GoalZone Sports

လီဝန်ဒေါစကီးကို ခေါ်မယ်ဆိုရင် မဆိုးဘူးလို့ ရီယို ဖာဒီနန်က ဆိုလိုက်တယ်။ ဒီဘဲက အသက်ကြီးနေပြီ မှန်ပေမယ့် သူ့ဆီမှာရှိတဲ့ အတွေ့အကြုံ၊ ဘောလုံးကို နှလုံးသားနဲ့ကစားတတ်တဲ့ ပညာတွေက လူငယ်လေး ဘင်ဂျမင် ဆက်ရှ်ကို အတွက်တော့ ရွှေလိုတန်ဖိုးရှိနေမှာပါ။

​အသင်းက ဆက်ရှ်ကိုကို နောက် (၅) နှစ်လောက်အထိ အသင်းရဲ့ အဓိက တိုက်စစ်မှူးအဖြစ် ပုံသွင်းချင်တယ်ဆိုရင် ဒါဟာ အိပ်မက်တစ်ခုပါပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ကာလတွေက ဗန်နစ္စတယ်ရွိုင်းတို့၊ အီဗရာဟီမိုဗစ်တို့ဆီကနေ လူငယ်တွေ ဘယ်လောက်အထိ အမြတ်ထွက်ခဲ့လဲဆိုတာ အားလုံးအသိပါပဲ။

​လီဝန်ဒေါစကီးလို အမြဲတမ်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်ပြီး နှိမ့်ချတတ်တဲ့သူနဲ့ တွဲကစားရတာက ဆက်ရှ်ကိုအတွက်တော့ တကယ့်ကို Masterclass သင်တန်းတစ်ခု တက်ရသလိုမျိုး ဖြစ်လာမှာပါ။ လစာကတော့ အနည်းငယ်များနိုင်ပေမယ့် အသင်းရဲ့ Tactical blueprint အတွက်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုပါပဲ။

​ကျွန်တော်တို့ဘက်က ကြည့်ရင်တော့ ဒါဟာ တိုက်စစ်ပိုင်းမှာ High-level experience ကို ယူပြီး Youth Development ကို မြှင့်တင်မယ့် အကွက်ကောင်းတစ်ခုလို့ မြင်မိတယ်။ ဆက်ရှ်ကိုအနေနဲ့ လီဝန်ဒေါစကီးဆီကနေ Movement off the ball နဲ့ Finishing technique တွေကို အတုယူလိုက်နိုင်ရင်တော့ ဥရောပတိုက်ရဲ့ နောက်ထပ် ကြောက်ခမန်းလိလိ တိုက်စစ်မှူးတစ်ယောက် မွေးဖွားလာတော့မှာ အသေအချာပါပဲ။

​ဘောလုံးဆိုတာ စာအုပ်ထဲက အချက်အလက်တွေတင် မဟုတ်ဘူး၊ အတွေ့အကြုံဆိုတဲ့ အရာကလည်း ပွဲတစ်ပွဲရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို အဆုံးအဖြတ်ပေးတတ်တာလေ။

Photo Credit

Goal Zone

ဘရူနိုဖာနန်ဒက်စ်ဆိုတဲ့ ဒီဘဲကို ကြည့်ရတာ တစ်ခါတစ်ခါတော့လည်း သနားစရာကောင်းသလိုလို၊ အားကျစရာကောင်းသလိုလိုပါပဲ။ အခုနောက်ဆုံးမှာလည်း သူ့ရဲ့ (၂၁) ကြိမ်မြောက် ဂိုးဖန်တီးမှုကို ဂိုးသမားရဲ့ Own Goal အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးဖို့ အော်နေကြတဲ့သူတွေ ရှိလာပြန်ပြီ။ ဘောလုံးက ဂိုးဘားကိုထိ၊ ဂိုးသမားလက်ကိုထိပြီးမှ ဝင်သွားတာဆိုတော့ နည်းပညာပိုင်းအရ Deflection လို့ပြောရမလိုလို ဖြစ်နေတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုမျိုး အသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို လိုက်ပြီး ပုံကြီးချဲ့နေကြတာကို ကြည့်ရတာ စိတ်ပျက်စရာပဲ။ အရင်ခေတ်တုန်းက ဖရန့်လမ်းပတ်တို့၊ စတီဗင်ဂျရတ်တို့တုန်းကလည်း ဂိုးပေါက်တည့်အောင် ကန်လိုက်တဲ့ ဘောလုံးတွေက နောက်ခံလူနဲ့ထိပြီး လမ်းကြောင်းပြောင်းဝင်တာတွေ ရှိခဲ့တာပါပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဘယ်သူမှ ဂိုးသမား Own Goal ဖြစ်ရမယ်ဆိုပြီး ဒီလောက်အထိ အတင်းအကျပ်ကြီး တောင်းဆိုမနေခဲ့ကြဘူး။

အခု ဘရူနိုကို တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ သူတွေကို ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး ဆိုးရွားနေပြီ။ ကိုယ့်အသင်းက (၂၂) နှစ်ကြာမှ ဖလားရတာတောင် ရင်အေးအေးနဲ့ မပျော်ရွှင်နိုင်ဘဲ ဘရူနိုရဲ့ ဂိုးဖန်တီးမှုစာရင်းကိုပဲ လိုက်စောင့်ကြည့်နေတာကတော့ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းလောက်အောင်ပါပဲ။ ဘရူနိုကတော့ သူ့အလုပ်သူလုပ်ပြီး အသင်းအတွက် အကောင်းဆုံးပေးဆပ်နေဦးမှာပါ။

ဒီလိုမျိုးဝေဖန်မှုတွေက ဘရူနိုလိုမျိုး Key Pass တွေ အများကြီးပေးနိုင်တဲ့ Playmaker တွေအတွက်တော့ အမြဲလိုလို ကြုံတွေ့နေရတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုလို ဖြစ်နေပါပြီ။ ဘောလုံးလောကဆိုတာလည်း ရလဒ်ထက်စာရင် အငြင်းပွားစရာတွေကိုမှ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားနေကြတဲ့ ခေတ်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီလို့ပဲ ပြောရတော့မှာပါပဲ။

Photo Credit

Goal Zone

ပရီးမီးယားလိဂ်သမိုင်းမှာ တရာသီအတွင်း ဂိုးဖန်တီးမှု အများဆုံးစံချိန်ဆိုတာ တကယ်ကို ရူးမတတ် ကြိုးစားရမယ့် အရာပါ။ အခုတော့ ဒီစံချိန်ကို ဘရူနိုဖာနန်ဒက်စ်က အပြီးသတ် ချေဖျက်သွားပြီလေ။ ဒီစွမ်းဆောင်မှုနဲ့အတူ PFA တစ်နှစ်တာအကောင်းဆုံး ကစားသမားဆုဆိုတာကလည်း သူ့အတွက်ပဲ သေချာသွားပါပြီ။

ဒီဆုကို တခြားသူတွေရွေးတာမဟုတ်ဘဲ အတူတူကစားနေတဲ့ ပရီးမီးယားလိဂ် ကစားသမားအချင်းချင်းကပဲ မဲပေးရွေးချယ်တာဆိုတော့ ဘရူနိုရဲ့ တန်ဖိုးကို ပိုသိသာစေပါတယ်။ ရာသီမကုန်ခင် အင်တာဗျူးတွေမှာကတည်းက တခြားကစားသမားတွေက ဘရူနိုကိုပဲ အကောင်းဆုံးလို့ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ပြောထားကြတာ၊ ဒါက ဘရူနိုအတွက် တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။

ဒီလထဲမှာ အာဆင်နယ်က ရိုက်စ်တို့၊ ရာယာတို့လို ပြိုင်ဘက်ကောင်းတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် ဘရူနိုရဲ့ (၂၁) ဂိုးဖန်တီးမှု စံချိန်သစ်ရှေ့မှာတော့ အားလုံးပဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါက ရိုးရိုးစံချိန်တင်တာမျိုးမဟုတ်ဘူး၊ ယူနိုက်တက်အတွက် ချန်ပီယံဆုအိပ်မက်ကိုတောင် ပုံဖော်ပေးသွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးထိ ရောက်လာတာကိုး။

လာမယ့် စက်တင်ဘာမှာတော့ ပရိသတ်တွေအားလုံး စောင့်မျှော်နေကြတဲ့ PFA ဆုပေးပွဲကို ရောက်လာပါတော့မယ်။ (၂၀၁၀) နောက်ပိုင်း Players' Player of the Year ဆုကို ပြန်လည်ရယူနိုင်တဲ့ ပထမဆုံး မန်ယူနိုက်တက်ကစားသမားအဖြစ် ဘရူနိုတစ်ယောက် သမိုင်းစာအုပ်ထဲမှာ နာမည်ထိုးထည့်တော့မှာပါ။ ဘောလုံးကစားတာ တကယ်ကို အနုပညာမြောက်တယ်ဆိုတာ ဒီဘဲကိုကြည့်ရင် သိနိုင်ပါတယ်။

Photo Credit

Goal Zone

'ဘရူနိုကို ရော-င်းပြီး ငွေရှာလိုက်၊ ပြီးရင် နေရာအစားထိုး' ဆိုတဲ့ စကားသံတွေက ပြီးခဲ့တဲ့ နွေရာသီမှာ Social Media အနှံ့ ပျံ့နှံ့နေခဲ့တာဗျ။ မန်ယူပရိသတ် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်က ဒီဘဲကြီးကို မလိုချင်သလိုလို၊ အသင်းရဲ့ အနာဂတ်ကို ထိခိုက်နေသလိုလိုနဲ့ ဝေဖန်ခဲ့ကြတာ။ တကယ်လို့သာ ရူဘင်အမိုရင်က သူ့ကို မထိန်းထားခဲ့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ကပ္ပတိန်ကြီးရဲ့ ဇနီးဖြစ်သူက မန်ချက်စတာရဲ့ အေးစက်တဲ့ရာသီဥတုကို စိတ်ကုန်ပြီး ဆော်ဒီနေရောင်ခြည်ကို ရွေးချယ်လိုက်မယ်ဆိုရင်... မန်ယူအသင်း အခုလို အဆင့် ၃ နဲ့ ချန်ပီယံလိဂ်ဝင်ခွင့် ရပါ့မလား။ ပရီးမီးယားလိဂ်ရဲ့ တောက်လျှောက်ကြီး တည်မြဲနေတဲ့ ဂိုးဖန်တီးမှု စံချိန်တွေကော ကျိုးပျက်နိုင်ပါ့မလား။

တကယ်တော့ ဘရူနိုဖာနန်ဒက်စ်ဟာ တခြားကစားသမားတွေနဲ့ မတူဘူး။ ဟိုးအရင်တုန်းက ဖာဂူဆန်လက်ထက်က ခရစ္စတီယာနိုရော်နယ်လ်ဒိုတို့၊ ရွန်နီတို့ဆီမှာ ရှိခဲ့တဲ့ "အသင်းအတွက် အသက်ပေးကစားတတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်"မျိုး သူတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသလိုဘဲ။ Tactical ပိုင်းမှာဆိုရင် သူက High Pressing တွေကို အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်သလို၊ ပွဲချိန်အတွင်းမှာလည်း Key Passes တွေကို နေရာစုံကနေ ဖန်တီးပေးနိုင်တဲ့ Player တစ်ယောက်ပါ။ ကွင်းလယ်မှာ သူရှိနေရင် မန်ယူရဲ့ Attack transition က အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ရှိနေတတ်တာကိုတော့ ဝေဖန်သူတွေလည်း ငြင်းမရပါဘူး။

ကံကြမ္မာရဲ့ ရေးထားချက်တွေကလည်း ဆန်းကြယ်သားဗျာ။ ဘရူနိုဟာ အဓိက ဆုဖလားကြီးတွေနဲ့ မတွေ့ဆုံခဲ့ပေမဲ့ ဒီရာသီမှာတော့ တစ်ဦးချင်း ဂုဏ်ထူးဆောင်ဆုတွေကို တရစပ် သိမ်းပိုက်သွားတယ်။ FWA နဲ့ ပရီးမီးယားလိဂ်ရဲ့ တစ်နှစ်တာ အကောင်းဆုံးဆုတွေကို သိမ်းပိုက်လိုက်တာက သူဘယ်လောက်ထိ ကြမ်းခဲ့လဲဆိုတာ သက်သေပြနေသလိုပါဘဲ။ ရွိင်ကိန်းတို့လို ဂန္တဝင်ကြီးတွေက "ဖလားမရရင် အလကားပဲ" လို့ ပြောကြပေမဲ့၊ ကွင်းထဲမှာ ၉၀ မိနစ်လုံး အသက်ရှူနှုန်းမပျက် ကစားသွားတဲ့ ဒီဘဲကြီးရဲ့ အရည်အသွေးကိုတော့ ဘယ်သူမှ မငြင်းနိုင်ပါဘူး။

ဘရူနိုဟာ လူချစ်များသလို လူမုန်းလည်း များပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ အသေအချာ ပြောရဲတယ်... ဆုဖလားမရတာဟာ ဘရူနိုရဲ့ လက်စွမ်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အသင်းရဲ့ စနစ်ပိုင်း အားနည်းချက်တွေကြောင့်သာ ဖြစ်တယ်။ သူကတော့ မန်ယူနိုက်တက်ရဲ့ ခေတ်သစ် ဂန္တဝင်အဖြစ်နဲ့ ပရီးမီးယားလိဂ်သမိုင်းမှာ သူ့နာမည်ကို ရွှေရောင်နဲ့ ရေးထိုးသွားခဲ့ပြီ။ ဘောလုံးဆိုတာ အနိုင်အရှုံးထက်စာရင် အဲ့ဒီ Moment တွေ၊ ဖန်တီးမှုတွေနဲ့ အတူရှိနေပေးတာကဘဲ ပရိသတ်တွေအတွက် အချစ်ဆုံးဆိုတာကို သူသက်သေပြသွားခဲ့တာပါဗျာ။

Photo Credit

Goal Zone

ဘရူနို ဖာနန်ဒက်စ်ဆိုတဲ့ ဒီဘဲကို ကြည့်ရတာ တစ်ခါတစ်လေ စိတ်ညစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ ကွင်းထဲမှာတော့ သူက တကယ့်ကို အန္တရာယ်အရှိဆုံးလူပါပဲ။ အခု ပရီးမီးယားလိဂ် တစ်ရာသီ ဂိုးဖန်တီးမှု (၂၁) ကြိမ်ဆိုတဲ့ မှတ်တမ်းသစ်ကို ရောက်သွားတာ ကြည့်လိုက်ရင် ပရီးမီးယားလိဂ်သမိုင်းတစ်လျှောက် ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ စံချိန်သစ်တစ်ခုလို့ ပြောရမယ်။

အရင်တုန်းက ဒီလိုစံချိန်မျိုးကို မက်ဆီတို့၊ မူလာတို့လို ကမ္ဘာ့အဆင့် Playmaker တွေဆီမှာပဲ တွေ့ဖူးတာပါ။ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ မြင်နေကျ ပရီးမီးယားလိဂ်ကွင်းထဲမှာတင် ဘရူနိုက အဲ့ဒီလိုမျိုး Europe Top Five League ရဲ့ အမြင့်ဆုံးမှတ်တမ်းအထိ ရောက်သွားပြီ။ သူ့ရဲ့ Key Passes တွေ၊ Vision နဲ့ ပွဲကို ဖတ်တဲ့ Tactical Intelligence က တကယ်ကို ကြမ်းခဲ့တာပါ။

အသင်းဖော်တွေအတွက် ပေးလိုက်တဲ့ Through Balls တွေ၊ တောင်ပံတွေကို ဖြန့်ချပေးလိုက်တဲ့ Switch of play တွေက ပြိုင်ဘက်တွေအတွက်တော့ အိပ်မက်ဆိုးပါပဲ။ တစ်ပွဲလုံး တောက်လျှောက် ရုန်းကန်နေရရင်တောင် နောက်ဆုံးမိနစ်မှာ သူတစ်ချက် ပို့လိုက်တာနဲ့ ဂိုးဖြစ်သွားတတ်တဲ့ သူ့ရဲ့ Creative Output ကို ဘယ်လိုမှ ငြင်းလို့မရတော့ဘူးလေ။

အသင်းအတွက် အသက်သွေးကြောဖြစ်နေတဲ့ ဒီကစားသမားရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ရတာ တကယ့်ကို ရသမြောက်ပါတယ်။ ကိန်းဂဏန်းတွေက မုသာဝါဒ မပြောဘူးဆိုတဲ့အတိုင်း ဘရူနိုရဲ့ ဒီစံချိန်က သူ့ကို ဒီခေတ်ရဲ့ အကောင်းဆုံး Midfield Maestro တစ်ယောက်အဖြစ် သမိုင်းတင်ပေးသွားမှာ အသေအချာပါပဲ။

ဘောလုံးဆိုတာ စာရင်းဇယားတွေထက် ကျော်လွန်တဲ့ အနုပညာတစ်ခုပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဘရူနိုကတော့ အဲ့ဒီအနုပညာကို ဂဏန်းတွေနဲ့ ရေးပြသွားခဲ့ပြီ။

Photo Credit

Goal Zone

ပရီးမီးယားလိဂ်ရဲ့ တစ်နှစ်တာ အကောင်းဆုံးဆုဆိုတာ တောက်ပတဲ့ ကြယ်ပွင့်တွေကြားက အလင်းဆုံးတစ်ယောက်ကို ရွေးထုတ်ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ တချို့သော ရာသီတွေမှာတော့ ဒီဆုက စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုတည်းထက် ပိုတဲ့ အနစ်နာခံမှုကို ဂုဏ်ပြုခြင်းမျိုး ဖြစ်လာတတ်တယ်။ ဒီတစ်ခါ ဘရူနို ဖာနန်ဒက်စ် ရခဲ့တဲ့ဆုကို ကြည့်ပြီး မကျေနပ်တဲ့သူတွေ ရှိနေတာကိုတော့ နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့မျက်စိထဲမှာ ဒီကလန်ရိုက်စ်လိုမျိုး အဖက်ဖက်က ပြည့်စုံတဲ့အသင်းကြီးမှာ ကစားပြီး ဘာအခက်အခဲမှမရှိဘဲ ခြေစွမ်းပြသွားတဲ့ ကစားသမားတွေ ရှိနေလို့လေ။ သေချာတာပေါ့ဗျာ။

ဒါပေမဲ့ ဘရူနိုရဲ့ ပုံပြင်က အဲဒီလောက်နဲ့ မပြီးဆုံးပါဘူး။ ယူနိုက်တက်ဆိုတဲ့ မုန်တိုင်းထန်ပြီး လမ်းပျောက်နေတဲ့ သင်္ဘောကြီးကို သူတစ်ယောက်တည်း ပုခုံးပြောင်းထမ်းပြီး ကမ်းစပ်ကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းကို လူတိုင်းမြင်နိုင်ဖို့ လိုပါတယ်။ တခြားပြိုင်ပွဲတွေမှာ ကစားရလို့ ပင်ပန်းတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေက ဒီဆုနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ နေရာမှာ အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး။ ဒီဆုက ပရီးမီးယားလိဂ်ရဲ့ ဇာတ်ခုံပေါ်မှာ တစ်ပွဲချင်းစီအတွက် သူပေးဆပ်ခဲ့တဲ့ စွမ်းအင်တွေအပေါ် မူတည်ပြီး ချီးမြှင့်တာပါ။ ဘရူနိုရဲ့ Creative output နဲ့ Leadership influence ဟာ အသင်းကို အခြေအနေဆိုးထဲက ဆွဲထုတ်ပေးခဲ့တာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောရမယ်။

ဘရူနိုဟာ သူ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားတွေကို အသုံးပြုပြီး အသင်းကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သူပါ။ စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မဟုတ်ဘဲ အသင်းကို လိုအပ်နေတဲ့အချိန်မှာ အသက်သွင်းပေးနိုင်ခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ "Impact" ကို ပရိသတ်တွေ ကောင်းကောင်းကြီး သိသွားလောက်ပါပြီ။ ထိုက်တန်သလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းထက်၊ သူသာမရှိရင် ယူနိုက်တက် ဘယ်လိုမျိုး အခြေအနေဆိုးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာကို တွေးကြည့်ရင်ပဲ အဖြေက ထွက်လာမှာပါ။ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ပြောနေသူတွေအတွက်လည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရုံကလွဲပြီး တခြားဘာမှ မရှိတော့ပါဘူး။

သူ့အတွက်ကတော့ အေးဆေးပါပဲ။

Photo Credit

Goal Zone

Old Trafford ကွင်းကြီးရဲ့ မြက်ခင်းစိမ်းတွေပေါ်မှာ ဘရူနိုဖာနန်ဒက်စ်ရဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းဟာ အနုပညာမြောက်တဲ့ ဖန်တီးမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ သူရောက်ရှိလာချိန်ကစပြီး မန်ချက်စတာယူနိုက်တက်ရဲ့ ကစားကွက်ဟာ လုံးဝအသက်ဝင်လာခဲ့ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစွမ်းဆောင်ရည်တွေထက် အသင်းလိုက်စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် သူကိုယ်သူ သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ပရီးမီးယားလိဂ်ရဲ့ တိုက်ပွဲတွေကြားမှာ သူဖန်တီးလိုက်တဲ့ ဂိုးတွေ၊ ပေးပို့လိုက်တဲ့ ဘောလုံးတွေတိုင်းက ပရိသတ်တွေကို အသည်းစွဲဖြစ်စေခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။

​ဒီနှစ်မှာတော့ ဘရူနိုအတွက် အောင်မြင်မှုတွေက ပန်းခင်းလမ်းလိုမျိုးပဲ ဖြစ်နေပါတယ်။ နာမည်ကျော် Sir Matt Busby တစ်နှစ်တာအကောင်းဆုံးဆုကို အဖျားဆွတ်ခူးလိုက်နိုင်သလို၊ သူ့ရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက် ကစားသမားချင်းတွေက ပေးအပ်တဲ့ ဆု၊ ပြီးတော့ ပြိုင်ဘက်ကွင်းတွေကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေတဲ့ ဂျာနယ်လစ်တွေကပါ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်တဲ့ တစ်နှစ်တာ အကောင်းဆုံးဆုတွေဟာ သူ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ဆုလာဘ်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

​ဒါဟာ ကံကြမ္မာပေးတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင် အချိန်တိုင်းမှာ ချွေးတွေ၊ သွေးတွေနဲ့ ရင်းနှီးတည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ စံချိန်သစ်တစ်ခုပါ။ ဘရူနိုအတွက်တော့ ဒီဆုတွေက ခရီးဆုံးမဟုတ်သေးဘဲ နောက်ထပ် ရည်မှန်းချက်တွေဆီ ဆက်လျှောက်လှမ်းဖို့ တွန်းအားတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ Old Trafford ရဲ့ ဘုရင်သစ်၊ ယူနိုက်တက်ရဲ့ အသက်သွေးကြော လို့လည်း ပြောလို့ရသလို ယူနိုက်တက် အတွက် ဂုတ်ကြီး လို့ ခေါ်ဆိုရမယ့် ဘရူနို ရဲ့ အောင်မြင်မှုကတော့ တကယ်ကို ကျေနပ်စရာ ကောင်းတာထက်ကို ပိုပါတယ်။

Photo Credit

Goal Zone

မော်ဂန် ရော်ဂျာစ်ကို ကြည့်လိုက်ရင် အရင်ခေတ်က ယူနိုက်တက်ရဲ့ ပြောက်ကျားတိုက်စစ်မှုးတွေလိုမျိုး လျင်မြန်ပြီးတော့ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ခြေစွမ်းမျိုးကို မြင်နေရတယ်။ အက်စတွန်ဗီလာက ပေါင်သန်း ၈၀ လောက် တောင်းထားပေမဲ့ ဒီဘဲရဲ့ ကွင်းလယ်နဲ့ တိုက်စစ်ကြား ချိတ်ဆက်မှုတွေက အသင်းကြီးတွေ အကုန်လုံး ရူးသွပ်နေလောက်တဲ့ အချက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောရမယ်။

တိုနာလီကိစ္စကတော့ တကယ့်ကို ခေါင်းကိုက်စရာပါ။ နယူးကာဆယ်က ယူရို ၇၅ သန်းလောက်ကို မျှော်လင့်ထားတာဆိုတော့ ယူနိုက်တက်အတွက်တော့ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာတယ်။ အယ်လီယော့ အန်ဒါဆင်ထက်တောင် ဈေးကြီးဦးမယ့် အခြေအနေကတော့ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောရမယ်။

နည်းစနစ်ပိုင်းအရ ပြောရရင် ရော်ဂျာစ်ရဲ့ Off-the-ball movement က တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းပြီး၊ တိုနာလီရဲ့ Deep-lying playmaker နေရာက ပေးပို့မှုတွေက ယူနိုက်တက်ရဲ့ ကွင်းလယ်မှာ Structural stability ကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်မှာ သေချာတာပေါ့ဗျာ။

အသင်းတာဝန်ရှိသူတွေအနေနဲ့ ဘယ်သူ့ကို အရင်ဦးစားပေးပြီး အပြောင်းအရွှေ့ဇာတ်လမ်းကို အဆုံးသတ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပါ။ ဒီလိုမျိုး ကစားသမားကောင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာဟာ ယူနိုက်တက် ပရိသတ်တွေ အမြဲတမ်း လိုချင်နေခဲ့တာပါ။ တကယ်ဖြစ်လာမလားဆိုတာကိုတော့ လာမယ့်နွေရာသီ အပြောင်းအရွှေ့မှာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့ဗျာ။

Photo Credit

Goal Zone

မန်ချက်စတာ ယူနိုက်တက်အသင်းဟာ ကွင်းလယ်ပိုင်းကို အားဖြည့်ဖို့အတွက် နယူးကာဆယ်က အီတလီကွင်းလယ်လူ ဆန်ဒရို တိုနာလီ ကို ခေါ်ယူဖို့ အဓိက ပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အသင်းက စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ အီဒါဆင် ကို ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ တိုနာလီကိုတော့ ရအောင်ခေါ်မယ်ဆိုပြီး အသင်းဘုတ်အဖွဲ့က ဆုံးဖြတ်ထားတာပါ။ သတင်းတွေအရ ယူနိုက်တက်ရဲ့ နည်းပြသစ် မိုက်ကယ် ကားရစ် ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူအသင်းမှာ အရင်ဆုံး လိုချင်တဲ့ ကစားသမားဟာ တိုနာလီ ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

​မိုက်ကယ် ကားရစ်ဟာ သူကိုယ်တိုင် ကွင်းလယ်လူဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်တာကြောင့် တိုနာလီရဲ့ ကစားပုံကို အလွန်သဘောကျနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ တိုနာလီရဲ့ ကွင်းလယ်မှာ အဖျက်ရော အပေးအယူပါ ကောင်းမွန်တဲ့ အရည်အချင်းဟာ ယူနိုက်တက်အတွက် အဓိက လိုအပ်ချက်လို့ ကားရစ်က မြင်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း တိုနာလီကို မဖြစ်မနေခေါ်ယူပေးဖို့ အသင်းတာဝန်ရှိသူတွေကို တောင်းဆိုထားပြီး အပြောင်းအရွှေ့ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် အလေးအနက် အာရုံစိုက်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

​ဒီအပြောင်းအရွှေ့ဟာ ဖြစ်နိုင်ခြေ တော်တော်လေး များနေပေမယ့် ပြောင်းရွှေ့ကြေးကိစ္စကတော့ ဆက်လက်ညှိနှိုင်းရဦးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ နယူးကာဆယ်ဘက်က ယူရို သန်း ၁၀၀ လောက်အထိ လိုချင်နေပြီး ယူနိုက်တက်ကတော့ ယူရို ၇၅ သန်းကနေ ၈၀ သန်း ကြားမှာ အပိုဆုကြေးတွေထည့်ပြီး ကမ်းလှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ တိုနာလီတစ်ယောက် ယူနိုက်တက်ရဲ့ ကွင်းလယ်လူအသစ် တကယ်ဖြစ်လာမလားဆိုတာ ပရိသတ်တွေ စောင့်ကြည့်ရတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

Photo Credit

Goal Zone

မန်ချက်စတာယူနိုက်တက်အသင်းဟာ တိုက်စစ်ပိုင်းကို ပိုပြီးအားကောင်းလာအောင် ကစားသမားကောင်းတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေခဲ့တာ ကြာပြီ။ အခုတော့ သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က အီတလီရဲ့ AC Milan အသင်းမှာ တောက်ပနေတဲ့ ပေါ်တူဂီတောင်ပံကစားသမား ရာဖေးလ် လီယို ဆီကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။ အသင်းကို ပိုပြီးအင်အားတောင့်တင်းစေချင်တဲ့ ယူနိုက်တက်ဟာ လီယွန်ကို အရခေါ်ယူဖို့အတွက် တကယ့်ကို အလေးအနက် စိတ်ဝင်စားနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

​သတင်းတွေရဲ့ ဖော်ပြချက်အရ ယူနိုက်တက်ဟာ ဒီပေါ်တူဂီကြယ်ပွင့်ကို ခေါ်ယူနိုင်ဖို့အတွက် နောက်ကွယ်ကနေ စတင်လှုပ်ရှားနေပြီ။ လျင်မြန်ပြီး ဂိုးသွင်းကောင်းတဲ့ လီယို သာ ရောက်လာခဲ့ရင် ယူနိုက်တက်ရဲ့ တိုက်စစ်ဟာ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းလာနိုင်တယ်။ ဒီအပြောင်းအရွှေ့ဟာ ကောလာဟလတစ်ခုတင်မဟုတ်ဘဲ တကယ့်ကို အကောင်အထည်ပေါ်လာမယ့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာနေပါပြီ။

​ဒီလိုကစားသမားကောင်းတစ်ယောက်ကို ခေါ်ယူဖို့က မလွယ်ကူပေမယ့် ယူနိုက်တက်ဘက်ကတော့ လက်လျှော့မှာမဟုတ်ဘဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားလိမ့်မယ်။ ယူနိုက်တက်ရဲ့ ကစားသမားသစ်အဖြစ် လီယို ကို ကွင်းထဲမှာ မြင်တွေ့ရဖို့ ပရိသတ်တွေ မျှော်လင့်နေကြတာ ဖြစ်တယ်။ ဒီစိတ်လှုပ်ရှားစရာ အပြောင်းအရွှေ့သတင်းကြီးဟာ တကယ်ပဲ လက်တွေ့ဖြစ်လာမလားဆိုတာကတော့ စောင့်ကြည့်ရမှာ ပါပဲ။

Photo Credit

Goal Zone

ဘောလုံးလောကဟာ တစ်ခါတလေကျရင် ရုပ်ရှင်တစ်ကားထက်တောင် ပိုပြီး ဇာတ်နာတတ်ပါတယ်။ ဇာတ်ညွှန်းမရှိတဲ့ ဒီပြဇာတ်ခုံပေါ်မှာ တချို့လူတွေက ပေးဆပ်သလောက် ကံကြမ္မာရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို မရတတ်ကြပါဘူး။ အခုလည်း အိပ်မက်တွေအပြည့်နဲ့ မျှော်လင့်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲက အသံတိတ်အော်ဟစ်သံကို ကျွန်တော်တို့ ကြားနေရပြီ။ အဲဒီလူကတော့ တခြားသူမဟုတ်ပါဘူး၊ ဟာရီ မက်ဂွိုင်းယား ပါပဲ။ ၂၀၂၆ ကမ္ဘာဖလားရဲ့ အပြီးသတ်လူစာရင်း ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ သူ့နာမည် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာဟာ တကယ့်ကို ရင်နာစရာလို့ပြောရမယ် ။

တကယ်တော့ ဒီဘဲဟာ ကမ္ဘာ့ဖလားမှာ နိုင်ငံအသင်းအတွက် ကစားပေးချင်လွန်းလို့ ရူးသွပ်မတတ် အားခဲထားခဲ့တာပါ။ ယူနိုက်တက်မှာ ပုံမှန်ပွဲထွက်ခွင့်ရဖို့ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ကြားထဲက ကွင်းထဲဝင်ရတဲ့ မိနစ်တိုင်းမှာ သွေးကုန်ခြောက်ခမ်းမတတ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှာလည်း အရိုးကြေကြေ အရေခမ်းခမ်း ပေးဆပ်ခဲ့တာ အားလုံးအသိပါပဲ။ အင်္ဂလန်အသင်းရဲ့ နည်းပြသစ် သောမတ်စ် တူချယ်ရဲ့ အိပ်ကပ်ထဲ ကောက်ထည့်ခံရဖို့၊ ဂျာမန်နည်းပြကြီး သဘောကျပြီး ယုံကြည်မှု ပြန်ရလာဖို့အတွက် သူ စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းတွေ ပြသခဲ့တာပဲလေ။

နည်းစနစ်ပိုင်းအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင်လည်း တူချယ်ရဲ့ Three-back system မှာ မက်ဂွိုင်းယားရဲ့ Aerial dominance နဲ့ Progressive passes တွေက အသုံးတည့်နိုင်တယ်လို့ လူအများက တွေးခဲ့ကြတာပါ။ ပွဲကြီးပွဲကောင်းတွေမှာ သူ့ရဲ့ Low-block defense ခံစစ်ကစားပုံနဲ့ ပွဲဖတ်နိုင်စွမ်းက အသင်းအတွက် အားကိုးရမယ့်အရာလို့ ယူဆခဲ့ကြတယ်။ အတိတ်က ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲတွေမှာလည်း သူဟာ အင်္ဂလန်နောက်တန်းရဲ့ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုလို ကြမ်းခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တူချယ်ကတော့ ပိုပြီး High-pressing ဖြစ်ပြီး Pace ကောင်းတဲ့ နောက်ခံလူတွေကိုပဲ ဦးစားပေး ရွေးချယ်သွားခဲ့ပါတယ်။

အခုအချိန်မှာ မက်ဂွိုင်းယားရဲ့ ရင်ထဲက နာကျင်မှုနဲ့ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုတွေကို ဘောလုံးလောကကြီးတစ်ခုလုံး... ကောင်းကောင်းကြီး သိသွားလောက်ပါပြီ။

Photo Credit

Goal Zone