื่อการแข่งขันที่มีทั้งนักกีฬา ผู้ฝึกสอน นักวิทยาศาสตร์การกีฬา ผู้ปกครองและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องต่างต้องผ่านการ “ทดสอบหัวใจของการเป็นนักสู้” ก่อนที่จะได้รับผลตอบแทนเป็นรางวัลหรือชัยชนะและความภาคภูมิใจ

บนเส้นทางของการฝึกซ้อมและแข่งขันของแต่ละชนิดกีฬา ล้วนแต่ต้องอาศัยการมีเป้าหมายและวิธีการปฏิบัติด้วยความทรหดอดทนที่มีความเข้มข้นไปตามระดับของเป้าหมายที่ตั้งไว้ และเมื่อนักกีฬารวมทั้งผู้ฝึกสอนได้ผ่านการทดสอบในระดับที่มีความท้าทายมากพอ ความทรหดอดทนตลอดเส้นทางของการฝึกฝนนั้น จะกลายเป็นพื้นฐานและพลังในการบรรลุเป้าหมายด้านอื่นๆ ในการดำเนินชีวิตให้ประสบความสำเร็จได้ เช่นกัน

เนื่องจาก ความสำเร็จในการเล่นกีฬา จะต้องผ่านการฝึกฝน การพิสูจน์ตนเอง การรักษาวินัยและความรับผิดชอบต่อเป้าหมายที่ตนเองตั้งไว้ ซึ่งวิถีดังกล่าว คือ วิถีเดียวกันกับการประสบความสำเร็จในการดำเนินชีวิตทุกๆ ด้าน จึงมีคำกล่าวเกี่ยวกับการเล่นกีฬาเพื่อการแข่งขันว่า “กีฬา คือ โรงเรียนชีวิตที่แท้จริง”

ดังนั้น ผู้ที่อยู่ในวงการกีฬาทุกๆ ท่าน โดยเฉพาะ ผู้ฝึกสอน จึงควรปลูกฝังแนวความคิดและแนวทางการพัฒนาความสามารถ ซึ่งเป็น “กระบวนการ” ที่ก่อให้เกิดผลลัพธ์ หากต้องการผลลัพธ์เช่นไร ผู้นั้นย่อมจะต้องมีความรู้ มีวินัยและการลงมือปฏิบัติที่สอดคล้องกับระดับของเป้าหมายที่ตั้งใจไว้

“ความสำเร็จ เปรียบเสมือนเงาของการสะสมสิ่งดีๆ ที่มากพอ..เมื่อเราหว่านเมล็ดพันธุ์เช่นไร ย่อมได้ผลผลิตเช่นเดียวกับที่เราหว่านมันลงไป“

ฝึกไป เรียนรู้ไป P4

P4 Perception ep.5 : ความสำเร็จเป็นเรื่องของ “กระบวนการ”

กิจกกรรมการสัมมนาฯ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2569 เพื่อการส่งมอบแนวทางการพัฒนานักกีฬา (ซึ่งมีผู้ปกครองและผู้ฝึกสอนเป็นผู้อยู่ใกล้ชิด) ให้ประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย และได้เล่นกีฬาอย่างมีความสุข (มากขึ้น)

โดยการใช้กีฬาเป็น “เครื่องมือ” ในการฝึกฝนตนเองให้กลายเป็นผู้ที่มีวินัย มีความพยายาม มีความอดทนและมีความเข้าใจว่า ความก้าวหน้าหรือความสำเร็จเป็นเรื่องของ “กระบวนการ” ในการพัฒนาตนเองจนสามารถบรรลุเป้าหมายที่ตั้งใจไว้

ฝึกไป เรียนรู้ไป P4

ขอเชิญชวนผู้ปกครองนักกีฬา ผู้ฝึกสอน และผู้ที่สนใจ เข้าร่วมการสัมมนาฯ เพื่อการแชร์ความรู้และประสบการณ์ในการพัฒนาความสามารถของนักกีฬาให้ประสบความสำเร็จตามเป้าหมายและได้เล่นกีฬาอย่างมีความสุข..ครับ

ฝึกคิด ก่อนฝึกซ้อม P4

ศูนย์ฝึก DONIC Table Tennis Academy เปิดรับสมัครผู้สนใจ เข้าร่วมฝึกซ้อมและพัฒนาความสามารถตั้งแต่ระดับพื้นฐานสู่การเป็นนักกีฬาระดับแข่งขัน โดยแบ่งการฝึกซ้อมออกเป็น 3 กลุ่มตามตารางด้านล่างครับ

ฝึกไป คิดไป P4

P4 Perception ep.4 : “ความคาดหวัง” แปรผันตรง กับ “ความกดดัน”

ความคาดหวัง “แปรผันตรง” กับความกดดัน หมายความว่า หากมีความคาดหวังต่ำ ความกดดันก็จะต่ำ หากมีความคาดหวังที่สูงขึ้น ความกดดันก็จะมีมากขึ้น ความคาดหวังยิ่งสูง ความกดดันจึงยิ่งสูงตามไปเหมือนเงาตามตัว

สำหรับการเล่นกีฬาเพื่อการแข่งขันย่อมต้องมีความคาดหวัง โดยเฉพาะ ความคาดหวังเรื่องชัยชนะ หากปราศจากความต้องการที่จะได้รับชัยชนะ ย่อมไม่ใช่เป้าหมายโดยทั่วไปของการแข่งขันกีฬา

เมื่อมีความคาดหวัง ย่อมมีความกดดัน

เมื่อไม่มีความคาดหวัง ย่อมไม่มีความกดดัน
เมื่อไม่มีความกดดัน ย่อมไม่เกิดความพยายาม
เมื่อไม่มีความพยายาม ย่อมไม่มีความก้าวหน้า
เมื่อไม่มีความก้าวหน้า ย่อมไม่สามารถเอาชนะคู่แข่งขันที่เก่งกว่าได้

*ข้อสังเกต คือ สิ่งใดก็ตามที่นักกีฬาทำได้โดยไม่ต้องอาศัยความพยายาม สิ่งนั้นย่อมเป็นสิ่งที่นักฬาผู้นั้นทำได้อยู่แล้ว และเมื่อแค่ทำในสิ่งที่ทำได้อยู่แล้วย่อมไม่ส่งผลดีต่อการพัฒนาตนเอง ในทางกลับกัน สิ่งใดที่ต้องอาศัยความพยายาม สิ่งนั้นย่อมทำได้ไม่ง่ายนัก สิ่งใดที่ต้องการความพยายามสูง แล้วนักกีฬาสามารถทำสิ่งนั้นได้ ผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนก็คือ ความก้าวหน้า เมื่อมีความก้าวหน้าจึงมีโอกาสชนะคู่แข่งขันที่เก่งกว่าได้

ดังนั้น หากผู้ฝึกสอน นักกีฬาและผู้ปกครอง ได้ทำความเข้าใจสิ่งที่เป็นธรรมชาติของการเล่นกีฬาเพื่อการแข่งขันอย่างตรงไปตรงมาแล้ว ความกดดันที่เคยถูกตีความว่า เป็นตัวการในการทำให้นักกีฬาต้องผิดหวังมานักต่อนักนั้น อาจเป็นเพราะ การมีความคิดด้านลบหรือมีความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนหรือขาดการไตร่ตรอง ขาดการทำความรู้จักและความเข้าใจ ถึงที่มาและประโยชน์ของ “ความกดดัน” ก็เป็นได้ ซึ่งหากจะมองในมุมที่เป็นจริงตามธรรมชาติอีกด้านหนึ่งให้ดีแล้ว จะพบว่า

“ความกดดันเป็นตัวช่วยให้นักกีฬาเก่งขึ้น..ไม่ใช่ตัวทำลาย”

ความกดดัน เกิดจาก ความอยากได้ (อยากได้ชัยชนะ รวมถึงความอยากได้สิ่งต่างๆ ในชีวิต)

ความกดดัน เกิดจาก ความกลัวว่าจะไม่ได้ (ชัยชนะหรือสิ่งที่อยากได้)

ความกดดัน เกิดจาก ความกลัวการขาดการยอมรับ ซึ่งเป็นเรื่องที่มนุษย์ถูกค่านิยมทางสังคมตีตราไว้ โดยไม่รู้ตัวว่า ชนะ คือ ดีและจะได้รับการยอมรับ ทั้งที่ในการแข่งขันกีฬามากมายที่ ผู้แพ้ ก็ได้รับการยอมรับเช่นกัน (ผู้แพ้บางคน ได้รับการยอมรับมากกว่าผู้ชนะก็มีให้เห็นอยู่เสมอ)

ความกดดัน เกิดจาก ความกลัวเสียหน้า เนื่องจากการเอาผลการแข่งขัน คือ การชนะ ไปผูกติดกับหน้าตาหรือความเป็นตัวตนของตัวเองมากจนเกินจริง ยกตัวอย่างเช่น ไม่ว่านักกีฬาจะชนะหรือพ่ายแพ้ ย่อมไม่เกี่ยวกับเรื่องของความดีงามหรือความสามารถด้านอื่นๆ นักกีฬาทุกคนยังคงเป็นนักสู้ที่ดีได้โดยไม่จำเป็นต้องเป็นผู้ชนะ ความสามารถด้านการเรียน หน้าที่การงานยังคงดำเนินต่อไปด้วยดีได้โดยไม่เกี่ยวกับผลลัพธ์ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชนะหรือผู้แพ้

“แพ้ชนะ เป็นเรื่องของการแข่งขันกีฬา ไม่ใช่เป็นเรื่องของการตัดสินความสามารถทั้งหมดของผู้คน”

ความกดดัน เกิดจาก ความคิดเพียงด้านเดียว ด้วยความคิดที่ว่า อยากได้ชัยชนะ แต่ไม่สามารถยอมรับความพ่ายแพ้ได้ ซึ่งในการแข่งขันกีฬานั้น ไม่มีผู้ใดชนะอย่างถาวร แพ้ชนะ คือ สิ่งที่อยู่เคียงคู่กัน

ดังนั้น หากนักกีฬาไม่ได้ทำความเข้าใจเรื่องของความกดดันด้วยความคิดและจิตใจที่พร้อมจะเรียนรู้ความจริงดังกล่าวแล้ว ความกดดันจะส่งผลทำให้นักกีฬา “ลืมสิ่งที่ต้องทำ” ไปชั่วขณะที่กำลังแข่งขัน เพราะมัวแต่มีความคิดความกังวลใจว่า จะไม่ได้รับชัยชนะอย่างที่ได้คาดหวังไว้

ถึงแม้ว่า ความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในวงการกีฬา มันเป็นสิ่งที่ไม่ง่ายนักที่นักกีฬาทุกคนจะควบคุมความกดดันให้เกิดประโยนช์กับตนเองในขณะแข่งขันได้เป็นอย่างดี แต่หากนักกีฬาได้มีความพยายามในการเรียนรู้และทำความเข้าใจ เพื่อใช้ความกดดันให้เกิดประโยชน์อย่างสม่ำเสมอแล้ว ความสามารถในการควบคุมความกดดันจะมีมากขึ้น โอกาสในการแสดงฝีมือที่มีออกมาได้อย่างเต็มความสามารถก็จะมีมากขึ้นอย่างแน่นอน

คำแนะนำบางอย่างเกี่ยวกับวิธีการฝึกความคิดเพื่อควบคุมความกดดัน ได้แก่

การควบคุมความกดดัน ด้วยการมีสติ คือ การรับรู้อยู่เสมอว่า ณ ขณะนั้นๆ หรือ ณ ปัจจุบันนั้น ตนเองกำลังทำอะไร เช่น กำลังจะลงแข่งขัน ก็จะต้องเตรียมความพร้อมด้านร่างกายให้เพียงพอ มีการเตรียมความพร้อมเกี่ยวกับวิธีการ เช่น การเสิร์ฟ การบุก หรือแผนการเล่นต่างๆ ที่จะใช้ในการแข่งขัน หรือกำลังจะเสิร์ฟลูกหนัก ก็จะต้องคิดถึงวิธีการเสิร์ฟลูกหนักที่ว่านั้น ว่าต้องทำอย่างไร เป็นต้น

การควบคุมความกดดัน ด้วยการมีสมาธิ คือ การจดจ่ออยู่กับสิ่งที่กำลังทำ แล้วคิดถึงลำดับขั้นตอนวิธีการทำสิ่งนั้นตามที่เคยฝึกซ้อมมา เมื่อมีความผิดพลาดเกิดขึ้นก็กลับไปคิดถึงวิธีการแก้ไขในการตีครั้งต่อไป มากกว่าการหงุดหงิดหัวเสียกับความผิดพลาดที่ผ่านมา

การควบคุมความกดดัน ด้วยความพยายามทำสิ่งนั้นให้ดียิ่งขึ้น เนื่องจากไม่มีอะไรที่สมบูรณ์แบบ ในการแข่งขันก็เช่นกัน “ไม่มีเกมใดสมบูรณ์แบบ” นักกีฬาทุกคนย่อมมีความผิดพลาดเกิดขึ้นในขณะแข่งขันอยู่เสมอ จึงไม่จำเป็นต้องทำทุกสิ่งให้ถูกต้องสมบูรณ์ (ซึ่งไม่มีอยู่จริง)

การควบคุมความกดดัน ด้วยหลักคิดที่ว่า “ดีกว่า..ได้เสมอ” เมื่อมีความผิดพลาดเกิดขึ้นหรือแม้กระทั่งการแสดงความสามารถได้อย่างยอดเยี่ยมนั้น ย่อมสามารถพัฒนาและทำให้ดีกว่าได้อีก การแก้ไขและการพัฒนาโดยการมุ่งเน้นไปที่ วิธีการ จึงช่วยให้นักกีฬาแสดงความสามารถได้อย่างไร้ขีดจำกัด

ทั้งหมดที่ได้กล่าวมานั้น คือ ตัวอย่างในการควบคุมความกดดัน ด้วยการให้ความสำคัญไปที่ “กระบวนการ” มากกว่าการให้ความสำคัญเรื่องผลลัพธ์ ถึงแม้ว่า ผลลัพธ์ คือสิ่งสำคัญที่ทุกคนต้องการ แต่ทุกคนต้องทำความเข้าใจใหม่ด้วยว่า “ผลลัพธ์เกิดขึ้นหลังกระบวนการ” หากต้องการผลลัพธ์ที่ดี จึงต้องปรับเปลี่ยนวิธีคิดบางอย่างเช่น แทนที่จะมีความกดดันหรือความกังวลใจไปที่ผลลัพธ์ว่า จะทำได้ไม่ดีหรือไม่ชนะ แต่ต้องคิดและหาคำตอบแล้วลงมือทำอย่างสุดความสามารถจากคำถามที่ว่า “จะต้องทำอย่างไรบ้าง..หากตนเองต้องการทำให้ได้ดีหรือเป็นผู้ชนะ..”

จึงกล่าวได้ว่า “เก่งขึ้นได้เพราะมี..ความกดดัน”

ขนาดของความสำเร็จขึ้นอยู่กับ..ระดับของความคิด

“สิ่งที่อยู่ในหัว..เป็นตัวกำหนดสิ่งที่อยู่ในมือ”

ฝึกคิด ก่อนฝึกซ้อม P4