30/09/2026
🔊''Οι γάμοι γίνονται πάντα από δύο ανθρώπους. Ε, δυστυχώς, συμβαίνουν κι αυτά. Παντρεύεσαι και μετά χωρίζεις, αρχή και τέλος, όπως σε όλα τα πράγματα, νομίζω, έτσι δεν είναι; Εγώ άφησα μια διοικητική θέση, με συμβόλαιο τριών ετών, και το τονίζω αυτό. Αν πρέπει να παραμείνω στην ομάδα χωρίς να κάνω τίποτα, αποχωρώ. Δεν κλέβω τα χρήματα. Εγώ όμως προπονούμουν μαζί με όλη την ομάδα και έκανα ό,τι έπρεπε να κάνω. Βέβαια, τη Δευτέρα ή την Τρίτη έκανα ξεχωριστό πρόγραμμα, λόγω όλων των χτυπημάτων που είχα δεχτεί την Κυριακή, για να κάνω λίγη αποκατάσταση. Ο Ματσόνε και ο Ζέμαν είναι οι προπονητές που με κατάλαβαν καλύτερα από ολους όσους συνεργάστηκα. Ο Μπιάνκι ήθελε να με διώξει. Δεν τον έδιωξα εγώ, αλλά ο πρόεδρος Σένσι.
😎Θέλω να πω ότι, φυσιολογικά, επηρέαζα κάποιες καταστάσεις, αλλά ήμουν παίκτης και μάλιστα σημαντικός παίκτης, ο αρχηγός της Ρόμα. Είναι φυσιολογικό να είχα μεγαλύτερο ειδικό βάρος, διαφορετικό από όλους τους υπόλοιπους. Όμως δεν συμμετείχα σε κάποια «στρογγυλή τραπέζη» αποφάσεων.
👑Από τότε που σταμάτησα το ποδόσφαιρο, μάλιστα, έχει αυξηθεί ακόμη περισσότερο η δημοτικότητα μου στην Ρώμη. Ίσως επειδή γεννήθηκα, μεγάλωσα και «πέθανα» φορώντας μία και μοναδική φανέλα. Όταν κλείνουν 25 χρόνια ιστορίας, θεωρητικά είσαι «νεκρός» και όμως εδώ στη Ρώμη, για όλους, είμαι ζωντανός, ολοζώντανος. Είναι η επιλογή που έκανα, η αγάπη που έδωσα στον κόσμο και ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρθηκα πάντα στους άλλους.
🔟Για την φανέλα με το Νο 10 στον Ντιμπάλα?Δεν δίνεις το Νο10 σε κάποιον μόνο και μόνο επειδή έκανε πέντε, έξι ή επτά καλές εμφανίσεις. Πάντα έλεγα ότι πρέπει να δημιουργηθεί μια πορεία που θα επιτρέψει σε έναν σημαντικό ποδοσφαιριστή να παραμείνει για πολλά χρόνια στη MAGICAROMA.gr. Δεν υπάρχουν «δεκάρια» που απλώς περνούν και φεύγουν. Στο τέλος, η απόφαση για το αν θα δοθεί ή όχι το Νο10 στον Ντιμπάλα, στον Μάρκο ή στον Λούκα ανήκει στη διοίκηση.
🇮🇹Όλοι έλεγαν ότι ο Ιταλός παίκτης στον οποίο έμοιαζα περισσότερο ήταν ο Μαντσίνι, όμως εγώ δεν τον έζησα πραγματικά, ήμουν σχεδόν στην αρχή της καριέρας μου. Κι εκείνος στη Σαμπντόρια έπαιζε στην τριάδα πίσω από τον στράικερ, ή ως δεύτερος επιθετικός, λίγο απ' όλα. Αλλά δεν πέτυχε τα ίδια γκολ που πέτυχα εγώ. Και οι ασίστ μου άρεσαν πολύ. Πριν ο Σπαλέττι με βάλει να αγωνίζομαι ως κεντρικός επιθετικός, τις θεωρούσα πιο σημαντικές ακόμη και από τα γκολ.''
, τα λόγια του αυτοκράτορα της Ρώμης, ενός απο τους πραγματικά λίγους ποδοσφαιριστές που έχουν ενώσει την ιστορία τους με την ιστορία μίας ομάδας, Φραντσέσκο Τόττι.
