03/10/2026
Her yeme isteği açlık değildir.
Bazen bedenin enerji ister.
Bazen zihnin rahatlamak ister.
İkisini ayırt etmeyi öğrenmek, yemekle ilişkini değiştiren ilk adımlardan biri.
“Şu an midem mi aç, yoksa bir şey mi hissediyorum?”
Kaydır ➡️
“Bunu yememeliyim.”
“Tatlı yasak.”
“Bugün çok kaçırdım.”
Bir yiyeceği zihninde ne kadar büyütürsen, onunla mücadelen de o kadar büyüyebilir.
Bazen kontrolü kaybetmenin başlangıcı çok yemek değil, çok kısıtlamaktır.
Stresliyken, üzgünken, sıkılmışken hatta bazen çok mutluyken bile yiyebiliriz.
Çünkü yemek yalnızca enerji değildir;
ödül, rahatlama, oyalanma ve alışkanlık da olabilir.
Mesele kendine “iradesizim” demek değil.
O yeme davranışının ne işe yaradığını anlamak.
Pazartesi diyete başla.
Çarşamba boz.
“Nasıl olsa bozuldu” deyip devam et.
Pazar pişman ol.
Pazartesi yeniden başla…
Tanıdık geldi mi?
Belki de ihtiyacın olan şey daha sıkı bir diyet değil, yemekle ilişkini anlamaktır.
Bundan sonra burada biraz daha fazla “Ne yemeliyim?” değil, “Ben neden böyle yiyorum?” konuşacağız. 🧠🍽️
