Eva's Missie - Coaching

En misschien is dat nog het moeilijkste.

Niet dat je moe bent.

Niet dat je twijfelt over je werk.

Maar dat je het gevoel hebt dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.

Je doet wat er van je verwacht wordt.

Je gaat werken.
Je zorgt voor anderen.
Je houdt alles draaiende.

En van buitenaf lijkt alles prima.

Maar vanbinnen voel je het.

Dat je jezelf steeds meer bent gaan aanpassen.

Dat je vaker kiest voor wat verstandig is dan voor wat klopt.

Dat je zo druk bezig bent met functioneren, dat je niet meer weet hoe het voelt om écht jezelf te zijn.

Veel hoogsensitieve mensen komen op dat punt terecht.

Niet omdat er iets mis is met hen.

Maar omdat ze zo lang hebben geprobeerd om te passen in een omgeving die niet bij hen past.

En dan ontstaat er een gevoel dat moeilijk uit te leggen is.

Geen grote crisis.

Gewoon...

"Ik mis mezelf een beetje."

En misschien is dat gevoel niet iets dat je moet wegduwen.

Misschien is het net een uitnodiging om terug dichter bij jezelf te komen.

🤍

Voel je dat dit je raakt? Stuur me gerust een berichtje. Dan kijken we samen hoe jij jezelf weer wat meer kan terugvinden.

Veel hoogsensitieve mensen noemen zichzelf lui.

Omdat ze geen energie hebben na hun werkdag.

Omdat ze in het weekend alleen maar willen uitrusten.

Omdat ze geen zin meer hebben in sociale afspraken.

Omdat zelfs kleine dingen soms te veel voelen.

Maar wat als dat geen luiheid is?

Wat als je lichaam gewoon moe is van maanden of zelfs jaren doorgaan?

Van altijd rekening houden met anderen.

Van jezelf aanpassen.

Van overdenken.

Van functioneren terwijl je eigenlijk al lang voelt dat iets niet klopt.

Luiheid is niet hetzelfde als uitgeput zijn.

En veel HSP's verwarren die twee.

Misschien hoef je jezelf niet harder te pushen.

Misschien mag je jezelf de vraag stellen:

Waar ben ik eigenlijk zo moe van geworden?

🤍

Voel je dat je hier jezelf in herkent?

Stuur me gerust een berichtje. Dan kijken we samen hoe je meer energie uit je werk kan halen.

Veel hoogsensitieve mensen zijn heel goed geworden in één ding:

Doen alsof alles oké is.

→ “Maakt niet uit.” (terwijl het wel uitmaakt)
→ Lachen terwijl je eigenlijk overprikkeld bent.
→ Geen hulp vragen omdat je niemand tot last wil zijn.
→ Doen alsof je nog energie hebt.
→ Jezelf kleiner maken zodat je niet "te veel" bent.

Van buiten lijkt het alsof je alles onder controle hebt.

Maar vanbinnen kost het vaak bakken energie.

En dan kom je thuis, plof je neer op de zetel en denk je:

"Waarom ben ik toch zo moe?"

Misschien niet omdat je werk te zwaar is.

Maar omdat je de hele dag bezig bent geweest met jezelf inhouden, aanpassen en sterk zijn.

Dat is vermoeiender dan de meeste mensen beseffen.

Voel je dat je jezelf hierin herkent? Misschien is het tijd om niet alleen te blijven doorgaan, maar ook te onderzoeken wat jij nodig hebt. 🤍

Zondagavond.

Je ligt in bed.
Moe genoeg om te slapen.

Maar je hoofd heeft andere plannen. 😭

Plots denk je aan:
📧 die mailbox
👥 die collega
📅 die meeting
⏰ die wekker

En voor je het weet, ben je mentaal al terug op het werk.

Veel hoogsensitieve mensen denken dat ze gewoon slecht zijn in ontspannen.

Maar vaak is dat het niet.

Soms is zondagavond gewoon het enige moment waarop je lichaam eindelijk de ruimte krijgt om te voelen hoeveel energie je werk eigenlijk kost.

Dus als jij elke zondagavond spanning voelt...

Misschien is dat geen zwakte.

Misschien probeert je systeem je iets te vertellen.

Herkenbaar? 🤍 Laat het me weten in de reacties.