Scuba-Teach ดำน้ำกับ อาจารย์โต้ง

มีคนคุยกันเรื่อง Panic เราก็เลยเข้าไปตอบ คิดว่าน่าสนใจ เลยเอามาโพส เก็บไว้ในนี้ด้วย

เมื่อถึงระดับที่ panic แล้ว ต้องให้คนอื่นช่วยแล้วละ ระดับของจิต ที่ panic เข้าถึงระดับที่ไม่รู้สำนึก ว่าจะต้องจัดการตาม กระบวนการที่ถูกต้องอย่างไร
เราต้อง จัดการ stress หรือความเครียด ก่อน ให้หมด ก่อนที่มันจะนำพาไปสุ่จุดที่ panic หาสาเหตุความเครียดเเละจัดการให้มันจบลงก่อน เช่นถ้ารู้สึกกลัวเวลาดำ night dive. ก็ว่ายไปหาใครสักคนแล้วจับมือเค้าไว้ อาจจะช่วยได้
เมื่อเครียด เราจะเริ่มหายใจ สั้นและถี่ขึ้น ในขณะที่ดำน้ำ ควรฟังเสียงลมหายใจของตัวเองตลอดเวลา คิดในใจว่าหายใจออกให้หมด หายใจเข้าช้าๆๆ เสียงลมหายใจนี้ มันฟังแล้วมีความสุขนะ เหมือนคนฝึกสมาธิ ถ้าเราควบคุมลมหายใจของเราได้ เราก็จะควบคุมสติของเราได้ เราจะควบคุม ความเครียดให้ลดลงได้ สามารถหยุดกระบวนการสู่ " panic "
ถ้าเราคุมจังหวะการหายใจของเราไม่ได้ ไม่รู้ตัวว่าเรากำลังหายใจสั้นๆ ระดับคาร์บอนไดออกไซด์ก็จะเพิ่มขึ้น ได้ออกซิเจนน้อยลง สมองก็จะยิ่งแย่คิดอะไรผิดไป หรือไม่ตอบสนอง หรือไม่สามารถสั่งควบคุมร่างกายได้ เราก็จะแก้ปัญหาตามสัญชาติญาณ เช่น เราต้องรีบพุ่งขึ้นสู่ผิวน้ำ,,, หรือถอดหน้ากาก reg ทิ้ง พุ่งขึ้นให้เร็วที่สุด ,, หรือรีบออกแรงว่ายทวนน้ำต่อไปมากขึ้น ,,,,,,,,,,,,,,,,, แล้วก็เข้าสู่ "Panic". ไม่มีสติ แล้ว แก้ปัญหาไม่ได้แล้วที่จุดนี้ ต้องมีคนช่วยแล้ว ,,,, ที่จุดนี้ บัดดี้อาจจะช่วยได้ หรือ dive leader ที่มีประสบการณ์ ที่ฝึกมาดี
" การควบคุมการหายใจ อาจจะช่วยป้องกันได้มาก , การจัดการอุปกรณ์ที่ดี , การวางแผนการดำและทำตามเเผน ,การเรียน และหาประสบการณ์จากครูสอนดำน้ำมืออาชีพ ช่วยได้ "

เห็นทุกวันมีคนโพส สอนดำน้ำแบบต้องฝึกร่างกายเยอะๆ แบบทหารเมื่อ 30-40 ปีที่แล้ว ก็น่าห่วงนะ
จากประสบการณ์ 30ปี ที่ผ่านมา ต้องขอบอกว่า การไปดำน้ำแบบสันทนาการ เป็นการท่องเที่ยวพักผ่อน ถ้ารู้วิธีที่ถูกต้องไม่ต้องใช้แรง เบาสบาย ใช้แรงเล็กน้อยตอน ลงน้ำ กับตอนขึ้นเรือ ขึ้นฝั่ง (สำหรับทำงานก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง)
เทคนิคการฝึกเปลี่ยนไปไกลมากแล้ว ตอนนี้กำลังเห็นว่าวนเวียนกลับมาที่เดิม ถ้าต้องใช้แรงมาก ไม่ใช่แล้วหละ
อาจจะหมดแรงก่อนจะได้ดำ หรือดำไปแล้วเหลือแรงไม่พอ
เป็นครูมาแต่ปี 93 #อาจารย์โต้ง

เรือจมที่เกาะช้าง