کوهنوردی ( Climbing)

جدید ترین عکسهای گرفته شده توسط کوهنوردان بلندترین قله جهان که مربوط به 2 روز پیش می باشد این ورزش کارا چند تا لایک دارن؟ لایک و شیر یادتون نره

کیا دوس داشتن الان اون بالا بودن؟لایک و شیر ( بلند ترین قله دنیا اورست )

کی دلش میخواست جای اون بود ؟

دوستان به فصل کوه نوردی رسیدیم بهترین زمان برای صعود هست... امیدوارم حداقل...۲ ...۳ تا کوه رو بزنید زمان رو از دست ندید

«رینولد مسنر»، مشهورترین كوهنورد امروز دنیا، از زمانی كه پنج ساله بود كوهنوردی را آغاز كرد. او متولد هفدهم سپتامبر 1944 در «ویلنوس» در جنوب ایتالیاست.به گزارش خبرنگار «بازتاب ورزشی» به نقل از سایت «جربرید»، رینولد در بیست سالگی موفق شده بود بیشتر مسیرهای سخت كوهستان‌های Dolmits و آلپ غربی را همراه با برادرش «گونتر» صعود كند و به تدریج سبك جدیدی را در كوهنوردی جهان با فلسفه خودش مبنی بر صعود سبك‌بار به روش آلپی را ایجاد كرد.«گونتر» پس از آن در اثر بهمن در نزدیكی كمپ اصلی قله «نانگاپاربات» جان خود را از دست داد. آنها موفق شده بودند برای نخستین بار از جبهه موسوم به «روپال» به این قله بالای 8000 متر صعود كنند. این نخستین صعود «مسنر» و برادرش در كوهستان‌های هیمالیا بود كه ضربه روحی سختی را به «رینولد» وارد كرد و چند سال طول كشید تا بر پیامدهای این ضربه روحی غلبه كند.وی پس از نخستین صعود بدون اکسیژن و تك‌نفره به «نانگاپاربات» و «اورست» اولین انسانی شد كه هر چهارده قله بالای هشت هزار متر را صعود كرده و سومین نفری كه هفت قله را صعود كرده بود. او یك افسانه زنده در میان كوهنوردان جهان است.خودش می‌گوید: «صعودهای به یاد ماندنی من به اورست بدون اكسیژن و صعود انفرادی به نانگا پارپات قابل تکرار نیستند». او خودش صعود جالب توجهش به «گاشربروم 1 و 2» به همراه «هانس كامرلندر» در سال 1984 را یكی از عالی‌ترین دستاوردهایش در هیمالیا می‌داند.در سال 1975 او و «پیتر هابلر» اعلام كردند كه قصد دارند یك قله بالای هشت هزار متر را به روش آلپی صعود كنند. او منظور خود را از سبك آلپی اینگونه بیان كرد: «شروع صعود از پایین كوهستان بوده در صورت یافتن محل مناسب و نیاز كمپ موقت احداث می‌شود. هیچ تعیین مسیری انجام نشده و از اكسیژن استفاده نمی‌شود».آنها بدون طناب و پس از جا گذاشتن بیشتر وسایل خود در راه موفق به صعود سریع به «Hidden peak » از مسیری جدید شدند. این دومین صعود موفق به این قله بود.چیزی كه بیش از همه مسنر را در یادها نگه می‌دارد و به طور واقع نشان‌دهنده توانایی‌های اوست، این است كه تا به امروز او تنها انسانی است كه از جبهه بسیار خطرناك و سخت «روپال» به «نانگاپاربات» و به تنهایی به قله اورست صعود كرده است. امروزه این كوهستان‌ها آنقدر شلوغ است كه كسی نمی‌تواند ادعا كند صعود انفرادی كرده است به این معنی كه صعود وی از كمپ آخر تا قله بدون كمك هیچ شخصی صورت گرفته است. البته باید توجه كرد كه صعود وی در تابستان انجام شد كه فصل بادها و بارش‌های موسمی می‌باشد.
مسنر همچنین یكی از معدود غربی‌هایی است كه ادعا كرده موفق به رویت Yeti (موجود عظیم‌الجثه پشمالویی به شكل انسان كه گفته می‌شود در كوهستان‌های هیمالیا زندگی می‌كند و به Snow Manهم معروف است) شده است. او گفته كه دو بار او را دیده است که بار آخر آن در آخرین سفرهایش به منطقه یخچال «كاراكروم» بوده است و ادعا كرده كه عكس‌هایی را نیز از وی تهیه كرده است.عده‌ای بر این باورند كه شخصیت مسنر پس از صعودهایش به ارتفاعات بالا به علت عدم استفاده از اكسیژن و آسیب‌های مغزی تغییر كرده است و از او به عنوان نمونه‌ای هشداردهنده از پیامدهای حضور در ارتفاعات زیاد نام می برند. «ناظر صابر» كوهنورد پاكستانی كه در چند صعود همراه مسنر بوده گفته بود كه مسنر را با كشیدن حشیش در ارتفاع زیاد آشنا كرده است ولی او این كار را دوست نداشته.به هر حال «مسنر» نه تنها شهرت زیادی را به دست آورد بلكه شخصیت قوی او باعث شد خیلی‌ها در مورد او اظهارنظر كنند.او در صعودهایش در دهه 1970 با انتقادات زیادی روبه‌رو شد و بسیاری از شكست‌های وی خوشحال می‌شدند و او را متهم به آسیب‌های مغزی می‌كردند. او طی دو صعود اولش در هیمالیا سه همنورد خود از جمله برادرش را از دست داد و پس از بازگشت به وطن متهم به جا گذاشتن دوستانش در كوهستان شد و یا مانند گاشربروم متهم به رد شدن از روی اجساد برای رسیدن به قله.
عده‌ای محاسبه كرده‌اند كه او در صعودهایش 9/99 درصد شانس كشته شدن داشته است اما طبق همین آمار و محاسبات او دارای توانایی‌های فیزیكی و روحی بسیار بالا همراه با ذهنی فعال است كه به او توانایی این را داده كه در وضعیت‌های بسیار سخت تصمیم‌های درستی بگیرد.البته مسنر تنها یك كوهنورد بزرگ نبود. در سال 1990 او دوباره با پیمایش قطب جنوب به صورت پیاده نامش را مطرح كرد و سپس هم قطب شمال را پیمایش كرد.اما بی‌شك خاطرات مسنر به عنوان یك كوهنورد بزرگ و یك اسطوره واقعی در كوهنوردی تا چند دهه دیگر نسل‌های مختلف كوهنوردان را به خود مشغول خواهد كرد.
مسنر در سال 2004 صحرای «گوبی» را در شش هفته از شرق به غرب پیمایش كرد.در تابستان سال 2000، سی سال پس از صعود موفقیت‌آمیزش به «نانگاپاربات» به این قله بازگشت و تصمیم گرفت از مسیری تازه صعود كند. «هوبرت»، برادر وی نیز با او بود ولی مسیر را برای صعود بسیار خطرناك ارزیابی كردند.

پیست اسکی سهند

نانگاپاربات Nanga Parbat

نام کوه نانگاپاربات، دیامیر

ارتفاع 8126 متر، 26،658 فیت

موقعیت 35،14 عرض شمالی

36،74 طول شرقی

محل قرار گیری پاکستان، ایالت بالتیستان

بهترین ماههای صعود جون، جولای، آگوست، سپتامبر

نزدیکترین شهر چیلاس

نزدیکترین فرودگاه بین المللی راولپندی

اولین صعود 1953 هیئت آلمانی، اطریشی

اولین صعود کننده هرمان بول


هنگام طلوع خورشيد دودی غليظ آنجا را فرا می گيرد. گويي خدايان در حال طبخ نان هستند(افسانه ای محلی).


هيماليا رشته کوه بسیار وسیعی است که کوههای مرکزی آن در نپال، کوههای شرقی در مرز سیکیم و بوتان و غرب آن تا پاکستان کشیده شده. نانگاپاربات در گوشه غربی این رشته کوه قرار دارد.

خط الراس این کوه مجزا از سایر قلل رشته کوه هيماليا می باشد و قلل آن بوسیله رودهای ايندوس و آستوری محاصره شده اند.

نانگاپاربات يا نانگاپارواتا به معنای کوه عریان می باشد، که نامی بسیار با معنا برای کوه است. هر چند آن را ديامیر نیز می نامند که سلطان کوهها معنا می دهد.

نانگا پاربات دارای سه رخ پهناور است. جبهه راکيوت که بر بخش شمالی کوه مسلط گشته، جبهه نقره فام جنوبی و فلات گسترده آن و رخ پرعظمت ديامير که با بخشی صخره ای آغاز و بعد به شکل یخشار(آبشار یخی) کوه را در بر گرفته.

جبهه روپال نیز که در بخش جنوبی قرار گرفته را می توان بزرگترین جبهه صخره ای کوههای جهان نامید، که با حدود 4500 متر ارتفاع از سطح دره ها قد برافراشته. راينهولد مسنر اولین فاتح این جبهه روپال را کاری فراتر از دشوارترین صعودهای آلپ می داند.

رخ پهناور کوه از دره های لم یزرع ایندوس بسیار تماشایی است.

در مطالعات صورت گرفته از سوی اداره جغرافیای پیشاور به همراه گروهی از زمین شناسان آمریکایی پیدایش نانگاپاربات را مربوط به 400000 سال قبل و درست زمانیکه شبهه قاره هند به قاره اوراسیا برخورد کرد میدانند. آنها معتقدند در میان کوههای جهان نانگاپاربات سریعترین رشد را داشته و این کوه همچنان در حال بالا رفتن است.

دسترسی به کوه از طریق بزرگراه قراقروم بسیار راحت است. گرچه صعود آن آنچنان راحت به نظر نمی رسد.

سالها پیش از اولین صعودها، نانگاپاربات را راحتترین کوه 8000 متری دنیا می دانستند. اما نخستین تلاشها خلاف این را ثابت کرد.

یخچالهای ناپایدار و طوفانهای یکنواخت و دائمی در کنار بهمنهای هولناک جشن کوچک نخستین فاتح کوه بودند.

هرمان بول با موفقیت کوه را فتح نمود اما این صعود به بهای از دست رفتن 31 کوهنورد و باربر در تلاشهای قبلی امکان پذیر شد.

نانگاپاربات در قرن نوزدهم توسط اروپائیان رویت شد. برادران شلانتوئیت که اهل مونیخ بودند در 1854 به این سوی از کره خاکی گام نهادند. آنها تصویری از کوه را ترسیم کردند که امروزه بعنوان نخستین عکس از نانگاپاربات شناخته می شود.

اما با کشته شدن یکی از دو برادر در سال 1857 در کاشگار نفرینهای نانگاپاربات آغاز شد که تا امروز نیز ادامه داشته و کوه عریان هرسال کوهنوردانی را اسیر نفرینهای خود می کند و زمانیکه در نخستین تلاشهای کوه 16 نفر از جمله 7 کوهنورد و 9 باربر بر روی کوه جانشان را از دست دادند لقب زشت کوه قاتل بر روی نانگاپاربات نهاده شد.

در واقع داستان صعودهای این کوه در همین زمانی آغاز گشت که باز می گردد به سال 1895 که یک هیئت انگلیسی به رهبری ای.اف. مومری بر روی جبهه های جنوب وغربی کوه شروع به تلاش برای پیداکردن راهی جهت صعود قله نمود. بهمنی عظیم کوهنوردان را در دل کوه قاتل مدفون کرد و آنها اولین قربانیان درون کوهستان بودند.

هم اکنون نانگاپاربات با بیش از 60 کشته پس از آناپورنا دارای بیشترین کشته ها (به نسبت صعودها) در میان کوههای 8000 متر است.

رویای k2

هر ساله اورست نوجه تمام جهانيان را به سوي خود جلب مي کند.

منطقه در فصل صعود يعني حوالي ارديبهشت ماه به روي کوهنوردان و نمايش آنها گشوده مي شود.

در اين فصل منطقه قراقوروم در پاکستان و چين به سوي کوهنوردان باز ميگردد.معمولا به دور از چشم رسانه ها کوهنوردان در ماهها خرداد و نهايتا تير در اين منطقه حضور دارند.

براي صعود سرسخترين کوه دنيا ...

شاه کوه ها ...

چگوري !

اعطاي لقب کوه وحشي به اين کوه شايد به جهت صعوبت صعود آن باشد . چگوري بلند ترين قله در قراقوروم و دويم قله در دنيا با راتفاع 8611 متر داراي مسيرهائي به مراتب دشوار تر و کمتر از اورست است و در عين حال برخوردار از شرايط آب و هوائي متغيير تري نسبت به اورست است.

تعداد صعود کنندگان نيز بسيار متفاوتند.

فتخ قله چگوري معادل مدال طلاي المپيک در کوهنوردي است.

اولين صعود بر روي چگوري در سال 1954 توسط يک تيم ايتاليائي به نامهاي لينو لاکادلي و آشيل کومپاگوني



انجام شده است. از آن زمان به بعد 189 نفر موفق به صعود آن شده اند ( مقايسه آن با 1400 نفر صعود کننده اورست جالب توجه است).

چهل نفر جان خود را در صعود چگوري از دست دادهاند و و بيست و دو نفر نيز در بازگشت جان خويش را از دست داده اند.به بيان ديگر تعداد تلفات در راه بازگشت چگوري از تعداد تلفات تمامي کوههاي دنيا بيشتر است.

حوادثي که براي زنان کوهنورد در راه چگوري رخ داده غم انگيز تر است.

بعضي حتي گفته اند که چگوري براي زنان نحث است.

از پنج زني که به قله رسيدند سه نفر در بازگشت جان خود را از دست دادهاند و دو نفر ديگر در ساير هشت هزار متري ها.

اين بهشت زيبا و محصور شده در برف و يخ فريباست اما خطرات را هم درون خود مي افزايد.

هر مشکلي در اين قله حادث شود حتي در بيس کمپ امکان استفاده از بالگرد نيست.

در جبهه شمالي کوهنوردان در فصل صعود فقط شش هفته براي صعود فرصت دارند و زماني که رودخانه دره شاکسگام به حرکت در آيد امکان گذر از آن نيست .

روياروئي با خطر موجب ميگردد تا کوه ها کوهنوردان را به سوي خود افسون کنند.

و روياروئي با ترس و رسيدن به نهايتي از روياروئي با خود هدف بسياري از کوهنوردان از کوهنوردي قرار مي گيرد.

چگوري شاه کينه توز است نسبت به اورست که الهه مادر کوههاست.

چگوري کوه زيبا ، غير بخشايشگر و نيرومند.

شاه تاجدار براي شما چگونه تصور شد .

آماده باشيد که سراسر خطر است