Jaarrond

Website Contact opnemen met het bedrijf

Jaarrond Jaarrond helpt je bij het leven volgens je natuurlijke ritme. Je staat bewust stil bij de wisselende seizoenen en de uitnodiging die daarvan uitgaat.

13/11/2026

Onder een sterrenhemel voel ik me klein. En tegelijk voel ik heel sterk dat ik erbij hoor.

Dat is iets waar ik zo van hou in de donkere maanden. Ik stap ’s ochtends vroeg even naar buiten, kijk omhoog, voel en denk aan alle mensen die lang voor ons ook zo naar de sterren keken. Zij zagen de dagen korter worden en keken uit naar het moment waarop het licht weer terugkwam. Net als ik nu.

Daar begint leven volgens de seizoenen voor mij. Bij het besef dat ik zelf deel uitmaak van de natuur en dat ik in mijn dagelijks leven kan meebewegen met haar ritme. Ook (of misschien wel juist) in de donkere maanden, als buiten alles tot stilstand komt.

11/11/2026

Lichtjesfeest vandaag bij de kleuters en ik geniet enorm mee van de eenvoudige rituelen. Allemaal een potje beplakt, kaarsje erin en in een donkere aula liedjes zingen.

"Ik loop hier met mijn lantaarn.
En mijn lantaarn loopt met mij.
Daarboven stralen de sterren.
Beneden stralen wij."

Steek jij vandaag een lichtje aan?



Toen ik net mijn fiets pakte om naar school te gaan, lag er voor het eerst dit jaar rijp. Ineens zag die gewone ochtend ...
10/11/2026

Toen ik net mijn fiets pakte om naar school te gaan, lag er voor het eerst dit jaar rijp. Ineens zag die gewone ochtend er heel anders uit.

De winter doet langzaam haar intrede en ik merk dat ik er voor het eerst in jaren naar uitkijk.

Buiten wordt de vergankelijkheid steeds zichtbaarder. Bladeren verkleuren en vallen, planten sterven bovengronds af en o...
31/10/2026

Buiten wordt de vergankelijkheid steeds zichtbaarder. Bladeren verkleuren en vallen, planten sterven bovengronds af en op omgevallen boomstammen verschijnen paddenstoelen. Er verdwijnt echter niks: alles wat afsterft, wordt weer voeding voor en onderdeel van het leven dat verdergaat.

Voor mij maakt leven met de seizoenen ruimte om daarbij stil te staan. Bij wat voorbijgaat, bij de mensen die ik in mijn hart met me meedraag en bij wat zij hebben doorgegeven. Verhalen, gewoonten, herinneringen. Dingen die soms zo vertrouwd zijn dat je bijna vergeet bij wie ze begonnen.

Op de viltkaart die ik een paar jaar geleden maakte voor deze overgangsperiode staat een oude vrouw bij haar ketel, omringd door de oogst. Ze is de Griekse Hekate, de godin van de driesprong. In deze tijd van het jaar werd ze aangeroepen om mensen te beschermen. In haar ketel komen ingrediënten samen en ze veranderen door warmte en tijd. Een transformatie die wij heel gewoon vinden, maar eigenlijk is het iets magisch.

Onze voorouders markeerden deze overgang eind oktober met jaarfeesten: het Keltische Samhain, het christelijke Allerheiligen en Allerzielen en het Mexicaanse Dia de Mu***os. Volgens de overlevering vervaagde in de nacht van 31 oktober de grens tussen de levenden en de doden en konden overleden dierbaren terugkeren naar hun familie.
In Halloween leven gebruiken uit die tradities voort. De naam verwijst naar All Hallows’ Eve, de avond voor Allerheiligen.

Ik vind het waardevol om deze overgang ieder jaar bewust te markeren. De natuur brengt vergankelijkheid onder onze aandacht en de oude jaarfeesten geven ons gebruiken en tradities om daarbij stil te staan. Om iemand te herinneren, gemis toe te laten en stil te staan bij wat we van eerdere generaties hebben doorgekregen.

Met mijn viltkaart en seizoenstafel geef ik dat moment ook in huis een plek. Hekate en haar ketel, omringd door de laatste oogst, herinnert me eraan dat ook afsterven en transformatie bij het leven horen. En dat we daar tijd voor mogen nemen, voordat we weer verdergaan.

Welke transformatie speelt momenteel in jouw leven?

‘Een paar leuke uitjes met de kinderen. Niks bijzonders hoor.’Dat was mijn antwoord toen een collega vroeg naar mijn her...
30/10/2026

‘Een paar leuke uitjes met de kinderen. Niks bijzonders hoor.’

Dat was mijn antwoord toen een collega vroeg naar mijn herfstvakantie. Nadat ik uitgebreid naar zijn verhaal had geluisterd, deed ik het mijne in een paar zinnen af.

Vooral dat ‘niks bijzonders’ bleef bij me hangen. Waarom maakte ik mijn verhaal kleiner? Waarom gaf ik hem alle ruimte en mezelf zo weinig?

In mijn stories vertelde ik erover en vroeg ik of jij de ruimte voelt om jezelf te laten zien en uit te spreken. Ik schrok van hoeveel mensen aangaven dat die ruimte niet vanzelfsprekend voelt.

Dat raakt voor mij aan de heksenwond. Aan de collectieve verwachtingen over vrouw-zijn die we met ons meedragen. Hoeveel mag je vertellen, verlangen, weten of willen voordat je bang wordt dat iemand je te veel vindt? Voordat je bang bent dat je je hoofd te hoog boven het maaiveld uitsteekt, en het wordt afgehakt...

Jezelf inhouden heeft ook gevolgen voor het contact. Wanneer ik mijn verhaal meteen afkap, krijgt de ander weinig gelegenheid om mij te leren kennen. Om ergens op door te vragen of iets te herkennen. Ik weet dat wel. En toch zit er blijkbaar een stuk in mij dat het veiliger vindt om zich klein te houden.

In de late herfst staan we bij Jaarrond stil bij wat we van onszelf verborgen houden. Dat kunnen gevoelens zijn die we moeilijk verdragen, maar ook enthousiasme, kennis of verlangens die weinig ruimte krijgen. Wat zou je willen laten zien als je minder bezig was met hoe het overkomt?

Vanavond verschijnt mijn gratis Seizoenskrant. Daarin neem ik je mee in de veranderingen van deze periode en wat die in ons eigen leven kunnen raken.

Wil je meelezen? Aanmelden kan via de link in mijn bio.

Vandaag mocht ik (figuurlijk in elk geval) 39 kaarsjes uitblazen. En, zoals inmiddels al een aantal jaren, gingen we wan...
25/10/2026

Vandaag mocht ik (figuurlijk in elk geval) 39 kaarsjes uitblazen. En, zoals inmiddels al een aantal jaren, gingen we wandelen door het Wandelbos en daarna lunchen bij de Zeven Geitjes.

De bomen zijn rond mijn verjaardag zo mooi dat ik er graag voor terugkom. Dit jaar maakten we er ook een fotoshoot met de kindjes van.

Ik houd van tradities. Van terugkeren naar dezelfde plek, op hetzelfde moment in het jaar. De bomen weer in herfstkleuren, de kinderen een jaar ouder, ikzelf ook. Zo’n vertrouwd uitstapje maakt zichtbaar hoeveel er ondertussen verandert.

Daar raakt een verjaardag voor mij aan de jaarfeesten. Je komt telkens terug bij een herkenbaar moment in het jaar, terwijl je leven verdergaat. Dezelfde overgang kan daardoor ieder jaar iets anders in je oproepen.

Inmiddels zit ik achter de computer voor een andere verjaardagstraditie: 75 vragen invullen over mijn leven en het afgelopen jaar. Ik houd sowieso van polls en enquêtes, dus daar ga ik graag voor zitten.

Naast de foto’s van vandaag ontstaat zo ook een ander soort momentopname: in woorden vastleggen waar ik nu sta. Iets om later naar terug te kunnen kijken, wanneer de bomen opnieuw verkleuren en er weer een kaarsje bij komt. Of misschien ooit wel als persoonlijk boekwerk voor toekomstige generaties.

Vul jij ook voor de lol vragenlijsten in of wil je zelf zo’n verjaardagstraditie starten? Stuur me gerust een berichtje als je de 75 vragen wil ontvangen.

Precies een jaar geleden begon daar mijn reis van hoofd naar hart. Een jaar waarin ik oude patronen onderzocht en doorwe...
23/10/2026

Precies een jaar geleden begon daar mijn reis van hoofd naar hart. Een jaar waarin ik oude patronen onderzocht en doorwerkte, met de seizoenen als terugkerend houvast. Daarover gaat mijn nieuwe boek, dat begin 2027 verschijnt.

Nu zijn we opnieuw in de late herfst. De periode waarin schaduwkanten, afsterven en verval zichtbaar worden. Ook in onszelf kan deze tijd iets aanraken. Wat houd je liever verborgen? Welk gevoel probeer je snel te verklaren of te bagatelliseren zodra het zich laat zien? En wat gebeurt er als je daar ruimte voor maakt?

Wil je zelf ook dieper naar binnen keren en ontdekken wat deze periode in jou raakt? Volgende week verschijnt mijn gratis Seizoenskrant, met persoonlijke verhalen en een verdiepende audio om zelf mee te bewegen met de late herfst.

Je kunt je aanmelden via de link in mijn bio.

20/10/2026

Bekijk ik de herfst door een roze bril? Misschien een beetje.

Maar ik ben het vaak genoeg met mijn collega eens geweest. Ook ik heb ‘bah’ gedacht als de herfst begon.

De overgang van zomer naar herfst vond ik lange tijd moeilijk. De korte dagen, de kou, de donkere maanden die voor je liggen. En de vermoeidheid.
Leven met de seizoenen betekent niet dat je alles ineens heerlijk vindt. Deze periode brengt ook zwaardere thema’s met zich mee: schaduwkanten, afsterven, verval en dood.

En toch is er (misschien juist daardoor) ook veel moois.

Zoals deze paddenstoelen op een omgevallen boomstam. Al die kleuren en vormen, midden in de afbraak. Met frisgroene bladeren ernaast.

De thema’s van de herfst kunnen heel waardevol zijn. Stilstaan bij wat je liever wegduwt of onderdrukt. Onderzoeken wat je blijft vasthouden, terwijl het je te veel kost. Ruimte geven aan een kant van jezelf die niet voldoet aan jouw (of andermans) verwachtingen.

Dat kan schuren en tegelijk opluchting geven. Als alle facetten van het leven, en van jezelf, er mogen zijn, ontstaat er een completer beeld.

Bekijk jij de herfst met een roze bril, of liever met oogkleppen op?

Gisteren stond ik in het TextielMuseum voor dit weefgetouw. Vanaf al die afzonderlijke spoelen lopen draden naar de oude...
18/10/2026

Gisteren stond ik in het TextielMuseum voor dit weefgetouw. Vanaf al die afzonderlijke spoelen lopen draden naar de oude, houten machine, waar ze samen een weefsel vormden.

Ik moest denken aan de verhalen over de weefsters van het levensweb. En aan She Who Weaves the Web van Nicolette van den Hadelkamp, die ik afgelopen zomervakantie zag hangen in de Heksenwaag in Oudewater. Nicolette beschrijft haar als de vrouw die met haar handen dromen, ideeën en visioenen vormgeeft. Haar web gaat over verbinding en over evenwicht tussen geven en ontvangen.

Nu we richting het Keltische jaarfeest Samhain gaan - inmiddels beter bekend als Halloween - komen die beelden voor mij samen. Voor onze Keltische voorouders was dit een tijd om stil te staan bij de dood, bij overleden dierbaren en bij de overgang naar de donkere helft van het jaar.

Hoewel het de afgelopen week prachtig, zonnig weer was, laat de natuur laat die overgang wel al zien. Bomen verkleuren prachtig en laten weldra hun bladeren vallen. Veel bovengrondse planten sterven af en dieren gaan in winterrust. Misschien heb je in jezelf ook al wel gevoeld dat je minder energie hebt of meer behoefte krijgt het binnen gezellig te maken.

Het levensweb verbeeldt hoe alles met elkaar samenhangt. Iedere draad is verweven met andere draden. Wat er met de ene gebeurt, werkt door in het geheel.

Juist daarom doet elk lijntje, dat ene stukje touw dat wij toebedeeld krijgen, ertoe: wat we creëren, verzorgen, herstellen, liefhebben of aan een ander doorgeven. Alles maakt onderdeel uit van dat grote web des levens.

Ook jij weeft daaraan mee. In de aandacht die je geeft, de keuzes die je maakt en wat er door jouw handen ontstaat. Jouw draad draagt iets bij wat zonder jou zou ontbreken.

In de Seizoenskrant van eind oktober deel ik meer over deze symboliek en de tijd van het jaar die we tegemoet gaan. Wil je meelezen? Je kunt je gratis inschrijven via de link in mijn bio.

Paddenstoelentijd:hele wereldjes ontdekken door alleen even door je knieën te zakken. (Hoe schattig zijn die mini's?!)  ...
17/10/2026

Paddenstoelentijd:
hele wereldjes ontdekken
door alleen even
door je knieën te zakken.

(Hoe schattig zijn die mini's?!)

Adres

Tilburg

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Jaarrond nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met Het Bedrijf

Stuur een bericht naar Jaarrond:

Snelkoppelingen

Delen