Akıl & Çocuk & Robotik Oyunları & Sporları

more than wellness

more than

....Ne diyor Şeker Portakalı kitabı’nın kahramanı Zeze “Senin olan seni bulur.”
Bulur mu sahi? Açılır mı kilitli kapılar?
Bazen bazı kapıların açılması için önünde dururuz, o kapının ardındakilerin de bizi tanıdığını, beklediğini, değer verdiğini sanırız. Mevlana’nın “Kapı açılır, sen yeter ki vurmayı bil! Ne zaman, bilmem! Yeter ki o kapıda durmayı bil!” Sözleri kalbimizde yankılanır. Kapıyı zorlarız, koşulları sağlarız. Sonra bir bakarız ki kapı aralanmaya başlamış. Hah deriz oldu işte! O aralıktan içeri baktığımızda ise daha ilk adımı atmadan anlarız ki içerisi bizi aslında hiç anlamamış tanımamışlarla dolu.
İşte o noktada da Zeze gider ve Küçük Prens kulağımıza fısıldar.
“Kıymetinin bilinmediği yerde durma. Hakkını yiyene bir daha bu fırsatı verme. Saygı görmediğin yerde mücadele bile etme. Bazen kendine en büyük saygı tek kelime bile israf etmeden gidebilmektir.”
Haydi uyan o zaman. Bazı kapıları zorlamayı bırakırken, senin olanın seni bulacağını aklından hiç çıkarmadan.Uyan!...(alıntı)

....Hemen olsun hemen ama.... Hiç beklemeden, çaba sarf etmeden, zorluk yaşamadan hemen olsun.
Ama nasıl olsun? Sonucun peşinde değil sürecin peşinde olmanın kıymetini çoğu zaman unutuyoruz. *Nasılın peşinde koşmak lazım*. Söz konusu sosyal medya hesabı da olsa bir yemek tarifi de, bir işte başarılı olma veya kariyer sahibi olmak da olsa, çoğu kişi aynı düşüncede... Hemen olsun! Olmuyor, olamaz, olmak için pişmek lazım, ağır ateşte taşmadan, fokurdamadan demlenmek lazım. O demlenmeyi yaşamadan bir yere gelenlerin suyu fokurdayıp taşıveriyor. Geriye hiç bir şey kalmıyor. Bir ekmek bile önce mayalanmayı bekliyor, yeterince beklemezsen ekmeğin kabarmıyor....
Hayat demleme çay gibi yaşanmalı; sabirla rengin çıkmalı mutlaka...
Yolda öğrenmeli, yolda kalmalı, yeni yolları deneyimlemeli ama oldum ben burası son dememeli.Sonu yok: olmanın, gelişmenin, öğrenmenin...
Haydi uyan o zaman, yollarda olmanın tadını hiçbir sonun vermeyeceğini unutmadan.Uyan!..(alıntı)

....“Hayat bu, bir bakarsın her şey bir anda son bulur. Son dediğin an her şey yeniden can bulur.” Ne güzel söylemiş Şems-i Tebrizi.
_"Bugün gözümüzü açtığımıza göre bizim için hala bir umut var demektir..."_
Boğuluyorum sandığın o an belki de yüzmeyi öğrenmeye başladığın an olacak. Sonra bir gün diyeceksin ki “Boğulmasaydım yüzmeyi öğrenemezdim”
O nedenle sen boğulmaya değil kulaç atmaya odaklan. Bil ki minicik kulaçlar bile seni karaya götürecek, hedefe ulaştıracak gücü içinde taşır.
Haydi uyan o zaman. Amaçsızca çırpınmak için değil minik kulaçların büyük zaferleri doğuracağını unutmadan.
Ümitsizliğe kapılmadan…Uyan!..(alıntı)

....Belki de her sabah aynada gözlerinin içine bakıyorsun ama her sabah.... Günaydın diyorsun, bugün güzel bir gün diyorsun... oooo yeni sivilcem de hayırlı olsun yemeyecektin o kadar fıstığı diyorsun önce kendi gönlünü yapıyorsun. Bazen üzgün görüyorsun kendini, bazen yılmış, bazen heyecanlı coşkulu! Günün gününe uymuyor. Çünkü yaşıyorsun, öğreniyorsun, deneyimliyorsun...
Deneyim dediğimiz şeye her gün çiçek toplayarak ulaşılmıyor. Bazen dikenler batıyor kanlar akıyor, bazen çiçek sandıklarımız sahte çıkıyor, bazen bir adım ötemizdeki çiçeği koklayamıyoruz bazense kokluyoruz ama hissettiğimiz tam bir hayal kırıklığı oluyor. Ne oluyorsa olması gerektiği için. Ne oluyorsa bizim hayrımıza. Önemli olan o kriz anlarında duruşunu bozmamak, kendine olan güveninden vazgeçmemek ve niyetinin iyiliğine olan inancını kaybetmemek öyle değil mi?...sanırım öyle!..
Hadi uyan o zaman. Aynadaki aksine bakıp sırtını sıvazlamayı unutmadan.Uyan!...(alıntı)

.....Hangi işi yaparken hiç ara vermeden çalışmak istiyorsun. Yorulmak nedir bilmeden yaptığın bir iş, uğraş var mı? Zamanın nasıl geçtiğini anlamadığın, bir sevgiliye kavuşur gibi o işle kavuşmanın hayalini kurduğun uğraşın ne? İşte o senin tutkun. Bu hayata seni bağlayan sana yaşama sevinci veren, hayatını anlamlı ve yaşanabilir kılan şey o. “Bende tutku mutku kalmadı. Bizim hayatımızda tutku dediğin bir bisküvi markası. Katkı maddesi dolu olduğu için o bile evimize girmez!” mi diyorsun? Yanılıyorsun. Var bir tutkun, var seni hayata bağlayan amaçlar. belki farkında değilsin, belki deneyimlemeye cesaretin yok, belki de kendi tutkunu önemsemiyorsun. Mesela komşu teyzem tutkulu bir örgü sever. 3 ay kırık ayakla yerinden kalkamadığında onu hayata ördüklerinin ipleri bağladı. Düşün, bul, hisset, yaşa…
Haydi uyan o zaman. Tutkum yok demeyi bırakıp, tutkunu aramayı, bulmayı ve yaşamayı unutmadan...Uyan!..(alıntı)

.....Parkların bahçelerin yanından geçerken yeni biçilmiş çim kokusu duyduğumda bu kokuyu hep huzurla eşleştirirdim. Tıpkı yağmurdan sonraki toprak kokusu gibi ferah gelirdi bana. Ta ki yeni biçilmiş çim kokusunun aslında bir tehlike sinyali olduğunu çimin bunu diğer bitkileri uyarmak ve yardım istemek için çıkardığını öğrenene kadar.
Bir canlının yardım çağrısını huzur gibi algılamak... Ne acı…
Kim bilir böyle ne çok yanlış algımız var ya da kim bilir başkaları bizi nasıl bir algı penceresinden görüyor.....
Çünkü gün geliyor sana şifa olan başkasına reva olabiliyor.
Dolayısıyla hiç dışardan bakıp özenme başka hayatlara, senin gül kokusu sandığın belki de zehirdir onlara....
Hadi uyan o zaman. En iyi bildiğin ve *en güzel hayatın kendinininki olduğunu ve bunu güzelleştirmenin elinde olduğunu unutmadan.*Uyan!...(alıntı)

Hayat bir düğün salonu gibi kimi maskesiyle giriyor salona, kimi sade ve şık, kimisi ise en gösterişli haliyle. Bu salonda kiminle sohbet edeceğin, kiminle dans edeceğin, kime sırtını dönüp kimlere sırtını yaslayacağın, kimlerin elini tutup, kimleri bırakacağın, kiminle aynı sofrada buluşacağın kimlerin sofrasına asla oturmayacağın pek de belli değil. Hepsi bir sürpriz. Sürprizin asıl şaşırtıcı kısmı ise “asla” dediklerinle yollarının kesişmesi, yapmam dediklerinle, olmaz diye düşündüklerinle sınanman. Ömür gibi ilişkilerin de bir süresi var. Bitmez denilenler bitiyor, bir daha asla denilenler başlıyor. Hayatına giriş çıkışlarında bir nedeni var. Bu nedeni anlamaya çalışmak, gideni sevgiyle uğurlamak, geleni şefkatle kabul etmek, tutulması gereken yasları tutup, yaşanması gereken coşkuları hissetmek gerekiyor.
O halde uyanma zamanı geldi. Haydi uyan. Hayatındaki herkesin varlıkları ve yokluklarıyla senin sınavın olduğunu unutmadan,uyan!...(alıntı)

Yapay zekanın “nasıl mutlu olunur?” Sorusuna verdiği cevaplar;
1.Aile ve arkadaşlarla vakit geçirmek
2.Kendine Zaman Ayırma
3.Hedef Belirleme
4.Teşekkür etme Şükretme...
5.Fiziksel Aktivite
6.Sağlıklı Beslenme
Adı yapay ama önerileri gerçek ve aslında hiç de zor değil. Her sabah uyanınca şöyle bir dakika boyunca sahip olduğun güzelliklere odaklanıp şükretmek, gün içinde kısa bir yürüyüş yapmak, Bu yürüyüş esnasında iç sesimize kulak vermek, oburluğu bırakmak, haftada bir iki dost sohbetiyle kahve içmek fena mı? Peki zor mu?
Haydi bu mutluluk tarifini alıp koş hayatının mutfağına.
İçinde bulunduğumuz koşullarda herkes kendi mutluluk aşını tıkır tıkır kaynatmak zorunda. Aman ha altını çok açma:)
Haydi uyan o zaman. Mutluluk aşını ocağa koymayı unutmadan.(alıntı)

....Bazen ara vermek gerekir yoğun çalışmaya, fazla yemeye, fazla televizyon izlemeye, fazla çay kahve içmeye, telefonla fazla vakit geçirmeye. Hayatında fazla olan şey ne bir düşün. Her şeyin fazlası toksik yani zehirli. İnsan zihni ve bedeni denge istiyor. Dengeni bozan, fazla gelen ne bir düşün ve bugünden tezi yok eyleme geç.
Paraselsus yıllar önce söylediği sözü unutma “Tüm maddeler zehirdir, ilacı zehirden ayıran dozudur.”
Bir tane ile başının ağrısını kesen mucize ilacın bir paketi canını alabilir. Bu tüm fazlalıklar için geçerlidir.
O halde haydi uyan. Fazlalıklarla zehirlenmemek için önlemini almayı, uzaklaşmayı, atmayı, bazen ayrı kalmayı, sınırlar koymayı unutmadan.
(alıntı)

Kuzeyin kralı (King of the north)

⏱️ 90+11' : Maç bitti!

Adana Demirspor 1 - 3 Samsunspor