Be-Side

02/10/2026

Zelfde moment, scherpe vraag 😉

-side

28/09/2026

𝐁𝐞𝐢𝐧𝐠 𝐜𝐨𝐦𝐟𝐨𝐫𝐭𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐢𝐧 𝐝𝐢𝐬𝐜𝐨𝐦𝐟𝐨𝐫𝐭

Voor mij één van de belangrijkste vaardigheden van een sterke leider.

Niet alles weten.
Niet onmiddellijk antwoorden.
Een stilte laten bestaan.

Maar ook:

Iemand teleurgesteld of verward zien zonder het meteen te willen oplossen.
Weerstand voelen zonder direct te overtuigen.

Onze reflex is vaak: 𝐟𝐢𝐱𝐞𝐧.

Terwijl leiderschap soms net vraagt om te blijven staan in het ongemak.

Luisteren. Onderzoeken. Bijsturen.

Durven zeggen:

“Ik weet het op dit moment ook nog niet.”

𝐍𝐢𝐞𝐭 𝐰𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐢𝐬 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐡𝐞𝐭𝐳𝐞𝐥𝐟𝐝𝐞 𝐚𝐥𝐬 𝐬𝐭𝐮𝐮𝐫𝐥𝐨𝐨𝐬 𝐳𝐢𝐣𝐧.

En ongemak laten bestaan is niet hetzelfde als niets doen.

𝐇𝐨𝐞 𝐜𝐨𝐦𝐟𝐨𝐫𝐭𝐚𝐛𝐞𝐥 𝐛𝐞𝐧 𝐣𝐢𝐣 𝐦𝐞𝐭 𝐝𝐢𝐬𝐜𝐨𝐦𝐟𝐨𝐫𝐭?

-side

25/09/2026

Welke taak zou niemand merken als je ermee stopt?

Een scherpe vraag voor wie altijd tijd tekortkomt.

We doen vaak dingen omdat we ze altijd al deden.
Dat rapport. Die meeting. Die controle. Die taak die ooit nuttig was, maar waarvan niemand nog weet waarom ze bestaat.

Dus kijk eens kritisch naar je agenda:

👉 Waar steek jij tijd en energie in zonder dat het nog echte waarde oplevert?

Niet alles moet efficiënter.
Sommige dingen moet je gewoon **stoppen**.

En die vrijgekomen tijd?
Die kun je investeren in wat wél verschil maakt.

Zelfde moment, scherpe vraag 😉

-side

21/09/2026

𝗪𝗲 𝘀𝘁𝘂𝗿𝗲𝗻 𝗹𝗲𝗶𝗱𝗶𝗻𝗴𝗴𝗲𝘃𝗲𝗻𝗱𝗲𝗻 𝗺𝗮𝘀𝘀𝗮𝗮𝗹 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗼𝗽𝗹𝗲𝗶𝗱𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻.
𝗠𝗮𝗮𝗿 𝘄𝗮𝘁 𝗴𝗲𝗯𝗲𝘂𝗿𝘁 𝗲𝗿 𝗱𝗮𝗮𝗿𝗻𝗮 𝗼𝗽 𝗺𝗮𝗮𝗻𝗱𝗮𝗴𝗺𝗼𝗿𝗴𝗲𝗻?

Twee dagen opleiding.

Nieuwe inzichten.
Goede modellen.
Een paar stevige aha-momenten.

En dan is het maandag.

08.17 uur.

Een medewerker komt binnen met een probleem.

De leidinggevende wéét dat hij vragen moet stellen in plaats van meteen de oplossing te geven.

Maar de agenda zit vol.
"Doe het maar zo."
Probleem opgelost.

En oud gedrag opnieuw bevestigd.

Niet omdat de opleiding slecht was.

Maar omdat 𝘄𝗲𝘁𝗲𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝗷𝗲 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝗱𝗼𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗼𝗼𝗸 𝗱𝗼𝗲𝗻 𝘄𝗮𝗻𝗻𝗲𝗲𝗿 𝗱𝗲 𝗱𝗿𝘂𝗸 𝗲𝗿𝗼𝗽 𝘇𝗶𝘁 𝘁𝘄𝗲𝗲 𝘃𝗲𝗿𝘀𝗰𝗵𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗱𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝘇𝗶𝗷𝗻.

En toch stoppen veel opleidingen precies daar.

Opleiding gevolgd.
Evaluatie ingevuld.
Vinkje gezet. ✓

Maar wat zien we drie maanden later?

Geeft de leidinggevende meer verantwoordelijkheid?
Voert hij moeilijke gesprekken sneller?
Stelt hij meer vragen in plaats van zelf oplossingen te geven?
Nemen medewerkers meer eigenaarschap?

𝗗áá𝗿 𝘇𝗶𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗺𝗶𝗷 𝗵𝗲𝘁 𝗲𝗰𝗵𝘁𝗲 𝗿𝗲𝗻𝗱𝗲𝗺𝗲𝗻𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝗹𝗲𝗿𝗲𝗻.

En dat vraagt meer dan kennis.

Oefenen.
Feedback.
Herhaling.
Reflecteren op echte situaties.
Opvolging op de werkvloer.

En ook de organisatie speelt mee.

Want je kunt iemand leren delegeren, maar als fouten maken niet mag, komt controle snel terug.

Je kunt iemand coachend leren leidinggeven, maar als bovenaan vooral snelle oplossingen verwacht worden, wordt dat behoorlijk moeilijk.

Dus misschien moeten we na een opleiding minder vragen:
"Was het interessant?"

En vaker:
"𝗪𝗮𝘁 𝘇𝗶𝗲𝗻 𝘄𝗲 𝗱𝗿𝗶𝗲 𝗺𝗮𝗮𝗻𝗱𝗲𝗻 𝗹𝗮𝘁𝗲𝗿 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝘀 𝗼𝗽 𝗱𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗸𝘃𝗹𝗼𝗲𝗿?"

Want uiteindelijk investeer je niet in een opleiding.
𝗝𝗲 𝗶𝗻𝘃𝗲𝘀𝘁𝗲𝗲𝗿𝘁 𝗶𝗻 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿 𝗴𝗲𝗱𝗿𝗮𝗴 𝗲𝗻 𝗱𝗲 𝗶𝗺𝗽𝗮𝗰𝘁 𝗱𝗮𝗮𝗿𝘃𝗮𝗻.

-side

14/09/2026

Empathisch leiderschap is niet hetzelfde als iedereen tevreden houden.

Een medewerker heeft het moeilijk. Dus nemen we taken over.

Iemand reageert teleurgesteld op een beslissing. Dus beginnen we te twijfelen.

Een moeilijk gesprek kan spanning veroorzaken. Dus stellen we het nog even uit.

We noemen dat soms empathie.

𝐄𝐧 𝐚𝐟 𝐞𝐧 𝐭𝐨𝐞 𝐢𝐬 𝐡𝐞𝐭 𝐠𝐞𝐰𝐨𝐨𝐧 𝐜𝐨𝐧𝐟𝐥𝐢𝐜𝐭𝐯𝐞𝐫𝐦𝐢𝐣𝐝𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐦𝐨𝐨𝐢𝐞 𝐯𝐞𝐫𝐩𝐚𝐤𝐤𝐢𝐧𝐠.

Empathie betekent dat je probeert te begrijpen wat er bij iemand speelt.

Leiderschap betekent dat je daarna nog altijd durft te leiden.

Hoe?

𝟏. 𝐄𝐫𝐤𝐞𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐞𝐫 𝐬𝐩𝐞𝐞𝐥𝐭.
Luister. Stel vragen. Probeer écht te begrijpen.

𝟐. 𝐁𝐥𝐢𝐣𝐟 𝐝𝐮𝐢𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤.
Begrip tonen betekent niet dat een grens, afspraak of verwachting verdwijnt.

𝟑. 𝐆𝐞𝐞𝐟 𝐯𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐰𝐨𝐨𝐫𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐢𝐝 𝐭𝐞𝐫𝐮𝐠.
Vraag: "Wat heb jij nodig om hiermee verder te kunnen?"
in plaats van het zelf op te lossen.

Want je kunt perfect zeggen:

"Ik hoor dat de werkdruk hoog is. Wat kun jij zelf anders aanpakken en wat heb je van mij nodig?"

Dát is voor mij empathisch leiderschap.

𝐁𝐞𝐠𝐫𝐢𝐣𝐩𝐞𝐧 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐚𝐮𝐭𝐨𝐦𝐚𝐭𝐢𝐬𝐜𝐡 𝐭𝐨𝐞 𝐭𝐞 𝐠𝐞𝐯𝐞𝐧.
𝐎𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬𝐭𝐞𝐮𝐧𝐞𝐧 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐭𝐞 𝐧𝐞𝐦𝐞𝐧.
𝐌𝐞𝐧𝐬𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐛𝐥𝐢𝐣𝐯𝐞𝐧 é𝐧 𝐝𝐮𝐫𝐯𝐞𝐧 𝐥𝐞𝐢𝐝𝐞𝐧.

En dan deze vraag:

𝐖𝐚𝐚𝐫 𝐧𝐨𝐞𝐦 𝐣𝐢𝐣 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐞𝐦𝐩𝐚𝐭𝐡𝐢𝐞, 𝐭𝐞𝐫𝐰𝐢𝐣𝐥 𝐣𝐞 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐞𝐞𝐧 𝐦𝐨𝐞𝐢𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐠𝐞𝐬𝐩𝐫𝐞𝐤, 𝐠𝐫𝐞𝐧𝐬 𝐨𝐟 𝐛𝐞𝐬𝐥𝐢𝐬𝐬𝐢𝐧𝐠 𝐮𝐢𝐭 𝐝𝐞 𝐰𝐞𝐠 𝐠𝐚𝐚𝐭?

-side

08/09/2026

Waarom vinden we investeren in onszelf zo duur?

€150 voor een etentje met alles erop en eraan?
Doen.

Honderden euro’s aan schoonheidsbehandelingen, supplementen, geurkaarsen of een weekendje weg om even te ontsnappen?
Kan ook.

Maar € investeren in coaching, een retreat of begeleiding die écht iets blootlegt?

Plots draaien we elke euro drie keer om.

"Nu komt het niet goed uit."
"Het is te druk."
"Volgende keer."
"Ik weet eigenlijk wel wat ik moet doen."

En vooral die laatste vind ik interessant.

Want vaak 𝐰𝐞𝐭𝐞𝐧 we het inderdaad.

Je weet dat je meer moet delegeren.
Dat je grenzen moet stellen.
Dat je dat gesprek moet voeren.
Dat je keuzes moet maken.
Dat je niet alles zelf moet blijven dragen.

Alleen doe je het niet.

En dan helpt nóg een model, boek of opleiding soms niet.

Want misschien ontbreekt de kennis niet.

Misschien moet je een laag dieper kijken.

Waarom blijf je controleren?
Waarom stel je dat gesprek uit?
Waarom blijf je pleasen?
Waarom weet je perfect wat je moet doen, maar verandert er zo weinig?

Daar zit vaak het echte werk.

En ondertussen lopen de 𝐨𝐧𝐳𝐢𝐜𝐡𝐭𝐛𝐚𝐫𝐞 𝐤𝐨𝐬𝐭𝐞𝐧 verder:

Tijd die verloren gaat.
Beslissingen die blijven liggen.
Medewerkers die afhankelijk blijven.
Kansen die je niet grijpt.
Energie die weglekt.
Dezelfde frustratie die maanden later nog altijd terugkomt.

Misschien is investeren in jezelf dus niet duur.

𝐌𝐢𝐬𝐬𝐜𝐡𝐢𝐞𝐧 𝐢𝐬 𝐣𝐚𝐫𝐞𝐧𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐞𝐭𝐳𝐞𝐥𝐟𝐝𝐞 𝐩𝐚𝐭𝐫𝐨𝐨𝐧 𝐛𝐥𝐢𝐣𝐯𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐫𝐡𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐝𝐮𝐮𝐫𝐝𝐞𝐫.

Dus voor je nog eens denkt:
"Nu komt het niet goed uit..."

Stel jezelf dan ook deze vraag:

𝐖𝐚𝐭 𝐤𝐨𝐬𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐦𝐢𝐣 𝐚𝐥𝐬 𝐢𝐤 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐞𝐞𝐧 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐧𝐨𝐠 𝐚𝐥𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐨𝐩 𝐞𝐱𝐚𝐜𝐭 𝐡𝐞𝐭𝐳𝐞𝐥𝐟𝐝𝐞 𝐩𝐮𝐧𝐭 𝐬𝐭𝐚?

-side

04/09/2026

28/08/2026

Veel leiders denken van wel.

Ze laten iemand uitspreken.
Ze knikken.
Ze bedanken voor de input.

Maar in werkelijkheid verandert er niets.

Niet omdat de ander ongelijk heeft.
Wel omdat ze vooral luisteren om te antwoorden, niet om te begrijpen.

Nieuwsgierigheid vraagt iets anders.

Durven onderzoeken waarom iemand iets anders ziet dan jij.
Durven twijfelen aan je eigen gelijk.
En soms zelfs erkennen dat de ander een beter idee heeft.

Iedereen kijkt door een andere bril. Gevormd door ervaringen, successen en overtuigingen.

Als je niet nieuwsgierig bent naar het wereldbeeld van de ander, mis je meer dan alleen een goed idee.
Je mist vertrouwen.
Je mist verbinding.

En uiteindelijk ook de communicatie die nodig is om echt samen vooruit te gaan.

Want begrijpen is niet hetzelfde als gelijk geven.

Het is wel de basis van sterke communicatie.