Svet sporta

DANIJELA MANJULOV
ŽFK PARTIZAN BEOGRAD.
Ključni podaci i karijera
Poreklo: Rođena (2003) je i dolazi iz Kikinde.
Iskustvo: Fudbal aktivno trenira više od 14 godina.
Bivši klubovi:ŠF Mladi vukovi, ŽFK Kikinda, Stajićevo-Zrenjanin, Moskva Novi Sad.
Pozicija Vezni igrač.

ARPAD ŠTERBIK
Arpad Šterbik (mađarski: Sterbik Árpád; španjolski: Arpad Sterbik Capar; Senta, 22. studenog 1979.), bivši srpsko-španjolski rukometni golman i reprezentativac mađarskog porijekla. Trenutno je trener golmana u Telekom Veszprému.

Karijeru je započeo u Jugoviću da bi onda tri godine igrao u Fotex Veszprému, odakle je 2004. prešao u tadašnji Ciudad Real, današnji BM Atlético de Madrid. Reprezentativnu karijeru započeo je kao golmanski kolega Draganu Škrbiću u SR Jugoslaviji te je osvojio dvije bronce na svjetskim prvenstvima (1999., 2001.). Za reprezentaciju Srbije igrao je relativno kratko, ali je, za te dvije reprezentacije, uspio skupiti 120 nastupa.

Kada je 2008. godine dobio španjolsko državljanstvo, postalo je izvjesno kako će Šterbik nastupati za tu zemlju. Zbog određenih međunarodnih ograničenja, ali o brojnih ozljeda koje su ga mučile, Šterbik je regularni španjolski golman postao tek 2010. prilikom kvalifikacija za EHF Euro 2010. u Austriji. Godine 2011. osvaja broncu na svjetskom prvenstvu u Švedskoj, ali propušta Euro 2012. zbog ozljede. U međuvremenu, Šterbik je imao i operaciju srca, koja ga je mogla koštati karijere i života, ali se oporavio i bio u sastavu Španjolske za Olimpijadu 2012. u Londonu.

Godine 2005. proglašen ja za Igrača godine IHF-a, kao treći golman kojemu je dodijeljena ta nagrada.

ZORAN TOŠIĆ
Zoran Tošić (Zrenjanin, 28. april 1987), poznat po nadimku Bambi, bivši je srpski fudbaler. Igrao je u veznom redu na bočnoj poziciji.

Karijera
Fudbalom je počeo da se bavi u Radničkom iz Zrenjanina. Nastavio je u zrenjaninskom Proleteru i Školi fudbala "Futura", a potom je igrao za Mladost iz Lukićeva.

Nakon odličnih igara u Budućnosti iz Banatskog Dvora i Banatu, za usluge Tošića bilo je zainteresovano više inostranih klubova, naročito nakon dobrih igara koje je prikazao na Evropskom prvenstvu u Holandiji 2007, gde je iskoristio priliku koja mu je pružena posle povrede Miloša Krasića.

Partizan
U avgustu 2007. Zoran Tošić je potpisao četvorogodišnji ugovor sa Partizanom.[1] Debitovao je 11. avgusta protiv Vojvodine, a svoj prvi gol je postigao protiv Napretka 16. septembra u pobedi od 3-1. U prvoj sezoni u crno-belom dresu je odigrao 32 ligaške utakmice i postigao 8 golova i upisao 4 asistencije u sezoni u kojoj je Partizan osvojio duplu krunu.

Već u prvoj ligaškoj utakmici u sezoni 2008/09. je postigao sjajan gol u 67. minutu za pobedu od 1-0 protiv svog bivšeg kluba, Banata.[2] Deset dana kasnije postigao je gol iz slobodnog udarca protiv Fenerbahčea u Istanbulu, ali to nije bilo dovoljno da se Partizan domogne najelitnijeg evropskog klupskog takmičenja, jer je izgubio rezultatom 2-1.[3] Tošić je postigao gol iz slobodnog udarca i protiv Temišvara u kvalifikacijama za Kup UEFA u pobedi Partizana od 2-1. Golovi iz slobodnih udaraca i iz daljine, odlične igre u Partizanu i reprezentaciji Srbije doveli su Tošića u žižu interesovanja fudbalske javnosti.

Mančester junajted
U januaru 2009. postaje član engleskog velikana Mančester junajteda,[4] sa kojim je potpisao troipogodišnji ugovor, ali nije uspeo da se nametne menadžeru Aleksu Fergusonu, koji nije bio zadovoljan njegovim napretkom, pa je tada 22-ogodišnji fudbaler zabeležio samo nekoliko nastupa za prvi tim tadašnjeg šampiona Engleske. Debitovao je protiv Totenhema u FA kupu.[5] Ušao je u igru u 72. minutu umesto Kristijana Ronalda. Tri dana kasnije je debitovao u Premijer ligi na gostovanju protiv Vest Bromvič albiona.

Od januara 2010. nastupao je u Kelnu kao pozajmljen igrač do kraja prolećne sezone. Tošić je odigrao sjajnu polusezonu u dresu Kelna (13 utakmica, 5 golova i 2 asistencije).

CSKA Moskva
Sredinom juna 2010. prešao je u moskovski CSKA.[6] Tačno dva meseca kasnije je postigao prvi gol u dresu CSKA, u pobedi od 4-0 protiv Anžija. Četiri dana kasnije je postigao dva gola u kvalifikacijama za Ligu Evrope protiv Anortozisa.[7] U sezoni 2010/11. je postigao još dva gola u Ligi Evrope: protiv Lozane u grupnoj fazi i protiv Porta u osmini finala. Gol protiv Lozane se našao među 10 najboljih golova grupne faze.[8] Dana 14. septembra 2011. na svom debiju u Ligi šampiona je upisao asistenciju na gostovanju protiv Lila. Dana 14. marta 2012. je postigao sjajan gol protiv Real Madrida na Santijago Bernabeu u revanš meču osmine finala Lige šampiona.[9]

Dana 2. oktobra 2013. Tošić je postigao gol i upisao asistenciju u pobedi CSKA od 3-2 u 2. meču grupne faze Lige šampiona protiv Viktorije Plzenj.[10] U narednom kolu je postigao gol u porazu 1-2 od Mančester sitija.[11] Četiri dana kasnije je postigao svoj prvi het-trik u karijeri: u pobedi od 5-1 protiv Krasnodara.[12] Dana 15. maja 2014. je postigao gol protiv Lokomotive i zahvaljujući tim golom, CSKA je osvojio titulu prvaka Rusije.[13]

Sa moskovskim "armejcima" je osvojio tri titule prvaka Rusije, dva Kupa Rusije i dva Superkupa.

Povratak u Partizan
Dana 28. avgusta 2017. godine Tošić se zvanično vratio u Partizan potpisavši trogodišnji ugovor sa klubom iz Humske. Na zvaničnom predstavljanju na stadionu Partizana Tošić je uzeo dres sa brojem 7.[14][15] Dana 9. septembra, na svom novom debiju, Tošić je upisao asistenciju i odigrao svih 90 minuta u pobedi od 3-0 protiv lučanske Mladosti.[16], a nedelju dana kasnije je postigao i svoj prvi gol, u pobedi od 3-1 protiv niškog Radničkog.[17] Dana 2. novembra, Tošić je postigao sjajan gol iz slobodnog udarca u pobedi Partizana 2-0 nad albanskim Skenderbegom, u 4. utakmici grupne faze lige Evrope.[18] Nakon sjajne utakmice, Tošić je svrstan u idealni tim 4. kola grupne faze.[19]

Reprezentacija
Zoran Tošić je debitovao za reprezentaciju 8. septembra 2007. protiv Finske u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 2008.

Dana 12. avgusta 2009. Tošić je postigao dva gola u pobedi Srbije 1-3 protiv Južne Afrike u prijateljskom meču u Pretoriji. To su mu ujedno i prvi golovi za reprezentaciju.

Tošić se našao na spisku selektora Radomira Antića za Svetsko prvenstvo 2010. u Južnoj Africi.[20] Protiv Gane i Nemačke nije ulazio u igru. U trećoj utakmici, protiv Australije je ušao u igru u 62. minutu umesto Miloša Krasića i upisao asistenciju u porazu Srbije od 1-2.[21]

Tošić je sa 3 postignuta gola najbolji strelac u reprezentaciji Srbije u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 2016. Postigao je gol za 1-1 u Jerevanu u 90. minutu, u prvoj utakmici protiv Jermenije. Postigao je i prvi gol na meču protiv Danske u porazu Srbije od 1-3. U poslednjoj utakmici grupe I, Tošić je postigao izjednačujući gol u porazu Srbije 1-2 od Portugala.

STEVAN STOJANOVIĆ & BRANKO DAVIDOVIĆ
Tandem golmana C.Zvezde krajem '80-tih.

*** JUGOSLAVIJA (1978) ***
-Ivica Šurjak, Željko Stinčić, Vedran Rožić, Nenad Stojković, Velimir Zajec, Vilson Džoni, Dražen Mužinić.
-Slaviša Žungul, Momčilo Vukotić, Vahid Halilhodžić, Safet Sušić.

VELIMIR ZAJEC
Velimir Zajec (Zagreb, 12. februar 1956) je bivši jugoslovenski i hrvatski fudbaler, a trenutno fudbalski trener.

Karijera
Ponikao je u omladinskim selekcijama zagrebačkog Dinama, a od 1974. je prvotimac i godinama najbolji igrač ovog kluba. Za „plave“ je odigrao ukupno 485 utakmica i postigao 41 gol, a sa njim je osvojio dva Kupa Jugoslavije (1980. i 1983) i titulu prvaka 1982.[1]

Velimir Zajec
Kad je navršio 28 godina, po tadašnjim pravilima za sportiste u Jugoslaviji, stekao je pravo igranja za strane klubove. Tako da je 1984. prešao u grčki Panatinaikos, gde je 1988. i završio igračku karijeru.

Nakon prestanka aktivnog igranja, dve godine je proveo kao direktor u zagrebačkom Dinamu (1989—1991), nakon čega se vraća u grčki Panatinaikos i preuzima njihovu igračku akademiju, a jedno vreme je bio i prvi trener. Nakon nekog vremena, 1998. vratio se u Dinamo, ovaj put kao šef stručnog štaba, nakon čega se opet vraća u Panatinaikos 2002. godine, na mesto sportskog direktora.

Godine 1998, vodio je Dinamo u tri susreta Lige šampiona, ostavši neporažen, izborivši sa klubom dve pobede i jedan nerešen rezultat. Uprkos tome, Dinamo nije prošao u četvrtfinale, jer su završili na drugom mestu u grupi (samo je prvoplasirana ekipa nastavljala takmičenje).

Godine 2004, otišao je u Englesku, u Portsmut, preuzevši mesto izvršnog direktora. Pošto je menadžer Hari Rednap dao ostavku, privremeno je preuzeo menadžersko mesto u novembru 2004. godine. Pet meseci kasnije, vraća se na mesto direktora, kada je u klub kao menadžer došao Alan Peren. Ostavku na mesto direktora dao je 10. oktobra 2005, zbog zdravstvenih problema.

Dana 25. maja 2010, nakon više od deset godina, ponovo je postao trener Dinama.[2] 9. avgusta 2010. je smenjen sa trenerske pozicije, pošto je vodio Dinamo u samo 8 takmičarskih mečeva, osvojio Superkup 2010, ispao u 2. kolu kvalifikacija za Ligu šampiona i osvojio samo četiri boda u prve tri utakmice sezone 2010/11.[3]

Reprezentacija
Za seniorsku reprezentaciju Jugoslavije je debitovao 23. marta 1977. u prijateljskoj utakmici sa Sovjetskim Savezom u Beogradu.

Sa reprezentacijom je učestvovao na Svetskom prvenstvu 1982. u Španiji i Evropskom prvenstvu 1984. u Francuskoj.

Poslednji meč u nacionalnom dresu je odigrao 16. oktobra 1985. u prijateljskoj utakmici sa reprezentacijom Austrije u Lincu. Za reprezentaciju Jugoslavije je ukupno odigrao 36 utakmice i postigao 1 gol.

Za omladinsku reprezentaciju Jugoslavije je odigrao jednu utakmicu i postigao dva gola (1973), a za mladu reprezentaciju 12 utakmica (1975—1978).

*** FK VOJVODINA NOVI SAD (1971) ***
Brzic, Kovacevic, Perazic, Kustudic, Rutonjski,Aleksic, Jovanovic, Nikezic, Vukasinovic, Lerinc, Ivezic.

ZDRAVKO RAĐENOVIĆ
Zdravko Rađenović (rođen 5. septembra 1952. u Bačkoj Palanci, SFRJ) je bivši jugoslovenski rukometaš.
Klupska karijera
Zdravko Rađenović rukometom se počeo baviti 1966. u rodnom gradu u RK Tekstilac. Zatim je nastupao za ekipu Sintelona iz Bačke Palanke. Svoj rukometni talenat najavio je igrajući potom za riječki Kvarner 1972. odakle je došao u RK Borac naredne 1973. godine. Debi u dresu Borca (postigao 3 gola) - protiv Krivaje u Zavidovićima 22. semptembra 1973. godine. On je jedini igrač koji je sa Borcem osvojio oba velika međunarodna trofeja - Kup evropskih šampiona 1976. i Kup EHF 1991. A na domaćoj sceni osvaja četiri titule i četiri kupa bivše države. U Banjoj Luci je sa RK Borac osvojio gotovo sve što se u rukometu može osvojiti i doživio potpunu rukometnu afirmaciju. Iz Borca odlazi u inostranstvo 1981. godine. Za to vrijeme nastupao je i za Njemačku ekipu MTSV Švabing. Rukometnu karijeru završio je u dresu Banjalučkog Borca u 38. godini.[1]

Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju Jugoslavije, čiji je bio dugogodišnji nezamjenjiv član, odigrao je 137 utakmica i postigao 369 golova. Bio je sa reprezentacijom olimpijski šampion 1984. na Olimpijskim igrama u Los Anđelesu. Osvojio srebrnu i bronzanu medalju na SP, te dva zlata na mediteranskim igrama.

Debi u dresu reprezentacije Jugoslavije odigrao je u Ljubljani na Turniru nacija, u utakmici između Jugoslavije i Danske.

(Knjiga: Rukometni klub Borac Banja Luka 1950. - 1985)

Po završetku igračke karijere
Po završetku igračke karijere ostao je poslom vezan za sport i rukomet. Devedesetih godina bio je šef stručnog štaba RK Borac, a zatim uspješan direktor RK Sintelon iz Bačke Palanke. Od 2002. ponovo je u Banjoj Luci gdje je jedno vrijeme bio član rukovodstva kluba ali i član Olimpijskog komiteta Bosne i Hercegovine.

Osvojeni trofeji i medalje
Kup evropskih šampiona 1976.
EHF kup 1991.
4 titule prvaka Jugoslavije
4 kupa Jugoslavije
2 zlata na Mediteranskim igrama
zlato na Svjetskom prvenstvu 1
srebro na Svjetskom prvenstvu

*** KK PROFIKOLOR (Pančevo) ***
Sezona 1993/94.
-Trener Miroslav Kanjevac, Nikola Bulatović, Željko Topalović, Milenko Topić, Vladimir Gašpar, Predrag Doderović.
-Marić, Dejan Radonjić, Saša Stefanović, Slađan Stojković, Boško Obućina, Miljan Preković, Babić.

*** PARTIZAN (1978) ***
-Borota,Đurović,Hatunić,Stojković,Pejović,Zalad.
-Đorđević, Trifunović,Klinčarski,Vukotić,Prelazi i Grubješić.