Ayşe Beril Altıner

Yaşımız ne olursa olsun bazen kendimizi "başarı" elde edememiş gibi hissederiz. Genellikle bu hissin altında toplumun bize aşıladığı "başarı" göstergelerinin eksikliği vardır.

Oysa aslında bizim farkında bile olmadan sahip olduğumuz manevi başarılar belki diğerlerinden çok daha bile fazla kıymetlidir.

Siz ne dersiniz? Listeye başka neler ekleyebiliriz?

Kisisel gelişim deyince herkesin aklına farklı bir şeyler gelebilir. Çünkü hepimizin parmak izi gibi hayattaki yolculuğumuz da farklı. Ama ortak noktası şu ki, hepimiz hayatın değişik evrelerinde benzer boyutlarda gelişme ihtiyacı hissediyoruz. Zaman zaman da o degişimlere biz kendiliğimizden istemesek de şartlar yüzünden mecbur kalıyoruz. ​​​​​​​​​​​​​​​​​​Siz hangi yolculuktasınız?

Annelik acayip bir şey. İnsanı kökten değişmeye zorlayan, olgunlaşma gerektiren, bizi olabileceğimizin en iyisi olmaya mecbur bırakan çok ağır bir görev.

Bence en zor okuldan, en zor meslekten daha zor anne olmak.

Sevgili anneler, sorumluluğumuz çok yüksek değil mi? Endişeden, üzüntüden uykusuz gecen gecelerimiz çok değil mi? Anlatamadıklarımız anlatabildiklerimizden ne kadar daha fazla değil mi? Bu uzun soluklu yolda hissettiğimiz yalnızlık derin değil mi?

Bir de şu özlem yok mu? Çocuk sahibi olmak isteyip olamayanların özlemi, tadıp kaybedenlerin bitmez gurbeti, annesini yitirmişlerin, tanımamışların yanan kalbi?

Ama tek tip değil aslında annelik. Bedenle gelen bir şey de degil. Belki sadece ismen bildiğin bir çocuğa okusun diye gönderdiğin harçlık da annelik, sokakta üşüyen aç bir hayvanı sarıp sarmalaman da annelik, birilerinin derdini dinleyip göz yaşını silmen de annelik.

Çünkü annelik en başta empati. Kendimizden daha zayıf, naif durumda olanlara gösterdiğimiz sevgi, koruma ve özveri.

Bugün hepimizin içindeki anneyi kutlama günümüz.

Yeni bir kitaba baslama heyecanı!

Türkçe'ye Mutluluk Avantajı: Pozitif Düşünce Yöntemiyle Başarıyı Yakalamak olarak çevrilmiş.

Okuyanlar var mı?

Kişilik tipleri hakkında kitapları sever misiniz? Myers-Briggs, Enneagram gibi?

Şu an okumakta olduğum bu kitap da Süreç İletişim Modeli'ni (PCM) ele alıyor ve altı farklı kişilik tipi tanımlanıyor.

Kitabın savı, her birimizin bir temel tipi olduğu ama bütün kişilik tiplerinden de değişik miktarlarda bulunduğu. Dolayısıyla kitap, hiçbir tipin başkasına üstün olmadığını, ama kendimizi ve çevremizi güçlü yönlerine göre etkileyerek uyumlu bir hayat sürebileceğimizi savunuyor.

Bu altı kişilik tipi şöyle:

🧠 Düşünür (Thinker): Analitik ve mantıklıdır, verilere ve bilgiye büyük değer verir. Düzen ve organizasyonu sever.

❤️ İlişkici (Harmonizer): Duygusal ifadeye ve sosyal ilişkilere önem verir. İlişkilerde samimiyet ve kabul görmek ister.

✊Direngen (Persister): Değerlerine bağlı, kararlı ve sadıktır. İnandığı doğru ve değerler üzerine yoğunlaşır ve vazgeçmez.

🌌 Düşleyici (Imaginer): İçe dönük ve yaratıcıdır. Sakin ve barışçıl ortamları tercih eder ve genellikle kendi iç dünyasında yaşar.

🚀 Bağımsız (Rebel): Gelenekseliğe meydan okur, enerjik, spontane ve esprilidir. Heyecan ve macera arar, sık sık fiziksel aktivitelerde bulunmayı sever.

👑 Eylemci (Promoter): Liderlik özellikleri gösterir, doğal bir yönetici ve karar vericidir. Otoriteyi sever, eyleme geçmek ister.

Bu kişilik tipleri, bireylerin iletişim kurma şekillerini ve karşılaştıkları zorluklarla nasıl başa çıktıklarını daha iyi anlamak için kullanılabilir. Her bir tip, belirli iletişim stratejileri ve yaklaşımlar gerektirir.

Siz kendinizde hangi kişilik tiplerini görüyorsunuz?