کوهنوردی ( Climbing)

جدید ترین عکسهای گرفته شده توسط کوهنوردان بلندترین قله جهان که مربوط به 2 روز پیش می باشد این ورزش کارا چند تا لایک دارن؟ لایک و شیر یادتون نره

کیا دوس داشتن الان اون بالا بودن؟لایک و شیر ( بلند ترین قله دنیا اورست )

کی دلش میخواست جای اون بود ؟

دوستان به فصل کوه نوردی رسیدیم بهترین زمان برای صعود هست... امیدوارم حداقل...۲ ...۳ تا کوه رو بزنید زمان رو از دست ندید

«رینولد مسنر»، مشهورترین كوهنورد امروز دنیا، از زمانی كه پنج ساله بود كوهنوردی را آغاز كرد. او متولد هفدهم سپتامبر 1944 در «ویلنوس» در جنوب ایتالیاست.به گزارش خبرنگار «بازتاب ورزشی» به نقل از سایت «جربرید»، رینولد در بیست سالگی موفق شده بود بیشتر مسیرهای سخت كوهستان‌های Dolmits و آلپ غربی را همراه با برادرش «گونتر» صعود كند و به تدریج سبك جدیدی را در كوهنوردی جهان با فلسفه خودش مبنی بر صعود سبك‌بار به روش آلپی را ایجاد كرد.«گونتر» پس از آن در اثر بهمن در نزدیكی كمپ اصلی قله «نانگاپاربات» جان خود را از دست داد. آنها موفق شده بودند برای نخستین بار از جبهه موسوم به «روپال» به این قله بالای 8000 متر صعود كنند. این نخستین صعود «مسنر» و برادرش در كوهستان‌های هیمالیا بود كه ضربه روحی سختی را به «رینولد» وارد كرد و چند سال طول كشید تا بر پیامدهای این ضربه روحی غلبه كند.وی پس از نخستین صعود بدون اکسیژن و تك‌نفره به «نانگاپاربات» و «اورست» اولین انسانی شد كه هر چهارده قله بالای هشت هزار متر را صعود كرده و سومین نفری كه هفت قله را صعود كرده بود. او یك افسانه زنده در میان كوهنوردان جهان است.خودش می‌گوید: «صعودهای به یاد ماندنی من به اورست بدون اكسیژن و صعود انفرادی به نانگا پارپات قابل تکرار نیستند». او خودش صعود جالب توجهش به «گاشربروم 1 و 2» به همراه «هانس كامرلندر» در سال 1984 را یكی از عالی‌ترین دستاوردهایش در هیمالیا می‌داند.در سال 1975 او و «پیتر هابلر» اعلام كردند كه قصد دارند یك قله بالای هشت هزار متر را به روش آلپی صعود كنند. او منظور خود را از سبك آلپی اینگونه بیان كرد: «شروع صعود از پایین كوهستان بوده در صورت یافتن محل مناسب و نیاز كمپ موقت احداث می‌شود. هیچ تعیین مسیری انجام نشده و از اكسیژن استفاده نمی‌شود».آنها بدون طناب و پس از جا گذاشتن بیشتر وسایل خود در راه موفق به صعود سریع به «Hidden peak » از مسیری جدید شدند. این دومین صعود موفق به این قله بود.چیزی كه بیش از همه مسنر را در یادها نگه می‌دارد و به طور واقع نشان‌دهنده توانایی‌های اوست، این است كه تا به امروز او تنها انسانی است كه از جبهه بسیار خطرناك و سخت «روپال» به «نانگاپاربات» و به تنهایی به قله اورست صعود كرده است. امروزه این كوهستان‌ها آنقدر شلوغ است كه كسی نمی‌تواند ادعا كند صعود انفرادی كرده است به این معنی كه صعود وی از كمپ آخر تا قله بدون كمك هیچ شخصی صورت گرفته است. البته باید توجه كرد كه صعود وی در تابستان انجام شد كه فصل بادها و بارش‌های موسمی می‌باشد.
مسنر همچنین یكی از معدود غربی‌هایی است كه ادعا كرده موفق به رویت Yeti (موجود عظیم‌الجثه پشمالویی به شكل انسان كه گفته می‌شود در كوهستان‌های هیمالیا زندگی می‌كند و به Snow Manهم معروف است) شده است. او گفته كه دو بار او را دیده است که بار آخر آن در آخرین سفرهایش به منطقه یخچال «كاراكروم» بوده است و ادعا كرده كه عكس‌هایی را نیز از وی تهیه كرده است.عده‌ای بر این باورند كه شخصیت مسنر پس از صعودهایش به ارتفاعات بالا به علت عدم استفاده از اكسیژن و آسیب‌های مغزی تغییر كرده است و از او به عنوان نمونه‌ای هشداردهنده از پیامدهای حضور در ارتفاعات زیاد نام می برند. «ناظر صابر» كوهنورد پاكستانی كه در چند صعود همراه مسنر بوده گفته بود كه مسنر را با كشیدن حشیش در ارتفاع زیاد آشنا كرده است ولی او این كار را دوست نداشته.به هر حال «مسنر» نه تنها شهرت زیادی را به دست آورد بلكه شخصیت قوی او باعث شد خیلی‌ها در مورد او اظهارنظر كنند.او در صعودهایش در دهه 1970 با انتقادات زیادی روبه‌رو شد و بسیاری از شكست‌های وی خوشحال می‌شدند و او را متهم به آسیب‌های مغزی می‌كردند. او طی دو صعود اولش در هیمالیا سه همنورد خود از جمله برادرش را از دست داد و پس از بازگشت به وطن متهم به جا گذاشتن دوستانش در كوهستان شد و یا مانند گاشربروم متهم به رد شدن از روی اجساد برای رسیدن به قله.
عده‌ای محاسبه كرده‌اند كه او در صعودهایش 9/99 درصد شانس كشته شدن داشته است اما طبق همین آمار و محاسبات او دارای توانایی‌های فیزیكی و روحی بسیار بالا همراه با ذهنی فعال است كه به او توانایی این را داده كه در وضعیت‌های بسیار سخت تصمیم‌های درستی بگیرد.البته مسنر تنها یك كوهنورد بزرگ نبود. در سال 1990 او دوباره با پیمایش قطب جنوب به صورت پیاده نامش را مطرح كرد و سپس هم قطب شمال را پیمایش كرد.اما بی‌شك خاطرات مسنر به عنوان یك كوهنورد بزرگ و یك اسطوره واقعی در كوهنوردی تا چند دهه دیگر نسل‌های مختلف كوهنوردان را به خود مشغول خواهد كرد.
مسنر در سال 2004 صحرای «گوبی» را در شش هفته از شرق به غرب پیمایش كرد.در تابستان سال 2000، سی سال پس از صعود موفقیت‌آمیزش به «نانگاپاربات» به این قله بازگشت و تصمیم گرفت از مسیری تازه صعود كند. «هوبرت»، برادر وی نیز با او بود ولی مسیر را برای صعود بسیار خطرناك ارزیابی كردند.

پیست اسکی سهند