Plixnet phuket

ขอแสดงความ ยินดีกับนักกีฬาก๊วน Plixnet กับรายการ Phuket HR Patong Open 2026 มีนักกีฬาเราสร้างประวัติศาสตร์ก๊วนได้2 คู่ในรายการนี้
1. น้องตี๋+น้องนาย โพเดี้ยมแรกของก๊วน กับรางวัลรองชนะอันดับ2 มือหน้าบ้าน (ลงแข่งครั้งแรกได้ขึ้นโพเดี้ยมเลย)
2.น้องเน็ค+พี่จักร ถ้วยใหญ่ แชมป์มือ BG ลากเลือดจนได้แชมป์ใหญ่ครั้งแรกของก๊วน
ยินดีด้วยจ้าาาา🥳🥳🥳
สู้ต่อไปชาว Plixnet.!!!!
Cr.รูปสวยๆจากพี่แบตเตอรี่
#ช่างภาพชื่อแบ็ต

👍จบไปแล้วกับรายการ
PHUKET HR PATONG 2026
💥ขอแสดงความยินดีกับผู้ได้รับรางวัลทุกท่าน

วิธีเอาชนะความกดดัน เมื่อแต้มสูสี

ถ้าพูดถึงช่วงที่กดดันที่สุดในเกมแบดมินตัน สำหรับพวกเราที่เล่นกันตามก๊วนเพื่อออกกำลังกาย
หลายคนอาจนึกถึงจังหวะที่โดนนำห่าง แต่เอาเข้าจริง ช่วงที่ทำให้ใจเต้นแรงที่สุด มักเป็นตอนที่คะแนนไล่กันแบบแต้มต่อแต้ม
อย่าง 10–10, 15–15 หรือยิ่งช่วงท้ายเกมที่สกอร์มาเจอกันที่ 19–19

สถานการณ์แบบนี้ ส่วนใหญ่ไม่ได้แพ้กันที่ฝีมือ เพราะต่างคนต่างเล่นได้ใกล้เคียงกันอยู่แล้ว
สิ่งที่เปลี่ยนผลของเกมได้จริง ๆ คือ ใครคุมตัวเองได้ดีกว่าในจังหวะที่เกมมันตึงมือแบบนี้

หลายครั้งพอคะแนนเบียด
หลายคนมักรีบเล่น รีบอยากได้แต้มปิดเกม
คิดว่าจะต้องเล่นลูกยาก ออกลูกคมขึ้น บุกแรงขึ้น เน้นริมเส้นมากขึ้น
สุดท้ายกลับพลาดเอง ทั้งที่จริง ๆ ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงขนาดนั้น

เพื่อรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ เราเลยขอแชร์วิธีบางอย่างที่ช่วยให้ผ่านช่วงนี้ไปได้

1. เล่นให้ง่าย เข้าไว้ก่อน
ไม่จำเป็นต้องหวังแต้มสวยทุกลูก เลือกตีลูกที่มั่นใจ ลดการเสี่ยงเบียดเส้นหรือเล่นลูกยากเกินจำเป็น
หลายเกมชนะได้ แค่เราไม่พลาดก่อน และปล่อยให้ความกดดันไปตกอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามแทน

2.รีเซ็ตตัวเองระหว่างแต้ม
หายใจลึก ๆ เช็ดเหงื่อ จัดเอ็นไม้ เป็นวิธีบอกตัวเองว่าแต้มที่ผ่านมา “จบแล้ว” ไม่ว่าจะเสียหรือได้
สิ่งสำคัญคือการทิ้งแต้มก่อนหน้า แล้วดึงสมาธิกลับมาใหม่
คิดกับตัวเองว่าเล่นไปทีละแต้ม เหมือนเพิ่งเริ่มเกม
ไม่ว่าแต้มจะอยู่ที่ 19–19, 20–19 หรือแม้แต่ช่วงดิวซ์อย่าง 21–22
ทุกแต้มคือแต้มใหม่ที่ต้องเล่นด้วยสติแบบเดียวกัน

3 ถ้าเป็นเกมคู่ การได้คุยหรือสื่อสารกับคู่ เป็นอีกวิธีหนึ่งในการเรียกสติและสมาธิกลับมา
แค่คำพูดสั้น ๆ หรือย้ำแผนการเล่น ก็ช่วยให้ทั้งคู่กลับมาอยู่ในเกมของตัวเองได้

สุดท้าย สิ่งหนึ่งที่ควรเตือนตัวเองไว้เสมอคือ
ยิ่งคะแนนสูสีเท่าไร ยิ่งต้องใจเย็น ไม่จำเป็นต้องรีบจบเกมในลูกเดียว
เพราะหลายครั้ง เกมมันตัดสินกันที่ว่า ใครพลาดน้อยกว่ากันในช่วงสุดท้าย

เคยสงสัยไหม? ทำไมวงการแบดมินตัน เข้าแล้วถึงหาทางออกไม่เจอ! 🏸🔥
บางคนเริ่มตีเพราะแค่อยากลดน้ำหนัก บางคนโดนเพื่อนลากไปตีขำๆ แต่ทำไปทำมา... รู้ตัวอีกทีก็จองคอร์ดล่วงหน้าทุกอาทิตย์จนตารางแน่นยิ่งกว่างานประจำ! 😂 ในฐานะแอดมินเพจที่สิงอยู่ในคอร์ดมานับไม่ถ้วน แอดขอสรุป 4 เหตุผลหลักที่ทำให้พวกเราโดนกีฬานี้ตกจนถอนตัวไม่ขึ้นครับ!

อรรถรสจาก "เสียง" ที่ฟินเกินต้าน 💥: ไม่มีอะไรสะใจไปกว่าเสียง "ป๊าบ!" ดังลั่นคอร์ดตอนที่เรากระโดดตบฝังลงเส้น หรือจังหวะเซฟลูกโดน Sweet Spot เต็มๆ หน้าไม้ มันคือ ASMR ชั้นดีที่ทำให้สารแห่งความสุขสูบฉีดแบบสุดๆ!
มันคือหมากรุกที่ใช้ความเร็ว 🧠: แบดมินตันไม่ได้มีแค่วิ่งไปหวดให้ลูกข้ามเน็ต แต่คือการชิงไหวชิงพริบ! จังหวะดึงจังหวะหลอก หยอดจิกๆ หน้าเน็ตให้คู่แข่งหัวทิ่ม หรือจังหวะตีแบ็คแฮนด์ดาดสวนกลับเร็วๆ แบบไม่ให้ตั้งตัว มันคือศิลปะแห่งการหลอกลวงที่ทำให้อะดรีนาลีนพุ่งปรี๊ด!

มิตรภาพ (และการขิง) ข้างคอร์ด 🤝: กีฬานี้ทำให้เราได้สังคมใหม่ๆ ตลอดเวลา ตั้งแต่แก๊งเพื่อนสนิทที่พร้อมจะโห่ร้องเวลาเราเสิร์ฟติดเน็ต ไปจนถึงพี่ๆ น้องๆ ในก๊วนที่พร้อมจะช่วยแบก (หรือเราไปเป็นภาระเขาก็ไม่รู้ 555) เป็นคอมมูนิตี้ที่ถึงจะเหนื่อยหอบแค่ไหนก็โคตรสนุก

ลัทธิ "งอกอุปกรณ์" ที่หยุดไม่ได้ 👟🎒: เริ่มแรกมีแค่ไม้แถมเอ็นก็ตีได้ พอตีไปสักพักวิญญาณโปรเริ่มประทับร่าง... เอ๊ะ เราควรขึ้นเอ็นกี่ปอนด์ดี? 24 หรือ 26 ปอนด์ถึงจะดีด? ไม้หัวหนักหรือก้านอ่อนดี? รองเท้าซัพพอร์ตข้อเท้าต้องมา! สุดท้ายรู้ตัวอีกที อุปกรณ์งอกเต็มกระเป๋าแล้วจ้า 🤣

แล้วเพื่อนๆ สมาชิกเพจล่ะครับ โดนกีฬาแบดมินตันตกเพราะอะไรกันบ้าง? หลงรักเสียงตบ ชอบฟีลลิ่งตอนเหงื่อออก หรือเพราะโดนเพื่อนหลอกมา?

🔥 พันกริปไม้แบดยังไงให้เข้ามือ ตบหนัก ลูกจิก ด้ามไม่ลื่นหลุด! 🏸
สวัสดีชาวคอร์ด! แอดมินรู้ว่าหลายคนมีปัญหากริปเปื่อย ด้ามลื่น เหงื่อท่วมจนเวลาจะงัดลูกดาด หรือกระโดดสแมชแต่ละทีไม้แทบจะบินหลุดจากมือ! 😅 วันนี้แอดมินเลยเอา "วิธีพันกริปไม้แบดมินตัน" แบบเบสิคที่โปรเขาก็ทำกันมาฝาก
ลองดูภาพ ⁠image.png⁠ ประกอบไปพร้อมๆ กันทีละสเต็ปตามนี้ได้เลยครับ รับรองว่าทำเองได้ง่ายๆ จับถนัดเข้ามือแน่นอน!
🛠️ Step-by-Step พันกริปยังไงให้เป๊ะ:
เริ่มจากตูดไม้ (Butt Cap): ลอกพลาสติกใสออก แล้วเริ่มทาบปลายกริปจากขอบตูดไม้ (สังเกตช่อง 1-3) ดึงให้ตึงนิดนึงแล้วพันวนรอบแรกเพื่อล็อคฐานให้แน่น
กะองศาให้ดี ทับซ้อนให้พอเหมาะ: ค่อยๆ เอียงกริปเฉียงขึ้นไปตามด้ามไม้ พยายามพันให้ขอบของกริปทับซ้อนกันประมาณ 1/4 ของความกว้าง (ตามภาพช่อง 4-7) หรือถ้าใครชอบจับด้ามอวบๆ จะให้ทับซ้อนกันครึ่งนึงเลยก็ไม่ว่ากันครับ จัดไปตามความถนัด!
ดึงให้ตึงสม่ำเสมอ: จังหวะที่พันไล่ระดับขึ้นไปต้องรักษาความตึงให้พอดี อย่าหย่อนไปเดี๋ยวกริปย่น และอย่าตึงไปจนกริปเสียทรง การดึงให้ตึงพอดีจะช่วยให้เราสัมผัสเหลี่ยมของด้ามไม้ได้ชัดเจน เวลาเปลี่ยนกริปสลับตีโฟร์แฮนด์หรือพลิกแพลงเล่นแบ็คแฮนด์ดาดจะสมูทสุดๆ
จบงานให้สวย ล็อคให้แน่น: เมื่อพันมาถึงกรวยไม้ด้านบนสุด (ภาพช่อง 8-9) ถ้ากริปเหลือให้ตัดปลายเฉียงๆ ให้รับกับแนวกรวย แล้วพันปิดทับด้วยเทปพันจบ (Finishing Tape) ดึงเทปให้แน่นเพื่อไม่ให้กริปคลายตัว เป็นอันจบปิ๊ง! ✨
💡 Pro Tip จากแอดมิน: ใครที่เหงื่อออกมือเยอะมากๆ แอดมินแนะนำให้ลองเปลี่ยนมาใช้กริปแบบผ้า หรือกริปยางแบบผิวหนึบพิเศษดูนะครับ จะช่วยเซฟการจับไม้ได้เยอะมาก จะดาดเร็ว หยอดเนียน หรือตบจิกฝังๆ ก็คอนโทรลไม้ได้ดั่งใจนึก ไม่ต้องกลัวไม้หลุดมือ!
🛒 แจกพิกัดไอเทมเด็ด (สายป้ายยาต้องมา):
ใครสำรวจกริปตัวเองแล้วรู้สึกว่าสภาพไม่น่ารอด หรืออยากหาเอ็นเด้งๆ รองเท้าซัพพอร์ตดีๆ แอดมินคัดอุปกรณ์แบดมินตันตัวตึง ราคาโดนๆ มารวมไว้ให้หมดแล้วครับ ไปตำกันได้ที่ลิงก์นี้

ค่าบนซองเอ็นแบดบอกอะไรเรา?

หลายคนเวลาไปขึ้นเอ็น มักจะบอกร้านว่า “เอาเอ็นที่เค้าใช้กันเยอะๆ” หรือ “ขอรุ่นเดียวกับนักกีฬาใช้”

แต่พอเอามาตีจริงกลับรู้สึกว่า ทำไมมันกระด้างจัง ทำไมขาดง่ายจัง ความจริงคือ เอ็นที่ดีสำหรับคนอื่น อาจไม่ใช่เอ็นที่เหมาะกับเรา

ปัจจุบันหลายแบรนด์ออกแบบหน้าซองมาให้เลือกง่ายขึ้นโดยจะระบุ “จุดเด่นหลัก” ชัดเจน เพื่อให้เราเลือกให้ตรงกับสไตล์การตี เช่น

• Durability สายอึด เน้นความทนทาน ขาดยาก
• Repulsion Power เน้นแรงส่งลูก ลูกจะมีความพุ่ง ช่วยผ่อนแรง(ในความตึงที่เหมาะสมกับแรง)
• Control สายคอนโทรล เน้นเกาะจับลูก คุมทิศทางลูก

ตัวเลขอย่าง 0.58 – 0.70 mm คือความหนาของเส้นเอ็น

• เอ็นเส้นหนา
(ประมาณ 0.68 mm ขึ้นไป) เน้นความทนทาน ขาดยาก รองรับแรงกระแทกได้ดี
เหมาะกับสายฟาดแรงทุบหนักๆ หรือคนที่ไม่อยากขึ้นเอ็นบ่อย

• เอ็นเส้นกลาง
(0.65–0.66 mm) ให้ความสมดุลระหว่างความพุ่งและความทน เล่นได้รอบด้าน
เหมาะกับคนที่อยากได้ฟีลกลาง ๆ ไม่สุดทางด้านใดด้านหนึ่ง

• เอ็นเส้นบาง (ประมาณ 0.58–0.63 mm) เด่นเรื่องความพุ่ง ลูกออกไว ฟีลเด้ง เสียงปะทะชัด ช่วยให้ตีสนุกขึ้น แต่ความทนทานจะไม่มากนัก

Performance Chart กราฟที่บอก “บุคลิก” ของเอ็น
เรามักจะเห็นคะแนน (เช่น 1–10) แยกเป็นด้านต่าง ๆ

• Repulsion Power (แรงดีด) ยิ่งค่าสูง ลูกยิ่งพุ่งออกจากหน้าไม้ได้ไว ใช้แรงน้อยลง(ในความตึงที่เหมาะสมกับแรง) เหมาะกับคนที่ชอบลูกพุ่งเร็ว ๆ
• Durability (ความทนทาน) บอกว่าเอ็นเส้นนี้ทนต่อการเสียดสีและการใช้งานหนักได้แค่ไหน
• Hitting Sound (เสียงปะทะ)ใครชอบเสียงตบดังๆ สะใจ ให้มองหาค่านี้สูง ๆ
• Shock Absorption (การซับแรงกระแทก) เอ็นที่ซับแรงดี จะช่วยลดแรงสะท้อนกลับมาที่แขน
• Control (การควบคุม) เกี่ยวกับการ “เกาะลูก” ช่วยให้ควบคุมเทิศทาง และเล่นลูกละเอียดได้แม่นขึ้น

แต่สุดท้าย แม้จะเลือกเสเปคเอ็นเหมาะกับเราแค่ไหน ถ้าขึ้นตึงเกินแรงตัวเอง ก็ทำให้ตีไม่สนุกและเสี่ยงบาดเจ็บได้เช่นกัน