25/08/2026
🔥10 jaar clean 🔥
Vandaag ben ik 10 jaar clean.
Als ik terugkijk naar waar het allemaal begon, dan voelde herstel niet als een nieuw hoofdstuk. Het voelde als een veldslag.
Een slag waarin velen mij al hadden opgegeven.
Een slag waarin ik mezelf misschien ook meer dan eens had opgegeven.
Tot het moment kwam waarop ik besloot om die strijd voor mezelf aan te gaan.
En geloof me: het was een slag voor de dapperen.
Ik ben gevallen.
Ik heb gekropen.
Ik heb gevloekt.
Ik heb getwijfeld.
Ik heb gevochten tegen mijn verslaving, maar misschien nog veel meer tegen mezelf.
En telkens opnieuw ben ik rechtgestaan.
Niet omdat het gemakkelijk werd.
Maar omdat opgeven uiteindelijk geen optie meer was.
Vandaag, 10 jaar later, kan ik oprecht zeggen dat ik fier ben. Verdomd fier zelfs!
Niet alleen omdat ik 10 jaar clean ben.
Maar omdat ik mezelf onderweg heb teruggevonden.
De mens die jarenlang verstopt zat achter gebruik, pijn, chaos en alles wat daarbij hoorde.
Herstel heeft me ongelooflijk veel gekost.
Maar het heeft me nog zoveel meer teruggegeven.
Mijn leven.
Mijn gezin.
Mijn vrijheid.
Mijn eigenwaarde.
En uiteindelijk zelfs een missie: andere mensen laten zien dat een leven na verslaving wel degelijk mogelijk is.
Ben ik er nu? Nee.
Verslaving zal altijd een stuk van mijn verhaal blijven. Waakzaamheid hoort bij mijn leven. Ik weet waar ik vandaan kom en ik zal dat nooit onderschatten.
Maar ik schaam me niet meer voor dat verhaal.
Integendeel.
Aan iedereen die mij destijds als verloren beschouwde, die dacht dat ik het toch nooit zou redden, of die me liever zag mislukken:
🔥10 jaar later sta ik hier nog altijd.🔥
Beschouw dat gerust als mijn welgemeende 🖕.
Want één ding heb ik ondertussen over mezelf geleerd:
💪 Ik geef niet op.💪
Ik ben wie ik ben.
Met mijn verleden. Met mijn littekens. Met mijn fouten. Met mijn grote mond. En met alles wat ik onderweg geleerd heb.
En na 10 jaar kan ik eindelijk zeggen:
Ik ben verdomme graag wie ik ben.
Op naar de volgende 10.
Maar nooit vergeten waar de eerste begonnen zijn.
