Sor.Luethai-ส.ลือไท

🌧️ อากาศเปลี่ยน ฝนตกชื้น ไก่ชนป่วยง่าย! ป้องกันและรักษาด้วย YG ผลิตภัณฑ์ต้านหวัดไก่ชน 🐓
​❌ หวัดหน้าบวม ❌ คอกรอก ❌ คอดัง ❌ ตาลมูก ❌ คออักเสบ
✅ หายไว ใช้ง่าย เสริมภูมิคุ้มกันแน่น กันไก่ผิดอากาศได้เยี่ยม

รบกวนทัก แชทส่วนตัวลิ้งนี้เลยครับ😁
https://lin.ee/7NH1yVp

ทำฟาร์มไก่ชน อย่าใช้แค่เงินตามฝัน แต่ต้องใช้ความรู้พาฝันให้รอด

ทำไก่...อย่าทิ้ง “ไก่กระแส”
เพราะมีกระแสก็ขายง่าย มีตลาดรองรับ
แต่ก็อย่า บ้าตามกระแส จนลืมดูว่าไก่ตัวนั้น “ดีจริงไหม”

เพราะวันนี้กระแสมีทั้งของดี และของที่ดังเพราะคนพูดถึง
กระแสมาแล้วก็ไป แต่ของดี ต่อให้กระแสหาย มันก็ยังมีดีอยู่ในตัวมัน

ใครคิดอยากทำฟาร์ม อยากเปิดซุ้ม อยากเดินตามความฝัน
ผมอยากให้เริ่มจาก “ความรู้” ก่อน “จำนวนไก่”

ศึกษาเรื่องโภชนาการ การบำรุง การรักษาให้ถ่องแท้
รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม

ถ้าเป็นไปได้...จงทำเองให้เป็นตั้งแต่ต้นจนจบ
ตั้งแต่คัดพ่อ คัดแม่ ดูสายเลือด
อนุบาลลูกไก่ ผสมพันธุ์ เลี้ยง ฝึกซ้อม ปล้ำ คัด
ไปจนถึงรู้ตลาดว่า วันนี้คนซื้อเขาต้องการอะไร

เรื่องการผสมก็เหมือนกัน
Linebreeding, Inbreeding, Crossbreeding
อย่าแค่จำชื่อให้ได้ แต่ต้องศึกษาให้เข้าใจว่า
เราผสมเพื่ออะไร และต้องการดึงอะไรออกมาจากสายเลือดนั้น

มองคนที่ประสบความสำเร็จเป็นตัวอย่างได้
แต่ อย่าเทิดทูนใครจนกลายเป็นเทพเจ้า

ศึกษาหลายคน หลายเหล่า หลายสาย
เอาข้อดีของแต่ละคนมาเป็นครู
เพราะจงจำไว้ว่า...

“ไม่มีไก่สายไหนเก่งที่สุด และไม่มีฟาร์มไหนรู้ทุกอย่าง”

รู้เขา รู้เรา รู้ไก่ และรู้ตลาด
นี่ต่างหากคือทางรอด

หลายคนคิดว่า ฟาร์มยิ่งใหญ่ยิ่งดี
ใช่ครับ...ฟาร์มใหญ่มีข้อได้เปรียบมากมาย
แต่ในความใหญ่นั้น มีกับดักซ่อนอยู่

ไก่ยิ่งเยอะ ค่าอาหารยิ่งเยอะ
คนงานเยอะ ค่าใช้จ่ายเยอะ
พื้นที่ใหญ่ ภาระก็ใหญ่ตาม

ถ้าการตลาดไม่เก่ง หาลูกค้าไม่ได้
การทำใหญ่ ไม่ได้ทำให้เรารวยเร็วขึ้น
แต่มันอาจทำให้เราขาดทุนเร็วขึ้น

และเมื่อเงินเริ่มไม่หมุน
สิ่งที่เคยเรียกว่า “ความฝัน” จะเริ่มกลายเป็น “ภาระ”

เพราะฉะนั้น มือใหม่ที่อยากเข้ามาทำไก่ชน
อย่าเข้ามาด้วยเงินอย่างเดียว

ใช้ความรู้ลงมาเล่น
ใช้หัวใจเข้ามาศึกษา
แล้วค่อยใช้เงินทุนเข้ามาสานต่อ

สายพันธุ์ดี...เป็นต้นทุน
ฟาร์มใหญ่...เป็นข้อได้เปรียบ
แต่ ขายไม่ได้ เงินไม่หมุน ต่อให้ไก่เต็มฟาร์มก็ไปไม่รอด

สุดท้ายผมฝากไว้ประโยคเดียว...

“อย่าถามแค่ว่าเรามีไก่ดีแค่ไหน
ให้ถามด้วยว่า เรามีความรู้พอจะพาไก่ดีของเราไปถึงตลาดหรือยัง”

— ส.ลือไท

โตด้วยตัวเอง…อย่าฝากชีวิตไว้กับใคร

อยู่ในวงการไก่มานาน ผมเห็นมาเยอะครับ
ตอนเรามีของดีของดัง ตอนเราขายดี ตอนชื่อเสียงเรากำลังมา
คนรอบตัวมันจะเยอะเป็นธรรมดา

แต่ลองถึงวันที่ไก่แพ้
ขายไม่ได้ เงินขาดมือ
หรือวันที่ชื่อเราไม่ได้อยู่ในกระแสสิครับ

วันนั้นจะรู้เลยว่า ใครคือใคร
และที่สำคัญ…เราจะได้รู้ด้วยว่า “ตัวเราเอง” แข็งแรงแค่ไหน

ผมถึงคิดเสมอว่า
เรียนรู้จากคนอื่นได้ พึ่งพากันได้ ช่วยเหลือกันได้
ใครมีน้ำใจกับเรา ผมจำ
ใครช่วยเรา ผมขอบคุณ

แต่ผมจะไม่เอาอนาคตของตัวเอง
ไปฝากไว้ในมือของใคร
เพราะไก่ตัวหนึ่งกว่าจะเป็นพ่อพันธุ์
ไม่ได้เก่งเพราะคนชม
มันต้องผ่านการคัด
ผ่านการเลี้ยง
ผ่านการพิสูจน์
บางตัวแพ้ บางตัวไม่ผ่าน บางตัวต้องคัดทิ้ง
กว่าจะเหลือ “ของจริง” ให้เราได้ต่อยอด จะมีชักกี่ตัว

คนก็ไม่ต่างจากไก่หรอกครับ
อยากแข็งแรงก็ต้องผ่านเรื่องหนักๆ
อยากมีราคา ก็ต้องสร้างคุณค่าของตัวเอง
อยากให้คนเชื่อ ก็อย่าเอาแต่บอกว่าเราดีเราเก่งครับ
ทำให้เขาเห็นครับ

อย่ารอให้ใครมาดัน
อย่ารอให้ใครมาช่วย
อย่ารอให้ใครมาบอกว่าเราจะรอด

ถ้าคิดจะทำฟาร์มให้เป็นอาชีพ
วันหนึ่งเราต้องยืนด้วยขาของเราเองให้ได้

คนอื่นเป็น “ลมใต้ปีก” ให้เราได้
แต่ปีกต้องเป็นของเรา
แรงบินต้องเป็นของเรา
และปลายทาง…เราต้องเป็นคนเลือกเอง

วันนี้ใครเดินกับผม ผมขอบคุณ
วันไหนเขาแยกทาง ผมก็ไม่โกรธ

เพราะผมเข้าใจแล้วว่า...
บางคนเข้ามาเพื่อเดินกับเรา
บางคนเข้ามาเพื่อสอนเรา
แต่ไม่มีใครมีหน้าที่แบกเราไปจนถึงเส้นชัย
สุดท้ายคนที่จะพาเราออกจากวันที่ลำบากที่สุด
อาจไม่ใช่คนที่เรารอคอยมาตลอด
แต่มันคือตัวเราเองนี่แหละครับ
โตช้าหน่อยไม่เป็นไร
ไม่มีใครดันก็ไม่เป็นไร
ขออย่างเดียว...
โตให้มีราก
ยืนให้ได้ด้วยตัวเอง
เพราะต้นไม้ที่โตจากรากของตัวเอง
ต่อให้วันหนึ่งไม่มีไม้ค้ำ…มันก็ยังยืนอยู่ได้
วิถีไก่ชนสอนผมอย่างหนึ่ง
ของจริงไม่ต้องรีบดังรีบเด่น
แค่ต้องผ่านวันหนักๆ แล้วมันยังยืนอยู่ได้
วันหนึ่ง…คนจะเห็นคุณค่าของมันเองครับ
ผมไม่ได้อยากโตเพราะเกาะกระแสใคร
ผมอยากโตแบบต้นไม้ใหญ่
อาจช้าหน่อย…แต่มีรากของตัวเอง
วันหนึ่งถ้ามันโตพอ
ผมไม่ต้องบอกใครหรอกว่าผ่านอะไรมาบ้าง....

— ส.ลือไท

**“เหล่ากอ” มีไว้ให้เราศึกษาที่มา
ไม่ใช่มีไว้ปิดกั้นสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า**

ผมเชื่ออย่างหนึ่งครับว่า
ไก่เก่งในประเทศไทยไม่ได้เพิ่งมีวันนี้
หลายสายใช้เวลา 10–20 ปี กว่าจะสร้างชื่อ กว่าจะมีคนรู้จัก และกว่าจะมีคำว่า “เหล่ากอ” ต่อท้าย

ตรงนี้ผมให้เกียรติครับ
เพราะถ้ามีเงินก็สามารถซื้อไก่เก่งๆราคาแพงๆได้
ซื้อพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชื่อดังได้
แต่ **เงินซื้อเวลาความทรงจำหรือเส้นทาง 10-20 ปีที่คนอื่นทุ่มเทสร้างมาไม่ได้**

แต่เราต้องไม่ลืมอีกเรื่องหนึ่ง...

**ก่อนจะเป็น “เหล่ากอดัง”
ทุกเหล่ากอเคยมีวันที่ยังไม่มีชื่อมาก่อน**
มันต้องเคยเริ่มจากไก่ธรรมดาตัวหนึ่ง
ที่อาจไม่มีใครรู้จักมาก่อนเจ้าของเป็นใครอยู่ที่ไหน
ไม่มีใบประวัติสวยๆ ให้พูดถึง
และอาจไม่มีใครเชื่อด้วยซ้ำว่ามันจะสร้างชื่อเสียงอะไรได้

จนวันหนึ่งมันพิสูจน์ตัวเอง
ตัวมันเก่ง...ลูกมันเก่ง...หลานมันยังเก่ง
ถ่ายทอดสิ่งดีๆ ออกมาซ้ำแล้วซ้ำอีก
จากไก่หนึ่งตัว กลายเป็นหนึ่งครอบครัว
จากหนึ่งครอบครัว กลายเป็นหนึ่งสาย
แล้วจากหนึ่งสาย...กลายเป็นเหล่า

**วันหนึ่งคนก็เรียกมันว่า “เหล่ากอ”**

เพราะฉะนั้น อย่าดูถูกไก่ที่ไม่มีชื่อ
และก็อย่าดูถูกไก่ที่มีสายเลือดเก่าแก่
ของเก่า **มีคุณค่าเพราะผ่านการพิสูจน์มาแล้ว**
ของใหม่ **ไม่ได้ไร้ค่า แต่เพียงยังรอเวลาพิสูจน์ตัวเอง**
ผมจึงไม่ค่อยถามว่า
“ตัวนี้เหล่ากออะไร”ก่อนที่จะถามคำถามที่สำคัญกว่า...
**“แล้วตัวมันเอง มีอะไรดีพอที่จะฝากหรือส่งต่อไว้ให้รุ่นต่อไปหรือไม่”**
เพราะสายเลือดที่ยิ่งใหญ่
ถ้าวันนี้หยุดพัฒนา วันหนึ่งก็เหลือเพียง “ชื่อในอดีต”
แต่ไก่ไร้ชื่อในวันนี้
ถ้ามีของจริง มีคนมองเห็น และมีคนพัฒนามันอย่างถูกทาง
วันหนึ่งมันอาจกลายเป็น **“อดีตที่คนรุ่นหลังตามหา”**

จำไว้อย่างหนึ่งครับ...

**อย่าใช้ชื่อของบรรพบุรุษ
มาบดบังความสามารถของตัวมันเอง**

ต้นไม้ใหญ่ทุกต้นเคยเป็นต้นกล้า
ตำนานทุกตำนานเคยไม่มีใครรู้จัก
และ **เหล่ากอทุกเหล่ากอ ก็เคยเริ่มจากไก่เพียงตัวเดียว**

ผมเคารพอดีต
แต่ผมไม่ฝากอนาคตไว้กับอดีตทั้งหมด
เพราะสุดท้ายแล้ว...
**“อดีตให้เครดิตเราได้
แต่ผลงานวันนี้ต่างหาก
ที่จะตัดสินว่าเราคู่ควรกับเครดิตนั้นหรือไม่”**
ท่านอ่านถึงบรรทัดนี้ พิมพ์คำว่า เหล่ากอ มาเป็นกำลังใจให้หน่อยครับ

— ส.ลือไท

วันนี้…ผมเสีย “ยอดมณี” ไปแล้วครับ

พยายามรักษา พยายามยื้อ และทำทุกทางเท่าที่ผมจะทำได้
สุดท้าย…คงถึงเวลาที่ต้องยอมปล่อยเขาไป

ขอบคุณนะ “ยอดมณี”
ที่ครั้งหนึ่งเคยเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของหุบเขาแข้งหน้า
สร้างทั้งความหวัง ความทรงจำ และทิ้งสายเลือดของเอ็งเอาไว้ให้ผมได้เดินต่อ

จากวันนี้คงไม่ได้เห็นเอ็งยืนอยู่ตรงนี้อีกแล้ว
แต่ชื่อ “ยอดมณี” จะยังอยู่ในลูกหลาน และอยู่ในความทรงจำของผมเสมอ

หลับให้สบายนะยอดมณี
เอ็งทำหน้าที่ของเอ็งดีที่สุดแล้ว
ที่เหลือ…เดี๋ยวพ่อสานต่อให้เอง

— ส.ลือไท | หุบเขาแข้งหน้า

ใครที่จองไว้ดูคลืบนี้ได้เลยครับ

โปรเจกต์วัดใจ EP.3 เปิดมุมมองพี่เอส มือบรีด วัดใจเข้ากับสายไหนดี เลือกอย่างไรให้ได้ลูกไก่ โปรเจกต์วัดใจ EP.3 พูดคุยกับมือบรีด พี่เอส หุบเขาแข้งหน้า เจ้าของปร...