OT Phoenix Ice HockeyTeam

TRY HOCKEY FOR FREE
NOVEMBER 24th
7:00 - 8:00 PM

*MUST REGISTER*

SKATES & HELMET PROVIDED

(IF YOU DON'T BRING YOUR OWN)

CHIANGMAI ICE HOCKEY

U14

Update score

Live คืนนี้พบกับแมทช์พิเศษ
กีฬาประเพณีระหว่าง
BLACK Vs WHITE
20:30

Chiangmai IceHockey การรวมตัวกันของกลุ่มคนที่รักกีฬาไอซ์ฮอกกี้ในจังหวัดเชียงใหม่

ขอเรียนเชิญทุกท่านติดตามเราต่อได้ในเพจ Chiangmai IceHockey นะครับ
การย้ายบ้านครั้งนี้
เพื่อการรวมตัวกันของ..ทีมเชียงใหม่
เราจะได้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นครับ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเราตลอดมานะครับ

https://m.facebook.com/Chiangmai-IceHockey-340194566796295/

Chiangmai IceHockey การรวมตัวกันของกลุ่มคนที่รักกีฬาไอซ์ฮอกกี้ในจังหวัดเชียงใหม่

อันนี้ชอบมาก
และแอดมินเองก็เคยทำ
อ่านแล้วสงสารลูกเลย 😑!!

เพราะพ่อแม่กำลังโปรแกรมว่า
ความผิดพลาด = น่าอาย แย่ ห่วย

แล้วถ้านักกีฬากลัวพลาดจะเกิดอะไรขึ้น

ความผิดพลาดไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่
แต่การพลิกสถานการณ์เพื่อแก้เกมส์
นั้นเป็นเรื่องสำคัญ!!

ความผิดพลาดคือเรื่องปกติของชีวิตที่มันมีโอกาสเกิดขึ้นได้เสมอ

หลายครั้งเราเสียเวลาไปจำนวนมากกับการจม..อยู่กับความเสียใจ
และอับอาย..ในความผิดพลาด

แท้จริงแล้ว เราควรใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีไปที่การพลิกตัวเองให้ไวที่สุด

นักกีฬาต้องการกำลังใจ
มาร่วมให้กำลังใจลูกหลาน
เพื่อให้เขาได้ก้าวไปสู่จุดสูงสุดในสายอาชีพนี้กันนะครับ

เราไม่รู้ว่ามันใช่ไหมสำหรับเขาในตอนนี้ไหม

แต่มันควรเป็นสิ่งที่เขาควรมีความสุขในการได้แสดงออกอย่างเต็มที่

ขอบคุณที่ Ice Hockey Family ได้แบ่งปันเรื่องนี้นะครับ

ข้อควรระวังในการเป็นโค้ชข้างสนาม...(พ่อแม่ควรอ่าน)

บ่อยๆครั้ง ที่เจตนาดีของพ่อแม่ต่อเด็ก และความคาดหวังให้เด็กได้ทำตามความฝัน และเป้าหมาย. เหมือนการเป็นโค้ชฟุตบอลเยาวชนในพอร์ทแลนด์ของ ชู แมค. เธอสารภาพว่า เธอพบว่าตัวเธอเองนั้นเอาอารมณ์มาเกี่ยวข้องในการเล่นกีฬาของลูกชายเธอ เธอตะโกนโมโห่บ่อยๆ ถ้าลูกชายอยู่ในอันตรายจากการเล่นกีฬา หรือถ้าผู้ตัดสินมองไม่เห็นลูกฟาวล์ที่เกิดกับลูกชายเธอ.

ถ้าใครบางคนกระโดดเข้าใส่ลูกชายฉัน, ฉันจะบอกว่า “ลืมตาดูหน่อย, เธอเกือบฆ่าลูกฉันแล้ว” ถ้าฉันเห็นเด็กคนใดฟาวล์เด็กคนอื่น ฉันจะตะโกนใส่ผู้ตัดสิน “กรรมการ, ดูหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น”
เมื่อลูกชายของเธอ, จัสติน อายุ 12 ปี กล่าวว่า แม่ทำให้เขาขายหน้า เวลาที่เธอตะโกนใส่ผู้ตัดสิน
“ฉันตระหนักว่าฉันกระตือรือร้นเกินไป หรือไม่ก็แสดงความสนอกสนใจจนออกนอกหน้า, ฉันพยายามที่จะลดโทนเสียงลง พยามยามที่จะหันหลังให้กับเกม ฉันแค่พยายามหาทางที่จะอยู่กับเกมการแข่งขัน ซึ่งมันอาจจะเป็นแค่ส่วนหนึ่งของการทำให้การแข่งขันตื่นเต้นขึ้น” แมค อธิบาย
ผู้ปกครอง เช่น แมค จะต้องเข้าใจความละเอียดอ่อน และสมดุล ระหว่างการจุ้นจ้านในกิจกรรมกีฬาของเด็กๆ และไม่แสดงความสนอกสนใจเป็นห่วงเป็นใยเด็กจนเกินพอดี

การฝึกสอนจากข้างสนาม: ความผิดพลาดทั่วไปของผู้ปกครอง
บ่อยๆครั้งเกินไป ที่เจตนาดีของพ่อแม่ต่อเด็ก และคาดหวังให้เด็กได้ทำตามความฝัน และเป้าหมาย. พวกเขาตัดสินความสำเร็จ หรือความล้มเหลวของเด็กจากผลงาน ไม่ใช่จากความสุขสนุกสนานของเด็กๆ พวกเขาชอบจับผิดเกินไป เหมือนกับแมค ที่ตะโกนสั่งโน่นสั่งนี่มากเกินไปจากข้างสนาม
ลอเรน วัย 12 ปี นักกีฬาฟุตบอล, บาสเกตบอล และเทนนิสในพอร์ตแลนด์ กล่าวว่า “ปัญหาหลักที่กระทบต่อความมั่นใจคือพ่อแม่ของฉัน การเชียร์กีฬาของพ่อฉันทำให้ฉันขายหน้า แค่จังหวะก่อนที่ฉันจะยิงประตู พ่อจะตะโกน “เหนี่ยวไก..ยิง!!!” ซึ่งนั่นน่าขายหน้าเหลือเกิน
แทนที่จะกระตุ้นนักกีฬาโดยการตะโกน หรือวิจารณ์อยู่ข้างสนาม พ่อแม่จำเป็นที่จะก้าวถอยออกมา พยายามทำความเข้าใจว่าทำไมเด็กๆถึงเล่นกีฬา. เพื่อให้เขาได้เล่นอยู่กับเพื่อน? เพราะเด็กรักที่จะเป็นส่วนหนึ่งในทีม? หรือเพราะเด็กๆสนุกกับเกมการแข่งขัน?
เมื่อคุณเข้าใจถึงแรงบันดาลใจในการเล่นกีฬาของเด็กๆ พยายามสนับสนุนความสนใจตรงจุดนั้น ให้แน่ใจว่าเด็กๆมีโอกาสที่จะใช้เวลากับเพื่อนร่วมทีม ให้เด็กๆรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของทีม และให้เด็กๆได้สนุกกับกีฬา

ปล่อยให้เด็กๆเติบโตด้วยตนเอง
เด็กๆที่เป็นเลิศในด้านกีฬาคือผู้ที่หลงไหลในการกีฬา และมีแรงผลักดันมาจากภายในตัวเด็กเอง ไม่ใช่จากพ่อแม่. พวกเขาจะอ้อนวอนให้พ่อแม่เตะบอลกับเขาในสวนหน้าบ้าน หรือไม่ก็ไปเตะบอลเล่นกับเด็กๆละแวกบ้าน คุณไม่จำเป็นต้องทำอะไร เด็กๆเหล่านี้ก็ยินดีจะเล่นกีฬาด้วยตนเอง
คุณอาจจะช่วยให้เด็กๆสนุกสนานในกีฬา โดยการบอกเด็กๆว่า พวกเขากำลังทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ไม่ว่าจะแพ้ หรือชนะ. ไม่ต้องสนใจฟอร์มการเล่น หรือผลการแข่งขัน. แค่มีความสุข, สนุก และหัวเราะ
การร่วมชม ร่วมเชียร์ในเกมกีฬาของเด็กนั้นก็มีส่วนสำคัญ เมื่อใดก็ตามที่คุณมีเวลาไปชม เชียร์พวกเขาโดยไม่กดดันพวกเขา พยายามเป็นตัวอย่างที่ดี ถึงแม้ว่าคุณจะไม่เห็นด้วยกับคำตัดสิน
อย่างที่แมคพูด “พ่อแม่ที่ดี จะตระหนักได้ว่า กีฬาเป็นเครื่องมือในการสอนเด็กๆ เกี่ยวกับชีวิต”

พี่เลี้ยงข้างสนาม: รู้จักความพอดี
หลังจากที่เป็นโค้ชฟุตบอลสมัครเล่นเมื่อ 20 ปีที่แล้ว, แมค ดิ้นรนเพื่อจะหาความพอดีในการนั่งชมเกมข้างสนาม หลังจากทดลองมาหลายวิธี เธอค้นพบแล้วว่า เด็กๆจะได้ประโยชน์สูงสุดถ้าพวกเขาได้รับสิ่งดีๆจากการกีฬา ตอนนี้เธอตัดสินใจแล้ว ว่าเธอขอเป็นแค่เพียงหัวหน้าเชียร์ลีดเดอร์
ถ้าคุณเรียนรู้ที่จะเป็นแค่เพียงเชียร์ลีดเดอร์ไม่ใช่โค้ชคนที่สอง, สาม หรือสี่ เด็กของคุณจะเรียนรู้ประสบการณ์ที่เป็นประโยชน์มากมาย พวกเขาจะสนุกสนานมากขึ้น, เรียนรู้บทเรียนชีวิตที่สำคัญๆ และเป็นไปได้สูงที่จะเล่นกีฬาต่อไปอีกนาน, จดจำไว้ว่า 75% ที่เด็กๆเลิกเล่นกีฬา เพราะว่าเขาไม่รู้สึกสนุกกับกีฬาอีกต่อไป

ที่มา: http://www.youthsportspsychology.com/articles/Coaching_from_the_Sidelines.php
แปล และเรียบเรียงโดย อนันต์ อ่ำเกตุสกุล